Neutrale Kijkers

Ik heb al de hele dag de melodie van It’s coming home in mijn hoofd. Waarschijnlijk omdat ik constant filmpjes voorbij zie komen van Engelse supporters die het zingen. Football’s coming home . Ze zingen het al 22 jaar, sinds 1996, en voetbal is nog altijd niet thuisgekomen. Waar is voetbal dan wel? Zwerft het ergens rond in België, in Frankrijk, ligt het ergens achter een schutting in een tuin van...

O wat was ik bang voor het succes van de Belgen. En ik zag het gebeuren, tegen Brazilië, tegen de verhoudingen in, een eigen doelpunt en een counter, 0-2. Ik was bang dat iedereen mij zou gaan uitlachen, een Nederlander. Even had ik hoop dat Brazilië het recht zou trekken, Renato Augusto luidde in wat een prachtig kwartier had moeten worden. Maar nee. Voor het zicht van duizenden mensen in De Bali...

Toen ik vanochtend mijn kalender-app opende schrok ik mij een spreekwoordelijk hoedje. Na vandaag telt het WK nog maar 10 dagen. 10, waarvan er nog maar 6 een speeldag zullen zijn. 4 kwartfinales, twee halve finales, een troostfinale en een finale. Klaar. Moy bog, wat is de tijd gevlogen. Moskou is nog ver, zei ik steeds, maar op een heldere dag als vandaag kun je de Pokrovkathedraal gewoon al aan...

Soms voel je pas hoe moe je bent als je even gaat uitrusten. Het WK is drie weken onderweg en vandaag heb ik een beetje hoofdpijn. Misschien omdat ik zoveel naar schermen kijk, dat ik steeds ‘s nachts afleveringen zit te monteren. Misschien is het de stress, dat er iedere dag een aflevering moet komen, of juist de euforie, dat het iedere dag weer lukt. Misschien is het gewoon een overdosis plezier...

Dit WK had eigenlijk al alles, behalve een slotoffensief. Maar vandaag was het daar opeens, helemaal op het einde, zoals dat toch opvallend vaak gaat met slotoffensieven. We hadden de hele dag zitten kijken naar slordig spel, gemiste kansen, het bleef allemaal stroef, ook de opstootjes. Zelfs de MACHTIGE KUIFAREND VAN GJILAN kon daar geen verandering in brengen. Maar na ruim 180 minuten boerenkool...

Had Brazilië het nou makkelijk tegen Mexico, of is dit gewoon een uiterst degelijke ploeg? Door de manier waarop we al jaren over ze praten kun je het je eigenlijk niet voorstellen, een zakelijk Brazilië, maar dit was geen samba, dit was een cursus boekhouden. Met 2-0 werden de blonde Mexicanen soeverein afgeschreven. In België wisten ze het toen al zeker: dat wordt onze volgende tegenstander. Maa...

Sommige mensen worden geboren om te winnen. In Denemarken worden mensen geboren om de rest van hun leven salonremises te spelen. Amper 5 minuten was het leuk tegen Kroatië, met een hoofdrol voor de kluts. In de 115 minuten daarop kregen we alle tijd om na te denken over de peilloos diepe leegte van het bestaan. Even schrok ik wakker van een paar gestopte strafschoppen, maar nee, het was niet het v...

'Wat zal ik in de introductie zeggen?' denk ik iedere ochtend als de wedstrijden nog moeten beginnen. Als ik nog niks weet dan moet ik mezelf geruststellen: dat ik dat pas kan weten als ik de wedstrijden heb gezien. Tot nu toe komt het ook altijd goed. De wedstrijden geven genoeg te vertellen, en vaak zijn het dingen die ik van tevoren niet had kunnen zien. Fietsend naar de studio moest ik denken...

