Şiirlenelim

''Zaman, yangınların en acımasızıdır.'' Şurada veya burada,  Bir avuç insan olarak,  Siyah beyaz bir gazete sayfasında yayınlanmış kırmızı güller gibiyiz. Bundan dolayı olsa gerek, yazdıklarımız bir yere değmiyor, bir şeyi harekete geçirmiyor.  Ne ölüm, ne de hayat!  Hiçbiri kovalamıyor beni rüyalarımda Hiçbirinin eli bana değmiyor Varlığıma nedensizlikten delirdim ben Hiçbir n...

''...Her insan yarasayı tanır Tanımayanın bile, gecesinde böyle bildiği bir şey vardır Tekrarlanan bir rüyanın, zaten ürkütücü bir yanı vardır Bilinçaltının bir saplantıymış gibi, yerinden kımıldamayan bir şeyi durmadan kazması.. Zihninden ve kaleminden taşıralı sen, kaç beş ilme küfre vardığının farkındasın Ama bir şeyi küfretmek için bile, varlığına,  Var olduğun bir zaman da, susarak ikrar...

''Yapabilirler. Çünkü yapabileceklerini biliyorlar.'' Tozlu ovadan Bir titreme gelir gece, Parkta yağmur yağıyor  Belli belirsiz yükselir gölgesi Nehrin güneyinde durursan her şeyi tutarsın İyi hissedersin o müziğin çalındığını duyduğunda Eskiden devam edemeyeceğimi sanırdım Ve hayatın berbat  bir şarkıdan başka bir şey olmadığını.... Ama artık gerçeğin anlamını biliyorum Şarkı söyleyen...

Kimse okumuyor, herkes yazıyor. Kimse öğrenmiyor, herkes biliyor. Kimse susmuyor, herkes konuşuyor. Bir şey söylemeden gidenler Bir şey söyleyip de, unutanlar... İnsan dersen Ha var, ha yok. Vefasızlık insanın büyük yalnızlığı Küçük ölümü, kendine verdiği bir eksilme cezası Tam kendini seveceksin,  Ölüyorsun... Zamanla alıştığını hissedersin.  Yerinde duran şeylere saygı duyarsın. Seni b...

Kendi hayatımı bir film izler gibi izliyorum. Ve bu kadar dışarıdan bakabilmek pek normal sayılmaz.  ''Birbirine bu kadar benzediklerine göre, niçin bu kadar var olan var?'' diye düşünüyordum. Birbirinin eşi bunca ağaç neye yarar ki? Bunca boşa gitmiş ve inatla yeniden başlayarak yine boşa gitmiş bunca var olan niye?  Her insan, kendine biraz dışarıdan bakabilir kuşkusuz. Hatta bunu yapa...

Çok geç kalmıştı. Yokuş yukarı giden yolun durumu göz önüne alındığında, kamyonu çalsa bile, trenle arasındaki mesafeyi kapatmak gibi bir şansı yoktu. Tren ana hatta geçmek üzere yavaşça ilerliyor, vagonlar birer yılan gibi kıvrılıyordu. Harry, duyduğu acıyı yok sayarak, daha hızlı koşmak için kendini zorladı. Belki trene yetişmesi için hala bir şansı olabilirdi. Çok geç kalmıştı. Manevra alanının...

Kimi zaman bir çocuk yüzünde gülümser Dünya Uyanmamış gecelerin gündüzünde Kavuşup, ağlayışlarda Yorgun eller ardından, alkışlarda gülümser Kara taşta, Çiy damlasında  Bir yağmur sonrası, toprağın buğulanışında Sevgisi tütün evlerin kışında gülümser Uçurulmuş kuşların kafesinde, Gün kararınca duyulan dost sesinde gülümser Dünya Bir garip ozandım yüzyıllar önce Dönüp bir yurduma varayım dedim...

Bilge'ye kızdığım için, insanlığı öldürdüm. Bana bu haksızlık yapıldığına göre, demek ki insanlık öldü, demek istedim. Aslında, Bilge'nin insanlığı öldü, demek istedim. Edebiyatı kendi kirli emellerime alet ettim. İlk acı değilsin, dedim. Son acı da olmayacağım, dedi. Sevmenin ötesini görmek istemiştim, dedim. Oradan geliyorsun, dedi. Sözcüklerden duvar örülmezmiş, dedim. Kurduğun konaklarda insan...

