Şiirlenelim

Gittikçe sana benziyorum baba Kimseleri beğenmez oldum Aynaya pek bakamıyorum Ama sevdiğim şeylerden söz ettikleri zaman, Suratımı senin gibi buruşturduğumu hissediyorum Belki de senden çok şiddetli bir biçimde içerliyorum herkese İstiyorum ki, artık herkes öğrensin hiçbir şeyi beğenmediğimi Tenha tenha peşindeyim hayatın Hava puslu Soğuk Kış gelmek üzere Oysaki kalp kışa girmeye hazır değil Ne za...

Eğer olay yerini terk edersen, ilk şüpheli sen olursun. Ben öyle yaptım. Olay yerini ilk ben terk ettim. Evimi, arkadaşlarımı, eşyalarımı, yaşatılan tüm pisliği arkamda bırakmak istedim. Sonra ne oldu biliyor musunuz? Tüm o insanlar asıl katil hala olay yerinde olduğu için beni kaçak ilan ettiler. Ben ruh devrini yaşarken, bütün Dünya varlığımı da terk etmek zorunda kalmıştım. Sıfırdan başlamak di...

Bir zaman pek sefil olmuşum. İlk senelerde bir çöl çocuğu gibi büyümüşüm. Beni bohça gibi sırtına bağlarlar, kızgın güneşin altında dolaştırırlar, hurma ağaçlarının tepesine çıkartırlarmış. İstanbul'un hali başkadır. Orada kimse, kimsenin farkında değildir. Ayaklara dolanmamak şartıyla bir duvar kenarına upuzun yatarak ölmeye kalksanız kimse, ''Ne yapıyorsunuz'' diye sormaz. Bi...

Şimdi düşünüyorum da, Çocukluğunda senin için dünya serbesttir Geniştir Her yöne koşarsın Kimse sana şu yöne git demez Ama büyüdükçe sana yol, Yön gösterirler İmkansız derler sana Tek başına yapamazsın derler Yaptım Nasıl yaptım? Daha acımasızdım Hepsinden daha amansızdım Hepsinden daha inançlıydım İnatçıydım Kafama koyduğumu yapardım Her şeyim durmak istedi İnan bana, Ama devam ettim, Çünkü bilme...

Aldığımız son habere göre Herkes fazla yalnız Size inanmakta zorlanıyorum Çünkü herkes gelecekten, Sevgiden, Mutluluktan bahsetmeye bayılıyor Hayaller kurarken ölüme dair, Erdeme dairr, Anlıyoruz: Terk edildik, Diğerlerini kurtarırken telaşla, O tufanda-biz- geride bırakılanlar, Anlıyoruz Deliriyoruz Çıldırıyoruz Kendi etrafında dönen her şey çıldırır İnsan gibi, dünya gibi, kalp gibi, girdap gibi...

İstediğin sonuca ulaşacağını bilseydin, yaptığın hataları tekrarlar mıydın? -Bir şeyleri zamanı geldiğinde anlarsın, ondan önce değil. Rüya görmediğini yaşamının bir rüya olmadığını nasıl biliyorsun? Hiç depresyona girdin mi? -Ben hep depresyondayım. Depresyonda olmak nasıl bir şey? -Bilmem. Şey hissediyorsun, daha iyinin ne olduğunu hatırlamıyorsun sanki. Daha iyi hissettireceğini düşündüğün şeyl...

Kim kandırdı seni? Kim inandırdı başka birinin seni tam yapacağına? Ne zamandı bilmem Bıraktım kendimi sevmeyi Kalbimin beni terk etmesini diledim Her şey olabilecekken dünyada, Onun olabilmek istedim Düştüğümüz kederi anlatan kitaplar yok Artık sayamıyorum günleri Güneş aya dönüyor Ay güneşe Bense bir hayalet yalnızca Gözüme uyku girmeyen yıllarım oldu benim Nasıl da capcanlı yaşıyor insanlar Oys...

Bütün yaptıklarımdan Ve bütün söylediklerimden, Kimse anlamaya çalışmasın kim olduğumu Bir engel vardı, Bir engel Bütün eylemlerimi Ve baştan aşağı tutumumu değiştiren Sevdiğim insanlara kızabilirdim, Eğer sevmek bana, Mahzun durmayı öğretmeseydi Dünyadaki insanların hepsi iyi Hepsi... Hayat iyi Biz kötüyüz Ama hayat iyi Hem kötü, Hem iyiyiz Hem iyi, Hem kötüyüz... Hadi söyleyin bana, Şunu söyleyi...

