וּכְשֵׁם שֶׁאֲנִי

אין דעם שיעור ווערן באהאנדלט די גרונט-פראבלעם פון חורבן בית המקדש ווי א ירידת השכינה פון דער וועלט, פון חטא אדם הראשון ביז היינט, און וויאזוי די וועלט ווערט מיט יעדן דור ליידיגער פון קדושה. עס ווערט אויסגעקלערט די חילוק צווישן פיר שיטות אין הכרת המציאות — אטעיזם, עבודה זרה, חסידות, און קבלה — און פארוואס שיטת הקבלה איז די שלימה. דער שיעור ענדיגט מיט א הסבר פארוואס די מקובלים האבן אזא שטארקן דגש או...

Please support our beis medrash https://www.paypal.com/donate/?hosted_button_id=SMGXBETTK3Z94 make a monthly membership https://yitzchoklowy.com/membership-account/membership-levels/

אין דעם שיעור לערנט מען פרדס רימונים שער א' פרק ו', וואו דער רמ"ק באהאנדלט די קשיא פון רבי יהודה חי: ווי שטימט צוזאמען אז יעדע נשמה האט דריי חלקים (נפש, רוח, נשמה) פון דריי פארשידענע ספירות, מיט דעם וואס אברהם איז חסד, יצחק איז גבורה, און יעקב איז תפארת? דער רמ"ק ענטפערט אז יעדע נשמה איז כולל אלע צען ספירות, און די צדיקים האבן געוועלט זייער ספציפישע מדה דורך בחירה און מעשים. דער שיעור גייט אויך אר...

אין דעם שיעור ווערן באהאנדלט די נושאים פון בין המצרים, אבילות החורבן, גלות השכינה, און תיקון חצות — אויף דעם יסוד פון דעם בית מדרש פון די מקובלים אין צפת (רמ"ק, אריז"ל, ר' שלמה אלקבץ). דער זוהר ווערט אויסגעקלארט ווי א לעבעדיגע ספר וואס איז נישט בלויז א טעאריע נאר א רעקארד פון ווי אידן לעבן מיט תורה — פונקט ווי קבלת שבת און לכה דודי האבן אנגעצינדן די נושא פון השראת השכינה אויף א פרעקטישע אופן. אן ע...

אין דעם שיעור ווערט אויסגעקלארט די אמתע משמעות פון אריסטו'ס זאץ "חוש המישוש חרפה" און וויאזוי דער רמב"ם האט עס פארשטאנען. די הויפט נקודה איז אז דאס רעדט זיך נישט וועגן תענוגי הגוף אליין, נאר וועגן די בושה פון איינעם וואס קען זיך נישט איינהאלטן אין די נושא, ווייל דאס ווייזט אז ער איז מער א בהמה ווי א מענטש. עס ווערט אויך באהאנדלט די פאלשע קריטיק פון אגרת הקודש אויפן רמב"ם, און אויסגעקלארט אז קיין א...

אין פרק כ"ב פון פרדס רמונים לערנט דער רמ"ק אויס דעם דריטן פשט אויף "חמש כנגד חמש" פון ספר יצירה, וואס רעדט וועגן פינף מיני הכרעות צווישן די ספירות - תפארת מכריע צווישן חכמה און בינה, צווישן חסד און גבורה, צווישן חסד און הוד, און יסוד צווישן נצח און הוד. דער רמ"ק ברענגט א קשיא פון ר' שלמה טוריאל וויאזוי מ'קען מכריע זיין צווישן ספירות פון פארשידענע מדרגות (ווי תנאים מיט אמוראים), און ענטפערט אז נצח...

