คำสอนพระมงคลเทพมุนี หลวงพ่อวัดปากน้ำ

เราเกิดมาในมนุษย์โลก หญิงชายคฤหัสถ์ บรรพชิต เกิดมาต่างคนต่างมีตัวเปล่าๆ มีแต่บุญกุศลพิทักษ์รักษามา มาแสวงหาทรัพย์สมบัติ ได้เขตสำหรับในโลกนี้ ก็ย่อมเฉลี่ยซึ่งกันและกัน ตามมีตามจะเฉลี่ยได้ ตามสามารถที่จะทำได้เฉลี่ยได้เพียงแค่ไหนก็ทำไปแต่เพียงนั้น อย่าให้เกินกำลังกว่าตัว อย่าให้เดือดร้อน ทำพอสมควรแก่การ เพราะเรามาไม่นานเท่าใดนัก ก็จะต้องลาโลกนี้ ผ่านโลกนี้ไปโลกอื่นอีกต่อไป การให้ สำเร็จที่เป็นอัตภาพท...

ประพฤติให้เป็นประโยชน์ในโลกนี้  หรือประพฤติให้เป็นประโยชน์ในกันและกัน  ในเพื่อนมนุษย์ก็ดี  หรือกับสัตว์เดรัจฉานก็ดี  ประพฤติให้เป็นประโยชน์ทีเดียว ลักษณะที่ประพฤติให้เป็นประโยชน์เป็นอย่างไร  การประพฤติให้เป็นประโยชน์  ทำอะไรให้เป็นตัวอย่างดีทั้งนั้น  จะทำสิ่งใดด้วยกายทุกอย่าง  ให้เป็นตัวอย่างดีของเพื่อนมนุษย์  ให้เป็นประโยชน์แก่มนุษย์  จะพูดสิ่งใดด...

ถ้าจะอยู่นอกปกครองเขา ต้องไปให้ถึงที่สุดสายธาตุสายธรรมของตัว ไปถึงที่สุดสายธาตุสายธรรมของตัวละก็  ในที่สุดนั้นไม่มีใครปกครองเลยเราปกครองของเราเอง เราไม่ต้องรับความแก่  ความเจ็บ  ความตายก็ได้ เพราะเรามีอำนาจพอแล้ว  เราไม่อยู่ในปกครองก็ได้ตามความปรารถนา  แต่ว่าต้องไปให้สุดสายธาตุสายธรรมของตัว ถ้าให้สุดสายธาตุสายธรรมของตัวไม่ได้ละก็  ถ้าให้สุดสายธาตุสายธรรมของตัวไม่ได้ละ...

บุญใหญ่กุศลใหญ่เท่าไหน โตเท่าไหน รูปพรรณสัณฐานบุญน่ะเป็นอย่างไร ติดอยู่ที่ไหน เออเรื่องนี้จนกันละซี เรื่องนี้เราจะจนกันละนะ บุญนะที่ได้จากการถวายผ้าป่า บุญเกิดอย่างไร บุญมาจากไหน เรื่องนี้ไม่มีใครรู้ซิ งงงันไปตามกันหมด เรื่องนี้นะเมื่อทำบุญเข้าแล้วน่ะ เขามีอัตโนมัติ เขาเรียกว่า หม้ออัตโนมัติ มนุษย์นี่แหละ ไม่ว่าหญิงว่าชาย ว่าเด็กว่าเล็ก มีหม้ออัตโนมัติเหมือนกันหมด เป็นดวงใส เท่าฟองไข่แดงของไก่ ติด...

เรานึกถึงความสุข ไม่ยินดีในรูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส นั่นมันซากของศพ นั่นไม่ใช่สุขจริง ไม่ใช่เนื้อหนังของสุข มันซากของสุขนะ เมื่อหลุดขึ้นพอพ้นจากกามไปแล้ว ถึงรูปภพเข้า ไปถึงรูปฌาณทั้ง ๔ เข้า นึกถึงสุขของกาม ไอ้สุขของกามนั้นมันเศษสุข ไม่ใช่สุขจริงๆ เมื่อไปถึงอรูปฌาณเข้า ไอ้สุขของรูปฌาณนั่นน่ะ มันสุขอย่างหยาบนะ ไม่ใช่สุขละเอียดนุ่มนวล ชวนให้สบายอกสบายใจ เหมือนอรูปฌาณ