Kalemi ısırmak ve saçlarımı gözlerimin üstüne dağıtmak, benim düşüncelere daldığıma alamettir. Benim düşünce saatlerim çok nadirdir. Aradan seneler geçti. Yabancı bir şehirde, yabancı bir otel odasında, sırf bitip tükenmeyecek gibi görünen bir gecenin yalnızlığına karşı koymak için, hatıralarımı yazmaya başladığım bu saatte, bir elim yine aynı küçük çocuk tavrıyla saçlarımı çekiştiriyor. Bunun seb...

Dilini bilmediğim bir ülkede gibiyim. Su gibi, Son vapur saati gibi İçimin nasıl yandığını anlatamıyorum Nerelerden geçtiğimi bulmak için, Bu kitabı uçarak yazdım Seni içimden söküp atmaya çalıştım. Ama yapamadım. Kalbimi kazdıkça altından hep kara sevdam çıktı. Seni buldum. Ben senin gözlerinde hayatı öğrendim Merak ediyoruz işte Bir kadının nerede bitip, bir erkeğin nerede başladığını merak ediy...

Daha önce de canım ne zaman yansa, görebildiğim bir ize sahip oldum. Bu sefer canım çok yansa da, izini bir türlü göremiyorum. -Ben görebiliyorum. Fark etmez. Biz çok farklıyız. Umrumda değil. -Eğer bir şey bu kadar acı veriyorsa, umursadığın için olabilir. Belki de uğrunda savaşmaya değerdir. İyi olmam için acı mı çekmem gerekiyor? -Bir insan için oyunun değiştiği yer, herkesi kaybedebileceğini a...

Göz, gamın ne olduğunu bilseydi, Gökyüzü bu ayrılığı çekseydi, Padişah bu acıyı duysaydı; Göz gece demez, gündüz demez ağlardı Padişah bakardı ününe, Tacına, tahtına, kemerine, Gece demez gündüz demez ağlardı. Gül bahçesi güzün geleceğini duysaydı, Uçan kuş avlanacağını bilseydi, Gül bahçesi hem güle hem dala ağlardı, Uçan kuş, uçmaktan vazgeçer ağlardı, Ecel bu çığlığı duysaydı, Cellâdın yüreği o...

O esrarlı yangına bu can nasıl dayandı? Sahile vurdu kalbim Su yandı Kum yandı Bir mum gibi eriyip aktı uykusuzluğum Ölüme baş kaldıran dertli uykum da yandı O göz ki seni gördü, O neye nazar etsin? Şu can ki, seni duydu, tende ne karar etsin? Yurdundan mahrum edip, dolaştırdın Cem gibi Ruhumda söndü alev Sonra ruhum da yandı Kül oldu bir yiğidin figanıyla her umut Bülbülün küllerine konan puhum d...

''...Değişim uzakta değil, senin elinde ve tam bugün başladı. Ama Sevgili 20 yaşım şunu da unutma, Sana ait olmayanın peşinde koştuğunda, gerçekten sana ait olanı yitirirsin.''

Ne gündüzlerin Ne de gecelerin tehlikede Gözlerin görüyor Ellerin titremiyor Nabzın düzenli Kalbin çarpıyor Eğer çirkin olsaydın, belki çirkinliğin gözalıcı olurdu Çirkin dahi de­ğilsin Ne kambursun Ne kekeme Ne çolak, Ne kötürüm, To­pal bile değilsin Her yaşanan, geçici Her yaşayan, ölümlü İnsan ölümü bir defa yaşayan, Acısını da bir defa çekecek olan bir canlı olmasına rağmen, Hayatı boyunca bir...

Seni hiçbir dünya telaşına değişmedim ben. Evlerin ve kalabalığın ağırlığını sana üstün tutmadım. Yoksulluğun acısından hafif bilmedim acını. Nereye gidersem gideyim seni yürüdüm hep. Sevincini bir barış, bir bayram sabahı gibi taşıdım içimde. Sesine güvendim. Gözlerine en çok yakışan, o sürekli yaz ikindisine. Gökkuşağının altından geçen, çocukların şımarıklığıydı. Ağzımdaki meneviş sendin insanl...

Rüzgarda yağmuru selamlamayı ihmal etmeden Yere doğru süratle çakılmakta olan gençliğim Teselli veriyor göklere Eski beni nerede, Ve nasıl kaybettiğimi hatırlamıyorum Sadece bir akşam vakti, Balkon serinliğinde otururken, geldiğim tüm yolların bana ne kadar uzak olduğunu gördüm Hayat beni taşıyor sihirli ellerinde, Bir sabah taşımaktan usanıp bırakacak Kesintisiz bir akşam oldu bu akşam Pencerede...

