Πελότα Λίμπρε

Στα διαλείμματα των γυρισμάτων πολλών ταινιών, όπως το «Mamma Roma» ή το «Accattone» τη δεκαετία του 1960 στη Ρώμη, ο Παζολίνι έπαιζε μπάλα και ξεχνιόταν. Έτσι και το 1975, όταν το ποδόσφαιρο τον συμφιλίωσε με τον Μπερνάντο Μπερτολούτσι, παρουσία του 15χρονου τότε Αντσελότι.

«Ή στη φυλακή θα κατέληγα ή θα ήμουν νεκρός», θυμάται ότι του είχαν πει οι δικοί του. Το ποδόσφαιρο έδωσε διέξοδο στον Πορτογάλο εξτρέμ, σήμερα είναι καθοριστικός για την Μίλαν, αλλά τονίζει ότι θα επιστρέψει στην Τζαμάικα γιατί «εκεί έχω την οικογένειά μου, τους φίλους μου, τους πιο σημαντικούς μου ανθρώπους».

Νοέμβριος του 1998. Ο Αμπντουλάχ Οτσαλάν αναζητά πολιτικό άσυλο στην Ιταλία. Η «καυτή πατάτα» πέφτει στα χέρια του νεοεκλεγέντα κομμουνιστή πρωθυπουργού Μάσιμο ντ’Αλέμα, ενώ στην Τουρκία «βράζουν» και το εθνικιστικό κρεσέντο έχει κορυφωθεί. Μέσα σε αυτό το κλίμα η Γαλατασαράι υποδέχεται τη Γιουβέντους για τους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ.

«Έχω ανάγκη να με έχουν ανάγκη», εξομολογήθηκε όταν είχε ήδη αρκετά χρόνια το φωτοστέφανο το κεφάλι και είχε υποταχθεί στην τυραννία της υπεράνθρωπης προσπάθειας, μπουκωμένος στις κορτιζόνες, τα παυσίπονα και τις επευφημίες, με τις απαιτήσεις των πιστών και το μίσος όλων των ενοχλημένων να τον κυνηγούν.

Ο «αέρας» και οι επιτυχίες του σερ Άλεξ Φέργκιουσον στο βρετανικό status quo ξεπερνούν το ποδόσφαιρο. Μπαίνουν στην πολιτική, στο management και φτάνουν μέχρι το συλλογικό ασυνείδητο της Μεγάλης Βρετανίας. Μία από τις πιο επιδραστικές προσωπικότητες του σύγχρονου ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου.

Βραζιλία, δεκαετία 1970. Η στρατιωτική δικτατορία έχει απλώσει τα πλοκάμια της πάνω από την κοινωνία, με την εθνική ομάδα να αναζητά εναγωνίως έναν σκόρερ. Ο Ρεϊνάλντο ήταν μέγας γκολτζής, αλλά η υψωμένη γροθιά του προκαλούσε ταραχή στο καθεστώς που έδωσε εντολή να «κοπεί» από τη Seleção.

Ο πιο αιμοσταγής και επικίνδυνος άνθρωπος της Κολομβίας τη δεκαετία του '80 και των αρχών του '90 προσκαλούσε παίκτες στην πεντάστερη φυλακή του στο Μεντεγίν για να τους δει να παίζουν μπάλα για χάρη του. Μέχρι και ο Μαραντόνα πέρασε από την «La Catedral», τον Καθεδρικό Ναό, όπως ονόμαζαν τη φυλακή.

Υπάρχουν κάποιοι ποδοσφαιριστές που «χτίζουν» εξέδρες με το παίξιμό τους, αναδεικνύονται σε λαϊκά είδωλα και γεμίζουν ασφυκτικά τα στάδια. Τέτοιος ποδοσφαιριστής υπήρξε ο Μίμης Παπαϊωάννου.

Η αγάπη για την Ροσάριο Σεντράλ, η μπάλα στις λαϊκές γειτονιές της Κόρδοβα, το ταξίδι με μοτοσυκλέτα στην Νότια Αμερική, τα παιχνίδια στην Κολομβία, η γνωριμία και φιλία με τον Αλφρέντο Ντι Στέφανο στην Μπογκοτά πριν την αναχώρηση για τον μεγάλο επαναστατικό αγώνα στην Κούβα. 

Ο εμβληματικός Ουρουγουανός προπονητής ανέδειξε και πέρασε στις επόμενες γενιές το «ποδοσφαιρικό DNA» του Ομντούλιο Βαρέλα και της ομάδας της δεκαετίας του 1950, που μάχονταν με πνεύμα πολεμιστών μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Ένα πνεύμα που είχε περιγραφεί με δύο λέξεις: « garra charrúa ».

Στην κερκίδα του Ερυθρού Αστέρα Παρισιού, στο γήπεδο Μπάουερ, στην περιοχή του Saint-Denis, οι οπαδοί της ομάδας τιμούν κάθε χρόνο τον Ρίνο. Με συνθήματα, με πανό, με κορεό, με τραγούδια, διατηρώντας ζωντανή τη μνήμη του για τις επόμενες γενιές.

