Coś Obejrzanego

Ja się spłakałem, nie wstydzę się tego.

W filmie The Batman wyreżyserowanym przez The Matta Reevesa, The Battinson całkiem nieźle daje The Batradę. 

Trudno się silić nawet na napisanie czegoś zabawnego tutaj.

Największą tragedią jest to, że samodzielny wysiłek reżyserski Joela Coena nie znalazł takiego samego docenienia jak jego filmowe podrygi dokonywane razem z bratem.  Z kolei listę wartych polecenia filmów szekspirowskich można znaleźć tutaj: https://poznar.medium.com/szekspir-w-filmie-358bfc9b5757

Na szybko, na gorąco, tym razem to ja gościłem u Mateusza Łapota w Radiu LUZ, gdzie zgodnie z wielowiekową tradycją, uznaliśmy że musimy powróżyć z oscarowych fusów, bo nasze fusy są ciekawsze niż innych. Pełna analiza przedoscarowa jeszcze będzie, bo przecież tego nie odpuszczę. 

Zaułek koszmarów jest dla mnie wtedy, kiedy okazuje się, że o filmie który mi się po prostu podoba mam mniej do powiedzenia niż wtedy gdyby mi się nie podobał.

Jak widzę ostatnie perorowanie Adama McKaya to załącza mi się tryb francuskiego egzystencjonalisty, że kino umarło, a my tkwimy w okrutnym piekle. 

Filmu, ale od tego drugiego też jest gorszy.

W sumie trochę żałuję, po ponownym obejrzeniu Titane, że nawet nie wspomniałem o tym filmie podsumowując rok, ale jest końcówka stycznia, kto jeszcze o tym pamięta? 

dzisiaj o filmie który jest tak zły, że na końcu opowiadam go w całości.

Ciąg dalszy rozważań moich i Mateusza Łapota - tym razem o wszystkim o czym nie wspomnieliśmy poprzednim razem: o dokumentach, których obejrzeliśmy za mało; o serialach, w których mamy poważne braki; o formie dzisiejszego, polskiego kina, bo jednak jesteśmy we Wrocławiu i o rozczarowaniach, bo jednak jesteśmy w Polsce.

Nie będzie tutaj zgrabnej listy z uszeregowanymi pozycjami od 1 do 10. Nie będzie tutaj zręcznych wypowiedzi skrzętnie przygotowanych wcześniej. Ha, nie będzie tutaj nawet wyłącznie najlepszych filmów minionego roku. Razem z Mateuszem Łapotem w ramach luźnej pogaduchy przy kawie wspominamy rok 2021 w kinie, z perspektywy tego co zapamiętamy z niego najlepiej. A to dopiero pierwsza część... PS: Pad...

Jeżeli myślisz że Licorice Pizza gloryfikuje grooming, to pewnie też myślisz że Phantom Thread zaleca nieszczęśliwym parom trujące grzyby na ożywienie związku.

Chyba się komuś święta pomieszały, kto to widział, żeby "zmartwychwstania" w Boże Narodzenie. Gdyby polski tytuł brzmiał "Matrix: Rezurekcje", problem świąt dalej by pozostawał, ale za to zaczynałoby się na "re-", jak poprzednie sequele do Matrixa.

Wersja bezspoilerowa też jest, tylko że poniżej - tam w zasadzie jest więcej o kontekstach okołofilmowych, tutaj stricte spoilery, bo na swój sposób nowy Spider-Man rozpieszcza, to i ja rozpieszczam dwoma (no prawie) odcinkami o jednym filmie.

w sumie nie był taki zły ten film, ale o jego dobrych rzeczach mówię już ze spoilerami odcinek wyżej.

Jedyny racjonalny powód uzasadniający powstanie remake'u West Side Story, to żenujące z dzisiejszej perspektywy malowanie białych aktorów brązową farbą. Szkoda tylko, że Steven Spielberg zmywając kolory z twarzy aktorów, wyczyścił też pierwowzór ze wszelkiego kolorytu.

Ridley Scott jest jak wino, strasznie mnie głowa po nim boli. 

Nawet skojarzenia pokolenia Z z ukochanym TikTokiem mogą nie uchronić najnowszego dzieła Lin-Manuela Mirandy od średniakowatości

Zbiór krótkich recenzji najgłośniejszych filmów tegorocznego American Film Festival. Nie przywiązywałbym się do tej mikrorecenzji Kuriera Francuskiego, bo jak wejdzie do kin to obejrzę go po raz trzeci i prawdopodobnie drastycznie zmienię zdanie. Dla ułatwienia i łatwego znalezienia: Kurier Francuski (0:48) C'mon C'mon (10:43) Córka (14:53) Stillwater (20:23) retrospektywy (28:32)

Przypowieść o polskości w reż. Łukasza Rondudy i Łukasza Gutta powstawała tak długo, że w zasadzie przez przypadek stała się brutalnie aktualna w dzisiejszej rzeczywistości. Trochę opowiem o tym sam, a trochę z pomocą Kuby Kosmy, producenta filmu; współodpowiedzialnego za scenariusz Michała Zygmunta, bohatera całego zamieszania czyli Daniela Rycharskiego oraz Dawida Ogrodnika. 

Urszula Śniegowska o filmach otwarcia, Piotr Czerkawski o tym czy John Waters to papież kampu czy cesarz wymiotów i ja, o tym na co warto ostrzyć sobie ząbki podczas tegorocznej edycji American Film Festival

Dune w reż. Denis Villeneuve'a trwa dwie i pół godziny zamiast pięciu, bo byłoby to niezdrowe dla widzów, aby erekcja utrzymywała się tak długo. 

Odpowiedź was zaskoczy lub nie

Skoro na "Nie czas umierać" przyszło nam czekać prawie dwa lata, to i recenzja może być o kilka tygodni spóźniona