فرزندان نور

داوری مسيحيان در برابر تخت داوری مسیح، به‌منظور پاداش دادن به ایمانداران مطیع خواهد بود. خدمات ایمانداران، با آتش الهی آزموده شده و بر‌این اساس، پاداش خود را دریافت خواهند نمود.‏

همۀ انسان‌ها به‌وسیلۀ خداوند داوری می‌شوند. خدا توسط معیارهایی مانند معیار حقیقت، اعمال، غنیمت‌ دانستن فرصت و توجه نمودن به ندای وجدان و انجیل نجات‌بخش مسیح، بی‌ایمانان را داوری خواهد کرد.‏

شیطان و ارواح پلید درطول سلطنت هزار سالۀ مسیح، در چاه بی‌انتها در‌بند خواهند بود و بعد از هزار سال آزاد شده و با جوج و مأجوج، بر‌علیه خدا طغیان خواهند کرد و توسط خدا شکست خواهند خورد.‏

در مرحلۀ دوم بازگشت مسیح، او به‌مدت هزار سال بر زمین سلطنت خواهد کرد و ایمانداران نیز با او سلطنت خواهند کرد. در این دوران طلایی، جهان از معرفت خداوند پُر و صلح جهانی برقرار خواهد بود.‏

با آمدن مسیح، تمام ایمانداران مسيحی به آسمان ربوده می‌شوند و برطبق اعمال‌ خود داوری شده و عده‌ای از مسیح پاداش خواهند گرفت. اما بی‌ایمانان دچار غضب الهی می‌شوند و سرنوشت شومی خواهند داشت.‏

ما ايمانداران مسیحی با امید زندگی می‌کنیم، زیرا مطمئن هستیم که درموقع بازگشت مسیح، تمام ایمانداران او با بدن‌های غیرفانی ربوده خواهند شد و در فضا با خداوند ملاقات خواهند کرد.‏

بازگشت مسیح به این جهان، امیدی پا‌برجا و از‌بین‌نرفتنی برای ما ایمانداران است. عیسی همان‌طور که قابل‌رؤيت، جسماً و شخصاً به آسمان صعود نمود، به‌همین‌شکل نیز به جهان بازگشت خواهد کرد.‏

کلیسا که به عروس عيسی مسیح تشبیه شده، به داماد یعنی مسيح تعلق دارد و در آسمان به مسیح می‌پيوندد و برای همیشه با او به‌‌سر خواهد برد. کلیسا در بازگشت مسیح، شریک قدرت و جلال او خواهد بود.‏

دو آیینی که عیسی مقرر فرمود و بايستی در هر جماعت مسیحی اجرا شود، یکی شام خداوند است که در آن مرگ مسيح اعلام می‌شود و دیگری تعمید در آب که نشانۀ مرگ، دفن و قیام ایماندار با مسیح است.‏

در عهد جدید، کلیسا به بدنی تشبیه شده که اعضای گوناگون دارد و مسیح سر این بدن است و روح خدا در آن سکونت دارد. تنها با توبه از گناه و ایمان به عیسی، اشخاص می‌توانند عضو کلیسای مسیح شوند.‏

وضعیت درونی نادرست، وجدان ناراحت، عدم هماهنگی با ارادۀ خدا، بی‌اعتنا بودن به راهنمایی‌های خدا و عدم‌ ترحم درمورد دیگران، از‌جمله دلایلی هستند که باعث بی‌پاسخ ماندن دعای ایماندار می‌شوند.‏

موارد مختلفی مانند وجود بت در دل، گناه دانسته در قلب، انگیزۀ نادرست، کینه‌توزی و نبخشیدن، مشکلات زناشویی و عدم ایمان، می‌توانند باعث بی‌پاسخ ماندن دعای ایماندار از‌جانب خدا شوند.‏

