فرزندان نور

شک و تردید در زندگی هر ایماندار وجود دارد، اما با ایمان به وعده‌های خدا و با قوت روح‌القدس، می‌توان بر تردید‌ها غلبه کرد. عیسی شفیع و مدافع ما می‌باشد و آرامش خود را به ما داده است.‏

در انسانیت تازه‌ای که مسیح به ما بخشیده است، میزان و محک محبت کردن به دیگران، خود عیسی مسیح و مرگ او بر صليب برای نجات ما است. محبت واقعی مستلزم جان‌فشانی و پرداخت بها می‌باشد.‏

داشتن محبت عملی نسبت به برادران و خواهران مسيحی خود، بهترين گواهی داشتن نجات و فرزند‌خواندگی است. محبت الهی در ایماندار، نشان‌دهندۀ وجود روح‌القدس در قلب و زندگی او می‌باشد.‏

فرزند خدا نمی‌تواند دائماً در گناه زندگی کند و گناهکار باقی بماند، زیرا خدا پدر او می‌باشد. ما باید با روح‌القدس همکاری کنیم و اجازه بدهیم زندگی و کارهای ما را پاک کند و شایستۀ نام پدر آسمانی گرداند.‏

ما فرزندان خدا هستیم و خدا به‌خاطر رحمت و فیض عظیمش، ما را برای روبرو شدن با پسرش عیسی مسیح، تبدیل و تقدیس خواهد کرد. خدا ما را برگزيد تا مانند پسرش عيسی عادل، پاک و بی‌عیب شویم.‏

یوحنا خدا را پدر آسمانی ما معرفی کرده و بر لزوم طرز زندگی شایستۀ فرزندان خدا تأکید می‌کند. فرزند‌خواندگی صرفاً یک لقب یا امری احساسی نیست، بلکه یک حقیقت عینی به‌‌سبب فیض خدا می‌باشد.‏

یوحنا تأکید می‌کند که پیام انجیل و کلام خدا باید در مسیحیان بماند، و همچنین او از اهمیت ثابت ماندن در خدا سخن می‌گوید. رابطۀ ما با خدا زنده و واقعی است و اگر در او بمانیم، ثمرات بسيار خواهیم آورد.‏

علامت اصلی روزهای آخر، دشمنی و مخالفت با مسیح و خداوندی او و کار عظیم او بر صليب برای نجات بشر می‌باشد. ما تنها با کمک روح‌القدس می‌توانیم به خداوندی عیسی مسیح ایمان بیاوریم.‏

دنیا، سيستم گناه‌آلود و جامعه‌ای است که افرادش از امیال نفسانی و تمایلات شهوانی خود پیروی می‌کنند. یوحنا هشدار می‌دهد که به دنیا دل نبندید تا گرفتار شهوت جسم، خواهش چشم و غرور زندگانی نشوید.‏

در فرهنگ کتاب مقدس، نام افراد نشان‌گر ذات و شخصیت آن‌ها است. نام عیسی که از طبیعت نجات‌بخش او حکایت می‌کند، والاترین نام می‌باشد که توسط آن، آمرزش و نجات به انسان بخشیده می‌شود.‏

یوحنا می‌فرماید که اگر کسی بگوید خدا را می‌شناسد ولی طبق دستورات خدا عمل نمی‌کند، دروغگو است. همچنین اگر ادعا کند در نور است اما از برادر خود متنفر باشد، هنوز در ظلمت به‌‌سر می‌برد.‏

عیسی مسیح، شفیع و وکیل مدافع ما می‌باشد و جانش را برای نجات موکلین خود فدا کرد. مسیح با خون خود کفارۀ گناهان ما و همۀ مردم جهان شد تا با ایمان به او در پاکی و عدالت او سهیم شویم.‏

