Şiirlenelim

Üzerinde ''yaşayacağız'' yazan bir duvarın dibinden, sana sesleniyorum Çocuksu günler eskide kaldı O çiçek kokuları, O hayaller, O saflık Geride kaldı Sürekli geçmişe bakan bir kuş var içimizde Yaralıymış, Zorlukla nefes alıyormuş, Ve dünyayla hiçbir işimiz kalmamış gibi yapıyorduk herkese Buzlu bir camın ardından bakıyorduk sanki güneşe Her şeyi bildiğimizi sanıyorduk Her şeyi bil...

Geçmişte seni zorlayan, bunaltan olayların seni nelerden koruduğunu bilemezsin. Geçtiğin yollardan geçmeseydin, bugün daha huzurlu olup olamayacağını bilemezsin. Yolculuğuna güven. Sevgili kendim, İçinden gelmiyorsa, içinin bir bildiği vardır. Birini ne kadar çok sevdiğinden, hayatında nereye koyduğundan daha önemli bir şey varsa o da onun sana nasıl davrandığıdır. Senin için bir su birikintisinin...

''Ben kor yuttum. İçimdeki her şey yandı. İçimde yanacak bir şeyler daha var mıdır? Daha fazla acı çekemem. Acı çekecek yerlerimi o kor yuttu. Aslında giderim Bu dağ bana büyük, Şu oda bana geniş Bu ev bana dar dediğim zaman Bütün çirkin sularımı içen o ağızla kaldım hayatta Dünya, Biraz da kaldığım hayattan yazıyorum bu mektubu sana Çünkü sen ve haya, yarısı gelinen yarısı kalınan bir yer...

Neden ağladın bu gece? Ve dün gece? Ve neden ağladın bir önceki gece? Neden? Söyle Sen bir aylak, Bir uyurgezersin Bir istiridyesin Zaman geçiyor, Ama sen saati bilmiyorsun... Gözlerin, acele etmeden, Birbiri ardına satırları okuyor Yine böyle bir günde, Biraz daha önce, Biraz daha sonra, Bir şeylerin yolunda gitmediğini, Açık konuşacak olursak, ya­şamayı bilmediğini, hiç bilmeyeceğini şaşırmadan...

Sandım ki Her şey nem ve buhar Her şey , bir diğer kalbe çalışan bir kalp Dağılan dikkat, Kırışan umur Ve vurulan sabır kadar... Biliyorsun Yükseldiğimiz gökte, Bu da olsa yer yarılır, Bu da olsa dünya durur dediğimiz her şey oldu Dünya durmadı Keserek geçmeyen Kökünden koparılmayı bekleyen bir şey gibi buradayım Bir şey Bazı günler, yokuş aşağı iniyormuşum gibi bazı yerleri Bazı günler, kar yağıy...

Birlikte olduğum, Sevgilim, Parıldayan ayım, En yakınım Sevincim, Gündüzüm, Gülen gülüm Ben ol hayrân-ı aşkım ki, yitirdim akl-ı idrâki Ne âlemden haberdârım, ne kendimden hayâlim var Ganîdir aşk ile gönlüm Ne mülküm ne menâlim var Ne sağ olmak murâdımdır Ne ölmekten kaçar cânım Cihânda hasta-i aşk olalı bir hoşça hâlim var Can ve ten bende oldukça, dert ve gam eksik değildir Keşke can çıksa, Ten...

Sevgili Dost, Mektubumu yazdığım kağıttan bir kayık yapı­yor ve bırakıyorum nehre. Bebek Musa'nın sepeti ka­dar güvenli. Nuh'un gemisi kadar yalnız, köpüklerin içinde. Sevgili Dost, Bu satırlarla doğruyorum hayatı. Bu satırlarla doğruyor beni hayat. Adını ne koyalım, diyor. Adını "dostluk” koyuyorum. Sevgili dost, Kelimeler, karınca yuvası gibi kaynıyor zihnimde. Kalbimi alıp uzaklara...

İşin aslı, Hayat aşk olmadan yaşanmasa da olur Koca bir ömür tüketirsin aşksın Yaşamış bile sayılmaz insan Susarak unutmayı, Yaşayarak alışmayı, Güvenerek aldanmayı, Ve severek kaybetmeyi öğrenmiş her insan için Yalnızlık dert değil, sadece olgunluktur Sevebilirsin, Özleyebilirsin, Ağlayabilirsin Ama bunlar senin zayıf olduğunu göstermez Bunlar sadece, Aynaya baktığında, Sana insan olduğunu hatırl...

