سخنور

چون شمع سربلندی عشاق مفت نیست یعنی به قدر سوختن است آبروی ما غزل کامل: چون نقش پا ز عجز نگردید روی ما در سجده خاک شد سر تسلیم خوی ما بیهوده همچو موج زبان برنمی‌کشیم لبریز خامشی‌ست چوگوهر سبوی ما ای وهم عقده بر دل آزاد ما مبند بی‌تخم رسته است چو میناکدوی ما حیرت سجود معبد راز محبتیم غیر ازگداز نیست چو شبنم وضوی ما حرفی‌که دارد آینه مرهون حیرت است سیلی‌خور زبان نشودگفتگوی ما چون شمع سربلندی عشاق مفت...

زندگینامه میرزا محمد علی صائب تبریزی بزرگترین غزل سرای سده یازدهم هجری و نامدار ترین شاعر زمان صفویه بکوشش: فهیم هنرور RumiBalkhi. Com

سرشکم‌ دود آهم‌ شعله‌ام‌ داغ دلم بیدل چو شمع‌ از حاصل‌ هستی‌ سراپایم همین دارد غزل کامل: قدح، می بر ‌کف است‌ و شمع‌، گل در آستین دارد در این محفل عرق می‌پرورد هر کس جبین دارد به ذوق سربلندی‌ها تلاش خاکساری کن نهال این چمن گر ریشه دارد در زمین دارد به جمعیت فریب این چمن خوردم ندانستم که در هر غنچه توفان پریشانی کمین دارد نفس تا در جگر باقی‌ست از آفت نی‌ام ایمن که چون نی استخوانم چشم بد در آستین دار...

زندگینامه بیگم سید نسب مشهور به مخفی بدخشی بکوشش: فهیم هنرور RumiBalkhi. Com

شراب در اندیشه مولانا بقلم: زهرا غریبیان لواسانی بکوشش: فهیم هنرور RumiBalkhi. Com

در این قسمت کوتاه از چگونگی لسان الغیب نامیده شدن حضرت حافظ شیرازی رح آگاه می شویم عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت همه کس طالب یارند چه هشیار و چه مست همه جا خانه عشق است چه مسجد چه کنشت سر تسلیم من و خشت در میکده‌ها مدعی گر نکند فهم سخن گو سر و خشت ناامیدم مکن از سابقه لطف ازل تو پس پرده چه دا...

فیه ما فیه حضرت مولانا جلال الدین محمد رومی بلخی رح بکوشش: فهیم هنرور RumiBalkhi.com

عقل همچون پروانه است و معشوق همچون شمع بکوشش: فهیم هنرور RumiBalkhi. Com

شاعر: عطار نیشابوری رح بقلم: علی منهاج بکوشش: فهیم هنرور RumiBalkhi. Com

راضیم من شاکرم من ای حریف این طرف رسوا و پیش حق شریف مثنوی مکمل جواب موسی فرعون را در تهدیدی کی می‌کردش گفت با امر حقم اشراک نیست گر بریزد خونم امرش باک نیست راضیم من شاکرم من ای حریف این طرف رسوا و پیش حق شریف پیش خلقان خوار و زار و ریش‌خند پیش حق محبوب و مطلوب و پسند از سخن می‌گویم این ورنه خدا از سیه‌رویان کند فردا ترا عزت آن اوست و آن بندگانش  ز آدم و ابلیس بر می‌خوان نشانش شرح حق پایان ن...

نسبت عاشق به غفلت می کنند وان که معشوقی ندارد غافلست غزل کامل پای سرو بوستانی در گلست سرو ما را پای معنی در دلست هر که چشمش بر چنان روی اوفتاد طالعش میمون و فالش مقبلست نیکخواهانم نصیحت می کنند خشت بر دریا زدن بی حاصلست ای برادر ما به گرداب اندریم وان که شنعت می زند بر ساحلست شوق را بر صبر قوت غالبست عقل را با عشق دعوی باطلست نسبت عاشق به غفلت می کنند وان که معشوقی ندارد غافلست دیده باشی تشنه مستع...