دعا، مزیت بزرگی برای ما ایمانداران مسيحی است، زیرا می‌توانیم به‌طور مستقیم هر تقاضایی را در نام عیسی مسيح با پدر آسمانی‌مان درمیان بگذاریم و خدا به سه صورت پاسخ دعای ما را می‌دهد.‏

تقدیس، که به‌معنی جداشدن برای خدا می‌باشد، از دو جنبۀ تقدیس وضعیتی و تقدیس تدریجی برخوردار است. در تقدیس تدریجی، سهم ما ایمانداران این‌است‌که از گناه دوری کنیم و مطیع ارادۀ خدا باشیم.‏

ما ایمانداران مسيحی به‌عنوان پسران خدا، دارای مسئولیت‌های قانونی مانند به‌کار بستن اقتدار روحانی، و همچنین دارای وظایفی شرعی مانند محترم داشتن، اطاعت کردن و حفظ نمودن اعتبار پدر هستیم.‏

فرزند‌خواندگی یکی دیگر از مزایای نجات می‌باشد که در زندگی ايماندار مسيحی به‌وقوع می‌پیوندد. یک ایماندار به‌عنوان فرزند خدا، دارای امتیازات و مسئولیت‌های خاصی می‌باشد.‏

یکی دیگر از مزایای نجات، تولد دوباره است که کلام خدا و روح‌القدس عامل آن می‌باشند. ‌برطبق کلام خدا، دلایل متعددی بر ضرورت تولد تازه وجود دارد و هر انسانی به این تولد روحانی نیاز دارد.‏

یکی از نتایج نجات، نیک شمرده شدن است. قاضی عادل یعنی خدا، خون عیسی مسیح را به‌عنوان جریمۀ منصفانۀ گناه پذیرفته است و ایمانداران به مسیح را عادل و نیک می‌شمارد.‏

بعداز توبۀ واقعی، قدم بعدی برای نجات انسان، ایمان قلبی به مسیح می‌باشد. ایمان به‌‌معنی اعتماد قلبی به عیسی مسیح خداوند و کلام خدا‌ست و انسان باید با فکر، احساس و ارادۀ خود به مسیح ايمان آورد.‏

ایمان حقيقی باید با توبۀ واقعی همراه باشد و این ایمان حقيقی، باعث نجات و تغییر زندگی انسان می‌شود. زمانی یک شخص توبۀ واقعی می‌کند، که نظرش نسبت به گناه عوض شود و به گناه خود پشت کند.‏

راه نجات ما جدا از شریعت می‌باشد و از‌طریق فیض خدا حاصل گردیده است. انسان تنها با ایمان به مسیح و کار عظیم او بر صلیب می‌تواند نجات یابد و نیکی مطلق را به‌دست آورد.‏

انسان با رعایت شریعت و از‌طریق اعمال نمی‌تواند نجات يابد و از چنگ طبیعت نفسانی و سقوط‌کردۀ خود آزاد شود. نجات و آزادی ایمانداران، تنها نتیجۀ فیضی‌ست که خدا در مسیح به ما بخشیده است.‏

هیچ انسانی نمی‌تواند شریعت را به‌طور کامل اجرا کند. همچنین شریعت نمی‌تواند به انسان گناهکار و ازلحاظ روحانی مرده، حیات ببخشد. نجات و حیات ابدی، تنها از‌طریق ایمان به مسیح به‌دست می‌آید.‏

شریعت خدا نیکو و مقدس است. مقصود خدا از دادن شریعت این بود که، انسان به گناهکار بودن خود پی‌ببرد و بفهمد که نمی‌تواند احکام شریعت را به‌طور کامل انجام دهد و به نجات‌دهنده احتیاج دارد.‏

انسان ازلحاظ روحانی به شباهت خدا آفریده شد و وظیفۀ او اطاعت از خدا بود. انسان زمانی سقوط کرد که برخلاف میل و ارادۀ خدا عمل نمود. گناه آدم باعث مرگ روحانی خودش و همۀ نژاد بشر گردید.‏