ธรรมะสะกิดใจ

พยายามอ่านหนังสือให้มากๆ อ่านหนังสืออะไรก็ได้ หนังสือเป็นเหมือนแผนที่ชี้ทางให้เราเดินได้ถูกและตรง อ่านหนังสือมากก็จะมีแผนที่สำหรับ ดำเนินชีวิตมาก เพราะหนังสือก็คือสมองของคนเขียนซึ่งเขากลั่นกรองมาดีแล้ว อ่านหนังสือมากเล่มเท่าไร ก็เท่ากับมีเพื่อนมากเท่านั้น เท่ากับได้เพิ่มสมองของคนเขียนเข้ามาไว้ในตัวเรามากเท่านั้น จากหนังสือ คำพ่อ คำแม่ โดย พระมหาโพธิวงศาจารย์ ราชบัณฑิต เจ้าอาวาสวัดราชโอรสาราม ผู้อ่...

เมื่อลูกไปรับราชการหรือรับจ้างเขาไปทำอะไรก็ตาม ก็จงทำงานนั้นให้เต็มที่เต็มกำลังความสามารถที่มี ให้คุ้มกับเงินเดือน หรือค่าจ้างของเขา หากจะทำให้เกินกว่าเงินเดือนหรือค่าจ้างนั้นได้ยิ่งดี อย่าทำงานเพียงเพื่อให้ได้เงินอย่างเดียว ควรทำงานให้ได้งานที่ดีด้วย จึงจะเหมาะสม คนเราควรเป็นคนมีน้ำใจ อย่าเป็นคนแล้งน้ำใจ คนที่ทำงานเกินกว่าค่าของเงินตอบแทน ด้วยความเต็มใจ  แสดงถึงจิตใจที่ไม่เอารัดเอาเปรียบเขา...

เมื่อน้อยให้เรียนวิชา ให้หาศิลป์เมื่อใหญ่ คือเมื่ออายุยังน้อย ให้ศึกษาเล่าเรียนหาวิชาความรู้ เมื่อเติบโตเป็นผู้ใหญ่ ให้ใช้ความรู้หาสินทรัพย์เงินทอง  เพื่อตั้งเนื้อต้้งตัว คำสอนนี้ดีแท้ การศึกษาเล่าเรียนนั้น เป็นจุดเริ่มต้นที่สำคัญของคนเรา วิชาความรู้เป็นเครื่องมือในการทำมาหากิน คนที่ศึกษา ย่อมมีวิชา คนที่มีวิชา ย่อมได้เปรียบในการประกอบอาชีพ ท่านว่าไว้ ว่าวิชาเป็นทรัพย์ คือวิชาความรู้นั้น เป็น...

พ่อแม่ทุกคน นอกจากปรารถนาจะให้ลูก มาดูแลเอาใจใส่แล้ว ยังมีสิ่งที่ปราถนาอีกอย่างหนึ่ง คือ หวังจะได้เห็นลูกเจริญก้าวหน้า ได้รับความสำเร็จในชีวิต มีชีวิตที่ดีงาม หากลูกเป็นได้ตามที่ปรารถนา พ่อแม่ทุกคนจะไม่อิจฉาลูกเลย หวั่นใจอย่างเดียวว่าจะไม่เห็นลูกเป็นอย่างเดียวอย่างนั้นเท่านั้น จากหนังสือ คำพ่อ คำแม่ โดย พระมหาโพธิวงศาจารย์ ราชบัณฑิต เจ้าอาวาสวัดราชโอรสาราม ผู้อ่าน Pim💗 From Podcast https://apple....

ลูกอาจจะยังไม่รู้สึก ถึงความปราถนาสุดยอดของพ่อ แม่ ตราบเท่าที่ลูกยังไม่ได้เป็นพ่อแม่คน คือพ่อแม่ทุกคน เวลาเจ็บป่วยหรือหว้าเหว่ขึ้นมา ถ้าได้เห็นลูกของตัวมาปรนนิบัติดูแลใกล้ชิด มาเยี่ยมเยียนให้เห็นหน้าบ่อยๆ นั่นล่ะลูกเอ๋ย คือ ยาวิเศษขนานแท้ ที่จะทำให้พ่อแม่หายเจ็บหายไข้ ได้เร็วพลันทีเดียว ลูกแวะเวียนมาให้เห็นหน้า คอยไต่ถามสารทุกข์สุขดิบ พ่อแม่ทุกคน ก็ปลื้มที่สุดแล้ว  และดูเหมือนจะเป็นสุดยอดปราน...

