مثنوی معنوی (الف لام ميم)

بسم اللّه الرحمن الرحیم / ای شهان کشتیم ما خصمِ برون.. ماند خصمي زو بَتَر در اندرون..کشتن این کار عقل و هوش نیست.. شیرِ باطن سخره خرگوش نیست..

بسم اللّه الرحمن الرحیم /هين به مُلک نوبتی شادی مکن... ای تو بسته ی نوبت آزادی مکن

بسم اللّه الرحمن الرحیم / خرگوش شادمان و رقصان می دوید تا به حیوانات مژده کشتن شیر را برساند...

بسم اللّه الرحمن الرحیم / شیر که به عکس خویش حمله کرده و تصویر خود را دشمن خویش پنداشته بهانه ای می شود تا مولانا موضوعات ژرفی را برای ما شرح دهد...

بسم اللّه الرحمن الرحیم / قعر چه بگزید هر که عاقل است... زانکه در خلوت صفاهای دل است... ظلمت چه به که ظلمت های خلق... سر نبرد آنکس که گیرد پای خلق

بسم اللّه الرحمن الرحیم / هیچ چیزی در این دنیا نیست که از تغییر در امان باشد، تغییر خود را در انسان نیز نشان می‌دهد ، این عارفان الهی اند که نشان ها را بر چهره انسان ها در می یابند و حال او را می بینند...

بسم اللّه الرحمن الرحیم / حضرت آدم علیه السلام نیز که مخزن علوم الهی و اسرار بود، آن گاه که قضای الهی بیامد به خطا افتاد و از فرمان الهی سر باز زد، اودر نهايت توبه را نیز از خداوند فراگرفت، خداوند به آدم علیه السلام کلماتی تلقین کرد و توبه او نیز از قضای الهی بود...

بسم اللّه الرحمن الرحیم / در ادامه شرح حديث "اذا جاء القضاء ذهب البصر" حکایت هدهد و سلیمان علیه السلام می آید...

بسم اللّه الرحمن الرحیم / مولانا از این می گوید که چون قضای الهی بیاید چشم ها و عقل ها پوشیده گردد...

بسم اللّه الرحمن الرحیم / مولانا حکایت شیر و نخجیران را ادامه می دهد... می بینیم که خرگوش سعی دارد شیر را فریب داده و نقشه اش را اجرا کند...

بسم اللّه الرحمن الرحیم / انسان هر گونه که بیندیشد ناچار به پذیرش امر پیشینی است که نمی شود به او احاطه پیدا کرده و نمی شود او را انکار کرد...

بسم اللّه الرحمن الرحیم / طالب این سر اگر علامه ایست... نَک حسام الدین که سامی نامه ایست

بسم اللّه الرحمن الرحیم / خداوند از شدت ظهور و نزدیکی پنهان و چون ضدی ندارد نهان است...

بسم اللّه الرحمن الرحیم / امر الهی  از شدت نزدیکی و قرب ممکن است دیده نشده و انسان آن را در جای دیگری بیهوده جستجو کند.. غزلی از حافظ در کنار اشعار مولانا با نگاهی به آیه شریفه ای از قرآن کریم بررسی می شود..

بسم اللّه الرحمن الرحیم /از درم ها نام شاهان برکنند... نام احمد تا ابد بر می زنند... نام احمد نام جمله انبیاست... چون که صد آید نود هم پیش ماست.

بسم الله الرحمن الرحیم / مولانا تمثیلی از مگسی می آورد که می پندارد کشتیبان شایسته ای در دریایی بی کران است فارغ از آن که روی برگ کاهی بر بول خری نشسته است... و همچنان است آن که بر هوای نفس خویش تأویل قرآن می کند که در گفتار قبل دیدیم : بر هوا تأویل قرآن می کنی/ پست و کژ شد از تو معنی سنی... یا همينطور کسانی که بی هیچ چیزی می پندارند به بالاترین مرحله عرفان و یا طریق اولیاء رسیده اند، از سر آن که...

بسم اللّه الرحمن الرحیم / مولانا ابتدا از تأخیر خرگوش و خشم شیر صحبت می کند و بعد درباره موضوعات اساسی، همچون توانایی انسان برای رسیدن به عالم بالا سخن می گوید...

بسم اللّه الرحمن الرحیم / این سخن پایان ندارد هوش دار... گوش سوی قصه خرگوش دار...

بسم اللّه الرحمن الرحیم / خرگوش به حیوانات می گوید که از کجا توانسته است به راه شکست شیر دست یابد...

بسم اللّه الرحمن الرحیم / اگرچه حیوانات از گفتگوی با شیر دست می کشند اما در عین حال با او پیمانی می بندند تا هر روز بر اساس قرعه در میان خود یکی را انتخاب و وعده غذایی شیر را فراهم کنند....

بسم اللّه الرحمن الرحیم / سخنان و استدلالات دیگر شیر در برابر نخجیران (که از توکل دفاع می کنند ) را می توانید در این گفتار بشنوید، این گفتار بخش آخر مباحثه شیر و نخجیران است که پس از آن گفتگوهای دیگر، شکل گرفته و حوادث داستان ادامه می یابد...

بسم اللّه الرحمن الرحیم / در این گفتار دلایل دیگری از زبان حیوانات بر این امر آورده می شود که در برابر قضا و قدر الهی انسان هیچ کاره است و بر اوست که توکل کند و این موضوع به داستان هراس مردی از نگاه عزرائیل می انجامد که به حضرت سلیمان علیه السلام پناه می برد...

بسم اللّه الرحمن الرحیم / در این بخش گفته می شود که چرا بهره نبردن از اسباب بر اساس حکمت الهی کفران نعمت است و راهی مخالف دین و عقل گرانبهای انسان...

بسم اللّه الرحمن الرحیم / حیوانات که بر آنند تا شیر را به بستن پیمانی با خود راضی کنند تلاش می کنند تا با دلایلی او را قانع کنند که توکل بر جهد، کسب و عمل برتری دارد...

بسم اللّه الرحمن الرحیم / در این بخش به بحث درباره توکل و کوشش و تقابل دو نظر می پردازیم که شرح چهار عنوان است: بیانِ توکل و ترکِ جهد گفتنِ نخچیران به شیر/جوابْ گفتنِ شیر نخچیران را و فایده جهد گفتن/ ترجیح نهادنِ نخچیرانْ توکل را بر جهد و اکتساب/ ترجیح نهادنِ شیرْ جهد و اکتساب را بر توکل و تسلیم