אין דעם שיעור ווערט עיסוק פון דעם יסוד'דיגן חילוק צווישן טהרה און קדושה: טהרה איז א שלילי'ע מדה — זיך אויסשיידן פון תענוגי הגוף — בעוד קדושה איז א פאזיטיווע המשכת אור פון למעלה, וואס אינגאנצן באלאנגט צום בורא אליין. דורך דעם ווערט מסביר דער מחלוקת פון בלעם הרשע וואס האט גע'טענה'ט אז דער אייבערשטער — וואס איז טהור וקדוש — קוקט נישט אויף "רביעות ישראל", ווייל ער האט נישט פארשטאנען אז ס'קען בכלל זיין...

דער שיעור אונטערזוכט די גרונט-טעות אין פארשטיין תאוות און תענוגים: צי זענען אלע פיזישע תאוות בעצם די זעלבע זאך (נאר אין אנדערע כמות), אדער צי איז יעדע תאוה א באזונדערע איכות. דער רמב"ן ווערט קריטיזירט פאר זיין שיטה אז "קדושים תהיו" מיינט נאר פרישות אין כמות, און אז די תורה האט געלאזט א "לאך" ווייל מ'קען זיין א "נבל ברשות התורה". דער שיעור ברענגט ראיות פון די תורה'ס אייגענע חילוקים צווישן פארשידענע...

דער בעל שם טוב לערנט אז תפילה האט צוויי שלבים: ערשט דארף מען אריינברענגען אור אלוקות אין די אותיות פון די ווערטער, און נאכדעם פליען די אותיות אליין ארויף צו מאכן יחודים אין די עליונות. דער חידוש איז אז מען קען בעטן הילף פון די אותיות אליין — זיי זענען כלים פאר קדושה און קענען העלפן א מענטש וואס עס איז אים שווער צו דאווענען בכוונה. דער שיעור ברענגט די מקורות פון רמ"ק און חסד לאברהם, און ווייזט ווי...

אין דעם שיעור ווערט אויסגעלערנט דער חילוק צווישן קדושה און טהרה לויט דעם זוהר, מיט א פארבינדונג צו פרשת קרח. קרח'ס טעות איז געווען אז ער האט מפריד געווען צוויי בחינות וואס זענען אמת'דיג די זעלבע זאך — טהרה (די לוי'ס מדריגה, נישט נאכגיין תענוגי הגוף) און קדושה (די כהן'ס מדריגה, די פאזיטיווע המשכת אור אלוקי). ביידע טעותים ווערן דערקלערט: קדושה אן טהרה איז ווי א כהן אן לוי, און טהרה אן קדושה ברענגט א...

דער שיעור באַהאַנדלט די מידה פון זהירות/פרישות (temperance) און פרעגט פאַרוואָס עס פעלט פּראַקטישע ערפאַרונג און ווירקזאַמע דרשות אויף דעם געבעט. עס ווערט געמאַכט אַ חילוק צווישן צוויי סאָרטן תאוות: נאַטירליכע תאוות (וואָס אַלע מענטשן האָבן) און אַנדערע תאוות, און עס ווערט געקלערט אַז רוב מוסר-דרשות זענען נישט דעטאַליִרט גענוג כּדי צו העלפן למעשה. די דיסקוסיע ברענגט אַרויס אַז מענטשן ווערן באַאיינ...

דער בעל שם טוב האט געלערנט אז מ'דארף האבן ביידע וועלטן — עולם הזה און עולם הבא — און נישט זיך מייאש זיין פון קיינעם. די עצה איז צו קוקן אויף דער גאנצע וועלט דורך די אותיות התורה והתפילה, ווי דורך א פענסטער, כדי נישט צו ווערן צומישט. דער בעש"ט האלט אז די וועלט ווערט אלעמאל מער מזוכך דורך די בירורים פון צדיקים, און דעריבער קענען היינטיגע חוקרים בעסער פארשטיין אלוקות ווי אמאליגע. אמת'דיגע עבודה מאהבה...

