Vorming voor elke dag

Preek over Ez. 36: 26.

‘Maar dit mogen we toch weten, dat de Heere zelf zijn kerk in stand houdt. En we denken hierbij aan hetgeen Bunyan vertelt in zijn bekende boekje “De Christenreis”. In het huis van Uitlegger ziet Christen een gloeiend haardvuur tegen een van de murenbranden. Een man stond naast het vuur en hij wierp er onophoudelijk emmers water in, in de hoop, dat hij de vlammen zou kunnen uitblussen. Maar het lu...

Zou mij dood en graf doen beven? Nee, ik weet op wie ik bouw: Jezus leeft en ik zal leven, eeuwig blijft zijn woord getrouw. Jezus leert de dood verachten, Jezus overwon zijn krachten, Hij is 't hoofd van al Zijn leen, in Zijn zege zijn wij een. Wordt mijn stof aan d' aard hergeven tot het stof, dat zij bedekt, eens herrijs ik weer ten leven, door Gods almacht opgewekt. Jezus, die Zijn woord zal s...

  Orden de agenda voor het winterwerk Na het gezin en familieverband is de kerkelijke gemeente de eerstvolgende cirkel van ons bestaan. Het staat niet op gelijke voet met de vrienden van de volleybal, de duivensportvereniging of politieke initiatieven. Het vormt een voorliggende cirkel, waar al het andere achterna komt. Dit bekent dat het ook deze plaats dient te hebben in de ordening van ons wint...

Preek over 1 Kor. 3: 5-9a.

‘Maar wanneer we aangestoken door het vuur van de Heilige Geest, leven mogen uit en in het Woord van God, leven mogen van de vrije genade van God in Christus, dan zal dit vuur ook naar buiten komen, dan zullen we ook levende belijders zijn. Dan hebben we niet alleen de gereformeerde belijdenis lief, maar dan zullen we haar ook belijden in ons leven, in onze woorden en in onze wandel, in kerk en we...

1. De dag, door uwe gunst ontvangen, is weer voorbij, de nacht genaakt; en dankbaar klinken onze zangen tot U, die ’t licht en ’t duister maakt. 2. Die dan, als onze beden zwijgen, als hier het daglicht onderduikt, weer nieuwe zangen op doet stijgen, ginds waar de nieuwe dag ontluikt. 3. Zodat de dank, U toegezonden, op aard nooit onderbroken wordt, maar steeds opnieuw door mensenmonden gezongen e...

‘Ook in onze hervormd gereformeerde kringen ontbreekt maar al te veel het vuur van de Heilige Geest. We willen ons niet laten veroordelen door het Woord Gods. We willen ons niet laten verbreken en verbrijzelen en we willen ons niet door de vrije genade Gods laten overwinnen. Wanneer onder ons het vuur van de Heilige Geest meer zoubrandenen wanneer we zo met het Woord van God midden in het kerkelij...

Preek over Romeinen 8: 3.

Wanneer een kudde schapen onderweg is, kan het voorkomen dat de lammeren achterblijven, tenzij de herder zeer waakzaam is. De grote Syrische kudden die grazen in de vlakten van Palestina, moeten vele kilometers reizen, omdat het gras schaars is en de kudden talrijk zijn. Tijdens deze lange reizen vallen de lammeren een voor een uit door vermoeidheid en dan draagt de herder hen. Zo is het dus ook m...

‘Het Oude Testament begint met de roeping van Adam, met het „Wat heb je gedaan?" En dan direct de moederbelofte. Daarna altijd weer het altaar en het offer, bij Abel, bij Noach, bij Abraham, bij al de aartsvaders. Van Mozes af heel de ceremoniëndienst, altijd maar door heel Israëls geschiedenis het offer.    Daarboven uit spraken de profeten hun: Brandoffer noch offer voor de schuld voldeden aan U...

Preek over Rom. 8: 1-2.

‘Wij kunnen niet verwachten, dat God ons nu nog eens antwoord op ons gebed zal zenden door middel van engelen. Maar er is wel een andere weg, waar maar weinig mensen op letten. En toch geloof ik dat wij daar eens onze aandacht aan moeten schenken. Als wij vurig bidden om hetgeen God beloofd heeft, dan mogen wij in het geloof de belofte aannemen als een onmiddellijk antwoord op ons gebed. Hij is ge...