Zoals elke dag dit WK stap ik zo aan het einde van de ochtend pas onder de douche. Meestal blik ik dan zo tijdens het wakker worden vooruit op de wedstrijddag terwijl het water op mijn hoofd klatert, maar vandaag voelde ik het vanuit het doucheputje naar me lonken: het diepe zwarte gat van een voetballoze dag. Ik droogde me af, pakte een bakje couscous-salade die mijn vriendin had achtergelaten ui...

Weertje. Weekaatje. Het is warm buiten. Mijn gedachten gingen terug naar de pleinen waar ik wedstrijden keek op groot scherm en waar mijn gezicht rood verbrandde en waar vieze mannen in een fles plasten omdat ze niet door de menigte heen kwamen en omdat ze geen seconde van de wedstrijden wilden missen. Maar we zitten binnen vandaag. We hebben de gordijnen dichtgetrokken. Op tafel liggen gebrande h...

Het was er weer zo een hoor, een beslissende speelronde. We zagen getergde Zweden razen, Mexicaanse knietjes knikken, en, jawel, de Duitse gymnasiumjongetjes ten onder gaan tegen de examenklas van het Guus Hiddink-college. Och, daar hebben ze toch een mooi Duits woord voor, hoe heet dat ook alweer? Nou ja. Zwitserland speelde natuurlijk gelijk. En Brazilië, tja, het is nog een krakkemikkige samba...

De druk van een beslissende speelronde doet gekke dingen met een mens. Zo hebben we de eerste 0-0 van het toernooi gezien. Frankrijk en Denemarken gooiden het op een schandelijke salonremise. Daar spugen wij op. Bah. Nee, in poule C werd het enige vermakelijke voetbal gespeeld door de enige ploeg die al uitgeschakeld was, Peru. Maar de grootste druk lag vandaag natuurlijk op de schouders van Messi...

Wat een dag. Voor het eerst zijn we niet op onze favoriete bank thuis in ons eentje aan het zitliggen, maar zitten we in De Balie in Amsterdam met een stuk of 100 liefhebbers live voetbal te kijken. Buiten is het zomer, de zon schijnt, maar wij zitten binnen in een zweterig zaaltje. De gordijnen zijn gesloten. Op tafel ligt een zakje gebrande hazelnoten van C’est bon, de beste notenbar van Amsterd...

We zijn in een nieuwe fase van de poulefase beland. Dit was de laatste speeldag waarop we drie wedstrijden op een rij konden bekijken. Vanaf nu worden de poules op 1 speelmoment beslist, en voor je het weet is na vier dagen de helft van alle deelnemers alweer naar huis. Natuurlijk zijn er mensen die dat fijn vinden, de spelers van Panama bijvoorbeeld, of de Polen in deze vorm. Maar Japan, Senegal...

Nog geen één van de 29 wedstrijden op dit WK2018 eindigde in een 0-0. Ik had al een tijdje een onbestemd gevoel, maar toen ik dit feitje las wist ik het zeker: dit is zowaar een leuk WK. Vandaag werd er 13 keer gescoord in 3 wedstrijden. De eerste 7 door België en Tunesië, het werd 5-2. Nog 2 door Mexico, nog 1 door Zuid-Korea en we zaten al op 10. Even leek het erop alsof de gymnasiumjongens van...

Net toen ik dacht toen ik de rest van mijn leven naar saaie een-nulletjes zou moeten kijken, was het opeens weer een mooie voetbaldag. Ik had het eerst niet eens door. Brazilië had het lang moeilijk tegen een stug Costa Rica. Maar in de slotfase was daar de ontlading, 2-0. Neymar moest er zelfs van huilen. Terwijl, dat was pas het begin. Want och, wat zijn ze leuk he? Met hun haka? Hoe! Hoe! Er wo...

Hoe zal Lionel Messi de dag hebben beleefd? Hij wordt wakker. Even YouTube-filmpjes kijken van Touzani. Podcastje luisteren. Korte koude douche. Koffie in de percolator. Teeveetje aan, Denemarken - Australië. Kokosmakroontje erbij. Het spel gaat heen en weer. 1-0 Eriksen, 1-1 Jedinak. Even buiten wandelen, terug naar binnen. Peru met de beste intenties tegen een berekenend Frankrijk de klippen op....

