Sahibinden İhtiyaçtan

Hayatta hiçbir duygu kalıcı değil. Zamanla bizi büyüten belki de yaşadığımız her şeyin geçiciliğini kabullenerek tüm duyguları sahiplenmek. Umut dolu olmanın heyecanıyla, cebindeki iyi niyetlerini birer tohum olarak toprağa bırak. Onlarla yeşert kendini. "Unut ve affet ekşi üzümden iyi şarap olmaz." Ulaşman gereken bir sen yok, her zaman yolda olmak mesele.

değersizlik ve onun gölgesinde çıkan kıskançlık. ikisi de sessiz ama bir odada bulunduklarında her şeyi değiştirir.

bir düş gerçeğe değdiğinde içimizde nereye temas ediyor?

beş yıl önce kendime sorduğum soruları tekrar dinlemek hepimize iyi gelsin. "bugünkü seni kaç yıl önce yaptığın bir tercih yarattı? aldığın hangi karar, kurduğun kaç hayal durduramadığın kalp atışlarına sebep oldu? Ecem bu bölümde, 20 sene önceki o minik kız çocuğunu yanına alıyor. seni de kendi çocukluğunun gözlerinin içine bakmaya davet ediyor." yazmışım, sahibinden ihtiyçatan işte.

tüm hisler hayata açılmayı hak ediyor.

hayatın seni bir türlü götürmediği o liman, belki de batmaktan kurtulacağın kıyıydı.

halbuki görüldükçe sakinleşen kırılgan beklentiler de var. biri sorsa, sadece “seni anlıyorum” dese… bir yük hafifliyor. bugün kendine yüklenmeden, sadece varma çabalarına bak.

hayat dediğin şey, risklerle dolu. Her nefesin bir bilinmezliği var ve bazen güzel şeyler de bilinmezlikten geliyor. kaygı hayatın öznesi değil tanığı olmalı. karar verirken ve yaşarken sadece bir gözleyen. ona rağmen ve onunla birlikte kaygınıza göğüs germeyi denediniz mi hiç?

onardıklarınla mı yaşıyorsun, eksik kalanların ağırlığına mı alışıyorsun?

boşluk hissi kendi gerçeğimizi unuttuğumuzda geliyor.

Bir fener arıyoruz ama ya fener içerideyse? Ya “yol” dediğimiz şey, başkalarının yürüdüğü çizgilerden değil de, kendi kalbimizin çatallı patikalarından geçiyorsa?

Yeniden beş yıl öncesine gidiyoruz. Ne tuhaf his yıllar önceki kendini dinleyebilmek. Bu bölüm bir yüreklendirme. Zor zamanlar olacak ama sen kalbini koruyarak çıkacaksın içinden. Üstün başın kırıklar içinde kalacak, hepsinden bir bütün oluşturacaksın, yeniden. “İnsanın içi bitmeyen bir inşaat hali.” Ecem bu bölümde yeni kararların, yıkımların o sonu gelmeyen inşaattaki mesaisini anlatıyor. 

Bundan tam beş yıl önce yayınladığım ilk podcast bölümümü yükleyerek başlıyorum. "Podcastinin ilk bölümünde Ecem, bu yolculuğa çıkmaya nasıl karar verdiğini anlatıyor. İnsanın kendisiyle yeniden karşılaşmasına ve  iyi hissetmekten bahsederken, gelecek bölümler için de cesaret topluyor." yazmışım açıklamaya, yayınlanma tarihi 8 Nisan 2020.