خفتن عاشق یکیست بر سر دیبا و خار چون نتواند کشید دست در آغوش یار غزل مکمل خفتن عاشق یکیست بر سر دیبا و خار چون نتواند کشید دست در آغوش یار گر دگری را شکیب هست ز دیدار دوست من نتوانم گرفت بر سر آتش قرار آتش آه است و دود می‌رودش تا به سقف چشمه چشمست و موج می‌زندش بر کنار گر تو ز ما فارغی ما به تو مستظهریم ور تو ز ما بی نیاز ما به تو امیدوار ای که به یاران غار مشتغلی دوستکام غمزده‌ای بر درست چون سگ ا...

چگونه سر ز خجالت برآورم بر دوست که خدمتی به سزا برنیامد از دستم غزل مکمل به غیر از آن که بشد دین و دانش از دستم بیا بگو که ز عشقت چه طرف بربستم اگر چه خرمن عمرم غم تو داد به باد به خاک پای عزیزت که عهد نشکستم چو ذره گر چه حقیرم ببین به دولت عشق که در هوای رخت چون به مهر پیوستم بیار باده که عمریست تا من از سر امن به کنج عافیت از بهر عیش ننشستم اگر ز مردم هشیاری ای نصیحتگو سخن به خاک میفکن چرا که من...

شعلهٔ در گیر زد بر خس و خاشاک من مرشد رومی که گفت «منزل ما کبریاست» غزل مکمل گریهٔ ما بی اثر ناله ما نارساست حاصل این سوز و ساز یک دل خونین نواست در طلبش دل تپید ، دیر و حرم آفرید ما به تمنای او ، او به تمنای ماست پردگیان بی حجاب ، من به خودی در شدم عشق غیورم نگر میل تماشا کراست مطرب میخانه دوش نکتهٔ دلکش سرود باده چشیدن خطاست باده کشیدن رواست زندگی رهروان در تگ و تاز است و بس قافلهٔ موج را جاده و...

حکايت جوان و زخم سنگ منجنيق حکایت مکمل جواني داشت ديرينه رفيقي رسيدش زخم سنگ منجنيقي ميان خاک و خون آغشته مي گشت رسيده جان بلب سرگشته مي گشت دمي دو مانده بود از زندگانيش رفيقش در ميان ناتوانيش بدو گفتا بگو تا چوني آخر جوابش داد تو مجنوني آخر اگر سنگي رسد از منجنيقت بداني تو که چونست اين رفيقت ولي ناخورده سنگي کي بداني بگفت اين و برست از زندگاني چه داني تو که مردان در چه دردند ولي دانند درد آنها که...

شاعر: عطار نیشابوری بقلم: علی منهاج بکوشش: فهیم هنرور RumiBalkhi. Com در سئوال کردن مرید ا زحضرت شیخ که شیطان مرا زحمت میدهد و جواب دادن شیخ مرید را فرماید یکی پیری ز پیران گشت واصل مر او را گشت کل مقصود حاصل چنان شد کز همه عالم نهان شد درون خلوت دل جان جان شد شب و روزش به جز طاعت نبُد کار ز کل قانع شده بر روی دلدار چنان واصل بُد اندر خانقه او نهانی دیده بودش روی شه او مریدان داشت بسیاری مر آن پیر...

زین تماشاخانهٔ حیرت رهایی مشکل است چون مژه بیدل عبث دامان وحشت بر زدم غزل کامل بیخودی‌ کردم ز حسن بی حجارش سر زدم از میان برداشتم خود را نقابی بر زدم وحشتم اسباب امکان را به خاکستر نشاند چون‌ گل از پرواز رنگ آتش به بال و پر زدم سینه لبریز خراش زخم ناخن ساختم همچو بحر آخر به موج این صفحه را مسطر زدم غافل از معنی جهانی بر عبارت ناز داشت من هم از نامحرمی بانگی برون در زدم چون هلال از مستی و مخموری عی...

