Mo | مُ

ترس آینه کمی‌هاست! تعجب نکن، تو خود نیز آینه ترس هستی. در فراسوی عقلانیت حیرانی آغاز راه است. بترس؛ اما بی‌قرار نباش.

مهم آن است که درد را ببینی و درمان باب تشنگی و قدم نهادن در مسیر راستی را پدیدار کند. زیبایی هر امری زمانی خود را به نمایش می‌گذارد که تو حقیقت درد را فهم کرده باشی.

سالک آن است که خود را می‌بیند. آنکس که زیبایی را در هر صورتی می‌جوید و مقصدش روشن‌شدگی در قلبی بیدار است.

جوینده، آینه‌ی عطش است. در هر کثرت، گُم می‌شود تا وحدت را بجوید. راه او نه رفتن، که بیداری‌ست؛ و هر قدم، حرکتی‌ به سمت نور شدن را می‌سازد.

آغاز، نخستین گام در مسیر زیبایی و عشق است؛ آنجا که سالک حقیقت، در اولین قدم، راهی را می‌بیند که بی‌شمار مرتبه از عشق، پیش روی او می‌گشاید. همراه با مُ در راه عاشقی، عشق را دارا می‌شوی.