The Green Post-it: Το Πόντκαστ

Το Ζάρι, η Μαρίνα Σάττι, τα “τα”, ο στίχος-manifestation, τα τοπ γιουροβιζιονικά τραγούδια και οι σημαίες της Παλαιστίνης. Ένα επεισόδιο για ζέσταμα πριν από ημιτελικό και (αυτό τους έλειπε να μην) τελικό!

Η πόλη που προσκυνάει τσιπς με γεύση Μαραντόνα, κορνάρει πιο πολύ κι από Έλληνα μπλοκαρισμένο στον Κηφισό και σκέφτηκε να κάνει την πίτσα deep fried. Τρείς μέρες στη Νάπολη που ήταν περισσότερο κοινωνικοπολιτική ανάλυση over spritz παρά οτιδήποτε άλλο. Αυτά που είδα, αυτά που σκέφτηκα και αυτά που πήρα για homework.

Γιατί μιλάμε τόσο συχνά για τον καιρό; Είναι οι εποχές συναισθήματα και τι σχέση έχει η κλιματική κρίση με την ειλικρινή επικοινωνία; Γιατί χάνουμε τη γη κάτω από τα πόδια μας όταν πέφτει έξω το δελτίο καιρού και πότε επιτέλους θα σταματήσουμε να ανεβοκατεβάζουμε τα χειμερινά και τα καλοκαιρινά ρούχα;

Το umami που δεν είναι βρισιά, γιατί η μπανάνα είναι το αντίθετο του αβοκάντο, τι σημαίνει για σένα το καλάθι του σούπερ μάρκετ σου και τέλος πάντων τι πρόβλημα έχετε όλοι με την πίτσα; Το επεισόδιο καταναλώνεται over cooking ή over delivery.

Από την ταινία “Perfect Days” του Wim Wenders στο βιβλίο “Η Τέχνη της Ρουτίνας” του Mason Currey. Σε αυτό το επεισόδιο προσπαθούμε να καταλάβουμε αν η ρουτίνα μπορεί να είναι ευεργετική και την αναλύουμε μέσω του πρωταγωνιστή της ταινίας, αλλά και των ιστοριών σημαντικών ανθρώπων που για κάποιο ανεξήγητο λόγο ξυπνούσαν στις 5 το πρωί από επιλογή.

Διακοπές. Επιστροφή. Μελαγχολία. Κανονικότητα. Repeat. Τι είναι η “εποχική κατάθλιψη μετά τις διακοπές” και πώς να (μην) την αντιμετωπίσετε! Γκρινπόστικο tip στο τέλος του επεισοδίου!

Την Ανατομία μιας Πτώσης την είδα το Σεπτέμβρη σε θερινό. Έκτοτε τη σκέφτομαι συχνά. Κυρίως σκέφτομαι εκείνον τον συγκλονιστικό 10λεπτο τσακωμό που μου θύμισε ότι σχεδόν τίποτα δεν είναι άσπρο ή μαύρο όταν μιλάμε για ανθρώπινες σχέσεις.  Είναι ίσως η καλύτερη σκηνή που είδα φέτος σε ταινία και 5 μήνες μετά ακόμα τη σκέφτομαι και τη αποκωδικοποιώ. Αυτό περίπου θα κάνουμε και μαζί.

Να εύχεσαι να μη μάθουν όλοι το όνομά σου

Σε ένα επεισόδιο-φιλοσοφικό σφηνάκι το γκρινπόστιτ ξεκινάει από την τυχαιότητα, περνάει από το νόημα της ζωής, το Θεό, το timing, τον Νίτσε και καταλήγει στην ευθύνη. Προτείνεται να καταναλωθεί με μερικά κανονικά σφηνάκια. 

Οι 6 μέρες στη Βαρκελώνη και όλα αυτά που θα μπορούσε να είναι η Αθήνα σε κάποιο παράλληλο σύμπαν. 

Το καλύτερο, το σωστότερο και το ηθικό. Μια γενική συζήτηση για το τι εννοούμε όταν λέμε ότι θέλουμε έναν καλύτερο κόσμο και πώς αυτό μπορεί να επιτευχθεί. 

Το τζάκι, η φωτιά και μερικές αναλογίες σε ένα κάπως φιλοσοφικό επεισόδιο 

Μετακομίζεις. Το σπίτι που μένεις 15 χρόνια έχει άδειους τοίχους και είναι γεμάτο κουτες. Είναι περίεργες οι κούτες. Τις παίρνεις διπλωμένες και άδειες και τις κάνεις να αποκτούν σχήμα. Δημιουργείς χώρο για να βάλεις μέσα τα σημαντικά. Λες και ξέρεις ποιά είναι τα σημαντικα.

Ένα επεισόδιο που προσπαθεί να μιλήσει για το FOMO (Fear of Missing Out), αλλά τελικά μιλάει για το αιώνιο πρόβλημα του πώς να προλάβεις ένα sold out χωρίς να γεμίσεις ασφυκτικά το πρόγραμμά σου. Bonus: μερικά απλά μαθηματικά που αποδεικνύουν ότι πηγαίνετε περισσότερες φορες διακοπές απ όσες νομίζετε.

ΚΟΚ δε σημαίνει “Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας”, σημαίνει “Κάνε Ό,τι Καταλαβαίνεις” και αυτό κάνουμε όλοι καθημερινά κρατώντας τα τιμόνια μας. Όχι, δεν είμαστε στα συγκρουόμενα στο λουνα παρκ, είμαστε εξω στην κανονική ζωή και προσπαθούμε να εκτονώσουμε τα νεύρα μας κορνάροντας σε αγνώστους χωρίς λόγο. Ένα επεισόδιο που τραβάει χειρόφρενο, δυναμώνει τη μουσική και χαζεύει τους περαστικούς. "Ακολουθήσ...