We konden vandaag hopen op drie verrassingen. Marokko was beter dan Portugal, Saoedi-Arabië trof een stokkig Uruguay, en Iran trad zelfverzekerd aan tegen Spanje. Maar ja, Cristiano Ronaldo. Die kopte alweer raak na vier minuten. En tja, Luis Suarez. Die vond eindelijk het doel nadat ook de tweede keeper van Saoedi-Arabië een mooie blunder in huis bleek te hebben. De hoop was daarom gevestigd op I...

Wat keken we uit naar Poule H, de leukste poule van dit toernooi. Colombia, Japan, Senegal, Polen. Zo divers als een WK hoort te zijn, zonder topfavoriet. En ze stelden niet teleur. Bij Colombia - Japan maakte Carlos Sanchez een schitterende redding, maar bleek hij na tussenkomst van de videoref een middenvelder te zijn. Het was ook niet genoeg om de Japanners van een verrassing af te houden. Osak...

In de Volgograd Arena speelde Engeland op een veld vol muggen. In de herhaling zag je Sterling driftig om zich heen slaan om ze te verjagen. Sommige van die dekselse muskieten hadden een Tunesisch tenuetje aan, eentje wist zelfs te scoren. Sassi, vanaf elf meter. Maar in de slotfase was hij daar, Harry Kane, een citroenkaars van een spits. Op de andere velden bleef het rustiger. Zweden zegevierde...

Onze gebeden zijn verhoord. Gisteren zagen we tot ons afschuwen veel ploegen spelen met poep in de broek, maar vandaag werd er vrijuit aangevallen. Door Costa-Rica en Servië, maar daarna ook door Duitsland en Mexico. #germex, dat klinkt als een tandpastamerk, maar het was een razendspannende stunt tegen de regerend wereldkampioen. Dát willen wij zien als neutrale kijkers. Spel dat heen en weer gol...

Vrijdag was het de eerste echte WK-dag, maar zaterdag de eerste échte echte WK-dag. 4 groepswedstrijden, voor de liefhebbers. Goed was het zelden, maar vermakelijk altijd. Waar Frankrijk met hangen en wurgen won van het Australië van Bert van Marwijk, beten Messi en zijn vriendjes zich stuk op de klappende kutgeisers. Peru won tegen Denemarken wel onze sympathie, maar niet de punten. En een eigen...

De vijfklapper in de openingswedstrijd was een prikkelende proloog, maar het is natuurlijk pas écht een WK als je aan één stuk door naar stroperige groepswedstrijden kunt kijken. 3 waren het er vandaag. En het ging niet van harte. 89 minuten, had Uruguay nodig om te scoren tegen Egypte zonder Mohamed Salah. In de volgende wedstrijd deed Iran er maarliefst 95 minuten over, en had daarvoor een spele...

Er zijn twee wetten over openingswedstrijden van wereldkampioenschappen: het thuisland verliest nooit, en er wordt weinig gescoord. Die eerste wet staat nog fier overeind, de tweede heeft deukje opgelopen. Met liefst 5-0 vestigde Rusland in de mensenrechtenderby tegen Saoedi-Arabië direct een record: nog nooit scoorde de thuisploeg zo veel in de openingswedstrijd van een WK. Gazinsky, Cheryshev, D...

Daar zijn we dan. Aan de vooravond van het WK 2018. Of de voorochtend, wanneer je dit dan ook luistert. Wat verwachten we eigenlijk van dit eindtoernooi? En halen we dat niet door de war met wat we hopen? We bespreken de favorieten, de outsiders en de out-outsiders. We doen onze voorspelling voor de eindzege, en noemen alvast een speler waar we speciaal naar uitkijken. En dan is er natuurlijk nog...