สิ่งที่จะทำให้พ่อแม่สบายใจที่สุดก็คือการได้เห็นลูกๆ มาพร้อมหน้าพร้อมตากัน มานั่งคุยกัน มาทานข้าวด้วยกัน มีอะไรก็ปรึกษาหารือกัน แต่เรื่องที่ทำให้พ่อแม่สะเทือนใจและไม่สบายใจอย่างที่สุดก็คือการที่ลูกๆ ไม่ถูกกัน ไม่พูดจากัน ห่างเหินเมินหมางต่อกัน ยิ่งถ้าลูกๆ อิจฉาริษยากัน ทะเลาะเบาะแว้งกัน หรือถึงกับฟ้องร้องขึ้นโรงขึ้นศาลเพื่อเอาแพ้เอาชนะห้ำหั่นกันเอง ก็ยิ่งทำให้พ่อแม่สะเทือนใจมากขึ้น มันถึงกับทำให้พ่...

พี่กันน้องกันรักกันไว้เถิด สายเลือดเดียวกันยังไงๆ ก็ตัดกันไม่ได้ขายกันไม่ขาดดอกลูก อย่าได้รังเกียจรังงอนหรือริษยาตาร้อนกันเลย ช่วยเหลือกันดูแลกันจะดีกว่า พี่กันน้องกันมาทะเลาะกันนั้นเป็นเรื่องน่าละอายและน่าอดสูมากที่สุด ซึ่งคนดีๆ เขาไม่ทำกันนะลูก จากหนังสือ กิร ดังได้สดับมา โดย พระมหาโพธิวงศาจารย์ ทองดี สุรเตโช ; ผู้อ่าน Pim💗 From Podcast คำพ่อ คำแม่  https://apple.co/38CcTrm ; https://spoti...

อันที่จริงพ่อแม่ทุกคนแหละลูกที่ต้องการอะไรหลายๆ อย่างจากลูก แต่ก็พูดไม่ได้ มันเหมือนน้ำท่วมปาก เป็นต้นว่าพ่อแม่ถึงแม้จะร่ำรวยมีสิ่งของมากมายเหลือใช้ แต่ก็ยังอยากได้ของขวัญของฝากจากลูกอยู่ดี แม้ของนั้นจะไม่มีราคาค่างวดนักหรือสู้ของที่มีอยู่ไม่ได้ แต่เมื่อเป็นของฝากจากลูก พ่อแม่ก็ปลื้มในอกเหลือ ล้นแล้ว จากหนังสือ คำพ่อ คำแม่ โดย พระมหาโพธิวงศาจารย์ ราชบัณฑิต เจ้าอาวาสวัดราชโอรสาราม อ่านโดย : พิมพ์ใจ...

คำว่า ครอบครัว เป็นคำที่มีความหมายมาก คือหมายถึงความรัก ความอบอุ่น ความเป็นอันเดียวกัน สมัยลูกเป็นเด็กๆ เราอยู่รวมกัน เป็นครอบครัว มีเสียงหัวเราะสนุกสนาน มีเสียง วิ่งเล่นวิ่งไล่กัน ได้ทานอาหารร่วมกัน ได้ทำอะไรด้วยกัน ดูมันมีชีวิตชีวา แม้พ่อกับแม่จะทำงานเหน็ดเหนื่อยกันมา พอเห็นหน้าลูกๆ มาคอยต้อนรับที่หน้าประตู ถามว่าเหนื่อยไหมแล้วช่วยถือกระเป๋าถือของให้ เท่านี้ก็หายเหนื่อยแล้ว เห็นลูกกินได้นอนหลับ...

