Pelake 12 | پادکست پلاک دوازده

وجود این سوال که ما که هستیم و چه تاثیری می‌تونیم در جامعه‌مون داشته باشیم، به خودی خود روی همبستگی اجتماعی تاثیر می‌ذاره و شاید رسیدن به باور این که من بر جامعه و جامعه بر من تاثیر می‌ذاره، بهترین مفهومی باشه که باهاش بریم و بگردیم که خب انجام دادن چه کارهایی می‌تونه هم باعث پیشرفت من باشه و هم باعث پیشرفت جامعه‌ای که درش زندگی می‌کنم.

ما عادت می‌کنیم که برای حرکت به جلو راهی پیدا کنیم و این زمانی اتفاق می‌افتد که شرایط را بپذیریم و اجازه دهیم زندگی در درون‌مان به جریان خودش ادامه دهد، حتی اگر زندگی در بیرون از ما شبیه آن چیزی نیست که می‌خواستیم. همیشه زندگی با آن چیزی که ما می‌خواهیم منطبق نیست.

چیزی که ما بیشتر سعی داریم تا تو این برنامه بهش برسیم اینه که رفاه مادی به تنهایی کافی نیست و نه باعث پیشرفت ما می‌شه نه باعث پیشرفت جامعه‌مون.

عدالت، صلح‌طلبی، برابری و تکثرگرایی و خیلی چیزهای دیگه، مفاهیم زیبایی هستن که همگی با هم قدرت این رو دارن که یک جهان رو تغییر بدن. اما قبل از همه این‌ها یک مسئله بسیار ساده هست که باید وجود داشته باشه و اون هم بی‌تفاوت نبودنه.

موضوع این قسمت ما یه نیروی اساسیه که می‌تونه به اهداف ما یک جهت درست بده. کشش به زیبایی می‌تونه حس هدف‌مندی رو در ما تقویت کنه، اگه ما درک درستی از زیبایی داشته باشیم. می‌تونیم خوبی‌ها و بدی‌ها، سفیدی و سیاهی، زشتی و زیبایی رو بهتر از هم تشخیص بدیم.

اگر یک جامعه یا کشور که اعضاش بدون یک نیاز مشخص هر کالا یا محصولی می‌خرن و مصرف می‌کنن، چه شکلی می‌تونه باشه؟ آیا حد مشخصی وجود داره، اصلا معیاری هست که بشه بر اساس‌اش تصمیم بگیریم؟

در جایی از این دنیا یک دختر بچه به دنیا میاد و خانواده و جامعه حمایت‌اش می‌کنن و با تلاش خودش روزی می‌تونه شهردار یا حتی رئیس‌جمهور بشه. اما تو همین حوالی تو افغانستان، دختران اجازه رفتن به مدرسه رو ندارن. تو کشور ما محرومیت از تحصیل قصه تازه‌ای نیست. همراه ما باشید تا راجع به حق تحصیل بشنویم.

یکی از سوالاتی که در ذهن‌مون میاد و می‌پرسیم به خصوص در مورد رشد فردی خودمون اینه که معیارهامون رو از کجا می‌گیریم؟ خودمون رو با چی مقایسه می‌کنیم؟ و چه خصوصیات دیگه‌ای واقعا مهم هستن؟

در یک جامعه تکثرگرا، افراد به تفاوت‌های فردی و گروهی احترام می‌گذارند و تمام افراد بدون تبعیض از نظر جنسیت، سن، نژاد، اعتقادات و وضعیت اقتصادی می‌توانند در فعالیت‌های جامعه‌شان شرکت کنند.

زنان اگر مجبور شوند، روی دیوارهای زندان، آسمان آبی را نقاشی خواهند کرد. اگر پارچه‌های زخم‌بندی سوزانده شود، پارچه‌های بیشتری خواهند بافت اگر خرمن‌ها نابود شوند، بذرهای بیشتری خواهند پاشید. آنجا که دری نیست، زنان در خواهند ساخت و آن را باز خواهند کرد و از آن عبور خواهند کرد و به راه‌های جدید و زندگی‌های جدید گام خواهند نهاد.

گاهی ما به توانایی خودمون برای متحول شدن اهمیت نمی‌دیم .گاهی باور نمی‌کنیم که همه چیز دست خودمونه و ما چقدر توانا هستیم. واقعیت اینه که همه ما می‌تونیم تغییر کنیم و رشد کنیم و باور داشته باشیم که ما خیلی فراتر از الگوهای تکراری‌ای هستیم که سمبل یک انسان توانا هستند.