เขาเล่าเรื่องว่ามหากษัตริย์องค์หนึ่ง ได้บรรลุปฐมฌานแล้ว สละราชสมบัติให้ราชโอรสปกครองไป ตัวไปเป็นฤาษีชีไพรเสียภายนอกนั่น ฝ่ายผู้ได้รับรัชทายาทนั้นไม่อาจจะปกครองได้ ให้ไปตามบิดามา มหาดเล็กเด็กชายก็ไปพร้อมกัน ผู้คนสกลโยธามากมายหลาม ไปทีเดียว ไปตามพระเจ้าแผ่นดิน เมื่อพระเจ้าแผ่นดินเดิมผู้สละราชสมบัติไปเสียนั่นน่ะ เป็นผู้ปกครองมีความสงบเงียบเรียบร้อยดี มหากษัตริย์ไปถึงกำลังเข้าฌานสมาบัติอยู่ เข้าไปคอยอ...

นิพพานนะอยู่อย่างไรกัน อยู่ที่ไหน เขาว่านิพพานอยู่ในใจ คำว่านิพพานนะ นิขนฺตํ นิพพานํ  ใจของเราออกจากกิเลสเครื่องร้อยรัดได้เป็นตัวนิพพาน นี่กิเลสไม่อยู่กับใจเสียแล้ว ใจออกจากกิเลสเครื่องร้อยรัดไปเสียแล้ว ใจออกจากกิเลสเครื่องร้อยรัดแล้ว จึงจะไปสู่นิพพานอีกครั้งหนึ่ง นิพพานแยกออกเป็น ๒ คือ สอุปาทิเสสนิพพานธาตุ และอนุปาทิเสสนิพพานธาตุ นิพพานแยกออกเป็น ๒  สอุปาทิเสสนิพพานธาตุ  เหมือนพระพ...

อดทนต้องมีท่านะ อดทนเหลวไหล  เลอะเทอะ  ก็ใช้ไม่ได้  อดทนต้องมีท่า ถ้าอดทนมีท่าจะต้องอดทนอย่างไร  เราทำสวนใกล้กันเป็นชาวสวน  ทำสวนใกล้กัน  เขาก็ทำสวน  เราก็ทำสวน  แต่มันพอๆ กันเสมอๆ กัน  เราก็อยากให้มันดีกว่าเขานะ  ให้เขาแพ้เราให้ได้ อยากได้ดีกว่าเขา  ให้เขาแพ้เราให้ได้  นั่นคือ  อภิชฌา  อยากจะรุกเจ้าเสียมั่ง อยากจะทอนกำลังเจ้าเส...

ไม่ใช่มนุษย์เท่านั้น พระพุทธเข้า พระอรหันต์ท่านก็ไปยังไม่ถึงที่สุดเหมือนกัน ถ้าใครไปยังไม่ถึงที่สุดก็ยังไม่ฉลาดเต็มที่ ต่อเมื่อใดไปถึงที่สุดกายของตัวไม่มีสุดต่อไป นั่นฉลาดเต็มที่แล่ว ตัวของตัวเองเป็นที่พึ่งแก่ตัวเองได้แล้ว นี่เป็นข้อสำคัญที่สุดนะ

คำว่าจิตนี่แหละ เป็นดวงใสเท่าดวงตาดำข้างนอก ใสเกินใส ปกติมโน ใจเป็นปกติ คือภวังคจิต จิตที่เป็นภวังคจิตน่ะ ใส เหมือนยังกับน้ำที่ใส ใสเหมือนยังกับน้ำที่ใสนะ จิตที่ใสนั่นแหละ เหมือนน้ำแดงเข้าไปเจือเสียแล้ว มันก็ปนเป็นนะซี นี่เป็นอย่างนั้นหนา เมื่อจิตระคนด้วยราคะ เหมือนน้ำแดงเข้าไปเจือเสียแล้ว เมื่อจิตระคนด้วยโทสะ  เล่า เหมือนยังกับน้ำเขียวน้ำดำเข้าไปปนระคนเสียแล้ว จิตระคนด้วยโมหะ เหมือนน้ำตมเข้า...