เรื่อง ”พระเตมีย์ ผู้ยิ่งด้วยเนกขัมมบารมี” นี้ เป็นเรื่องราวการบำเพ็ญเนกขัมมบารมีขั้นสูงสุด ที่เรียกว่า ปรมัตถบารม ี ในชาติที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเกิดเป็นพระราชกุมาร ในชาตินั้นแม้พระองค์จะยังทรงพระเยาว์ แต่ก็ทรงมีพระหฤทัยแน่วแน่ที่จะเสด็จออกบรรพชา แม้ว่าจะต้องทนทุกข์ทรมานจากบททดสอบที่ยากยิ่งเพียงใด และไม่ว่าพระองค์จะต้องรอคอยเป็นเวลายาวนานสักเพียงไหน แต่เพื่อที่จะบำเพ็ญเนกขัมมบารมีให้เต็มเปี่ยม...

พระเตมียราชฤษีถูกพระราชบิดาเชื้อเชิญให้เสด็จกลับพระนครเพื่อครองราชย์ โดยทรงให้เหตุผลว่า พระราชกุมารยังเป็นหนุ่มอย่าเพิ่งออกบวชเลย จึงถวายพระพรว่า บุคคลผู้จะบวชเพื่อประพฤติพรหมจรรย์ ควรจะบวชเสียแต่ยังหนุ่ม เพราะนักปราชญ์ทั้งหลายสรรเสริญการบรรพชาของคนหนุ่ม อีกอย่างหนึ่ง ฐานะกษัตริย์ที่พระองค์จะพระราชทานให้นั้น เป็นเหตุให้ต้องก่ออกุศลกรรมมากมาย แม้ในอดีตชาติที่ผ่านมา อาตมภาพก็เคยเป็นกษัตริย์ได้ครองรา...

ครั้นลูกได้ครองราชย์ พรั่งพร้อมด้วยโอรสธิดาแล้วจึงค่อยออกบรรพชาในภายหลังเถิดนะลูก บัดนี้ลูกยังอยู่ในช่วงปฐมวัย จะมาบวชอยู่ในป่าแต่ผู้เดียวจะมีประโยชน์อะไรเล่า

สุนันทสารถีได้กลับมากราบทูลพระราชเทวีว่า แท้จริงแล้ว พระราชกุมารมิได้เป็นคนง่อยเปลี้ยแต่อย่างใด แต่เพราะพระองค์ไม่ทรงปรารถนาจะครองราชย์สมบัติ ด้วยเพราะเหตุที่ทรงระลึกชาติได้ว่า ในชาติก่อนพระองค์เคยครองราชย์สมบัติ แต่เมื่อสิ้นพระชนม์ไปแล้วกลับต้องไปชดใช้กรรมใน นรก ถึงแปดหมื่นปี พระองค์ทรงกลัวที่จะได้ครองราชย์แล้วต้องกลับไปสู่นรกนั้นอีก จึงทรงอดทนนิ่งเฉย ไม่ทรงขยับเขยื้อนพระหัตถ์และพระบาท ทั้งไม่ตรั...

สุนันทสารถีเมื่อได้ฟังเหตุผลอย่างชัดเจนก็เข้าใจ เกิดความเลื่อมใสว่า แม้พระราชกุมารผู้เป็นรัชทายาทยังมีพระประสงค์จะทรงผนวช แล้วตัวเราจะอยู่ครองเรือนไปทำไม

พระเตมิยราชกุมารทรงเห็นว่าสารถียังไม่เข้าใจ ในมโนปณิธานของพระองค์ว่าเป็นเช่นไร จึงได้ตรัสอธิบายว่า ที่เราต้องแสร้งทำเป็นง่อยเปลี้ยพิกลพิการตลอดมา เพราะเหตุที่เราระลึกชาติหนหลังได้ว่า ในปางก่อนเราเคยเป็นกษัตริย์ในพระนครนี้ ผลสุดท้ายกลับต้องไปตก นรก ทุรนทุรายอยู่ถึงแปดหมื่นปี ดังนั้น เราจึงไม่ต้องการที่จะหวนคืนสู่พระนครอีก แต่จะขอบวชบำเพ็ญพรตอยู่ในป่าแห่งนี้