وه که گر من بازبینم روی یار خویش را مرده‌ای بینی که با دنیا دگربار آمده‌ست غزل کامل آن تویی یا سرو بستانی به رفتار آمده‌ست یا ملک در صورت مردم به گفتار آمده‌ست آن پری کز خلق پنهان بود چندین روزگار باز می‌بینم که در عالم پدیدار آمده‌ست عود می‌سوزند یا گل می‌دمد در بوستان دوستان یا کاروان مشک تاتار آمده‌ست تا مرا با نقش رویش آشنایی اوفتاد هر چه می‌بینم به چشمم نقش دیوار آمده‌ست ساربانا یک نظر در روی...

جواب گفتن ساحر مرده با فرزندان خود   گفتشان در خواب کای اولاد من نیست ممکن ظاهر این را دم زدن فاش و مطلق گفتنم دستور نیست لیک راز از پیش چشمم دور نیست لیک بنمایم نشانی با شما تا شود پیدا شما را این خفا نور چشمانم چو آنجا گه روید از مقام خفتنش آگه شوید آن زمان که خفته باشد آن حکیم آن عصا را قصد کن بگذار بیم گر بدزدی و توانی ساحرست چارهٔ ساحر بر تو حاضرست ور نتانی هان و هان آن ایزدیست او رسول ذ...

وصیت کردن پیغامبر علیه السلام مر آن بیمار را و دعا آموزانیدنش   مثنوی کامل گفت پیغامبر مر آن بیمار را این بگو کای سهل‌کن دشوار را آتنا فی دار دنیانا حسن آتنا فی دار عقبانا حسن راه را بر ما چو بستان کن لطیف منزل ما خود تو باشی ای شریف مؤمنان در حشر گویند ای ملک نی که دوزخ بود راه مشترک مؤمن و کافر برو یابد گذار ما ندیدیم اندرین ره دود و نار نک بهشت و بارگاه آمنی پس کجا بود آن گذرگاه دنی پس ملک...

نزدیک توام مرا مبین دور پهلوی منی مباش مهجور غزل کامل نزدیک توام مرا مبین دور پهلوی منی مباش مهجور آن کس که بعید شد ز معمار کی گردد کارهاش معمور چشمی که ز چشم من طرب یافت شد روشن و غیب بین و مخمور هر دل که نسیم من بر او زد شد گلشن و گلستان پرنور بی من اگرت دهند شهدی یک شهد بود هزار زنبور بی من اگرت امیر سازند باشی بتر از هزار مأمور می‌های جهان اگر بنوشی بی‌من نشود مزاج محرور در برق چه نامه بر توان...

من آن مرغم که هر شام و سحرگاه ز بام عرش می‌آید صفیرم غزل کامل مزن بر دل ز نوک غمزه تیرم که پیش چشم بیمارت بمیرم نصاب حسن در حد کمال است زکاتم ده که مسکین و فقیرم چو طفلان تا کی ای زاهد فریبی به سیب بوستان و شهد و شیرم چنان پر شد فضای سینه از دوست که فکر خویش گم شد از ضمیرم قدح پر کن که من در دولت عشق جوان بخت جهانم گر چه پیرم قراری بسته‌ام با می فروشان که روز غم به جز ساغر نگیرم مبادا جز حساب مطرب...

به یک کرشمه که نرگس به خودفروشی کرد فریب چشم تو صد فتنه در جهان انداخت غزل کامل خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداخت به قصد جان من زار ناتوان انداخت نبود نقش دو عالم که رنگ الفت بود زمانه طرح محبت نه این زمان انداخت به یک کرشمه که نرگس به خودفروشی کرد فریب چشم تو صد فتنه در جهان انداخت شراب خورده و خوی کرده می‌روی به چمن که آب روی تو آتش در ارغوان انداخت به بزمگاه چمن دوش مست بگذشتم چو از دهان توام...

دیدیم جلوه‌ای که کس آنجا نمی‌رسد - ابوالمعانی بیدل

همچون کاسه بر سر آب - شمس الدین تبریزی رح