MISCHA!

Een geslaagde date leent ze een boek uit, zo weet ze zeker dat ze de man nog eens terugziet. Zelf schrijft Ibe Rossel trouwens ook: over Engelse literatuur en welke levenswijsheden je daar uit kunt halen. En dat is best veel. Ze leerde van Jack Kerouac welke jongens ze moet vermijden, van Jane Austen hoe je ervoor zorgt dat je crush ook voor jou valt, en van George Eliot hoe je je zin krijgt...

Ze schrijft over de gevolgen van opgroeien in chaos en gevaar, grote geheimen en hoe dun de lijn is tussen goed en fout. En hoewel haar boek Niet geschikt voor publicatie (genomineerd voor Beste Boek voor Jongeren 2023) niet autobiografisch is weet Gabriëlle la Rose waarover ze het heeft. Een openhartig gesprek over jeugd en hoe die je vormt, de liefde voor lezen en het leven in de grote stad.

Europa is Samira Rafaela's grote liefde. En daarom stelt ze zich kandidaat als lijsttrekker van D66 voor de Europese Parlementsverkiezingen. Is de politiek inclusief genoeg? Zorgen we er wel voor dat de waarden van de rechtsstaat worden beschermd? De D66'er over vrouwenrechten, jonge mensen en de politiek, en hoe je dealt met haat op sociale media.

Met spuitflesjes voor mayonaise die Lieuwe van Gogh eerst in de restaurantkeuken gebruikte maakt hij nu goedverkopende schilderkunst. Wie weet koopt hij van de opbrengst op zijn 93e het Van Gogh-museum. Om er vervolgens een parkeergarage van te maken. Een gesprek over zijn kunst, zijn vader Theo van Gogh, die bijna 66 zou zijn geworden, en een beetje over de liefde. Of toch niet.

Als bij Tons vrouw alzheimer wordt vastgesteld krijgt hij plots te maken met de zorg in Nederland. De voormalig salesmanager valt op dat er in de medische wereld geen businessmodel voor geluksmomentjes bestaat, geen booking.com die de customer journey van iemand met dementie optimaliseert. Tijd om daar verandering in te brengen, denkt Ton. Een gesprek over liefde en loslaten en opnieuw leren vasth...

Hoewel ze componist, schrijver, beeldend kunstenaar en model is, omschrijft ze zichzelf het liefst als: 'Sarah Neutkens, 1998, Eindhoven, leeft nog'. Ze heeft er moeite mee dat ze niet in één hokje past, maar vindt het ook fijn zich ergens tegen af te kunnen zetten. We spreken over bewijsdrang, verstandig doen of juist niet, romantische Belgen en hoe goede ideeën altijd wel een weg vinden.

Wil je een astronaut, een wolk of een zeemeermin zijn? Het was de vraag die haar vader haar stelde. En die haar leerde dat ze heel groot mag dromen.

Hij heeft meer rust in zijn kop nu zijn leven minder om hemzelf draait. Zachter is hij geworden, huilt makkelijker dan voorheen, geniet van de natuur en kan zelfs blij worden van een schone pan. Verder spraken we over onvoorwaardelijke liefde, Jim Croce en Yvonne Coldeweijer.

Even alle ego's opzij leggen en samen focussen op het grotere geheel. Dat vindt Samuel Wuersten de schoonheid van dans. We spraken over de fysieke en mentale grenzen in een wereld waarin dansers het uiterste vergen van hun instrument: het lichaam.

Hij is niet bang om taboes te doorbreken, om tegen de stroom in te denken. Wat hij wel vreest, is dat zijn wereld kleiner wordt en dat hij 'uit de tijd glijdt'. We spraken over hokjes, over het wel of niet wegpoetsen van foutjes, en we luisterden naar Joni Mitchell en Dionne Warwick.

Ze heeft het acht maanden volgehouden, dat ver-schrik-ke-lij-ke pensioen, en daarna ging ze gewoon weer aan het werk. Bij het radiostation waar ze ooit begon: Radio Veronica. We spraken over te hoge vrouwenstemmen, naïeve groupies, Jomanda en natuurlijk de veiling van de FM-frequenties. 

Wat is een echte Turk? Oftewel, hoe de mensen hier je voor iemand van daar aanzien. Hoe de mensen daar je verwijten dat je teveel van hier bent. Over de invulling van het begrip vrijheid en hoe je toch van elkaar kunt houden ondanks je verschillende standpunten. 