بخشش گناهان، تولد تازه، ورود به خانوادۀ الهی و حیات جاويد، هدیۀ ارزشمند خدا هستند که به‌سبب فيض خدا و ازطریق ایمان به مسیح حاصل می‌گردد. مسیح در حضور خدای پدر برای ما شفاعت می‌نمايد.‏

اعتراف به گناه اولین قدم برای شناخت پاکی خدا است. مسیح آمد تا روند سقوط انسان را متوقف سازد و با پرداخت جریمۀ گناه، به انسان نجات و حیات جاويد ببخشد، زیرا ننگ گناه تنها با خون مسیح پاک می‌شود.‏

ثمرۀ زندگی در نور، شراکت با خدا و سایر ایمانداران است. مسیح که نور عالم است به جهان آمد تا رابطۀ شکسته شده میان انسان و خدا را برقرار کند و با مرگ خود بر صليب نجات و حیات جاويد را مهیا سازد.‏

یوحنا بر تجسم کلمۀ خدا یعنی مسیح تأکید می‌کند و هدفش از نگارش رسالۀ اول این است که خوانندگان، مسیحیت واقعی را بشناسند و با مسیح و سایر ایمانداران شراکت داشته باشند تا شادمانی آنها کامل شود.‏

یوحنای رسول، مسیحیت واقعی را برای ما تشريح می‌کند و در ابتدای رسالۀ اول خود، به حقیقت مهم ازلی و ابدی بودن عیسی شهادت می‌دهد. ایمان به الوهیت مسیح، اساس و شالودۀ زندگی مسیحی می‌باشد.‏

نوشته‌های یوحنا، قسمت مهمی از عهد جدید را تشکیل می‌دهند. روح‌القدس از یوحنا برای مقابله با تعالیم غلط عرفان یونانی استفاده کرد و ازطریق رسالات او معنای واقعی مسیحیت را برای ما آشکار ساخت.‏

خشم، زنگ خطری است که به ما اعلام می‌کند بعضی از اموال، توقعات و حقوق‌مان را به خدا نسپرده‌ایم. خدا به‌وسیلۀ عواملی ما را امتحان می‌کند تا در شخصیت ما مرواریدهای روحانی به‌وجود آورد.‏

ما باید درک کنیم که آنچه داریم، متعلق به خدا‌ست و بايستی حق مالکیت خود و اموال‌مان را به او بسپاریم. ما ناظر هستیم و خدا مالک همه‌چیز، پس او در هر شرایطی از ما و زندگی ما محافظت می‌کند.‏

فروتنی، نقطۀ مقابل خشم است و شخص فروتن، قوی و نیرومند و همچنین خویشتن‌دار می‌باشد. ما برای اینکه فروتن شویم، باید به عیسی مسیح ایمان آوریم و یوغ اطاعت از او را بر گردن بگیریم.‏

بسیاری از حقوقی که افراد برای خود درنظر می‌گیرند، حقوق کتاب مقدسی نیست، بلکه نوعی توقع می‌باشند. ما باید حقوق خود را براساس کتاب مقدس بشناسیم و تحقق آن‌ها را به دستان خدا بسپاریم.‏

بزرگترین عاملی که باعث لطمه زدن به روابط ما با دیگران می‌شود، توقعات ما است. ما باید حقوق و توقعات خود را به دستان خدا بسپاریم و تمرکزمان را بر مسئولیت‌ها و وظایف خود معطوف کنیم.‏

ما با الگو گرفتن از مسیح که امتيازات و حقوق آسمانی خود را کنار گذاشت و برای نجات ما فروتن شد، می‌توانیم بر خشم و عصبانیت پیروز شويم و برای دریافت حقوق خود به پدر آسمانی‌مان اعتماد کنیم.‏

وقتی همانند مسیح فروتن شویم و به‌جای خدمت شدن، دیگران را خدمت کنیم، از حق خود برای داشتن راحتی جسمانی بگذریم و انضباط روزانه داشته باشیم، از اسارت خشم و عصبانیت آزاد خواهیم شد.‏