ตามรอยพระตถาคต

จตฺตาโรเม ภิกฺขเว อาหารา ภูตานํ วา สตฺตานํ ฐิติยา สมฺภเวสีนํ วา อนุคฺคหาย ฯ กตเม จตฺตาโร ฯ กวฬีกาโร อาหาโร โอฬาริโก วา สุขุโม วา ผสฺโส ทุติโย มโนสญฺเจตนา ตติยา วิญฺญาณํ จตุตฺถํ ฯ อิเม โข ภิกฺขเว จตฺตาโร อาหารา ภูตานํ วา สตฺตานํ ฐิติยา สมฺภเวสีนํ วา อนุคฺคหาย ฯ

พระผู้มีพระภาคทรงบัญญัติว่า ‘นี้กุศล นี้อกุศล’  พระผู้มีพระภาคเมื่อทรงบัญญัติกุศลและอกุศลอย่างนี้  จึงชื่อว่าทรงมีบัญญัติ มิใช่ผู้ทรงแนะนำในทางฉิบหาย  ไม่ใช่ผู้ไม่มีบัญญัติ

พระผู้มีพระภาคทรงบัญญัติว่า ‘นี้กุศล นี้อกุศล’ พระผู้มีพระภาคเมื่อทรงบัญญัติกุศลและอกุศลอย่างนี้ จึงชื่อว่าทรงมีบัญญัติ มิใช่ผู้ทรงแนะนำในทางฉิบหาย ไม่ใช่ผู้ไม่มีบัญญัติ

ผู้ใดมีศรัทธาในพระตถาคตตั้งมั่นไม่หวั่นไหว มีศีลงาม เป็นศีลที่พระอริยะชอบใจและสรรเสริญ มีความเลื่อมใสในพระสงฆ์ และมีความเห็นตรง บัณฑิตทั้งหลายเรียกผู้นั้นว่า เป็นคนไม่ขัดสน ชีวิตของเขาก็ไม่สูญเปล่า พราะฉะนั้น บุคคลผู้มีปัญญา เมื่อระลึกถึง คำสอนของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย ควรหมั่นประกอบศรัทธา ศีล ความเลื่อมใส และการเห็นธรรม

ภิกษุทั้งหลาย เพราะไม่รู้แจ้งแทงตลอดอริยสัจ ๔ ประการ เราและเธอ ทั้งหลายจึงเที่ยวเร่ร่อนไปตลอดกาลยาวนานอย่างนี้

จตฺตาโรเม ภิกฺขเว อาหารา ภูตานํ วา สตฺตานํ ฐิติยา สมฺภเวสีนํ วา อนุคฺคหาย ฯ กตเม จตฺตาโร ฯ กวฬีกาโร อาหาโร โอฬาริโก วา สุขุโม วา ผสฺโส ทุติโย มโนสญฺเจตนา ตติยา วิญฺญาณํ จตุตฺถํ ฯ อิเม โข ภิกฺขเว จตฺตาโร อาหารา ภูตานํ วา สตฺตานํ ฐิติยา สมฺภเวสีนํ วา อนุคฺคหาย ฯ

เมื่อพระศาสดาจะแสดงธรรมที่สำคัญแก่ฆราวาส พระองค์จะแสดงอนุปุพพิกถา ตามด้วยอริยสัจสี่ ซึ่งเป็นบทสำคัญที่ชาวพุทธควรจะใส่ใจเป็นพิเศษ เพื่อให้เกิดความเข้าใจในสิ่งที่พระศาสดาท่านตรัสรู้ เพื่อให้เราเข้าถึงพระสัทธรรม

พระไตรปิฎก ไทย (ฉบับมหาจุฬาฯ) เล่มที่ ๑๒ สัมมาทิฏฐิสูตร ว่าด้วยความเห็นชอบ

เมื่อพระศาสดาจะแสดงธรรมที่สำคัญแก่ฆราวาส พระองค์จะแสดงอนุปุพพิกถา ตามด้วยอริยสัจสี่ ซึ่งเป็นบทสำคัญที่ชาวพุทธควรจะใส่ใจเป็นพิเศษ เพื่อให้เกิดความเข้าใจในสิ่งที่พระศาสดาท่านตรัสรู้ เพื่อให้เราเข้าถึงพระสัทธรรม (ธรรมเบื้องต้น)

การรู้ความจริงของนามรูป หรือตาหูจมูกลิ้นกายใจ เป็นเรื่องจำเป็นสูงสุด พระศาสดาตรัสรู้ความปรุงแต่ง อาศัยกันและกันเกิดขึ้นของสิ่งเหล่านี้ (ลุมพินีโอกกันตสังยุต)

พระไตรปิฎก ไทย (ฉบับมหาจุฬาฯ) เล่มที่ ๑๗ หน้าที่ ๓๒๐ ความจริงอันประเสริฐที่สำคัญสูงสุดที่เราชาวพุทธต้องมนสิการให้แยบคาย เพื่อให้เกิดปัญญารู้แจ้งในสิ่งทั้งปวง (ธรรมสิบหมวดทบทวน)

เมื่อพระศาสดาจะแสดงธรรมที่สำคัญแก่ฆราวาส พระองค์จะแสดงอนุปุพพิกถา ตามด้วยอริยสัจสี่ ซึ่งเป็นบทสำคัญที่ชาวพุทธควรจะใส่ใจเป็นพิเศษ เพื่อให้เกิดความเข้าใจในสิ่งที่พระศาสดาท่านตรัสรู้ เพื่อให้เราเข้าถึงพระสัทธรรม (ต้อนรับคณะจากหนองคาย)

พระพุทธเจ้าเป็นผู้บัญญัติคำว่า สัมภเวสี แต่ในกาลต่อมามีการตีความ หรือเข้าใจคำว่า สัมภเวสี ผิดเพี้ยนไปจาก พุทธบัญญัติ เพื่อการดำรงความถูกต้องตามพุทธบัญญัติ เพื่อประโยชน์เกื้อกูลแก่ผู้สนใจในพระธรรมคำสอน จะได้ใคร่ครวญพิจารณาก่อนจะกล่าวกันอ้างแบบผิดๆ ไม่ตรงตามพระบัญญัติ