Şiirlenelim

Sana buraya bazı şeyler koyuyorum. Yol boyunca aklında olsun. Lazım olursa açar okursun, Olmazsa da olsun, bir zararı yok burada dursun. Şuraya bir cümle koydum. Bırak, acımızı birileri duysun. Hem zaten şiir niye var? Dünyanın acısını başkaları da duysun! Acı mıhlanıp bir kalpte durmasın. Ortada dursun. Olur ya biri eline alır okşar, biri alnından öper. Az unutursun. Buraya tabiatı koydum. Ağaçla...

Güzel olan, Her günü seninle tekrar tekrar yaşamak Erimek yarını olmayan zamanlarda Durdurmak bir yerde bütün saatleri Bütün kuralları yıkıp parçalamak Sonra varmak o yerlere, Mevsimlere dur demek, Kar yağarken çiçek açtırmak ağaçlara Güneşi bir aksam saatinde tutup, bırakmamak Sonra doldurmak ay ışığını kadehlere Delicesine içmek Ve unutabilmek her şeyi ansızın Sevmek seni en yücesiyle sevgilerin...

Baktım, rüzgarsın sen Baktım, çamaşır ipini zorluyorsun Hepimizin derdi güzel yaşlanmak sevgilim Baktım, bir kitabın sayfalarını çeviriyorsun Ayağına terlik giy Bildiğimiz şeylerin taşında yalınayak geziyorsun Biz, satranç oyuncusuyuz sevgilim Üzerimizde kara bir leke Biz satranç oyuncusuyuz İnanmıyoruz ceketlere düğmelere, İnanmıyoruz takvimleri savurarak gelen geleceğe İşte yitirdik bütün taşlar...

Aya öfkelenmişim ben, İşte böyle kapkaranlık bir gece olmuşum. Padişaha kızmışım, çırılçıplak bir yoksul olmuşum. Güzeller sultanı gel demiş, evine çağırmış beni. Ben bir yolunu bulmuşum, yola baş kaldırmışım. Sevgilim baş çeker, naz ederse,  Gamlara atar, kararsız koyarsa beni,  Bir kez olsun ah demem, inat için. Ah'a da kızmışım ben. Ben bir demirim, mıknatıstan kaçıyorum. Bir saman çö...

Benim hiçbir zaman şapkam olmadı Ne beyaz ne kara Sevmediğimden deyip geçiyorum. Geçsem iyi-kara şapkalar çalıyorum düşlerimde Kaç çocuksu yakalıyorum kara şapkalar altında beni Sonra nasıl yoruluyorum, anlatamam Sevmediğimden deyip uyanıyorum Bakıyorum, benim saçlarım hiçbir zaman olmamış Ne beyaz, ne kara Sevmediğimden deyip ıslık çalıyorum. Sen hep orada acı ışıkta dursan, kendiliğinden güzeldi...

 "Onun ışığı vurmazdan önce, ölü bir nakıştım sadece taş duvarlarınızda. O, elindeki yay ile vurmazdan önce tellerime; hep aynı nağmeyi çalıp söyleyen, kendi sesine yabancı bir kuru rebaptım. Ben onun avucunda bağlar, bahçeler ağaçlar görür; deryalar gibi geniş, deryalar kadar berrak sular görürüm. Onun avucunda çıkan ağaçların gölgesinde dinlenirim. Lâkin siz bunların hiçbirini göremezsiniz....

Her şey yapılabilir bir beyaz kağıtla Uçak örneğin, uçurtma mesela Altına konulabilir bir ayağı ötekinden kısa olduğu için sallanan bir masanın Veya şiir yazılabilir süresi ötekilerden kısa bir ömür üzerine. Bir beyaz kağıda her şey yazılabilir senin dışında Güzelliğine benzetme bulmak zor Sen iyisi mi sana benzemeye çalışan her şeyden Bir gülden, Bir ilk, Bir sonbahardan sor Belki tabiattadır çar...

Burası bir dünya…Burası kalabalık bir meyhane. Burada erkekler hep çoğunlukta. Umutsuzluk da öyle. Birileri camları kırıyor. Dışarı bakıyor bir adam. Sokağa, geceye bakıyor…Öyle bir bakıyor ki, sevmeye hak kazanmak için bile savaşmak gerekiyor, gecikince insan ömür boyu ölü bir sevgiliyi kollarında taşımaya mecbur kalıyor, der gibi bakıyor... Telefonun meşgul çalarken, eski duvardaki sarı ışığı se...

Gelin, gülle başlayalım atalara uyarak Baharı koklayarak girelim kelimeler ülkesine Bir anda yükselen bir bülbül sesi, Bana geri getirir eski günleri ...Paslanmış demir bir kapı açılır Küf tutmuş kilitler gıcırdarken, Ta karanlıklar içinde birden Bir türkü gibi yükselirsin sen Fısıldarım sana yıllarca içimde biriken, Söyleyemediğim ateşten kelimeleri Şuuraltım patlamış bir bomba gibi... Bana ne Pa...

 ...Ve güz geldi Ömür hanım.  Dünya aydınlık sabahlarını  yitiriyor usul usul, İnsanın içini karartan bulutların seferi var göğün maviliğinde.  Yağmur ha yağdı ha yağacak. İncecik bir çisenti yokluyor boşluğunu insan yüreğinin.  Hüznün bütün koşulları hazır.  Kalbimin üstünde binlerce  bıçak ağzı... ve yüzüm, ömrümün atlası; düzlükleri bunaltı,  yükseklikler...

Ben mızrabı kırık bağlama, Ben bir erken akşam, bir telaşlı kasaba; Savurdum yüreğimi erken göçen kuşlara… Ben geride kimsesi kendi kalmış. Bir yalnız bulut, terk edilmiş ufukta Islıkla, türküler söyledim zifiri sokaklara… Ben okyanuslarda yalnız bir taka Hep özlettim kendimi kıyılara, Hep özettim ünlemlere, hep özet sorulara… Yaslanıp bir gülün kokusuna, dağıttım ömrümü incinmiş notalara, dağıttı...