Bu çizilmiş gökyüzünün altında, en çok, yaratılmış gökyüzüne bakmayı özledim Hayatta paylaşmaya değer bildiğin bir sır varsa eğer, Haykırıp dağlara taşlara anlatmalıymış meğer Burada çiçekler açmıyor, Kuşlar süzülüp uçmuyor, Yıldızlar ışık saçmıyor, Geçmiyor günler, geçmiyor. Yağmur yağınca elma ye,  Sözcüklerin nasıl da yıkanık Ve onlarla öp gövdemi Ruhum yıkanır  Bahçem yenilenir Burad...

Diyelim,  ki sessiz gecede poyraz… Sis çökmüş o heybetli dağlara; yurdun da kar altında,  Gözlerin gökyüzünde bir dolunay. Diyelim ki sınamışsın uzaklığın ihanetini. Seslere çarpmış sesin, ama ulaşmamış hiçbir yere nefesin… Diyelim ki şarabın dökülmüş, suların kesik, bu hayat seni bir oyuncak sanıyor. Diyelim ki sana çıldırmak yasak, sana ağlamak yasak, yarın yasak, düş yasak. Diyelim ki...

Üşüyorum,  Çevir sıcak bakışlarını üstüme  Erisin boşluktaki beyazlık.  Bu yalnızlık üşütüyor içimi,  Oynuyor yerinden köşe taşlarım,  Öyle bir gariplik sardı ki yüreğimi,  Dokunsalar boşanacak gözyaşlarım.  Hiçbir düşünüşe dur diyemiyorum,  Ben, benim olmaktan çoktan çıkmışım,  Kapalı bir kapı sanıyordum kendimi, ardına kadar açıkmışım.  İçimde ik...

Sokağı gökyüzüyle ilişkilendiriyorum İzinli askerlerin şapkalarından, asker şapkalarından bir gökyüzü Nasılsa her gün yaşıyor içimde Acılardı, yaban otlardı az az kanıyor Ayrılıklardı, mektuplardı az az kanıyor Hazirandı, o hepten kanıyor Bak, bir ormanı seçiyoruz,  İşte, yerini bulmuş ağaçlar içimizde Sarnıçtan suluyoruz ağaçları Ağaçlar fısıltıyla yağmurdan konuşuyor Bir süre kül rengi çatı...

Kendine esen, rüzgarla derinleşen bir adamın yüzü durur  Ve ormana bakar, bu benim. Damarların uğultusunu duyar bir sarnıçtan Ağaçların sararmış yaprak uçları, gökyüzünün karanlık denizine dalarken  kökler büyülü bir ışıkla aydınlanır ve toprak yabancı bir mimariye açılır,  bana ait olan. Ötmeyen, soyu tükenmiş kuşun saati alacakaranlığı gösterir,   Ben. Anılar biter ve bir cum...

Sen yoksun Boşuna yağıyor yağmur Birlikte ıslanmayacağız ki... Boşuna bu nehrin kıyısında oturup, göremeyeceğiz ki... Uzar gider Boşuna yorulur yollar Birlikte yürüyemeyeceğiz ki... Burada yağmur yağıyor  Aralıksız yağıyor günlerdir  Ama sen yine de şemsiyeni almadan gel ilk otobüsle  Buğulanan camlara usulca yüzünü çiziyorum ki, Yüzün bir yağmur damlası olup, düşüyor yapraklarına g...

Bu çok sağlam surlu şehirden geçtim Beni yalnız yarasalar tanıdı Az kalsın bir bağ bekçisi beni yakalayacaktı Adım hırsıza da çıkacaktı Her evde kutsal kitaplar asılıydı Okuyan kimseyi göremedim Okusa da, anlayanı görmedim Kanunlarını kağıtlara yazmışlar Benim anılarım gibi Taşa,  Kayaya,  Su çizgisine Gök kıyısına, çiçek duvarına değil El uzatmaya değer, soluk alır bir nesne bulamadım B...

Nerdesin? Meğer ne doldurulmaz bir derinlikmiş yokluğun. Kaderde bu sensizlik de varmış. Her insanın yüzünde, sana benzeyen bir şey aramak da varmış. Sesini duymak varmış şarkılarda,  Bütün kitaplarda seni okumak varmış Kağıtlara seni yazmak varmış,  Renk renk düşünmek varmış seni,  Çiçek çiçek koklamak varmış. Dudaklarımın değdiği kadehlerde, Serin yağmurlar getiren bulutlarda, Uza...

Birisi bana uzun zaman önce  Fırtına öncesi sessizlik olduğunu söyledi Biliyorum Bir süredir geliyordu.   Bittiğinde derler ki, Güneşli bir günde, yağmur yağacak Bilmek istiyorum, Yağmuru hiç gördün mü? Bilmek istiyorum, Güneşli bir günde yağan yağmuru hiç gördün mü?   Dün ve günler öncesinde, Güneş soğuk, Ve yağmur sertti Biliyorum Güneş neden parlamaya devam ediyor? Deniz neden kı...

