Fikirperver Dergi

Akşamın tatlı rüzgârı, elma ağaçlarını hafiften sallayarak püfür püfür esiyordu. Aras günün yorgunluğunu ağaçların arasında, bütün bedeninin ipek bir kumaş gibi okşayan rüzgâra teslim etmişti. Hem gürültüden uzak hem de bütün gün ortalığı yakıp kavuran güneşin pençelerinden azat edilmiş bir kuş gibiydi.

Zerre nedir bilir misin? Bugün zerreden büyüdüğüm, güneşi kısacık da olsa gördüğüm ilk ve son günüm... Adım siyanür benim, hani şu zehir olan! Yerim yurdum elma çekirdeği... Tam 11 yıl 9 ay 3 gün bu anı bekledim.

Gökten neden elma düşer, ya da neden elma düştü ELMA DÜŞTÜ denildiğinde kulak kesiliriz? Çalışkan öğrencinin ELMAsı çabuk kızarır! Daha kendimi bilmeye başladığım anda gökten düşen üç elmadan biri kafama düşmüştü bile.

Merhaba sevgili dostlarım, her ay olduğu gibi bu ay da yeniden birlikteyiz. Bu ay hep birlikte 1. Yılımızı dolduruyoruz. Koskoca 1 yılı birlikte geride bırakıyoruz. Arkaya baktığımda neleri paylaşmışız hep birlikte diyorum. 1 yıl boyunca burada sizlerle duygularımı paylaştım. Sizlerin beni okuduğunu, dinlediğini bilmek her seferinde heyecanıma daha da heyecan kattı. Git gide büyüyoruz ve kocaman b...

İsa’nın doğumundan yaklaşık bin yıl kadar önce, Akdeniz’in doğu ucunda dünyanın başka bir yerinde eşine rastlanmayacak derecede zengin ve güçlü büyük bir kent vardı. Bugün bile tarihte ondan daha fazla meşhur olmuş başka bir yer bulunmayan bu kentin adı Truva idi. Bu yüzyılları bulan ününün nedeni şu ana kadar yeryüzünde yazılan en muhteşem şiirlerden olan İlyada’da anlatılan savaşa sahne olması v...

Gözlerimi kapıyorum ve kütür kütür kırmızı yeşil sarı elmalar, güneş üzerlerine vurmuş tüm cazibeleriyle dallarda, tezgahlarda. O kadar çekici durmalarındaki sebep çocukluğum olabilir mi? Ne de olsa bahçemizde elma ağacı vardı kocaman. E komşunun da vardı tabi. Bizde komşununki de kendinizin sayılırdı. Zaten göz hakkı denen bir şey de vardı.

Bundan birkaç yıl önce yaptığım sunumun ismi Hangi Elmayı Seçerdin? Katılımcılara sunumda yansı olarak iki elma resmi gösterir (kırmızı ve yeşil elma), hangisini seçerdiniz diye sorarım. Katılımcılar kendi aralarında konuşurlar, sonra da hangi elmayı seçtiklerini söylerler. Kırmızı veya Yeşil. Neden diye sorarım? Neden o renkteki elmayı seçtiniz?

Nasıl da güzel bir sabaha uyandım. Dün gece yağan yağmur dinmiş. Aşağıdaki çimenlerden mis gibi bir koku geliyor. Sanki dünkü şaşkınlığımı sil- miş gitmiş üstüne rengârenk bir örtü çekmiş gökkuşağı. Bak, aklıma geldikçe şaşırıyorum. Ah Elmas Abla nasıl bırakıp gittin bizi. Nasıl kaçtın evinden yuvandan? Tamam bir gün olacaktı ama şimdi zamanı mıydı? Bu kadar mı mutsuzdun, bu kadar mı sıkılmıştın b...

İnsan neyden kaçarsa karşısına en çok o çıkarmış. Nedir bu elma sevdası bir türlü anlamadım ben. Kendimi bildim bileli her zaman, her yerden, her şekilde, karşıma çıkabiliyor bu kelime.

Fikirperest Dergi 12.sayısı ile sizlerle birlikteyiz.... Online olarak okumak için: https://www.fikirperestdergi.com/ ​  İletişim: fikirperestdergi@gmail.com   Instagram: https://www.instagram.com/fikirperest... ​  Gelecek ay görüşmek üzere.. Yayın Tarihi: 30 Temmuz 2020.

Avucumda dört mevsim içimde bir çocuk Takar bazen baharın çiçeklerini, nasıl şen Ardından bir gök gürler rastlayamam izine açsam da yüreğimi Yağmurla uslanır yeniden, gözünde gök kuşağının bütün renkleri Nereden geldiğimi hatırlatır bana ve nereye gittiğimi Avucumda dört mevsim içimde bir çocuk Kaybolurum bazen bulamam kendimi O fısıldar yeniden saf sevginin her şeyi dönüştürebileceğini...

2007 yılının yaz ayı. Dargeçit zaten ıssız ve sessizdi, okulların kapanmasıyla in cin top oynar hale geldi. Mevsimlik işçiler çoluk çocuk ne ara şehri terketti. Havanın sıcaklığı güneşin vurduğu yerde o kadar keskin ki her taraf sap sarı. Evin bahçesinde kısmen gölgede kalan mavi demir kapı, sıcaktan kurumamış ağaç yaprağından anlıyorsun soğuk renklerin ne demek olduğunu. Çıldırmak üzeriyim. Ne bi...