Als topsporter was het duidelijk wat het doel was. Winnen. Daarna leerde hij dat je ook succes kunt behalen als je doelen behapbaarder zijn. Kortom, levenslessen. Opgedaan in de topsport, geleerd binnen de muren van zijn techbedrijf, afgekeken van hond Jan. Goed slapen, rust in de kop en gewoon doorgaan.

Maandenlang graven zonder resultaat, of juist wel iets blootleggen en er vervolgens iets mee moeten. Politiek en archeologie hebben meer overeenkomsten dan je denkt. We spraken over geraakt worden, een gezonde afstand bewaren tot het politieke kluppie en over het vertrek van Renske Leijten.

Hij is een oudere, witte, cisgender man. En daar kan hij niks aan doen. Hij is teleurgesteld in links, hij is teleurgesteld in rechts, maar hij is wel positief verbaasd over het feit dat er nog steeds niemand op die rode knop heeft gedrukt. En natuurlijk bespreken we zijn laatste album dat hij volledig nuchter heeft geschreven.

We spraken over datgene wat we niet kunnen verklaren, maar er wel is. Over de schoonheid van rituelen die ons doen opstijgen uit het alledaagse. Over de muziek die hij altijd om zich heen hoorde en de roep van de jungle. Over je best doen om altijd te eindigen in het licht en de lach die wel degelijk ergens vandaan komt.

Hij kan precies uitleggen wat ons rechtssysteem goed maakt, maar ook waar het afbrokkelt en door wie dat komt. We spraken over zelfreflectie, het begrip 'advocatenresultaat' en natuurlijk over het Marengoproces: 'een zaak die alles kapot heeft gemaakt.'

Waarom vrouwen eerder huilen op het werk, waarom vrouwen soms juist niet solidair zijn met andere vrouwen, waarom vrouwen hun empathisch vermogen grotendeels aan mannen te danken hebben. Je krijgt antwoord op al deze vragen. Plus handige weerwoorden waar je meteen mee uit de voeten kunt.

Hij denkt altijd 'O God, het gaat mis'. En dan valt het toch weer mee, maar dat weet je natuurlijk nooit van tevoren. Nu is er een groot dilemma waar hij mee worstelt, hij zet beren op de weg, jaagt ze weer weg en hij vraagt zelfs zijn publiek om advies, maar uiteindelijk zal hij het toch zelf moeten doen.

Zijn levensverhaal klinkt als een feelgoodfilm. Hij zou profvoetballer worden, kreeg blessures, ging naar de Mediamarkt, kocht een keyboard, leerde zichzelf pianospelen en werd componist.

Zijn hoofd staat altijd aan. Dus ziet hij die ene vrouw die op het nippertje de bus mist. Of valt hem die ene zin op in een krantenartikel over een boer die zijn kleinkind redt. Hij ziet er een lied in, begrenst zichzelf door rijm. En stapelt waarheden, net als in de wiskunde.

Sinds haar zoon er niet meer is, voelt ze zich geen moeder meer. En ontdekt ze wie ze zich wel voelt. We spraken over het terug verlangen naar het zorgen en over rouw: 'iets dat stuk is weer heel willen maken, maar weten dat dat niet kan.'

Dat je gedachteloos haar vrolijke, catchy nummers meezingt en dat je vervolgens gaat nadenken over welke woorden je nu eigenlijk uitspreekt. Een slimme manier heeft ze gevonden om haar boodschap over te brengen. Maar het had net zo goed een hele andere vorm kunnen aannemen.

Hij had het al als kind, een grote nieuwsgierigheid naar de mensen die over de rand zijn gevallen. Zijn aanpak is grondig: hij woonde maandenlang in een tunnel in New York met aan crack verslaafden, hij promoveerde op de Mexicaanse drugsoorlog en praat met aan fentanyl verslaafde Amerikanen om aan te tonen dat het ons allemaal kan overkomen.

Een kroeg die in de loop der jaren minder leuk is geworden, waar hij nog steeds in discussie gaat met de eikels aan de bar. Niet omdat hij de hoop heeft dat ze tot inzicht komen, maar omdat hij gelijk wil krijgen. Zo ziet hij twitter. Ook spraken we over de feiten versus het onderbuikgevoel, over tweede kansen en over geloven dat het uiteindelijk goed komt.