Yağmur diner,  Karlar diner Yıllar geçer,  Kuşlar göçer,  Yollar biter Ben olmamış bir kahraman emeklisi,  Ben bir kırmızı çarpı, Ben uygun adım serseri, Ben bir yanılgılar bileşimi... Ben: yeri belli olan Geçip gidiyorum şehrin içinden Hayatın akışına aldırmıyorum.  Çünkü ben suskunluk ve unutuşun sivil ifadesiyim Gittiğim her yerden az evvel çıkmış gibiyim Nereye bakarsa...

Son bir kaç ayda evden çok az çıktım. Yere göğe sürtüne sürtüne sokaklardan tırmandım.  Her yer biraz daha eskimiş. Günü aydınlatan biraz da yüzündür, Bağışlanmayacak günahlar işlemiş, hüzünlü bir kul için. Bir kadın neden ağlar dibi tutmuş tencereye? Bir kadın neden ağlar dudaklarına kırmızı ruj sürerken? Bir kadın neden ağlar örerken saçlarını? Boş ver. Anlatması güç. Yangın düşün. Ve rüzga...

Sevgilinin bize misafir olarak geldiği gün, ne hoş bir gündür...Gözümüz, onun güzel yüzünü görünce, bir güzellikler diyarı olur. Gönlümüzde ayrılık derdi varsa, onun güneş gibi parlak olan yüzünden o derde derman bulunur. Yeşillikte gönül aydınlatan yüzün ne hoş! Gülerek içeriye gir Acılığı yok et! İstediğin kadar bana bak! Bütün gücünle, dikkatinle bak Fakat yine de beni tanımazsın.  Çünkü b...

Yağmurlu bir Kasım günü, Cebimde ıslanmış bir mektup, Zar zor toparlamışım kendimi Biraz zaman ayırmam gerekiyor Düşünmek için biraz zaman ayırmam gerekiyor Böyle mektup beklenmez, Bir mektup beklenir ancak Onun için yazı yazmaktan korkmamalı. Bağışla beni... Eğer kalemimin mürekkebine arada sırada bir damla acı da karışıyorsa, Bağışla. İnsan önce bakışlarından yaşlanıyor,  Alışacaksın yüzünü...

Sevidir öz Türkçe Her dilde aynı sızıyı hatırlatır yalnızlık Bakma...Kemik sesidir sesimin içine sızan Kırılmaktadır sabah akşam Eklemlerim fire vermektedir ek yerlerinden Ruhumdaki dikiş izleri belli olmaktadır Evet, değirmende bir başak kederidir un Ama suyla hamur olacak bir şey değildi bu kördüğüm... Sen bir sokak oluyorsun bazı Bazı bir koku-birinin saçına sinen Sen bir şaka oluyorsun bazı-Du...

Bütün gün etrafıma bakındım. Hislerim ağır geldi, kendimi anlatamadım. Epeydir canımı sıkan konular vardı. Cevap vermekten korktum kendime, soramadım. Haykırmak isterdim sessizlikle geçen gecelere.  Bir şeyler kaybetmiş gibiyim bu kargaşanın içinde. Sorsalar söyleyemem. Arasam, bulamam. Eksildim sanırım insanların yüzünden. Ne benim artık eskisi gibi, ne de dilim gidiyor iyiyim demeye. Ne zam...

O kadar güçsüzüm ki, sesim bile çıkmıyor  Saat üçtür, belki dört  uyusaydım ya keşke  Uyanmaktan korkmasam yüz yıl uyurum sanki  Ağaçlar, evler, kuşlar bile uykuda  Bir garip, bir tuhaf, bir huysuzum ki sorma.  Sana söyleyemediklerimi bak gaybına söylüyorum  İçinden konuşma!  Bu yeryüzü, bu gökyüzü, iyi güzel  Her işte bir hayır var doğru, bunları geçme...

Gün doğarsa denizlerin üstüne dalgalardan Güneşin en azından bir umut olduğunu Duymalısın her zaman Hep çok uzun bir gemi gibi açılır suda Bir şey taşır ufuklara,  Çiçeklenir sonsuzlanır Biliyorsun geçmeden gidemezsin zamanlardan Gün doğarsa saçlarından saçlarıma Kavga büyük bir deniz, varış yok ufuklarda Gün doğarsa saçlarından saçlarıma Biliyorsun, geçmeden gidemezsin zamanlardan Gün doğars...