Piękno zbawia świat

Romantyczna zjawa, widziadło czy po prostu pożądliwa myśl, została zilustrowana na obrazie Lucjana Wędrychowskiego Kuszenie św. Antoniego? Wyłaniająca się z dymu kobieca postać z przymkniętymi oczyma, ze skromnością spogląda w dół.  Mnich jednak mimo kruchej postury włada potężnym orężem i nie daje się zwieźć diabelskim sztuczkom. Trwa w postawie modlitwy a w dłoni niczym miecz dzierży krucyfiks....

Hołd Dziecięciu Jezus wyrażony został tutaj wprost, poprzez  ukłon i dary składane przez trzech klęczących monarchów. Każdy z nich przed Królem królów ma zdjęte nakrycie głowy - koronę.  Jednocześnie  jednak sam obraz jest hołdem złożonym zacnemu rodowi florenckich Medyceuszy.  Pod postaciami Kacpra, Melchiora i Baltasara widzimy Kosmę Medyceusza oraz jego dwóch synów. A na drugim planie widoczni...

Obraz, którego zleceniodawcą był florencki bankier Kosma Medyceusz mówi nam nie tylko o wcieleniu i mesjańskiej misji Jezusa ale ukazuje także przymioty samego Chrystusa i Świętej Bożej Rodzicielki Maryi. Przedstawiając scenę adoracji Dzieciątka na tle gęstego lasu w skalistym krajobrazie, sugeruje nam Filippo Lippi , że dla każdego z nas z faktu narodzin Zbawiciela płynie nadzieja, nawet jeśli bł...

Narracyjny styl opowiadania poprzez obraz, charakterystyczny dla tego holenderskiego malarza koncentruje nas w scenie Bożego Narodzenia na motywie wcielenia Syna Bożego a delikatne, choć przenikliwe światło pomaga tę tajemnicę kontemplować. #malarstwo #barok #rembrandt #stajenka

Czy światłem można budować  kompozycję obrazu? Czy można jednocześnie wykorzystać je do kierowania emocjami widzów? Correggio swym płótnem odpowiada twierdząco na wszystkie te pytania. Dodaje do tego jeszcze udzielający się każdemu nastrój cudowności, który podkreśla wyjątkowość i  niezwykłość wydarzenia , jakim było Narodzenie Chrystusa i pomaga nam z uwielbieniem adorować nowonarodzone Dzieciątk...

Trzy wymiary spotkania ukazuje nam Rafael na płótnie obrazującym jedną z tajemnic różańcowych. Spotkanie dwóch kobiet w stanie błogosławionym - Matki Syna Bożego z Jej krewną Elżbietą. Spotkanie dwóch dzieci w wieku prenatalnym oraz spotkanie, tych samych dojrzałych już mężczyzn, od którego rozpocznie się kolejny etap historii zbawienia – chrzest Jezusa w Jordanie. 

Przestraszone oczy Maryi, które przyciągają nasz wzrok w tym obrazie sugerują, że to my jesteśmy świadkami wtargnięcia Bożego Posłańca do komnaty przyszłej Matki Chrystusa. Nie bój się Maryjo! Powinien zgodnie z przekazem biblijnym zawołać Gabriel widzą Ją tak bardzo zmieszaną i zaskoczoną, jak w obrazie Lorenza Lotta. Płótno zostało przesycone symbolami, a na potwierdzenie gwałtowności z jaką zja...

Rzeźba, którą Stefano Maderno udowodnił, że martwe ciało pięknej, młodej chrześcijanki, męczenniczki można ukazać  w poetycki sposób w pełni wdzięku. Ta praca nie przestaje zachwycać nie tylko nietypową formą ale i stylem wykonania, daleko wyprzedzającym czasy klasycyzmu a jej barokowy- XVI wieczny twórca nie powstydziłby się jej także i w XX w. 

Wizerunek Chrystusa Króla, pukającego do drzwi ludzkiego serca to ilustracja cytatu z Apokalipsy św. Jana „Oto stoję u drzwi i kołaczę…” Malować blisko natury, malować w taki sposób, by oglądający odbierał obraz intuicyjnie – sercem! To główne motywy założeń angielskich Prerafaelitów, które odnajdziemy m.in.  w twórczości Wiliama Hunta – autora zadziwiającego obrazu Światłość Świata.

Żołnierz Dioklecjana i chrześcijanin w jednej osobie a przy tym wrażliwy na niedolę ubogich. Postać świętego Marcina nie przestaje inspirować  także współczesnych. Na tle Toledo przedstawił go hiszpański manierysta, malarz greckiego pochodzenia El Greco. 

Wykreowana przez malarza scena odejścia św. Józefa ukazuje śmierć idealną. Moment żegnania się ze światem doczesnym bez lęku i trwogi, z poczuciem spełnienia ziemskiej misji , w otoczeniu bliskich i co najważniejsze w obecności Chrystusa i Maryi. Tak śmierć swojego ojca (także Józefa)  w malarski sposób widział Francisco Goya i choć w ten sposób - na obrazie mógł być przy nim obecny.

Istnieje na świecie wiele kościołów, w których przechowywane są relikwie ale tylko  jeden zaprojektowano  z myślą o tym, by stał się relikwiarzem i taką też nadano mu formę! Paryska kaplica Sainte Chapelle to nie tylko perła późnogotyckiej architektury sakralnej ale pierwotne miejsce przechowania cierniowej korony Chrystusa.

Ciemność nocy, światło pochodni, rozciągnięte na całej szerokości obrazu, ukazane w perspektywicznym skrócie ciało mężczyzny i zatroskany wzrok kobiet. Co jeszcze można dostrzec na XVI wiecznym płótnie malarza francuskiego baroku?

Światło tak gwałtowne, jak charakter samego malarza. Wyszukana poza świętego i karcący wzrok anioła. To wszystko mieści w sobie kadr ukazujący powstawanie tekstu Ewangelii, autorstwa największego reformatora włoskiego malarstwa barokowego Caravaggia.

Napięcie mięśni  całego ciała, grymas skupienia na twarzy i mierzący przeciwnika, precyzyjny wzrok. Wszystkie te zmiany zachodzące w ciele Dawida przed dokonaniem zwycięskiego rzutu kamieniem uchwycił w marmurze Giovanni Bernini, prezentując nam przy tym zachwycający i nieokiełznany dynamizm formy.

Ruch zstępujący, powiew wiatru, poruszenie szat i ciepły koloryt  zachwycają w obrazie flamandzkiego malarza. Bardzo subtelnie zasugerowana symbolika eucharystyczna pozwala nam wniknąć głębiej w obraz i odczytywać go w niejednej warstwie znaczeniowej.

Kim był fundator obrazu? To pytanie nasuwa nam się niemal natychmiast, gdy  staramy się rozwikłać niezwykle rzadko pojawiający się w historii sztuki motyw ikonograficzny, jakim jest Próba ognia. Giorgione umieszczając scenę główną w krajobrazie tworzy wyjątkową „Syntezę pejzażu i postaci”.

Renesansowy wdzięk przedstawienia, piękno muślinowych tkanin i zdumiewający urok modelki. Jak to wszystko połączyć z głębią symboliki eucharystycznej? Mógł tego dokonać tylko niezwykle zdolny malarz włoskiego quattrocenta, jakim był Sandro Botticelli.

Czy surrealista może namalować temat religijny? Naturalnie! Salvadore Dali malując ten obraz zagłębia się w dzieła XVI wiecznego hiszpańskiego mistyka i  tworzy  wizerunek spoglądającego na świat Jezusa, w taki sposób, jakim widział Go sam święty kapłan.