پیام محبت

تا شما شخصاً محبت خدا را نپذیرید و تا موقعی که دارای صلح و آرامش واقعی الهی نباشید، هیچ‌کس قادر نخواهد بود آن را برایتان توضیح دهد. فکر و مغز محدود شما قدرت ندارد محبت عظیم خدا را درک کند.‏

عیسی دانش کامل داشت و فکر او مانند افکار ما انسان‌ها محدود نبود. او از قلمرو غیرمحدود روح باخبر بود و به جهان آمد که تا‌حدی ما را با عجایب و تسلی و صلح و آرامش این عالم نامرئی آشنا سازد.‏

عیسی مسیح، از آسمان به اين جهان آمد تا محبت خدا را نسبت به باجگیران، فاحشه‌ها و سایر گناهکاران نشان بدهد و آنها را از بندگی و بردگی گناه و شیطان برهاند و فرزندان خدا بگرداند.‏

حکم مصلوب شدن عیسی مسيح به‌وسیلۀ سربازان رومی اجرا شد. عدّۀ زیادی او را که بر صلیب میخکوب شده بود دیدند. پیروان مسيح که او را می‌شناختند جسدش را برای تدفین مهیا و در قبر گذاشتند.‏

مسیح می‌فرماید، چون من زنده‌ام شما نيز خواهید زیست. خدا آنچه را که لازم بود، انجام داده تا شما بتوانید حیات جاويدان داشته باشید. مسيح جریمۀ گناهان شما را با مرگ و قيامش پرداخت نموده است.‏

بشر گناهکار، قادر به دوستی با خدای قدوس نیست مگر با وساطت عیسی مسیح. از آنجایی که خدای مهربان بندگانش را دوست دارد، نقشه‌ای را طرح فرمود تا آنها، از هیبت حضورش هراسان نشوند.‏

مسیح، در برابر تمام حیله‌های شیطان و دل‌های سخت حکام قوم یهود، کاملاً ایستادگی نموده و سربلند گرديد و ثابت نمود که تنها او شايستگی داشت قربانی بی‌عیب و کفّارۀ حقیقی فصح باشد.‏

چون ابراهیم و ساره منتظر نماندند و خواستند با کوشش انسانی، وعده خدا را عملی سازند و چشمان خود را از خدا برگرفته متوجۀ هاجر نمودند، ثمرۀ تلخ تصميم‌شان دامن‌گیر خود و نسل‌های آیندۀ آنان گردید.‏

سرشتن آدم از خاک زمين، قدرت الهی را به ما نشان می‌دهد ولی جستجوی خالق در ‌پی این مخلوق سقوط‌ کرده در گناه و گمشده و بی‌نوا، فیض خدا را آشکار می‌کند.‏

عیسی مسیح، آرامش خود را که آرامشی الهی می‌باشد به همۀ آدمیان پیشنهاد کرده است. اين آرامش، پایدار و دائمی است و هیچ‌چیز و هیچ‌کس به‌غير از مسيحِ زنده نمی‌تواند چنین آرامشی را به انسان بدهد.‏

کلیسا به بدن مسیح تشبیه شده و ایمانداران مسيحی به اعضای بدن. کلیسا جماعت زنده و در حال رشد و نموّ است. عيسی مسیح خداوند، سر کلیسا می‌باشد و کلیسا به عروس مسیح تشبیه شده است.‏

عيسی مسيح بر صليب، مزد گناه ما انسان‌ها را پرداخت نمود و آمرزش گناهان را برای ما فراهم کرد. مسيح بر صليب، گناه خودمحوری و تبعیض قائل شدن و ظاهر‌سازی و تمرد ما انسانها را بر خود گرفت.‏

وقتی زندگی ما در اتحاد با مسيح عوض شود، آنگاه می‌توانیم کینه و انتقام را کنار بگذاریم. ما باید انسانیت کهنه را از خود دور کنيم و انسانيت تازه را که تنها در مسيحِ خداوند يافت می‌شود، بپوشيم.‏

