MISCHA!

Ze beheerst de kunst van de overgave. Of het nu gaat om een toevallige ontmoeting op straat, haar voorstellingen die ze liefkozend rituelen noemt, of om de liefde. Ze pelt haar eigen lagen af, zodat ze het meest persoonlijke met anderen kan delen, want dat is het meest universele. Tot slot: een prachtig pleidooi voor vergeving én voor gesprekken buiten de openbare ruimte.

Hij vindt nog steeds dat je alles mag zeggen. Wel heeft hij sommige grappen aangepast, om daar vervolgens weer grappen over te kunnen maken. De Laatste Ronde, heet zijn allerlaatste voorstelling, en we maken de balans op: 'Uiteindelijk zijn we allemaal een stelletje lafbekken.'

We spraken over tegen de stroom in gaan, de schoonheid van het interviewen van niet-bekende Nederlanders en zijn liefde voor Het Grote Gebaar.

Bijzonder om je te realiseren dat je als vijfjarige eigenlijk al heel dichtbij jezelf was en dat je dat daarna weer even kwijtraakt. Het vinden van je stem, dat is een reis zonder eindpunt, en dat is prima. En we sloten af met het mooist denkbare: onvoorwaardelijke liefde.

We spraken over algoritmes van social media, maakplezier, Teenage Mutant Ninja Turtles, Netflix en cavia's en het werd een logisch verhaal.

Seks en liefde. Dat waren altijd de twee onderwerpen waar ze over schreef. Ze onderzocht de haalbaarheid van een open relatie, van seks na zwangerschap. En toen werd ze ziek, ontdekte ze de kracht van onvoorwaardelijke liefde en bungelt de seks ergens onderaan de Piramide van Maslow.

De tijdgeest vangen in haar beeldcolumns? Nee, dat vindt ze teveel eer. Ze wil mensen gewoon op een andere, minder oppervlakkige manier naar dingen laten kijken. Verwonderen, zonder cynisch of boos te worden.

We spraken over typecasting, over het gevoel dat je een ambassadeur moet zijn van je geboorteland en over de Arabische comedycultuur.

Ze beschouwt muziek als een mes, het effect ervan wordt bepaald door de manier waarop je het gebruikt. Met haar eigen muziek wil ze door lagen heen breken, zodat je meer inzich krijgt in wie je zelf bent.

We spraken over vernieuwing, over wonderen die eigenlijk uitvindingen zijn. Hij vertelt wat hij van de Commandant der Strijdkrachten leerde over het behalen van doelen en hij legt nog één keer uit waarom energie over zeven jaar gratis is.

We spreken over De Onmisbaren in de samenleving en hoe het toch komt dat we die onderwaarderen en hoe we dat kunnen veranderen. We luisteren naar The Boss en hij brengt zijn liefde voor Roda JC onder woorden.

De afgelopen jaren zijn het aantal meldingen over grensoverschrijdend gedrag bij Meldpunt Mores alleen maar toegenomen. We spraken over het topje van de ijsberg en over onafhankelijkheid van haar eigen rol als voorzitter.

Als kind wilde ze vooral niet opvallen, dus liet ze de chocola in haar hand smelten als ze naar de bioscoop ging tijdens Ramadan. We spraken over de verschillende en vaak minder zichtbare vormen van racisme. En over migratie, hoe je ouders hun eigen verwachtingen temperen en hoe kinderen de dromen van hun ouders najagen. 

Wat een bevrijding dat ze niet langer een perfecte vrouw wil zijn met een relatie op ooghoogte! Liever zoekt ze het ongemakkelijke op en doorbreekt ze taboes. Dingen maken die raken en daardoor herkenbaar zijn, helend werken én troost bieden.

Hij legt het nog één keer uit: de Bossche Bol-grondbeginselen voor de man in pak. Waarom de witte sok wél kan. En de sensatie van je vingers over de cover en langs het ribbeltje laten glijden.

Hij beschouwt kunst als een proces in plaats van een eindproduct, hij ziet de wereld als zijn podium en de toehoorders als deelnemers. En die kunstenaarsblik, het zonder labels waarnemen en liefdevol zorgen voor datgene wat je mooi vindt, daarmee kunnen we problemen oplossen!

We spraken over haar podcast 'Nooit gezien' over die ene filmklassieker die er tussendoor is geglipt. Over hoe woke films en tv moeten zijn. En we luisterden naar Triggerfinger en 2Pac!

Hij is naar eigen zeggen 'rete-eigenwijs'. Het zorgde ervoor dat hij pas vier jaar geleden inzag dat verslaving een ziekte is die, als je je er niet bewust van bent, tot drie wegen leidt: 'gevangenis, inrichting of de dood'. Hij is de aangewezen persoon om ons erop te wijzen dat 'iedereen het verdient om af en toe 'ik hou van jou' te horen of 'welterusten'.'

Hoe om te gaan met slachtoffers, daders en omstanders van seksueel geweld? Waarom omstanders het onderwerp het liefst wegduwen en waarom we de daden moeten loskoppelen van de daders. 

Het menselijk gebrek, daar zit de schoonheid én de humor. We spraken over de zinnetjes die hij maakt en over de zin van zijn leven en dit alles zonder vooropgezet plan.

We spraken over het inkleuren van de herinneringen uit je jeugd, haar missie om kinderen te besmetten met haar leesplezier en we luisterden naar Jim Croce en Jacques Brel.

We spraken over de mensen die niet meedoen, die er net buiten vallen. Een groep die hem intrigeert, omdat hij zichzelf erin herkent. Daarnaast: wat is een waardig afscheid?

Bruggen bouwen tussen de verschillende culturen, dat doet ze in een theaterwereld die wel een frisse wind kan gebruiken. En ondertussen blijft ze uitleggen, totdat er geen vragen meer zijn.

We spraken over zijn jeugd, over het omgaan met verlies, met tegenslag. We luisterden naar het prachtige 'Ik neem de tijd' van Peter Blanker en we realiseerden ons dat de tijd inderdaad onze grootste vriend is.

Luister naar deze aflevering als je wilt weten hoe we de loonkloof tussen mannen en vrouwen kunnen dichten én als je praktische tips wilt krijgen voor je volgende salarisonderhandeling: 'doe als Rutte!'