เพราะติดสุขในภพเหล่านี้แหละเรียกว่า ติดสุขน้อย ไม่ใช่สุขใหญ่ สุขใหญ่ คือ สุขอันไพบูลย์ ให้ละสุขน้อยอันนั้น เมื่อไปถึงแล้วก็ไม่ติด สุขหนักขึ้น ไม่ถอยเลย ไม่ได้หยุดอยู่กับที่ สุขทวีขึ้นไปเหล่านี้เลย ไม่มีถอยกลับ นี่ต้องนับว่าวิชชาวัดปากน้ำ  วิชชาสมถะวิปัสสนาเดินให้ถูกแนวนั้นทีเดียว  เข้าถึงธรรมกายให้ได้  เข้าถึงธรรมกายเป็นลำดับไป  ยิ่งใหญ่ไพศาลนับประมาณไม่ได้  จะไปพบพระพุทธเ...

ผู้เทศน์ได้สั่งสอนกันแล้วให้หยุดอย่างนี้  หยุดไม่ถอยกลับ  ๒๓ ปีแล้ว  ๒๓ ปี ๒ เดือนเศษแล้ว หยุดในหยุดไม่ถอยหลังกลับกันเลย  ยังไม่ได้ถอยกลับกันเลย  ได้พบแล้วสุขอันไพศาลเหลือประมาณมากมาย  เล่าไม่ถูก  พูดไม่ออก  บอกไม่ได้ทีเดียว ด้วยเหตุฉะนั้น ผู้ที่อยู่ทีหลัง ภิกษุ  สามเณร อุบาสก  อุบาสิกา  เมื่อต้องการความสุขแล้วก็ต้องทำใจให้หยุด นั่นแหละเป็นตัว...

ทานมโย บุญคือความบริสุทธิ์สำเร็จด้วยทาน ฉกามาวจโร เป็นเหตุให้เกิดในกามาวจร  ๖ ชั้น  ทานเป็นเหตุให้เกิดในกามาวจร  ได้รับความสุขยิ่งใหญ่ไพศาลขึ้นไปเป็นลำดับ  เพราะทานส่งให้ สีลมโย บุญคือความบริสุทธิ์แล้วสำเร็จด้วยศีล  ศีลสำเร็จแล้วเป็นเหตุให้เกิดในชั้นอกนิฏฐาภพพรหม  ชั้นที่ ๑๖ โน้น ภาวนามโย บุญคือความบริสุทธิ์สำเร็จด้วยการเจริญภาวนา  อมตผโล เป็นผลที่จะได้บรรลุถึงชั...

สำรวมศีล ใจต้องอยู่ศูนย์กลางกายที่ทำให้เป็นกายมนุษย์ นั่นแหละที่ตั้งของศีล ที่เกิดของศีลนั้น  จะต้องอยู่ส่วนกลางดวงธรรมที่ทำให้เป็นกายมนุษย์  ดวงธรรมนั้นอยู่กลางกายมนุษย์ ดวงธรรมนั้นอยู่กลางกายมนุษย์  ใช้เป็นกระจกคันฉ่องส่องเงาหน้า  เท่าฟองไข่แดงของไก่ อยู่กลางกายมนุษย์  สะดือทะลุหลัง ขวาทะลุซ้าย สะดือทะลุหลังถึงได้กลุ่มตึง  ควายทะลุซ้ายถึงได้กลุ่มตึง  ตรงกลางเส้...

ศรัทธา ความเชื่อ เมื่อประพฤติถูกเช่นนี้เชื่อแน่ก็ได้รับความสุขแท้ๆ ไม่ต้องไปสงสัย เชื่อมั่นลงไปทีเดียว เชื่อมั่นลงไปเช่นนั้นละก็การประพฤติปฏิบัติในพระธรรมวินัยของพระศาสดาแล้ว เชื่อมั่นทีเดียว เชื่อว่าพระเจ้ามีจริงอยู่ พระธรรมมีจริงอยู่ พระสงฆ์มีจริงอยู่ เราเข้ายังไม่ถึง หรือเราเข้าถึงแล้วจักรักษาให้มั่น อย่าให้ฟั่นเฟือนต่อไป อย่าให้มัวหมอง ให้ผ่องใสหนักขึ้นให้เข้าถึงจุดหมายปลายทางที่พระพุทธเจ...