عقیدۀ غلط مردم دربارۀ مسيحِ خداوند، او را عوض و محدود نمی‌کند. مهم نیست چقدر در مشکلات غرق هستيم و چقدر وضعیت بدی داريم. مهم این است که وضعیت خود را به دست‌های مسیحِ پُرقدرت بسپاریم.‏

دنیای مهار‌نشدنی ما، به قدرتی ماورای آنچه در توان ما است محتاج می‌باشد و چنين قدرتی در مظهر خدای زنده، عيسی مسيح يافت می‌شود. درواقع، هیچ چاهی آن‌قدر عمیق نیست که دست او به ته آن نرسد.‏

‏اگر در شرایطی زندگی می‌کنیم که همه‌چیز ناامید کننده و تاریک است و روزنۀ امیدی دیده نمی‌شود، وقتی در نام مسيح خداوند دعا می‌کنیم و حضور خدا را می‌طلبیم، طرز تفکر و وضعيت ما عوض می‌شود.‏

حيات تازه در اتحاد با مسيح، زندگی‌ای است در ارتباط با روح‌القدس. عیسی ما را دعوت می‌کند به خلقتی تازه که زندگی ما بر اساس کلام خدا و معیارهای الهی باشد و واقعاً عوض شويم.‏

وقتی به مسیح ایمان می‌آوریم تولد تازه می‌یابیم، دگرگون شده و از گناه آزاد می‌شويم و برکات آسمانی را دریافت می‌نماییم. در اثر ايمان به مسيحِ زنده، با خدای حقيقی متحد می‌شويم و رابطۀ شخصی می‌يابيم.‏

محبت مسیح طول دارد زيرا به دورترین نقاط دنیا می‌رسد. محبت مسیح عمق دارد یعنی به اعماق دل‌ها نفوذ می‌کند و انسان را از باطن عوض می‌کند. محبت مسیح بلند است و ارتفاعش به‌حضور خدا می‌رسد.‏

پاک شدن دل و وجدان، نتیجۀ ايمان به مرگ مسیح بر صلیب است. مسيح بر صليب خون داد تا زندگی و قلب ما پاک بشود و وجدان راحت داشته باشيم. خون مسیح، باطن ما را کاملاً از آلودگی طاهر می‌کند.‏

عیسی فرموده است، اگر کسی بخواهد پیرو من باشد باید دست از جان خود بشوید و صلیب خود را برداشته به‌دنبال من بیاید. برداشتن صلیب برای پیروان مسیح به معنای تحمل نمودن درد و رنج است.‏

خوشا به‌حال کسانی که مسیح را ندیده و به او ایمان می‌آورند. خوشا به‌حال کسانی که بعد از شنیدن مژدۀ نجات، دل خود را سخت نمی‌سازند و به یگانه منجی عالم عيسی مسيح خداوند، ايمان می‌آورند.‏

ایماندارانِ به مسیح، امید زنده دارند چون مسیح در قبر باقی نماند و جسدش پوسیده نشد. به‌موجب کلام خدا، در حقیقت مسیح پس از مرگ زنده شد و اولین کسی‌ست که از میان مردگان برخاسته است.‏

مسیح، بيرون از دروازۀ شهر عذاب کشید و مصلوب شد تا مردم را با خون خود از گناهان‌شان پاک سازد. از او بخواه تا با خونش که ریخته شد قلبت را از گناه پاک سازد و تو را نجات دهد و در قلبت سلطنت کند.‏

عیسی به جهان نیامد که پادشاهی جسمانی برقرار کند بلکه پادشاهی آسمانی. او آمد تا به حقیقت شهادت دهد و هرکه حقیقت را دوست دارد به‌طرف عیسی که آشکار کنندۀ آن می‌باشد جذب می‌شود.‏