سروده‌ها

ترانه سرود- ای سرود آوران سپیده 10.02.2021 1:33 ↓

ای سرود آوران سپیده ای شهیدان در خون تپیده مژده مژده شد ستم گم خشم مردمترانه سرود ـ ای سرود آوران سپیده باز علم کرد پرچم کاوه از دادخواهی تا رباید از سر بد کنش تاج شاهی ای فتاده به زنجیر یک هش مانده تا برکنی دام یک قدم مانده یک خیز یک گام بشکنی این قفس تا بر آری نفس چون درای جرس بانگ برداری از دل به هر بام روز سرکوبی استبداد – روز جمهوری و آزادی ای سرود آوران سپیده ای شهیدان در خون تپیده درود، درو...

برخیز که ماهِ سرخِ آبان شده است 13.11.2020 7:13 ↓

برخیز که ماهِ سرخِ آبان شده است

در سوگ سیاوش 16.10.2020 4:00 ↓

در دستگاه "ماهور" شوری دگر به پا کن آوای می پرستان، مستانه در "نوا" کن ما را ببر به شهر شیراز و خاکِ حافظ درد فراقم ای جان، با نغمه ای دوا کن جان دِه به جسمِ آواز، با صوتِ آسمانی مرغ صدای خود را، تا کهکشان رها کن آواز "دشتی" ات را با گوش جان شنیدیم "ای زرد روی عاشق تو صبر کن وفا کن" "بر آستانِ جانان" خود سر نهاده گفتی ترک ریای شیخان، بی چون و بی چرا کن خون شد دل هنرمند، از ظلمتِ فقیهان با جادوی صد...

سروده- ای آزادی 14.10.2020 2:54 ↓

سروده ای ایران همیشه همان امید همان چراغ بود که راهمان رو روشن می کرد از روز نخست که آغاز کردیم نجات دهنده در راه نه که در آئینه بود از خیابانهای شلوغ ۵۷ با دستهای خونین و مجسمه هایی که فرو می افتاد تا بهار به خزان نشسته ات ای آزادی و تو که روزی کبوتر سفیدی بودی آواز دارها شدی و جیب دزدها و باروت سلاح جانماز شیطان شدی و بار قاچاق و شعار سیاستمداران ، خواستند بی آبرویت کنند امِا تو واژه نبودی آرمان...

زیباترین وطن ایران 13.10.2020 2:04 ↓

زیباترین وطن ایران داستان من از دهه ها قبل شروع میشه و از نسلی به نسلی روایت شده داستان یک تاریخ شکوه و غرور، داستان عشق به خاکی خسته سرزمینی که پر از زخمه و در عین حال بخاطر پایداریش مقدس بیش از صد سال پیش، بذری در خاکش کاشته شد بذری که معجزه وار از دل تندبادها روئید، و ریشه هاش رو محکم کرد و تبدیل شد به مقاومتی گذر کرده از طوفانها مقاومتی که می خواد این وطن دوباره وطن بشه از زخم هر داس جوانه ای...

کروناویدو مدرسه رفتن- شعری از م.شوق 11.09.2020 4:43 ↓

کروناویدو مدرسه رفتن صاف صاف قلب حادثه رفتن زنگ تفریح و این سئوال از هم چندتا همکلاس مان شده کم چند آموزگار رفت از دست چند آقا مدیر را کشته است مدرسه، مدرسه با هوای پر از یاد مدرسه با هوای بی فریاد سال تحصیلی کرونایی بنویسید ما چه انسانیم بنویسیم از مزار کووید یا از آن واکسنی که نیست پدید زنگ درس حساب بشماریم چندتایمان دوباره بیماریم همه چیز در نظام ملایی شده آلوده و کرونایی حرف تا حرف درس مدرسه ر...