พระเตมิยราชกุมารได้ตรัสคาถาที่ 6 ต่อไปตามลำดับจนถึงคาถาที่ 10 มีใจความว่าบุคคลใดไม่ได้ประทุษร้ายเหล่ามิตร บุคคลผู้นั้นกราบไหว้บูชาผู้อื่น ก็ย่อมได้รับการกราบไหว้บูชาตอบ เขาย่อมรุ่งเรืองดุจ เทวดา ผู้มีสิริ โคทั้งหลายของเขาย่อมตกลูกบ่อยๆ ธัญพืชที่หว่านในนาย่อมงอกงาม แม้ตกภูเขา หรือตกต้นไม้ ก็ไม่เป็นอันตราย เหล่าอมิตรย่ำยีบุคคลนั้นไม่ได้ ดุจพุ่มไทรที่ไม่ล้มด้วยแรงลมฉะนั้น ฝ่ายสุนันทสารถีแม้จะได้ฟังถึ...

พระวิสสุกรรมเทวบุตรได้รับพระบัญชาของท้าวสักกเทวราช ให้นำเครื่องประดับทิพย์มาประดับกาย พระโพธิสัตว์   ซึ่งพระโพธิสัตว์ครั้นได้รับการประดับพระกายเสร็จแล้ว จึงเสด็จไปประทับยืนที่ริมปากหลุมตรัสถามนายสารถีว่า ท่านจะขุดหลุมไปทำไม ส่วนนายสารถี ได้กล่าวตอบไปว่า พระโอรสของพระราชาเป็นง่อยเปลี้ย  พระราชารับสั่งให้เราฝังท้าวเธอเสียในป่า พระโพธิสัตว์จึงตรัสว่า เราไม่ได้เป็นคนหนวก ไม่ได้เป็นคน ใบ้ ไม่...

สุนันทสารถีได้เที่ยวเดินเลือกรถอยู่แต่เช้า เทวดา ได้ดลใจให้เลือกรถที่เป็นมงคลเทียมด้วยม้ามงคลครั้นได้รถแล้วจึงนำมาจอดรอไว้แทบพระราชทวาร แล้วขึ้นสู่ปราสาท เข้าไปนั่งคุกเข่าถวายบังคมพระราชเทวี แล้วกราบทูลขอพระราชทานอภัยต่อพระนางเจ้า ว่าตนรับพระราชบัญชามา จำเป็นต้องทำตามรับสั่ง ขอพระนางเจ้าอย่าได้ห้ามข้าพระบาทเลย กราบทูลดังนี้แล้ว ก็กันพระเทวีออก แล้วอุ้มเอาพระราชกุมารเดินลงจากปราสาทไป ปล่อยให้พระนาง...

พระนางเจ้าจันทาเทวี ได้ทรงดำเนินการอภิเษก พระโพธิสัตว์ ให้เป็นกษัตริย์แล้ว ก็ยังทรง ทุกข์ ระทมเพราะทรงเป็นห่วงเป็นใยในชีวิตของพระโอรส จนไม่เป็นอันที่จะเสวยพระกระยาหาร ได้ทรงเฝ้าวนเวียนอยู่กับพระโพธิสัตว์ ตรัสวิงวอนอยู่ตลอดทั้งคืนทั้งวัน ด้วยพระดำรัสซ้ำๆ ว่า พ่อเตมิยกุมาร ตลอดสิบหกปีที่ล่วงมา แม่ไม่เป็นอันหลับนอน หัวใจของแม่แทบจะแตกสลายด้วยความโศก แม่รู้อยู่เต็มอกว่า ลูกของแม่มิใช่คนง่อยเปลี้ย มิใช...

พระนางเจ้าจันทาเทวีได้ทรงทราบ ข่าว ว่าพระราชาทรงรับสั่งให้ฝังพระเตมิยราชกุมารทั้งเป็นก็ทรงตกพระทัยจนแทบสิ้นสติ รีบเสด็จเข้าเฝ้าพระสวามีกราบทูลทัดทานขอให้ทรงยับยั้งไว้ก่อน เพราะว่าที่ผ่านมาพระโอรสไม่เคยทำความเดือดร้อนให้แก่ใครเลย แต่พระนางถูกปฏิเสธอย่างไม่มีเยื่อใย จึงทรงกราบทูลพระสวามีให้ทรงระลึกถึงพรที่ท้าวเธอเคยทรงพระราชทานไว้ บัดนี้ยังทรงจำได้อยู่หรือไม่ ซึ่งพระราชาก็ทรงรับว่า ยังจำได้ พระนางจึ...