Γνωστοί για την αντιφασιστική τους δράση, με ιστορία στο αναρχικό κίνημα και την αριστερά, οι Çarşı ανταποκρίθηκαν άμεσα στο κάλεσμα για βοήθεια προς τις πληγείσες περιοχές μετά τους καταστροφικούς σεισμούς της 6η Φεβρουαρίου 2023 στην Τουρκία.

Φτάνοντας στις φυλακές θανατοποινιτών στην Κέρκυρα, ο Νίκος Γόδας βασανίστηκε σκληρά, αλλά δεν υπέγραψε ποτέ συνθήκη μεταμέλειας και τελικά εκτελέστηκε στις 19 Νοεμβρίου του 1948, έχοντας ως τελευταία επιθυμία του να πεθάνει φορώντας την φανέλα της ομάδας που λάτρεψε, του Ολυμπιακού.

Απλός, ειλικρινής, εργατικός, επίμονος, σκληρός και δημιουργικός, ο Μπιλ Σάνκλι ταυτίστηκε όσο κανείς άλλος με την Λίβερπουλ και τους οπαδούς της, ξεδιπλώνοντας μία αγωνιστική κουλτούρα που δεν μπορεί να διδαχθεί σε κανένα σεμινάριο προπονητικής. 

Στο σύντομο βίο της, η ποδοσφαιρική ομάδα της Μακρονήσου ήταν μία ακτίδα φωτός στο σκοτάδι της μετεμφυλιακής Ελλάδας. Μία ομάδα που είχε εμφυσήσει ενθουσιασμό σε φιλάθλους και οπαδούς στην χώρα, αλλά αποτέλεσε απειλή για την πολιτική ηγεσία.

Αντίπαλοι έχαναν την ισορροπία τους, έτρωγαν χώμα στις κατεβασιές του, άλλοι μπουρδουκλώνονταν μεταξύ τους στην προσπάθεια να τον ανακόψουν. Ο Βάσιας ήταν μαγικός, αλλά τον «έφαγε» η Ελλάδα λόγω των πολιτικών φρονημάτων των γονιών του.  

Παραλαμβάνοντας τη «Χρυσή Μπάλα» το 1987, ο Γκούλιτ αφιέρωσε το βραβείο στον Νέλσον Μαντέλα, μιλώντας για πρώτη φορά δημόσια για το απαρτχάιντ και το βαθύ, συστημικό ρατσισμό που βίωναν οι μαύροι Νοτιοαφρικανοί. 

Σε μία χώρα που επί χρόνια ήταν βυθισμένη στο εμφύλιο μίσος, ο Ντρογκμπά κατάφερε να κάνει κάτι σπάνιο: να είναι εκείνος ο άνθρωπος που όλοι οι συμπατριώτες του μνημονεύουν με αγάπη και ευγνωμοσύνη. 

Ο Λεβ Ιβάνοβιτς Γιασίν ήταν ίσως εκείνος που εξέφρασε περισσότερο τον ψυχισμό των Ρώσων και τράβηξε τα παγκόσμια βλέμματα πάνω του. Ψηλός, ευθυτενής, με την περίφημη ολόμαυρη στολή του, ο Γιασίν ήταν το πρόσωπο του σοβιετικού ποδοσφαίρου κατά τις δεκαετίες του 1950 και του 1960.

Λίγες ομάδες στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο λαμβάνουν τέτοια υποστήριξη όπως εκείνη που λαμβάνει η Ράχα Καζαμπλάνκα, με τους οπαδούς της να τραγουδούν για την ελπίδα και την ελευθερία. #BoycottQatar2022

Ο νεαρός επιθετικός της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έστησε ένα τεράστιο δίκτυο καταπολέμησης της παιδικής φτώχειας απέναντι στην αδιαφορία και τις ανεπαρκείς πολιτικές της αγγλικής κυβέρνησης. #BoycottQatar2022

Οι γονείς του, τα παιδικά χρόνια στη Μασσαλία, η σπουδαία πορεία του και η πιο γνωστή κουτουλιά στην ιστορία του ποδοσφαίρου στον τελικό του Μουντιάλ του 2006. #BoycottQatar2022

Όσο παιζόταν μπάλα στο El Monumental του Μπουένος Άιρες, η στρατιωτική δικτατορία βασάνιζε, εκτελούσε και εξαφάνιζε χιλιάδες αντιφρονούντες. FIFA, πολιτικοί και ΜΜΕ έκαναν τα στραβά μάτια.  #BoycottQatar2022

Από τους πιο συνεπείς πολέμιους του Μουντιάλ του Κατάρ, της ακραίας εμπορευματοποίησης και του θανάτου χιλιάδων εργατών, ο Ερίκ Καντονά μιλά πάντα με παρρησία για το ποδόσφαιρο. #BoycottQatar2022 

Tο Λιβόρνο είναι γνωστό για τρία πράγματα: Για το κομμουνιστικό κόμμα Ιταλίας, για το «Bella Ciao» στην κερκίδα του γηπέδου Armando Picchi και για τον Κριστιάνο Λουκαρέλι, έναν ήρωα της εργατικής τάξης.  #BoycottQatar2022