จมอยู่ด้วยอาการอันบัณฑิตพึงเกลียด กุสีตํ เขาแปลว่าคนเกียจคร้าน คนไม่ศรัทธา มาอยู่วัดก็นอนอืด อยู่บ้านก็นอนอืด ไม่มีศรัทธา ไม่เชื่อมั่นเข้าไปในพระรัตนตรัย เป็นคนปราศจากความศรัทธา เป็นคนเกียจคร้าน เช่นนี้แล้วล่ะก็ บัณฑิตเกลียดนัก ท่านถึงได้แปลว่า กุสีตํ ผู้จมอยู่ด้วยอาการอันบัณฑิตพึงเกลียด คนมีปัญญาเกลียดนักคนเกียจคร้าน แต่ชอบสรรเสริญนิยมคนขยัน คนหมั่นขยัน คนเพียร คนมีศรัทธาเลื่อมใส นั่นเป็นที่ชอบขอ...

ไม่รู้จักโภชนาหาร ไม่รู้จักบริโภคโภชนาหาร ถึงกับเป็นหนี้เป็นข้าเป็นบ่าวเขาเชียวหนา ไม่รู้จักบริโภคในโภชนาหารนะ คือไม่รู้จักประมาณใช้สอย หาเงินเท่าไหร่ก็ใช้ไม่พอ หาเงินเท่าไหร่ก็หมด ใช้ไม่รู้จักประมาณ บริโภคก็ไม่รู้จักประมาณ ไม่รู้จักประมาณในวันนี้ พรุ่งนี้ต่อไปไม่รู้จักประมาณ ต้องกู้หนี้ยืมสินเขาบริโภคใช้สอยไป นี่เพราะไม่รู้จักประมาณในการใช้สอย ในการบริโภค นี่ก็ร้ายกาจนัก หรือบริโภคเข้าไปแล้วไฟธาต...

อยากจะได้สัทธรรม จะเอาใจไปจรดรถตรงไหนเล่า จุดศูนย์กลางของกายมนุษย์ใสบริสุทธิ์เท่าฟองไข่แดงของไก่ นิ่งอยู่กลางนั่นแหละ  ให้เห็นดวงให้ได้  ถ้าไม่เห็นก็จะจรดอยู่กลางดวงนั่นแหละ  อย่าไปจรดที่อื่น จะตัดหัวคั่วแห้งก็ไม่จรดรถที่อื่น  จะตัดหัวคั่วแห้ง เขาบอกว่าโน้แน่ะ เจ็บไข้เต็มทีจะตายแล้ว หมอที่โน้นแน่ะดีนะ ยิ้มเฉย ใจปักอยู่ที่ธรรมนั่น ปวดแข้งปวดขาใจปักเข้าไป ยิ้มเฉย ยิ้มแฉ่ง เอาใจปั...

ตัวของตัวเองรักความบริสุทธิ์ ก็ทำความบริสุทธิ์ของตัวเองได้ ตัวเองรักความบริสุทธิ์ แต่ไม่ทำบริสุทธิ์ใสตัว ก็บริสุทธิ์ไม่ได้ ไม่ทำบริสุทธิ์ใส่ตัว ก็ชื่อว่าไม่รักตัว ลงโทษตัวเองอย่างขนาดหนัก เมื่อทำความบริสุทธิ์ให้แก่ตัวแล้ว ช่วยตัวเองอย่างขนาดหนัก ทำความไม่บริสุทธิ์ใส่ตัว เหมือนเรามีผ้าที่สะอาด เอาของโสโครกมาประพรมเสีย ผ้านั้นเป็นอย่างไรบ้าง ผ้าที่สะอาดนั้นก็ดูไม่ได้ กลายเป็นของเลวเกวไป คนที่สะอาด ค...

จะเคารพพุทธรัตนะนั้น ต้องให้ถูกหลักดังนี้ เริ่มต้นทีเดียวยังไม่ถูกพุทธรัตนะ  จะถูกพุทธรัตนะไม่ได้ ต้องเลย ๘ กายขึ้นไปก่อนจึงจะถูกพุทธรัตนะ เริ่มต้นทีเดียวต้องเข้าไปดังนี้ ทำใจหยุด นิ่ง นอน เดิน ยืน ขี้ เยี่ยว ให้หยุดบังคับให้หยุด ขี้ก็ช่าง เยี่ยวก็ช่าง นั่งก็ช่าง นอนก็ช่าง เวลาตื่นแล้วก็ตั้งก้นเป๋ง เชียวละ ถ้าไม่หยุดไม่ยอมกัน นี่อย่างนี้ อย่างนี้เรียกว่า ปฏิบัติศาสนาจริงกันละ ไม่ท้อแท้ไม่ป้อแ...

