پیام محبت

عیسی مسیح، از آسمان به اين جهان آمد تا محبت خدا را نسبت به باجگیران، فاحشه‌ها و سایر گناهکاران نشان بدهد و آنها را از بندگی و بردگی گناه و شیطان برهاند و فرزندان خدا بگرداند.‏

حکم مصلوب شدن عیسی مسيح به‌وسیلۀ سربازان رومی اجرا شد. عدّۀ زیادی او را که بر صلیب میخکوب شده بود دیدند. پیروان مسيح که او را می‌شناختند جسدش را برای تدفین مهیا و در قبر گذاشتند.‏

مسیح می‌فرماید، چون من زنده‌ام شما نيز خواهید زیست. خدا آنچه را که لازم بود، انجام داده تا شما بتوانید حیات جاويدان داشته باشید. مسيح جریمۀ گناهان شما را با مرگ و قيامش پرداخت نموده است.‏

بشر گناهکار، قادر به دوستی با خدای قدوس نیست مگر با وساطت عیسی مسیح. از آنجایی که خدای مهربان بندگانش را دوست دارد، نقشه‌ای را طرح فرمود تا آنها، از هیبت حضورش هراسان نشوند.‏

مسیح، در برابر تمام حیله‌های شیطان و دل‌های سخت حکام قوم یهود، کاملاً ایستادگی نموده و سربلند گرديد و ثابت نمود که تنها او شايستگی داشت قربانی بی‌عیب و کفّارۀ حقیقی فصح باشد.‏

چون ابراهیم و ساره منتظر نماندند و خواستند با کوشش انسانی، وعده خدا را عملی سازند و چشمان خود را از خدا برگرفته متوجۀ هاجر نمودند، ثمرۀ تلخ تصميم‌شان دامن‌گیر خود و نسل‌های آیندۀ آنان گردید.‏

سرشتن آدم از خاک زمين، قدرت الهی را به ما نشان می‌دهد ولی جستجوی خالق در ‌پی این مخلوق سقوط‌ کرده در گناه و گمشده و بی‌نوا، فیض خدا را آشکار می‌کند.‏

عیسی مسیح، آرامش خود را که آرامشی الهی می‌باشد به همۀ آدمیان پیشنهاد کرده است. اين آرامش، پایدار و دائمی است و هیچ‌چیز و هیچ‌کس به‌غير از مسيحِ زنده نمی‌تواند چنین آرامشی را به انسان بدهد.‏

کلیسا به بدن مسیح تشبیه شده و ایمانداران مسيحی به اعضای بدن. کلیسا جماعت زنده و در حال رشد و نموّ است. عيسی مسیح خداوند، سر کلیسا می‌باشد و کلیسا به عروس مسیح تشبیه شده است.‏

عيسی مسيح بر صليب، مزد گناه ما انسان‌ها را پرداخت نمود و آمرزش گناهان را برای ما فراهم کرد. مسيح بر صليب، گناه خودمحوری و تبعیض قائل شدن و ظاهر‌سازی و تمرد ما انسانها را بر خود گرفت.‏

وقتی زندگی ما در اتحاد با مسيح عوض شود، آنگاه می‌توانیم کینه و انتقام را کنار بگذاریم. ما باید انسانیت کهنه را از خود دور کنيم و انسانيت تازه را که تنها در مسيحِ خداوند يافت می‌شود، بپوشيم.‏

عقیدۀ غلط مردم دربارۀ مسيحِ خداوند، او را عوض و محدود نمی‌کند. مهم نیست چقدر در مشکلات غرق هستيم و چقدر وضعیت بدی داريم. مهم این است که وضعیت خود را به دست‌های مسیحِ پُرقدرت بسپاریم.‏

دنیای مهار‌نشدنی ما، به قدرتی ماورای آنچه در توان ما است محتاج می‌باشد و چنين قدرتی در مظهر خدای زنده، عيسی مسيح يافت می‌شود. درواقع، هیچ چاهی آن‌قدر عمیق نیست که دست او به ته آن نرسد.‏

اگر در شرایطی زندگی می‌کنیم که همه‌چیز ناامید کننده و تاریک است و روزنۀ امیدی دیده نمی‌شود، وقتی در نام مسيح خداوند دعا می‌کنیم و حضور خدا را می‌طلبیم، طرز تفکر و وضعيت ما عوض می‌شود.‏

در يوحنا فصل ۳، آيۀ ۳ عيسی فرمود که، تا شخص از نو تولد نيابد نمی‌تواند پادشاهی خدا را ببيند. با پايان يافتن زمستان، فصل بهار فرا می‌رسد و طبيعت دگرگون و نو می‌شود. انسان نيز به حيات نو و دگرگونی نياز دارد که در اتحاد با مسيح امکان‌پذير است. برای ديدن پادشاهی خدا، انسان نياز دارد که تولد نو بيابد و بهار روحانی را تجربه کند.‏

در این سال نو ایرانی، مسیح می‌خواهد سال پسندیدۀ خدا را به ما اعلام کند. او می‌خواهد فرصت‌های مردۀ ما را به فرصت‌های الهی تبدیل کند. او می‌خواهد غم و شکستهای ما را به شادی و پیروزی مبدل نماید.‏

با آمدن فصل بهار، می‌بينيم که خدا فرصتی دوباره به طبيعت بخشيده که تغيير و تبديل و حيات تازه در آن ديده شود. آيا برای انسان هم امکان پذير است که تولد و حياتی تازه بيابد و دل و وجودش دگرگون شود؟

با ديدن بهار زيبای طبيعت، متوجه می‌شويم که خدای ما تبديل و دگرگونی را دوست دارد. خدا مايل است درون و باطن ما انسانها را دگرگون و زيبا سازد. عيسی مسيح، با مرگش بر صليب و قيامش از مردگان، بهاری روحانی و معنوی را برای انسان مهيا نموده است.‏

حيات تازه در اتحاد با مسيح، زندگی‌ای است در ارتباط با روح‌القدس. عیسی ما را دعوت می‌کند به خلقتی تازه که زندگی ما بر اساس کلام خدا و معیارهای الهی باشد و واقعاً عوض شويم.‏

وقتی به مسیح ایمان می‌آوریم تولد تازه می‌یابیم، دگرگون شده و از گناه آزاد می‌شويم و برکات آسمانی را دریافت می‌نماییم. در اثر ايمان به مسيحِ زنده، با خدای حقيقی متحد می‌شويم و رابطۀ شخصی می‌يابيم.‏

محبت مسیح طول دارد زيرا به دورترین نقاط دنیا می‌رسد. محبت مسیح عمق دارد یعنی به اعماق دل‌ها نفوذ می‌کند و انسان را از باطن عوض می‌کند. محبت مسیح بلند است و ارتفاعش به‌حضور خدا می‌رسد.‏