Roraty dla tych, co zaspali

Kazanie o. Dominika Jarczewskiego OP podczas rorat w krakowskiej bazylice oo. Dominikanów

Kazanie o. Marka Rozpłochowskiego OP podczas rorat w krakowskiej bazylice oo. Dominikanów

Kazanie o. Łukasza Wiśniewskiego OP podczas rorat w krakowskiej bazylice oo. Dominikanów

Kazanie o. Macieja Chanki OP podczas rorat w krakowskiej bazylice oo. Dominikanów

Kazanie o. Jana Andrzeja Kłoczowskiego OP podczas rorat w krakowskiej bazylice oo. Dominikanów

Kazanie o. Pawła Szylaka OP podczas rorat w krakowskiej bazylice oo. Dominikanów

Jak mam żyć? Jak być spełnionym człowiekiem? Czy odpowiedzi na te pytania szukam u Jezusa, który jest dla nas wschodzącym słońcem, które rozwiewa strach i pokazuje drogę?

Wszystko co dzieje się w moim życiu może być opowieścią o Bogu który kocha, ocala, przebacza, jest miłosierny. Czy wiem, że mogę innym wskazywać Boga?

Bóg śpiewa pieśń o każdym z nas. Czy odkrywam co Bóg śpiewa o mnie? Czy potrafię odpowiedzieć podobnie jak Maryja?

Czy potrafię zachwycić się tym, że Pan Bóg do mnie przychodzi i chce być obecny w moim życiu? Czy wywołuje we mnie radość, że choć na to nie zasłużyłem mogę żyć z Bogiem?

Bóg zawsze działa we właściwym czasie. Czy potrafię cierpliwie czekać na Boże dary? Czy ufam, że Bóg daje mi to czego potrzebuję?

Emmanuel to znaczy Bóg z nami. Czy rozumiem jak bardzo Bóg chce być z nami? Czy wzywam Boga po imieniu, żeby także być z Nim?

Jezus przychodzi do nas takich jakimi jesteśmy, nie czekając na naszą świętość. Czy wierzę, że tylko On może otworzyć dla mnie niebo i tam mnie wprowadzić?

Czy w ważnych i mniej ważnych sprawach nie popadam w rutynę? Czy mam otwarte oczy i dostrzegam znaki Bożego działania wokół mnie?

Winnica to moja dusza, a właściciel winnicy to Oblubieniec mojej duszy. Czy bez wahania idę do winnicy na spotkanie z Umiłowanym?

Czy pozwalam światłu, którym jest Chrystus Pan wejść do mojego serca i je rozświetlić? Czy dzielę się tym światłem z innymi?

Czy wiem jaki skarb Bóg złożył w moich dłoniach? Czy wiem jak mogę z nim postąpić?

Czy moje życie to ciągłe niezadowolenie, poszukiwanie, nieustatkowanie? Czy wiem gdzie szukać pokoju?

Czy moja wielkość wynika z moich osiągnięć, majątku, znajomości? Czy może jej źródłem jest wielkości Chrystusa Pana?

Czy nie traktuję Kościoła jako miejsca elitarnej duchowości, albo miejsca dla wybranej grupy oświeconych? Jak przyjmuję słowa Chrystusa: Przyjdźcie do mnie wszyscy?

Maryja zawsze wybierała Boga, dlatego że przyjęła błogosławieństwo, a jej życie było miejscem Jego chwały. Czy potrafię otworzyć się na Boga i zaufać Mu, że bezgrzeszność jest też dla mnie?

Kiedy otwieram się najbardziej na łaskę Bożą? Czy dzielenie się tym co mam z innymi może mi dać więcej niż zachowanie wszystkiego tylko dla siebie?

Czy pamiętam, że ja też jestem twarzą Kościoła? Czy idę do pogubionych i niosę im Chrystusa?

Jak odnajdujemy się w sytuacjach mroku i ciemności, które wydają nam się bez wyjścia? Czego możemy nauczyć się od niewidomych z dzisiejszej Ewangelii?

Czy słucham słów Chrystusa i je wypełniam, czy zatrzymuję się tylko na samym słuchaniu? Kiedy możemy doświadczyć mocy tych słów?