فرزندان نور

عیسی، با استفاده از دو تمثیل نمک و نور، تأثیر فرد مسیحی بر دنیای اطراف خود را بیان نمود. ما باید مانند نمک، مانع فساد و تباهی و مانند نور، عامل پيشروی روشنايی الهی در اين جهان باشيم.‏

در دو خوشابه‌حال آخر، متوجۀ این نکات می‌شویم که، باید همیشه برای برقراری صلح، آرامش و دوستی بکوشیم و همچنین به‌خاطر نام مسیح، سختی‌ها و جفاها را با شادی تحمل کنیم.‏

با مطالعۀ خوشابه‌حال‌های پنجم و ششم درمی‌یابیم که باید رحيم باشيم و نیازمندان را دستگیری کنیم. همچنین برای خدا، پاکی دل اهمیت دارد و او از تظاهر متنفر است.‏

با بررسی خوشابه‌حال‌های سوم و چهارم، متوجه می‌شویم که باید حليم و فروتن باشيم و با دیگران با نرم‌خويی رفتار کنیم. همچنین عاملی در دست خدا برای اجرای عدالت او در‌میان مردم باشیم.‏

در خوشابه‌حال‌هایی که عیسی فرمود، با بررسی دو مورد اول، درمی‌یابیم که راه رسیدن به پادشاهی آسمان، پی ‌بردن به فقر روحانی و ماتم‌زده و غمگين بودن برای گناه و داشتن دلی توبه‌کار است.‏

موعظۀ بالای کوه، دارای بخش‌های مختلفی مانند خصوصیات یک مسیحی، تأثیر ایماندار بر اطرافیان، دینداری، عبادت مسیحی، هدف حقیقی زندگی، روابط و تعهد مسیحی می‌باشد.‏

تعالیم موعظۀ بالای کوه، اصول و مقررات جدیدی هستند درخصوص زندگی مسیحی که فقط با کمک روح‌القدس قابل اجرا می‌باشند. این موعظه تأکید دارد که پیروان عیسی باید متفاوت باشند.‏‏

یکی از صفاتی که در کتاب‌ مقدس به عیسی مسیح نسبت‌داده‌شده، ازلی و ابدی بودن او است. این صفت، تنها متعلق به خدا‌ست و نشان‌دهندۀ ذات الهی و خداوند بودن عیسی مسیح می‌باشد.‏

تنها خدا، عارف قلوب است و افکار انسان را می‌داند. عیسی علاوه‌بر قدرت شفا، دانش و دانایی مطلق نیز داشت و از افکار پنهانی مردم باخبر بود. همۀ این خصوصيات ثابت می‌کنند که او خداوند است.‏

القابی مانند خداوند، پادشاه جاودانی، عجیب، قدیر، پدر سرمدی، عمانوئیل و بسیاری صفات و لقب‌های دیگر که در کتاب‌ مقدس دربارۀ عیسی مسیح بیان شده، همگی آشکارکنندۀ الوهیت مسيح می‌باشند.‏

یکی از حقايقی که کتاب ‌مقدس دربارۀ عیسی مسیح آشکار ساخته است، جنبۀ الوهیت او می‌باشد. القابی مانند پسر خدا، اول و آخر، الف و یا، ابتدا و انتها و خداوند، همگی نشان‌دهندۀ الوهیت عیسی می‌باشند.‏

خدایی که ما از‌طريق کتاب ‌مقدس می‌شناسیم، خدایی امین و وفادار است و در اجرای نقشه و برنامۀ عظیم و جاودانی خود تداوم دارد. خدا قابل اعتماد است و می‌توانیم در هر شرایطی به او تکیه کنیم.‏

خدا، قدوس است و از هر‌نوع گناه و ناراستی و مکر و ریا مبرا می‌باشد. محبت، یکی دیگر از خصوصیات خدا‌ست که در عیسی مسیح، به‌طور کامل بر انسان آشکار گرديد.‏

خدای ما، زنده است و دارای شخصیت می‌باشد. خدا با انسان‌ها در‌ارتباط است و در همۀ امور فعالانه حضور دارد. او از تمام نقشه‌های مردمان شرور و کارهای شیطان آگاه است و بر همه‌چيز تسلط دارد.‏

خدا، ازلی و ابدی‌ست يعنی همیشه بوده و هست و خواهد بود. خدا تغییرناپذیر، قائم‌به‌ذات، سرچشمۀ حیات، حاضر در همه‌جا، قادر مطلق و دانای مطلق است. حکمت خدا بی‌انتها می‌باشد.‏

کتاب مقدس می‌فرماید که خدا، واحد است و کلمۀ واحد در زبان عبری به وحدانیت مرکب اشاره دارد. خدا درمورد خودش از ضمیر جمع استفاده می‌کند که نمایان‌گر پدر و پسر و روح‌القدس می‌باشد.‏

یکی از مظاهر خدا در عهد عتیق، فرشتۀ خدا می‌باشد و خدا ازاین‌طریق خود را بر ابراهیم و افرادی دیگر آشکار می‌ساخت. همچنین در عهد جدید، خدا خود را توسط عیسی مسیح بر جهانیان آشکار نمود.‏

خدای حقیقی که در کتاب مقدس معرفی شده، روح است. او قادر می‌باشد که خود را به‌شکل مرئی ظاهر سازد، همان‌گونه که در مسیح به جهان آمد، تا خود را بشناساند. خدا، قدوس، عادل، پاک و نیک می‌باشد.‏

تعلیم صحیح در زندگی ایمانداران بسیار اهمیت دارد. تعلیم صحیح با متن کتاب‌ مقدس مطابقت دارد، همیشه باعث رفع تشنگی می‌شود و مسیح را با تمام مقام و بزرگی‌اش توصيف نموده و جلال می‌دهد.‏

ابراهیم که سالخورده بود، خادمش را نزد خويشاوندان خود فرستاد تا همسری برای اسحاق انتخاب کند. خادم ابراهیم در کنار چشمۀ آب با رفقه ملاقات کرد و او را برای ازدواج با اسحاق به کنعان آورد.‏

خدا، به ابراهیم دستور داد اسحاق را قربانی کند تا ایمان ابراهیم در بوتۀ آزمایش، خالص‌تر و کامل‌تر شود. وقتی ابراهیم می‌خواست اسحاق را قربانی کند، خدا قوچی را به‌جهت قربانی مهیا ساخت.‏

ابراهیم، در جرار گناهی را که در مصر مرتکب گشته بود دوباره انجام داد و ساره را به‌عنوان خواهر خود معرفی کرد. اما خدا ابی‌ملک را از این موضوع مطلع ساخت و ساره و ابراهیم را نجات بخشید.‏

دو فرشته که برای نابودی شهر سدوم آمده بودند، در منزل لوط شب را به‌سر بردند. لوط و دو دختر او به لطف خدا زنده ماندند و شهرهای سدوم و غموره ویران شدند.‏

ابراهیم، به‌طرزی عالی از مهمانان پذیرایی کرد. یکی از آن سه مهمان، مسیحِ خداوند بود. خداوند ابراهیم را از نابودی و داوری شهر سدوم که مردمانی شریر و خطاکار داشت مطلع ساخت.‏

خدا، نام ابرام را به ابراهیم یعنی پدر امت‌های بسیار تغییر داد و انجام ختنه را به‌عنوان نشانۀ عهد خود با ابراهیم اعلام نمود. خدا حامله شدن ساره را از‌طریق سه ميهمان آسمانی به ابراهیم و ساره وعده داد.‏