Gönül söylenecek bin bir sözle dolu, Dil söylemekten aciz Söz var, zehri bal eder, Söz var cenneti cehenneme çevirir Öyle bir söz ki, Bir gönlü bir ömür bahtiyar eder Öyle bir söz ki, Bir gönlü bir günde ihtiyar eder Değil mi ki hiçbir şeyin hiçbir şeye yetmediği yerde, Allah her şeye yeter? Ey can, Haberin var mı ki, cananın kimdir? Ey gönül...Farkında mısın ki, mih­manın kimdir? Ey ten, Türlü hi...

Şimdiye kadar hep böyleydi bu. Sana ''küçük adam'', ''sıradan insan'', ''bayağı adam'' diyorlar. Yeni bir dönemin, ''sıradan bir insan çağının'' başladığını bildiriyorlar. Küçük adam! Bunu söyleyen sen değilsin. Bunu söyleyen onlar. Büyük ulusun başkanları, yardımcıları, meslekten işçi önderleri, pişman olmuş burjuva çocukları, devlet...

Gün bitti. Saat altı. Trafik. Hafif bir baş ağrısı. Hafif bir kalp ağrısı, hafif bir sırt ağrısı, hafif bir sızı içinde. İnceden. Susturacaksın. Kimse sevmez sızlayan bir içi. Ne için sızlar ki bir iç? Hiçbir zaman senin olmayacak, üstelik nasıl olduğunu bile hayal edemediğin bambaşka bir hayat için mi? Susturacaksın. Sızlamak yok, sızlanmak yok, iç yok. Durgun bir gece. Oturup gökyüzünü seyrediyo...

Akşam yine hüzünle buluşuyor kuytuda Tekrarı yok zamanın bu rüya evreninde Her kare, bir hayaldir Ve bir andır yansıyan Devrilme ey umudu kovalayan küheylan! Akşam ki, Defineler döker avuçlarına Gecenin gözlerinden hafakandır yansıyan Deryada balık olur esrarın dudakları İnsan denen ademe, İmtihandır yansıyan Güneş görmeyenler göremez yıldızları Kim der ki, unutulur toprağa düşen umut? Her ne vars...

Eskimiş bir dünyada Eskimiş bir misafirim Uyku her günkü tufan Rüya görmekse, Her hastalığa deva bir hastalık, bilirim Öyle bir kirlendim ki, Pak yerim kir görünür Tek zerre yoktur bende suyla temizlenecek Artık ne mutlu, ne mutsuzum Her şey geçip gidiyor İnsan dünyasında tek gerçek şey bu... Her şey geçip, gidiyor Kızgın mıyım? Hayır... Kızgınlık duygusunda umut vardır, sarılsan geçe Kırgınım ben...

1 Ekim 1945 Dağın üstünde : Akşam güneşiyle yüklü olan bir bulut var dağın üstünde. Bugün de : Sensiz, Yani yarı yarıya dünyasız geçti bugün de.... Ben yaşamak istiyorum biraz daha, Daha bir hayli yaşamak. Bunu birçok şey için istiyorum, Birçok Çok mühim şeyler. 2 Ekim 1945 Rüzgâr akar gider Aynı kiraz dalı bir kere bile sallanmaz aynı rüzgârla. Dayanılmaz bir acı halindeydi kendime karşı duyduğum...

İki paralel çizgi çekiliyor gökyüzüne Ve yeryüzüne biri kaba davranınca, Camlar bile sarsılıyor Bir kadınım ben Ve insan kadın olunca, yüreğinin içindekinden başka her şeyi unutur Keşke şu karanlık gece, dile gelip konuşsa Zifiri karanlığa anlattıklarımı anlatsa sana Fotoğrafın elimde, gülümsüyorken bana, Nasıl ağladığımı, Sessiz çığlıklarımı anlatsa sana Keşke bir gece vakti gelsen Gözlerimden öp...

Göğü gördüm İmkana tutuldum Düşü sevdim Hem belirlendim Derin durdum, Teknenin altına girdim Sarstım Vuruşun gitgide usta vuruşuydu Sustum Kalktım yürüdüm Elimdeki çaresiz soruyla: İnsan neden hep sona bırakır kendini? Ne kadar düşünürsem düşüneyim, bu soruların cevabını bulamayacağım Her defasında dudağımı büküp, ''Bu gerçekten çok garip.'' demekle yetineceğim Belki uyuyamayacağım...