Hepimiz, kahramanının yaşamak için sadece sınırlı bir zamanının olduğu heyecan verici hikayeler okumuşuzdur. Bu süre bazen bir yıl kadar uzundur; bazen ise 24 saat kadar kısa. Tabii ki burada faaliyetleri sınırlı olan mahkumlardan değil, seçme şansı olan özgür insanlardan söz ediyorum.

Nasıl bir metafordu; bu benken sen olan. Senden başka ilah bilmeyen. Sabahı seninle başlayan, gecesi seninle biten. Nasıl bir evrimdi bu; insanlığı seninle başlatan, Dünyayı seninle döndüren Varlığı seninle kabul eden, yokluğu hiçe sayan. Nasıl bir devrimdi bu, yokluğunda tüm dünyaya başkaldıran. İsyan bayraklarını çeken. Nasıl bir lisandı bu, senden başka hiçbir lügatı olmayan. Ve sen nasıl bir s...

Yolculukları çok küçük yaşlarımdan beri seviyorum sanırım. Bu ruhu bana aşılayan ilkokul öğretmenim. İyi ki karşılaştım Zuhal öğretmenimle. Seyahat anılarını dinlerken kendimi hayal ederdim. Aradan yıllar geçti değişmedim, yalnızca sekteye uğradı bazı hayaller. Lise de bittikten sonra cesaret bulamadım galiba kendimde. Sonra Cengiz ile bu konuyu konuşurken bu kadar hayal kurup hala neden seyahat e...

‘’Baki kalan bu kubbede bir hoş sada imiş.’’ der Mahmud Abdülbaki. Yani der ki bize, bu dünyadan göçüp gitsen de seni ölümsüzleştirecek şey yaptığın iyiliklerdir. Belki de kimimizin aradığı sır bu sözün içerisinde gizlidir.

Her varlığın güzel sesler ve sözler duymaya ihtiyacı, hatta hakkı vardır. Seslere, anne karnında oluşmaya başlayan minicik yavrudan tutun hasta yatağında yaşam mücadelesi veren insana, solmaya meyilli bir bitkiden yeni yeşermeye başlayan tohuma kadar her canlının ihtiyacı var.

Bu ay ki yazımın adı; ‘Söz, Bağlılık ve Özgürlük.’ Onlar benim sevdiğim adamın kelimeleri ve bugün onun canının doğduğu gün. Doğum dedim de insan iki kere doğuyor hayatta, ilki annelerin işidir, görece kolaydır, bir şey yapman gerekmez. Olur. Haberin bile olmaz. Diğeri ise en az ilki kadar sancılıdır ve garantisi de yoktur, gebeliği ise yıllarca sürebilir.

Her ilkbaharda şahit olduğunuz ve olmaya devam edeceğiniz, ancak hayatın hızından pek fark etmediğimiz bir doğa olayından, doğanın sesinden bahsetmek istiyorum. Elbette ki sesin ne olduğu konusunda yanılmış olabiliriz ama bir ses geldiği aşikâr...

Merhaba sevgili dostlarım, 1 ay sonra tekrar birlikteyiz. Yaz geldi. Havalar ısındı. Deniz ısındı. Bizler evdeyken yaz geldi dostlarım. Çiçekler açtı. Ağaçlar meyve vermeye başladı. Yaz yine bütün cıvıltısıyla bizlerle. Biz tüm cıvıltımızla yaz ile birlikte miyiz sizce?

Yazın gelmesiyle ve uzunca bir süredir evlerde kapalı kalmanın etkisiyle tatili, doğayı, eğlenceyi sanırım özledik...

Hayat dediğimiz akışın içerisinde oradan oraya savruluyoruz. Sonunda nerede olduğunu ve ne zaman karşımıza çıkacağını bilmediğimiz bir şelaleye doğru ilerleyen su damlası gibiyiz. Peki o zamana kadar anlamamız gereken şeyler var mı acaba hayattan?

A-Ayr; Ayr-Cis; Cisi-Düra... yatağımın tam karşısındaydılar. Uykuya dalmadan gördüğüm son; uyanınca gördüğüm ilk şeylerdi. Olmayan ev yoktu sanırım. Hatta mesleği bile vardı. Bohçacı gibi kapı kapı gezip satarlardı koca ciltli ansiklopedileri. Hatta babam, ilgisini çeker de belki doktor olur diye ağabeyim için Sağlık Ansiklopedisi bile almıştı.

Bir ben vardı bende benim tanıdığımı sandığım ama oldukça yabancı kaldığım. Biraz filmi geri sarıp, eski bene doğru usulca yol alacağım.

Merhaba Canlar, Can Dostlar...Kendimi Dönüştürüyorum başlıklı yazı dizimin ikinci yazısıyla karşınızdayım. Yazıma başlamadan önce sizleri sevgiyle kucaklıyorum. Sevgiyle kucaklıyorum olanı, olmayanı; geleni, gideni, döneni, sevgiyle kucaklıyorum her şeyi...