Zeeuws Weerzien

De tv-toren in Goes bestaat 65 jaar. Dat brengt herinneringen boven bij Peter de Jonge. Hij mocht vroeger wel eens met zijn tante mee die schoonmaakster was op de toren. Peter herinnert zich vooral de lift, maar ook de melk en de plantjes.

Heleen Joosse-De Rijk weet nog hoe ze als 19-jarige begon als onderwijzeres op de basisschool in Terneuzen. Het mocht wel wat minder braaf, dus las ze Jip en Janneke voor. Dat was toen echt we een dingetje.

De energieprijzen zijn nu erg hoog. In het verleden hadden ze een oplossing om in de winter niet in de kou te zitten: het kolenfonds. Dan had je in koude dagen in elk geval een lekker vuurtje in je woonkamer. Willem Staat deelt zijn kennis in deze aflevering van Zeeuws Weerzien.

Het was een hele reis voor de jonge Bep de Nooijer, tegenwoordig Bep Ovaa. Ze woonde begin 1945 in het al bevrijde deel van Zeeland en was mager. Dus mocht ze op aansterkingskamp in Engeland. Met de boot en de trein, voor voedsel en Engelse les. Na bijna vier maanden kwam ze weer thuis. 

Hans Blommaert werkte op het rangeerterrein van de Nederlansche Spoorwegen in Goes. Mooi werk, vindt Hans. Hij weet nog over die ene bijzondere dag met die heel lange trein van meer dan anderhalve kilometer.

Armoede in het land, dus haalden gegoede dames aan de kust bleekneusjes naar Zeeland om aan te sterken. Peter Blom dook in het archief op zoek naar het verhaal achter de bleekneusjes. Zelf werkte hij ook ooit in een bleekneusjesvakantiekamp.

Daar zit je dan. Net nog in de klas, en nu in de stoel van de tandarts. Die zonder verdoving boort! Johan Francke zocht in de archieven naar de herkomst van de schooltandarts.

Zingen op school... Allie Barth herinnert zich nog dat hij op school christelijke liedjes moest zingen. Als je dan letters verwisselt krijg je wonderlijke dingen.

Ans van Nieuwenhuijze zat vroeger op school in Brouwershaven. De schoolreisjes gingen naar De Koebel in Burgh-Haamstede. Ans weet nog goed dat ze heimwee had. Haar broer moest er zelfs bij komen om het te verhelpen.

De school in Terneuzen? Rienk heeft er best aardige herinneringen aan. Behalve aan de juffrouw die hem op de hand sloeg met een stokje, omdat hij linkshandig was.

Het was zwaar werk, maar de vader van Pieter Houmes deed het met trots: hij was steenzetter op de Zeedijk in Westkapelle. De dijk was in de oorlog kapot geschoten en werd na de bevrijding opnieuw aangelegd. Pieter vertelt ook over de borreltjes die de steenzetters dronken.

Nog niet eens zo heel lang geleden hadden sommige mensen geen stroom. Toen de ouders van Johanna Brouwer naar een nieuwe boerderij verhuisden was er geen stroom. Het duurde nog jaren voor het licht aan kon met een draai aan de knop. Maar... hoe deden ze daarvoor dan de was? En de strijk?

Het moest van de juf: naar handwerken. Margreeth Ernens was op school liever naar handenarbeid gegaan, met de jongens timmeren. Maar: zij moest gaan naaien en haken, want dat deden meisjes nou eenmaal. Ondanks de rillingen die Margreeth van de herinnering krijgt, heeft ze wel allemaal dingen bewaard. Ook dat bijzondere babypakje.

Hoera voor de Kleppermars, gecomponeerd door Jan Morks. Een koninklijk bezoek aan Middelburg leverde de Kleppermars op. Mieke van der Jagt weet nog dat die mars, en de kleppers, op school een rage waren.

Johannes van Liere fietste vroeger altijd van huis naar de School met de Bijbel in Heinkenszand. School vond hij maar vervelend. Een kapotte nagel herinnert hem nog steeds aan een gebeurtenis op weg van school naar huis.

Elke zomer was Mieke op het strandje van de Kaloot, waar nu de kerncentrale staat. Hele dagen aan het water, met eten mee. Maar ook: om krukels te rapen. En te koken. Niet te versmaden!

Zomer jaren '50. Lenie Boogaard woonde toen in Westkapelle, en voor haar gevoel was ze in de zomer elke dag op het strand. Tas mee, dropwater mee. De zorgen kwamen pas later.

Veere heeft een topstuk: de beker van Maximilinaan van Bourgondië. De traditie wil dat alleen de Markies van Veere er uit mag drinken. Peter Blom herinnert zich dat dat maar net goed ging toen markiezin Beatrix de beker aan haar mond zette.

Het was het begin van het massatoerisme in Brouwershaven: de dam sloot de zeearm af. Industrieschepen werden vervangen door jachten. Ans van Nieuwenhuijze zag het allemaal veranderen.

Door de oorlog in Oekraïne denkt Erna De Smet vaak terug aan haar eigen kindertijd, in de oorlog in IJzendijke. Huis kapot en Duitsers ingekwartierd. Het is geen trauma, zegt ze lachend. Maar als er een vliegtuig over komt, "spring ik toch in de sloot".

Touwtjespringen en knikkeren kent iedereen wel. Maar boer-eiers? Margreeth speelde het vroeger vaak op school. Alleen: als ze het nu vraagt, herinnert bijna niemand zich het. Oproepje: laat weten als je boer-eiers kent.

Hoe krijg je jongeren betrokken bij het geloof? Door ze serieus te nemen! Kapelaan Leo Testers baart opzien in de jaren zestig in Sas van Gent. Hij houdt disco's, luistert naar jongeren, en haalt de beatband 'The Blue Devils' de kerk in.

Ans van Saagsvelt-Melse woont in Vlissingen. Als kind werd ze tijdens de Tweede Wereldoorlog geëvacueerd van Amsterdam naar een boerderij in Overijssel. Die herinneringen komen boven als Ans de beelden ziet van de oorlog in Oekraïne. Ans had tijdens haar evacuatie altijd het idee dat het wel goed zou komen. De gebruikte muziek is gemaakt door Serge Quadrado en zijn in de montage aangepast. https:/...

Dat was niet zo'n goede combinatie: Margreeth en een vakantiebaantje in het ziekenhuis. Wat wilde die ene meneer nou dat ze uit de kast pakte?

De honderdste podcast van Zeeuws Weerzien is op bezoek bij de honderdjarige mevrouw Vlieger in Middelburg. Want: hoe bijzonder is dat getal? En: wat was het bijzonderste moment uit haar leven?