Reeds daalt met een omwolkt gezicht de zon vroegtijdig neder, en later toont haar zwakker licht zich aan de hemel weder. Het schoon seizoen is heengesneld, en reeds wordt op het dorre veld de ruwe storm vernomen. Het laatste bloempje neigt ter aard en d' adem van de herfst ontblaart de schaduwrijkste bomen. U, die ons steeds ten Vader zijt, U blijven wij verwachten, al nadert 's levens wintertijd,...

Het roept het beeld op van iemand, die vanaf een verhoging, anderen, leerlingen toespreekt. U denkt dan wellicht nog aan de wat slordig in elkaar getimmerde en wat grauw gekleurde katheder, waarin de predikant klom om te catechiseren. De catechisanten zaten dan vaak op ruw houten banken, in een lokaal dat aan gezelligheid veel te wensen overliet. Daar is intussen veel verbeterd en niemand wenst de...

Preek over Handelingen 19: 13-23.

‘Het is bekend, dat in de verschillende kerken bij de doop de naam van het kind wordt genoemd. De bedienaar van het sacrament spreekt, op het moment, dat hij overgaat tot het dopen, de naam van de dopeling uit. In slechts een enkele liturgie wordt de naam van het kind niet genoemd en het kind wordt in het algemeen toegesproken: Kind, ik doop u, enz. Maar bijna zonder uitzondering wordt de persoons...

En wanneer we zo op de vleugels van gebed en geloof leren vliegen — al is dat vliegen nog zo gebrekkig — geen nood, want zoals de moeder-arend haar vleugels uitspreidt onder haar jongen, zo doet ook de Heere. Wanneer we voor de eerste keer uit het nest vallen, is het net alsof we in de diepte zullen wegzinken. Maar daar worden we opgevangen door Hem. Daar voelen we die dragende vleugels onder ons,...

Leer ons, Vader! U verbeiden, Volgen, waar Gij ons wilt leiden, Steunen op Uw trouw en macht, Psalmen zingen in de nacht, Horen, wat Gij ons wilt leren, Uw bevel met daden eren, En, voor d’ uitkomst willig blind, Stil zijn als ’t gespeende kind.  Leer ons wars zijn van het zorgen Voor de naderende morgen, Bij het kwaad, dat ons ontmoet, Stil geloven, God is goed: Biddend waken, moedig strijden, Ne...

Preek over NGB artikel 20 en Rom. 3: 21-26.

Want dat nest lijkt wel sterk, maar het is zo broos en zo teer. Soms valt het ineens uit elkaar en tuimelen we zo in de diepte van de eeuwigheid zonder God en zonder Christus. Daarom komt God in ons leven met die onbegrijpelijke leidingen. Hij gaat net als die moeder-arend ons nest verstoren. Wat wordt het dan moeilijk in ons leven. Dat hadden we niet verwacht van de Heere. Want we willen wel de z...

‘Ook Mozes heeft, toen hij voor de poorten van de dood stond, in zijn afscheidsrede nog gewezen op die wonderlijke leidingen Gods. Hij gebruikt daarin immers dit beeld: „Gelijk een arend zijn nest opwekt, over zijn jongen zweeft, ze neemt en ze draagt op zijn vlerken: zo leidde hem de Heere alleen en er was geen vreemd God met Hem" (Deuteronomium 32:11—12). Mozes heeft het vaak gezien op zijn zwer...

O, hoe onvoldaan zijn onze zielen, als wij naar een evangelie zonder Christus luisteren. Daar zijn sommige predikers, die de Naam van Christus weglaten. Voorzeker, de ware gelovige zal bij zo’n preek staan, als Maria Magdalena en zeggen: Men heeft mijn Heere weggenomen, en ik weet niet, waar men Hem gelegd heeft. Neem Christus weg van het Evangelie, en u hebt het wezen daarvan weggenomen. Het merg...

Preek over Richteren 6: 1-24.

Geef me een geloof, zo vast en sterk, Dat ’k bergen in Uw naam verzet; Geef ’t kinderlijk vertrouwen mij, Dat wacht naar antwoord op ’t gebed! En laat Uw liefde meer en meer Mijn hart vervullen, dierbre Heer!  Ik wens elk uur, elk ogenblik, Te leven voor dit doel alleen, Dat ’k van mijns Heilands liefde en macht Vertel aan ieder, groot en kleen, Om hen te brengen aan Zijn voet, Die hen gekocht hee...