فرزندان نور

در نظر عیسی، عدالت مسیحی شامل دو بُعد اخلاقی و مذهبی می‌باشد. عیسی علیه تظاهر و ریاکاری هشدار می‌دهد و روش صحیح دعا کردن، روزه گرفتن و صدقه دادن را بیان می‌کند.‏

مسیح از شاگردان خود می‌خواهد که از خدا الگو بگیرند و در محبت کامل باشند. ما باید دشمنان خود را مانند پدر آسمانی‌مان با محبت و شفقت دوست بداریم.‏

با توجه به تعلیم عیسی درمورد محبت کردن، درک می‌کنیم که همسایۀ ما فقط دوست و هم‌مذهب ما نيست، بلکه ممکن است دشمن ما باشد. محبت ما باید در عمل و همراه با فروتنی و فداکاری باشد.‏

عیسی به ما می‌آموزد که در مقابل افرادی که به ما بدی می‌کنند، از انتقام بپرهیزیم و دشمنان خود را محبت نماییم. این دشوارترین بخش موعظه است و تنها با کمک و قدرت روح‌القدس قابل اجرا می‌باشد.‏

عیسی به‌طور واضح مخالفت خود را با طلاق بیان فرمود و تعلیم صحیح ازدواج را مطرح کرد. همچنین عیسی ما را دعوت می‌کند که همیشه راست بگوییم و برای اثبات گفتۀ خود قسم نخوریم.‏

عیسی، در موعظۀ خود، به قتل مکن و زنا مکن اشاره کرد و مفهوم درستی از آن‌ها را به شاگردان آموخت. خشم و ناسزا مانند قتل، و فکر و نگاه زنا‌آلود مانند زنا، گناه می‌باشند.‏

یک ایماندار باید خود را با کلام و احکام خدا منطبق سازد و مقصود واقعی آن‌ها را درک کند و در اجرای صحیح آن‌ها بکوشد. عیسی همۀ جنبه‌های عهد عتیق را کامل کرد و اطاعت واقعی را به شاگردان آموخت.‏

پیروان مسیح، باید با مردم دنیادوست، تفاوت‌های اساسی داشته باشند و مسئولیت‌های ناشی از این تفاوت‌ها را بپذیرند. همچنین نمک و نور جهان بودن، وظیفه و مسئولیت دو‌گانه‌ای بر دوش یک مسیحی می‌گذارد.‏

عیسی، با استفاده از دو تمثیل نمک و نور، تأثیر فرد مسیحی بر دنیای اطراف خود را بیان نمود. ما باید مانند نمک، مانع فساد و تباهی و مانند نور، عامل پيشروی روشنايی الهی در اين جهان باشيم.‏

در دو خوشابه‌حال آخر، متوجۀ این نکات می‌شویم که، باید همیشه برای برقراری صلح، آرامش و دوستی بکوشیم و همچنین به‌خاطر نام مسیح، سختی‌ها و جفاها را با شادی تحمل کنیم.‏

با مطالعۀ خوشابه‌حال‌های پنجم و ششم درمی‌یابیم که باید رحيم باشيم و نیازمندان را دستگیری کنیم. همچنین برای خدا، پاکی دل اهمیت دارد و او از تظاهر متنفر است.‏

با بررسی خوشابه‌حال‌های سوم و چهارم، متوجه می‌شویم که باید حليم و فروتن باشيم و با دیگران با نرم‌خويی رفتار کنیم. همچنین عاملی در دست خدا برای اجرای عدالت او در‌میان مردم باشیم.‏

در خوشابه‌حال‌هایی که عیسی فرمود، با بررسی دو مورد اول، درمی‌یابیم که راه رسیدن به پادشاهی آسمان، پی ‌بردن به فقر روحانی و ماتم‌زده و غمگين بودن برای گناه و داشتن دلی توبه‌کار است.‏

موعظۀ بالای کوه، دارای بخش‌های مختلفی مانند خصوصیات یک مسیحی، تأثیر ایماندار بر اطرافیان، دینداری، عبادت مسیحی، هدف حقیقی زندگی، روابط و تعهد مسیحی می‌باشد.‏

تعالیم موعظۀ بالای کوه، اصول و مقررات جدیدی هستند درخصوص زندگی مسیحی که فقط با کمک روح‌القدس قابل اجرا می‌باشند. این موعظه تأکید دارد که پیروان عیسی باید متفاوت باشند.‏‏

یکی از صفاتی که در کتاب‌ مقدس به عیسی مسیح نسبت‌داده‌شده، ازلی و ابدی بودن او است. این صفت، تنها متعلق به خدا‌ست و نشان‌دهندۀ ذات الهی و خداوند بودن عیسی مسیح می‌باشد.‏

تنها خدا، عارف قلوب است و افکار انسان را می‌داند. عیسی علاوه‌بر قدرت شفا، دانش و دانایی مطلق نیز داشت و از افکار پنهانی مردم باخبر بود. همۀ این خصوصيات ثابت می‌کنند که او خداوند است.‏

القابی مانند خداوند، پادشاه جاودانی، عجیب، قدیر، پدر سرمدی، عمانوئیل و بسیاری صفات و لقب‌های دیگر که در کتاب‌ مقدس دربارۀ عیسی مسیح بیان شده، همگی آشکارکنندۀ الوهیت مسيح می‌باشند.‏

یکی از حقايقی که کتاب ‌مقدس دربارۀ عیسی مسیح آشکار ساخته است، جنبۀ الوهیت او می‌باشد. القابی مانند پسر خدا، اول و آخر، الف و یا، ابتدا و انتها و خداوند، همگی نشان‌دهندۀ الوهیت عیسی می‌باشند.‏

خدایی که ما از‌طريق کتاب ‌مقدس می‌شناسیم، خدایی امین و وفادار است و در اجرای نقشه و برنامۀ عظیم و جاودانی خود تداوم دارد. خدا قابل اعتماد است و می‌توانیم در هر شرایطی به او تکیه کنیم.‏

خدا، قدوس است و از هر‌نوع گناه و ناراستی و مکر و ریا مبرا می‌باشد. محبت، یکی دیگر از خصوصیات خدا‌ست که در عیسی مسیح، به‌طور کامل بر انسان آشکار گرديد.‏

خدای ما، زنده است و دارای شخصیت می‌باشد. خدا با انسان‌ها در‌ارتباط است و در همۀ امور فعالانه حضور دارد. او از تمام نقشه‌های مردمان شرور و کارهای شیطان آگاه است و بر همه‌چيز تسلط دارد.‏

خدا، ازلی و ابدی‌ست يعنی همیشه بوده و هست و خواهد بود. خدا تغییرناپذیر، قائم‌به‌ذات، سرچشمۀ حیات، حاضر در همه‌جا، قادر مطلق و دانای مطلق است. حکمت خدا بی‌انتها می‌باشد.‏

کتاب مقدس می‌فرماید که خدا، واحد است و کلمۀ واحد در زبان عبری به وحدانیت مرکب اشاره دارد. خدا درمورد خودش از ضمیر جمع استفاده می‌کند که نمایان‌گر پدر و پسر و روح‌القدس می‌باشد.‏

یکی از مظاهر خدا در عهد عتیق، فرشتۀ خدا می‌باشد و خدا ازاین‌طریق خود را بر ابراهیم و افرادی دیگر آشکار می‌ساخت. همچنین در عهد جدید، خدا خود را توسط عیسی مسیح بر جهانیان آشکار نمود.‏