พระเจ้ากาสิกราช ครั้นทรงสดับคำกราบทูลของโหราจารย์ว่า พระราชกุมารเป็นกาลกิณี ถ้ายังทรงเลี้ยงไว้ต่อไป ก็จะบังเกิดภัยต่อพระองค์เองรวมถึงพระอัครมเหสี จึงทรงเชื่อสนิท และทรงหวาดหวั่นต่อภยันตรายที่จะเกิดขึ้นยิ่งนัก จึงรีบตรัสถามว่า ถ้าเช่นนั้น เราควรจะทำอย่างไรต่อไปเล่า โหราจารย์เห็นว่า พระราชาทรงเชื่อถือถ้อยคำของตนแล้ว จึงกราบทูลแนะนำทันทีว่า พระองค์อย่าทรงรีรอเลย โปรดสั่งให้นำพระเตมิยกุมารไปฝังทั้งเป็...

พระโพธิสัตว์ ถูกประเล้าประโลมด้วยเหล่าสาวงามนักฟ้อนรำ แต่พระองค์กับพิจารณาว่า เป็นเพียงเนื้อเลือดกระดูกหนังที่ประกอบกันเป็นโครงขึ้น มีความสวยงามแต่เพียงภายนอก จึงทรงตั้งสัจจาธิษฐานว่า “ขออานุภาพแห่ง บุญ บารมีที่ข้าพเจ้าสั่งสมมาดีแล้วนับ ภพชาติ นับชาติมิถ้วน จงบันดาลให้หญิงเหล่านี้ อย่าได้แตะต้องสรีระของข้าพเจ้าเลย” อธิษฐานเสร็จแล้ว ก็ทรงกลั้นลมหายใจ ทันใดนั้นพระสรีระของพระโพธิสัตว์ก็กลับแข็งกระด้า...

พระราชบิดาราชมารดาทรงให้ทดลองด้วยสิ่งปฏิกูล โดยปล่อยให้พระราชกุมารทรงถ่ายหนักถ่ายเบาอยู่ในที่บรรทม กระทั่งฝูงแมลงวันรุมไต่ตอมพระองค์ จนแทบจะมองไม่เห็นพระกาย ถึงกระนั้นก็หาได้หวั่นไหวไม่ ทรงวางอารมณ์เป็นกลาง แม้พระราชมารดาจะตรัสวิงวอนสักเพียงใด ก็บรรทมนิ่งเหมือนไม่ได้ทรงสดับพระวาจานั้น ทรงอดกลั้นความโศกาอาดูรนั้นเสีย ในปีต่อมา ก็ทรงให้ทดลองพระราชกุมารด้วยถ่านเพลิง ด้วยการวางกระเบื้องเต็มด้วยไฟไว้ใต...

“เราพินาศไปในปากงูร้าย ยังดีกว่าตายในนรกอันร้ายกาจ” ดำริดังนี้แล้วก็ทรงประทับนั่งนิ่งเหมือนเข้านิโรธสมาบัติ

อำมาตย์ทั้งหลายได้กราบทูลแนะนำให้พระเจ้ากาสิกราชทรงทดลองด้วยผลไม้ซึ่งพระองค์ก็ทรงให้กระทำตามนั้นโดยให้นำเอาผลไม้ใส่ถาดแล้วนำเข้าไปวางไว้โดยวิธีเดิม แต่พระราชกุมารก็ยังคงตั้งมั่นอยู่ในปณิธาน ไม่แสดงอาการให้ผิดแปลกไปจากเดิม แม้จะทดลองด้วยวิธีนี้อยู่หนึ่งปี แต่ก็ไม่เห็นมีอะไรเกิดขึ้นเลย