ที่ตั้ง ที่หมาย หรือกลางดวงธรรมที่ทำให้เป็นกายมนุษย์ สะดือทะลุหลังขวาทะลุซ้าย กลางกั๊กนั่นใจหยุดตรงนั้น เมื่อทำใจหยุดตรงนั้น ไม่เผลอสติทีเดียว ระวังใจหยุดนั้นไว้ นั่งก็ระวังใจอยู่ นอนก็ระวังจะหยุด  เดินก็ระวังจะหยุด ไม่เผลอเลย นี่แหละตัวสติสัมโพชฌงค์แท้แท้ จะตรัสรู้ต่างๆได้เพราะมีสติสัมโพชฌงค์อยู่แล้ว

พระพุทธศาสนาท่านอุปมาเหมือนต้นไม้ใหญ่ สมบูรณ์ด้วยใบแก่  อ่อน ดอก ผล ที่นกประชุมชนต้องการได้ทั้งนั้น ถ้าว่าคนไม่มีปัญญาเข้ามาในพระธรรมวินัยของพระศาสดา ก็มัวรับประทานใบไม้น่ะอ่อนแก่ตามประสงค์ของตัว มีคนมีปัญญาน้อย คนไม่มีปัญญา ถ้าคนมีปัญญาแล้วก็ อ้อ.. เป็นตามธรรมดาพระพุทธศาสนาสมบูรณ์บริบูรณ์ด้วยลาภสักการต่างๆ  เต็มอยู่ในพุทธศาสนานี้  ใครมาอยู่ในพระพุทธศาสนานี้  ไม่ต้องทำนาทำเรือก...

นักปราชญ์ทั้งหลายกล่าวว่า  กริยาของจิตเช่นนั่นแหละ  ชื่อว่าเป็นพรหมวิหารในพุทธศาสนาทีเดียว ตรงนี้ต้องจำ  มารดาผู้ถนอมบุตรของตนผู้เกิดในตนผู้เดียว  ด้วยยอมพร่าชีวิตของตนได้  ผู้ประกอบด้วยจิตเมตตาผึ้งรักษาจิตดวงนั้นไว้  บัณฑิตทั้งหลายกล่าวว่ากิริยาของจิตเช่นนั้นแหละ  เป็นพรหมวิหารในพุทธศาสนานี้ จิตดวงนั้นให้รักษาไว้  รักษาอย่างไร  จิตที่รักรูปก เสียง &nbs...

เราก็เหมือนกันแสวงหาบุญสร้างบารมีบำเพ็ญทาน รักษาศีล เจริญภาวนาได้บุญแล้ว ให้ใจจรดอยู่ที่บุญนั้น เมื่อประสบภัยได้ทุกข์ยากประการใด ก็นึกถึงบุญนั้นอย่าไปนึกถึงสิ่งอื่นให้เหลวไหล อย่าไปนึกถึงผี ผีมันจะเป็นอะไรผีสู้มนุษย์ไม่ได้ ผีมันตายจากมนุษย์ไปแล้วจึงกลายเป็นผี มนุษย์วิเศษกว่าผีนัก ผีจึงสู้มนุษย์ไม่ได้ จะไปนับถืออะไรกับผี ผีช่วยอะไรไม่ได้เลยสู้นึกถึงมนุษย์ไม่ได้ ไปนับถือจ้าว จ้าวก็ช่วยอะไรไม่ได้ เพร...

บุญที่มนุษย์ทำมาจากไหน ? ก็มาจากในกลางกายนี้ ตรงกลางของใจนั้น กลางของกลาง กลางของกลาง กลางของกลาง หนักเข้าก็พบดวงธัมมานุปัสสนาสติปัฏฐาน กลางของกลางหนักเข้าไปก็พบดวงศีล กลางของกลางเข้าไปก็พบดวงสมาธิ กลางของกลางเข้าไปอีกก็พบดวงปัญญา กลางของกลางเข้าไปอีกพบดวงวิมุตติ กลางของกลางเข้าไปอีกก็พบดวงวิมุตติญาณทัสสนะ กลางของกลางเข้าไปอีกพบกายมนุษย์ละเอียด