Το αγαπημένο μου Χριστουγεννιάτικο τραγούδι, ο καλύτερος στολισμός στην Αθήνα, η θέσπιση του ξεστολίσματος, το κέικ με το φλουρί, το Βίσση-Βανδή, τα κλεμμένα δώρα και το δυστοπικο μέλλον με τα αιάνια Χριστούγεννα. "Ακολουθήστε το The Green Post it στο⁠ ⁠⁠⁠Instagram ⁠⁠⁠⁠"

Σε ένα άτυπο σίκουελ του “Είναι δική μου η άποψή μου;” μιλάω για μερικά από τα πράγματα για τα οποία άλλαξα γνώμη στην πορεία της ζωής μου, αλλά και για το πόσο σημαντικό είναι να αντιληφθούμε ότι το να αλλάζουμε γνώμη είναι ο πραγματικός τρόπος να εξελισσόμαστε. "Ακολουθήστε το The Green Post it στο⁠ ⁠⁠Instagram⁠⁠ ⁠"

Έστω ότι έχω μια άποψη. Πού τη βρήκα; Είναι δική μου, της μαμάς μου, της κοινωνίας ή ενός αλγορίθμου; Πότε και πώς κατέληξα σε αυτή την άποψη; Θα την έχω για πάντα ή θα πρέπει κάθε τόσο να την επανεξετάζω; Έχει άραγε τέλος όλη αυτή η διαδικασία; "Ακολουθήστε το The Green Post it στο⁠ ⁠Instagram⁠ ⁠"

Οικειότητα για μένα είναι η Κυριακή στο σπίτι με τους φίλους μου. Να καθόμαστε στον καναπέ, να φοράμε φόρμες, να πίνουμε κρασί, να λιώνουμε την ίδια playlist και να συζητάμε. "Ακολουθήστε το The Green Post it στο⁠ ⁠Instagram⁠ ⁠"

Αναβλητικότητα μέρος δεύτερο και βομβαρδισμός από όρους. Revenge bedtime procrastination, present bias, planning fallacy, time optimists, timebenders, timekeepers. Τι είναι όλα αυτά, τι σχέση έχουν μεταξύ τους και κυρίως μήπως έχετε εσείς κάποια σχέση με αυτά και δεν το ξέρετε; "Ακολουθήστε το The Green Post it στο⁠ ⁠Instagram⁠ ⁠"

Είναι το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης ένα παράλληλο σύμπαν; Πόσες προβολές αντέχει ένας κανονικός άνθρωπος μέσα σε μια ημέρα; Έχει άλλη γεύση η μπύρα στις αποθήκες στο λιμάνι, όσο περιμένεις να αρχίσει η επόμενη ταινία; Αν δεν με ενθουσιάσει μια βραβευμένη ταινία, μπορώ να το πω ή θα καταργηθεί ο μύθος της αντικειμενικότητας; Και τελικά, αν δεν υπάρχει αντικειμενικοτητα και είναι όλα υποκε...

Ποια είναι τα στάδια της αναβλητικότητας; Πόσο δύσκολο είναι να αγοράσεις φακούς επαφής; Μήπως θα βόλευε να αφήσουμε το πάπλωμα στο καθαριστήριο για πάντα; Πόσους λόγους χρειάζεσαι για να πας στο ταχυδρομείο και ποσο ευκολη θα ηταν η ζωη αν κυκλοφορούσαμε με φούτερ ΚΑΙ το καλοκαίρι; Αυτά και μερικά ακόμα στο πρώτο μέρος του αφιερώματος στην αναβλητικότητα, αυτη τη μαστιγα. "Ακολουθήστε το The...

Με αφορμή το θάνατο του Matthew Perry, συζητάμε για την τέχνη και την απώλεια. Γιατί μας επηρεάζει τόσο συναισθηματικά ο θανατος ενος καλλιτέχνη παρότι δεν επηρεάζει πρακτικά τη ζωή μας; Πώς τοποθετείται η τέχνη στο χρόνο και γιατί είναι τόσο επιδραστική; Και τελικά, πενθούμε για το παρελθόν, το μέλλον ή τον ίδιο μας τον εαυτό; "Ακολουθήστε το The Green Post it στο ⁠ Instagram ⁠"

Γιατί δε συμπαθεί κανείς τη Δευτέρα; Γιατί η Τρίτη είναι η μεγαλύτερη μέρα παρότι διαρκεί κι αυτή 24 ώρες; Τι πρόβλημα έχω με την Τετάρτη; Ποιοί βγαίνουν την Πέμπτη; Είναι η Παρασκευή, Παρασκευούλα; Ξέρει το Σάββατο τι του γίνεται; Περιμένουν όλοι την Κυριακή με ενθουσιασμό; "Ακολουθήστε το The Green Post it στο Instagram "

Τι είναι το trash; Τι μας προσφέρει; Γιατί είναι χρήσιμο το οτιδήποτε εύκολο στην καθημερινότητα μας; Να ακουσω Γαρμπή ή ΛΕΞ; Να φάω πατατάκια ή να μαγειρέψω; Να κάνω ζάπινγκ ή να τελειώσω επιτέλους το Better Call Saul; ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ. "Ακολουθήστε το The Green Post it στο Instagram "