דער שיעור לערנט ראשית חכמה שער הקדושה און ברענגט ארויס אז קדושה איז נישט נאר א מידה פון פרישות, נאר א לעבעדיגע עבודה פון שטיין ביים פתח פון די קדושה און אפווארן די קליפות. דורך די פרשה פון ציצית און דעם זוהר דערויף ווערט מבואר אז "ולא תתורו אחרי לבבכם ואחרי עיניכם" מיינט נישט בלויז שמירת עינים, נאר אויפבויען אן אהבה צו קדושה דורך זען די שכינה און די מידת היראה. דער חילוק צווישן די דרך הפשט און די...

דער שיעור אנאליזירט די פילאזאפישע פראבלעם פון תאוה דורך א מעשה פונעם חוזה פון לובלין, וואו א איד טענה'ט אז זיין א רבי איז אויך א תאוה. דורך א טיפע אונטערזוכונג פון די פינף חושים און די חילוק צווישן תענוגי הגוף און תענוגי הנפש, ווערט געקלערט אז די מידה פון פרישות רעדט זיך ספעציפיש וועגן חוש המישוש און חוש הטעם - די תענוגים וואס זענען שייך צו די בהמה'דיגע חלק פון מענטש. דער רמב"ם'ס שיטה ווערט מבואר...

דער בעש"ט לערנט אז מ'פאלגט נישט דעם רב ווייל ער איז א גרויסער חכם, נאר ווייל משה רבינו האט געהייסן פאלגן די בית דין אשר בימיך — אפילו יפתח בדורו. ס'איז דא צוויי וועגן אין עבודת השם: דער ערשטער וועג איז מלמטה למעלה, ווען א מענטש וויל ארויפגיין פון עולם השכחה צו עולמות עליונים דורך אותיות און כוונות. אבער דער העכערער וועג איז מלמעלה למטה — צו ווערן דומה לבורא דורך זיין א משפיע, ווייל דער אמת'דיגער ת...

אין דעם שיעור ווערט באהאנדלט פארוואס אידן דארפן לערנען זוהר און קבלה, נישט נאר חסידישע ספרים. דער עיקר נקודה איז אז עס פעלט א "מיטל קלאס" אין חסידות - למדנים וואס קענען לערנען אבער האבן נישט קיין ווערטער פאר די פנימיות פון אידישקייט. דורך לערנען זוהר באקומט מען א שפראך און פארשטאנד פאר די געשמאק און חיות אין מצוות ווי שבת, מנורה, און קדושה, אנשטאט נאר צו ווייסן די הלכות.

Please support our beis medrash https://www.paypal.com/donate/?hosted_button_id=SMGXBETTK3Z94 make a monthly membership https://yitzchoklowy.com/membership-account/membership-levels/

דער בעש"ט באלייכט אז אין יעדן ווארט ליגן דריי לעוועלס: עולמות (די פיזישע וועלט), נשמות (די טיפערע פסיכאלאגישע און רוחניות'דיגע שכבות), און אלוקות (די געטליכע פלאן). ווען מיר רעדן מיט א מענטש אדער דאווענען, דארפן מיר פארשטיין אז איין ווארט עפנט גאנצע עולמות — אבער דאס שאפט א פראבלעם: ווי האלט מען פאקוס אן זיך צו פארלירן אין אלע דעטאלן? דער תירוץ איז אז מ'דארף האבן א באלאנס צווישן הרחבה (ברייטערן די...

אין דעם שיעור ווערט באהאנדלט די משנה אין ספר יצירה "עשר ספירות בלימה, מספר עשר אצבעות, חמש כנגד חמש, וברית יחיד מכוונת באמצע" און דער רמ"ק'ס פירושים דערויף. עס ווערן דורכגענומען דריי פירושים אויף "חמש כנגד חמש": דער ערשטער פירוש איז אז ס'איז דא פינף העכערע ספירות און פינף נידריגערע ספירות, דער צווייטער פירוש איז אז ס'איז דא פינף ספירות לימין און פינף לשמאל, און דער דריטער פירוש איז אז ס'איז דא פינ...