تو این قسمت سعی داریم تا راجع به امید اجتماعی صحبت کنیم. یعنی یک قدم از خودمون فراتر بریم، از آرزوهای شخصی و اهداف فردی‌مون و به امیدی که باعث ایجاد یک جامعه پویا و سبز می‌شه برسیم. این من که اون‌قدر درگیرش هستیم رو برای دقایقی رها کنیم و به ما فکر کنیم.

تو این قسمت، باز هم می‌پردازیم به کمپین داستان ما یکیست و از استقامت سازنده براتون می‌گیم.

۲۸ خرداد، چهل‌امین سالگرد اعدام ۱۰ زن بهائی در شیراز بود که در یک شب توسط جمهوری اسلامی به دار آویخته شدند. جرم این زنان انکار نکردن باورشان به آیین بهائی بود که به اصل برابری جنسیتی اعتقاد دارد.

بشر همیشه در طول تاریخ رابطه‌ای جدانشدنی با طبیعت داشته ولی خب با رشد جمعیت، تغییر سبک زندگی آدم‌ها، زیاده‌خواهی حکومت‌ها از مصرف منابع طبیعی، همه و همه ما رو به این جا رسونده که باید نگران آینده زمین باشیم.

مرگ واژه‌ای غریب و هم‌زمان آشنا برای ماست. ولی سؤال اینه: ما چقدر پذیراش هستیم؟ چقدر به سفر روحمون فکر می‌کنیم؟

عشق و محبت، دو واژه‌ آشنا واسه همه‌مون هستن. کمال واقعی رو باید در عشق جستجو کرد. هدف اصلی زندگی رسیدن به عشق واقعی و الهیه و این عشقی که علت خلق شدن جهانه.

در این قسمت می‌پردازیم به حس عمیقی که به ما انگیزه‌ ادامه دادن می‌ده. حسی که توأم با امید و شادیه و حسی که گاهی آمیخته با ترس و اضطراب می‌شه.

چیزی که توی زندگی، ما رو به جلو هل می‌ده امیده. در این قسمت راجع به امید در زندگی صحبت می‌کنیم.

در این قسمت باز هم می‌خوایم تا به بازتعریف یک مفهوم بپردازیم. پیشرفت، خواسته‌ قلبی تک تک ماست ولی ما چقدر درست فهمیدیم‌اش؟

برای شناخت جامعه امروز و کمک کردن به اصلاح اون، ما نیاز داریم تا تعریف جدیدی از مفاهیم رو یاد بگیریم. قدرت، یکی از این مفاهیم هست.

خیلی وقت‌ها اتفاقایی می‌افته که قلبمون رو به درد میاره، گاهی ذهن‌مون رو مشغول می‌کنه و گاهی هم باعث می‌شه که فکر کنیم که چیکار می‌تونیم بکنیم برای دنیامون، اصلا وظیفه‌ ما برای جامعه‌مون چیه؟

دوست داشتن فراتر از فعله. از اون حس‌های مشترک که زودتر از چیزی که فکرش رو بکنیم سراغ هممون اومده. همه‌ی ما عشق به پدر و مادر و تک تک اعضای خونواده رو خیلی زود تجربه کردیم. شاید خیلی هامون یا نه اصلا ، هممون تجربه ای داشتیم که احتمالا به سختی یادش میاریم. اون هم اینکه دل به بندیم به کسی که زیاد نمی‌شناسیمش.

مشورت خیلی بیشتر از یه تصمیم گیریه و راهیه واسه رسیدن به حقیقت. احتمالا اسم مشورت زیاد به گوشمون خورده ولی خب تو دنیای الان که هرکی بیشتر به فکر خودشه حق داریم یادمون بره درست ازش استفاده کنیم.

اطراف خیلی از ما، آدم‌های تک‌بعدی هستند. حتی شاید خیلی از ما گاهی به ناچار مجبور شدیم که درگیر یکی از بعدهای زنگی‌مون باشیم. بعضی‌ها فقط به فکر یاد گرفتن‌ هستیم و گاهی یادمون می‌ره که اونا رو عملی کنیم. بعضی‌هامون وقت‌مون رو می‌ذاریم رو کار کردن. همه تمرکزمون می‌شه پیشرفت مادی و گاهی یادمون می‌ره اصلا چرا کار می‌کنیم. جز هر کدوم از این دسته‌ها باشیم، یک جای کار می‌لنگه. آخه مگه می‌شه ماهیت زندگی م...