Evet, dünyada bu gözyaşlarından daha manasız şey olamaz. Bunu anlıyorum. Fakat buna rağmen, hâlâ şimdi, bu satırları yazarken kirpiklerimden yaşlar süzülüyor, önümdeki defter kâğıdını fiske fiske kabartıyordu. Bu, acaba dışarıda sessiz sedasız yağan yağmurun tesiri mi? Şimdi İstanbul nasıl? Orada da böyle yağmur var mı? Yoksa bahçe, şimdi Ay ışıkları içinde pırıl pırıl yanıyor mu? Kâmran, ben sade...

Kalabalık beni sahiden sıktı. İnsan düşüncelere dalmamalı... Bütün deyimlerin aptallığını düşünüyorum doktor Aptallığı, İnsanın içinde yaşadığı ve düşündüğü, Düşündüğü ve yaşadığı aptallığı, Aptallığı... Kendime yaşama izni veriyorum, Saçma! Yaşıyorum, Saçma! Herkes yaşıyor, saçma! Doktor, umutsuz değilim, yoksa yaşayamazdım Onun içindir ki, hikâyem umut ve yalnızlık içinde son buluyor. Güzel olan...

Ve bir sabah yalnızlığın soğuk kollarında, Tarifi mümkün olmayan, Anlatamadığın bir rüyadan yapayalnız uyandığında, Güneş, Eskisi gibi öpüp seni, kirpiklerinde parlamadığında, Ve temizlemediğinde artık yağmurlar kalbini, Ve affedemediğinde artık Tanrı bizi, Sevmediğinde, Konuşmadığında, Biz hangi şarkıyla uyuyacağız? Gitme Gidersen, kabuğuma çekileceğim Konuşmak istemeyeceğim kimseyle Nefret edece...

Kimi sevdiyse insan, ona benzedi Kimi anlamak, Bilmek istediyse, ona dönüştü Baskı kurdukça, esir düştü İyi niyetlerinin en dibinde acıyla başbaşa kaldı Sevgi tutsak oldu, Güneş gölge oldu... Belkide sahiplenmek değil , vazgeçebilmek özgürlüğü getirirdi Anlamadı insan Tutuklu kaldı Zorladı Kuşlar gibi göçemedi Esir kaldı kendi kalbinde Her şeyi bitirmemeli hayatta Bazı şeyler hep yarım kalmalı Baz...

Bir sabahtı Yeni bir şafağa, eski bir gül olarak aykırı buluyordum kendimi Aykırı bir gülüm dedim Böylece inandım değişime Ve yaktım kendimi... Sümbüle baktım, Aykırıydı hüznüyle ''Yak'' dedim kendini Aşktan, Ve umuttan aldım rengimi Ben zaten çocukluğumdan başka mutluluk hatırlamıyorum Yani ben her şey aşkla yapılır diyorum, yani acıyla. Ölüm dolaşıyor sokaklarda Korkuyla soluyor...

Ey Heybetli dağ! Aşkımı sana bıraksam taşır mısın? Ey gökte uçan Anka! Aşkımı özgürce uçurur musun? Ey gökyüzünün karanlığını aydınlatan Ay! Aşkıma ışık olur musun ? Ey sevgili! Aşkımı yüreğinde bir ömür yaşatır mısın? Ey sevgili! Her güzelde bir kusurun bulunması adettendir ama Senin ay gibi parlak yüzünde bir kusur göremedim Derdimi, Ey yâr! derdim Kimse yok benden yana Gönlüme derdim Gönlüm dah...

Zincire vurulmuş kitap gördüm, diyorsun. Ya kitaptaki insanlar, ya kitaptaki çocuklar? Sözler ve harfler? Ne yapıyorlar? İnsanlar ve çocuklar, sözler ve harfler, hep bir ağızdan türküye durdular gecelerden bir gece ve kitaptan çıkıverdiler türküyle. Sert rüzgârlardan geçtiler, sağnak yağmurlardan, tohuma ve ürünlere sımsıcak toprağa sığındılar. Zincire vurulmuş söz kaldı kitapta yalnızca ve söze d...

Benim annem vatan gibidir Kucağında sarar bizi Benim annem bir ırmak gibidir Akar ve akar hep duru hep berrak Benim annem bir dağ gibidir O kadar yüce o kadar pak, Benim annem toprak gibidir Eli buğday kokar, ekmek kokar, aş kokar Benim annem bahar gibidir Güldüğünde çiçekler açar Benim annem gece gibidir Kararınca hava sarar bizi usul usul Benim annem göğe yıldızlar saçar Annemin başında uğur böc...