דער שיעור באהאנדלט די שאלה פארוואס עס איז דא צוויי פארשידענע פרשיות אין ארץ ישראל און חוץ לארץ, און ברענגט ארויס אז צייט איז נישט נאר א גשמיות'דיגע זאך נאר א רוחניות'דיגע מדרגה. דער רמ"ק טיילט אויף דריי לעוועלס אין לערנען תורה: רזין דאורייתא (סודות וואס ליגן אין דעם פשט), סתרי תורה (די אמת'דיגע געהיימענישן וואס רעדן זיך פון העכערע ענינים), און תורה דלעילא (די העכסטע תורה פון עולם האצילות). דאס ווע...

דער שיעור באהאנדלט דעם רמב"ם'ס פרק ד' פון שמונה פרקים וועגן דרך הממוצע און דרך הרפואה. די הויפט נקודה איז אז די תורה איז נישט געמאכט פאר צדיקים וואס פארשטייען שוין די אמת, נאר פאר רוב מענטשן וואס דארפן פראקטישע מעכאניזמען ווי לקט שכחה ופאה כדי צו ווערן בעסערע מענטשן דורך מעשה, נישט דורך פארשטאנד אליין. דער רמב"ם ווייזט אז מצוות ווי שמיטה, מעשרות און צדקה-געזעצן זענען אינדירעקטע וועגן צו באהאנדלען...

דער מזריטשער מגיד לערנט אונז אז תפילה איז א פראצעס פון פארגעסן פון זיך אליינס און אריינגיין אין די ריעליטי פון די אותיות און ווערטער. ער שילדערט פיר עולמות: ערשט פארגעסט מען פון גוף (עשיה), דערנאך קאנעקט מען די ווערטער צוזאמען מיט תענוג (יצירה), שפעטער הערט מען שוין נישט וואס מען רעדט (בריאה), און לסוף ווערט מען אינגאנצן בטל צו די ריעליטי אליינס (אצילות). דער חידוש איז אז אלע תענוגים — אפילו גשמיו...

דער שיעור באהאנדלט דעם סוד פון "שבע שבתות תמימות" און דעם פארבינד צווישן מתן תורה און מנחה חדשה אויף שבועות. ס'ווערט אויסגעקלערט אז מתן תורה איז נישט קיין איינמאליגע היסטארישע געשעעניש, נאר א טבעי'דיגער סייקל וואס חזר'ט זיך איבער יעדע יאר, פונקט ווי די תבואה חדשה. דורך די בליק פון קבלה און חסידות ווערט געוויזן ווי מתן תורה איז א דבר נצחי וואס איז אלעמאל הווה, און ווי דורך שער החמישים קען מען צוטרע...

דער שיעור באהאנדלט די לשון-מקור פון "שער" אין "חמישים שערי בינה". ס'ווערט געוויזן אז "שער" (פון די אראבישע ווארט "באב") באדייט נישט נאר א פיזישער טויער, נאר א נושא אדער כלל וואס זאמלט צוזאם פילע פרטים אין איין איינהייט - אזוי ווי א שטאט-טויער איז דער פלאץ וואו אלע מענטשן קומען זיך צוזאם. די חמישים שערי בינה זענען פופציג כללים פון פארשטאנד, און דער פופציגסטער שער - וואס איז געבליבן פארבארגן פון משה...

דער שיעור באהאנדלט די פנימיות'דיגע שייכות צווישן ספירת העומר, שמיטה און יובל, און ווי דאס קאנעקט זיך צום קאמפיין פאר'ן בית המדרש אין די טעג פאר שבועות. דער רמב"ן ברענגט ארויס אז שמיטה ויובל ווייזן אויף די זעלבע סוד ווי ספירת העומר - די גרעסערע סייקלס פון די וועלט און די פרטיות'דיגע סייקלס פון יעדער נשמה. דורך קנין הליכה - דאס גיין מיט דער תורה אין אלע אספעקטן פון לעבן - טרעפט א מענטש זיין אייגענעם...