Dereler nehirleri besler, Nehirler denizleri Deniz de ne ki? Ben okyanusları severim. Derin ve gizemli Aldı mı girdabına, sürüklemeli Yar koynuna girer gibi… Sevmem öyle rüzgârı, fırtınayı Eser deli deli Oldu mu kasırga, bora olmalı Sarıp sarmalamalı sımsıkı Yârin kolları gibi Eserken sevda türküleri söylemeli… Yüksek dağların karı çok, Büyük ateşlerin dumanı büyük olur Olsun, ne fark eder ki? Ben...

Seviyorum suskunluğunu, sanki sen yokmuşçasına burada duyarsın beni uzaktan, dokunmaz sana sesim. Uçup gitmiş gibi gözlerin ve ağzın bir öpüşle mühürlenmiş. Seviyorum suskunluğunu, çok uzakta görünüyorsun Sanki yas tutuyorsun, kumrular gibi cilveleşen kelebek benzeri. Uzaklardan duyuyorsun beni, ulaşmıyor sana sesim. Bırak da varayım dinginliğine sessizliğinde. Ve konuşayım sessizliğinle bir lamba...

Sanadır, kuşatılmış arkadaşım, ak dağların berrak sularına, batık gemi düşünün seni bağladığı yere gider ayrılık şarkım. Uyandım bugün yelkenlerimde kanatlanma arzusuyla, haberleşme mumları tutuyorum duygusuz pusulanın gösterdiği zaman limanına giderken gemi. Dilimi rüzgara veriyorum sözcüklerini gergin gergin tutmak, taze acılarından bir şeyler alıp götürmek için yaşamakta olduğun şaşkınlıkları p...

Merhaba beni sürekli yargılayan ses! Sana bu mektubu çok uzaklardan yazıyorum. Ne zamandır benimlesin, neden geldin, emin değilim. Sanki kendimi bildim bileli orada bir yerdesin. Mutsuz musun? Evet evet, mutsuzsun. Benim içimde yaşamak yerine bir mavi tükenmez kalemin içinde yaşasaydın, eminim çok mutlu olurdun. O hep aynı renkte, aynı kalınlıkta, aynı parlaklıkta yazardı. Her şart ve koşulda onda...

Nerdesin? Ben bugün üç beş kere ölmüş olabilirim. Çayımın yanında İlk defa sigara içmiş olabilirim Bir şehri, Düşlerimi Hatta şiiri terk etmiş olabilirim Hep bir ihtimal dahilinde yaşayıp, İmkânsız şeyler düşünebilirim Ve sevgilim... Sıradan bir Pazar günü Seni her şeyden çok sevebilirim... Meğer ne doldurulmaz bir derinlikmiş yokluğun Kaderde bu sensizlik de varmış Her insanın yüzünde, sana benze...

Tenime ilk kez bir el değdiği zaman, cennetten bir kapı açılır, bir gülüş tenime dokununca dünyalar benim olur ve bütün ömrümü birine adarım sanmıştım. Vücuduma bıraktığı tohumun her zerresinin hayat boyu birlikte takipçisi oluruz. Kimse kırıp incitmesin diye, gözümüzden sakınıp, en iyi okulların, en iyi sınıflarında yer alması için canımızı dişimize takarız demiştim. İnsanın bir şeye bağlanması ç...

"Bir başka ülkeye, bir başka denize giderim," dedin, Bundan daha iyi bir başka şehir bulunur elbet. Her çabam, kaderin olumsuz bir yargısıyla karşı karşıya Yüzümü nereye çevirsem, Nereye baksam, Kara yıkıntılarını görüyorum ömrümün Olmuş mudur bir kez kaygısızca güldüğüm? Sormayın artık...Yanıtı yok nasılsa Gülmek uzak bir ülkedir artık benim için Yağmurlar da diner, ölür gibi sonunda Ge...

Hayal etmişti. Başka açıklama olamazdı. Eğer kesin olan bir şey varsa o da Albus Dumbledore'un parlak mavi gözlerinin bir daha asla onu delip geçmeyecek olmasıydı. Onun hayat okulu sertse, o da sert malzemeden yapılmıştı. Mükemmel bir dayanma gücü vardı. Büyük bir güçle sımsıkı sarılmıştı hayata. Dünya giderek büyüyen bir tehlikenin altında. Diyarın dört bir yanında sevgi yerini kadere bırakıy...

Kaybolmuş bir dünya geçiyordu, Bir insan yüreğinden Bir parça hasret Bir parça keder Ve şehir kör bir insan gibi kaldı altında yağan karın. Lambayı yakma, bırak! Kalbe bir bıçak gibi giren hatıraların dilsiz olduklarını anlıyorum Kar yağıyor, ve ben hatırlıyorum. İyi bak yıldızlara Onları belki bir daha göremezsin Belki bir daha yıldızların ışığında Kollarını ufuklar gibi açıp geremezsin Sesleniyo...