مجلهی بیدار
مجلهی داستانی بیدار
در بیدار به داستان کوتاه ایرانی میپردازیم با انتشار داستان، مقاله، نقد، ترجمه، و پادکست. باور داریم که داستانخوانی و داستاننویسی برای رشد فرهنگ، درک یکدیگر، و شناخت خویشتن سودمند است. این سخن ماست «ما بیداریم که ببینیم، بشناسیم، بنویسیم، و بشنویم.» bidarnameh.com
Be sure to visit the podcast's website and support the creator: bidarnameh.com
Where to listen?
Podcasts in the app Replaio Radio Coming soonPodcasts are coming to the app soon. Install now and be the first to see a whole new take on podcasts
Episodes
انسان، روایت، داستان ۲ 05.07.2019 11:03
مجموعهی انسان، روایت، و داستان - شمارهی دو
انسان، روایت، داستان ۱: حرکت در زمان 05.07.2019 19:56
مجموعهی انسان، روایت، و داستان. شمارهی یک: حرکت در زمان
داستاننویسی ۱: تکنولوژی نوشتن 05.07.2019 14:25
گفتارهایی دربارهی داستاننویسی - شمارهی یک: تکنولوژی نوشتن
داستاننویسی ۲: راوی شگفت 05.07.2019 14:25
گفتارهایی دربارهی داستاننویسی - شمارهی دو: راوی شگفت
از بروجرد تا کانادا 22.06.2019 13:46
از بروجرد برمیگشتم به تهران، کارم در کارگاه طول کشیده بود و پاسی از شب گذشته از کارگاه زده بودم بیرون. هوا خیلی سرد بود و سوز شدیدی میآمد، من در وانت مزدا ۱۰۰۰ از گردنه زالیون گذشته بودم و داشتم فکر میکردم که با ناظری که برای امضای صورت وضعیت صحیح از من پول خواسته بود چه کار کنم. قبلا ناظر دیگری در همین کارگاه با من صحبت کرد و گفت حقیقتش من درآمدم کفاف زندگیمو نمیده، اگر موافقی من مقادیر صورت وض...
چرا تلفنت رو جواب نمیدی علیرضا؟ 22.06.2019 12:05
چرا جواب اساماسهام رو نمیدی علیرضا؟ چرا تلفنت رو جواب نمی دی؟
از بروجرد تا کانادا 22.06.2019 13:46
از بروجرد برمیگشتم به تهران، کارم در کارگاه طول کشیده بود و پاسی از شب گذشته از کارگاه زده بودم بیرون. هوا خیلی سرد بود و سوز شدیدی میآمد، من در وانت مزدا ۱۰۰۰ از گردنه زالیون گذشته بودم و داشتم فکر میکردم که با ناظری که برای امضای صورت وضعیت صحیح از من پول خواسته بود چه کار کنم. قبلا ناظر دیگری در همین کارگاه با من صحبت کرد و گفت حقیقتش من درآمدم کفاف زندگیمو نمیده، اگر موافقی من مقادیر صورت وض...
چرا تلفنت رو جواب نمیدی علیرضا؟ 22.06.2019 12:05
چرا جواب اساماسهام رو نمیدی علیرضا؟ چرا تلفنت رو جواب نمی دی؟
بیا زندگی را بدزدیم 08.06.2019 9:05
سبد کوچکی از رزهای سفید در دستش بود و کولهای سیاه و بزرگ روی دوشش. رنگ زرد تند شالش توی ذوق میزد. یک ربعی بود که جلوی ویترین ایستاده بود. چشمهای سیاه و گِردش به جای کتابها به داخل مغازه خیره مانده بود. بین ردیف کتابها چشم میگرداند و به مشتریها و ما نگاه میکرد. چند بار از بالای مانیتور دم صندوق نگاهش کردم. سی و چند ساله به نظر میآمد. رفتم سمت احمدی روی نوک پا بلند شده بود و با یک گچ کوچک...
جنگل وحش در تپههای عباسآباد 08.06.2019 20:47
ظهر یکی از روزهای خوش دوران دبستان بود که برزو بیمقدمه و با خونسردی به من گفت که ردپای یک جانور وحشی را در تپههای اطراف خانهشان را دیده است و شکی ندارد که جای پای خرس سیاه جنگلی است. مثل بیشتر ظهرهای تبآلود چهارراه قصر، برزو و من پشت دیوار مدرسه ناهار میخوردیم. من از بوفه ساندویچ گرفته بودم و برزو قابلمه سهطبقهاش را داشت باز میکرد. بیشتر روزها قابلمه میآورد، پلو با خورش یا خوراک مرغ یا...
بیا زندگی را بدزدیم 08.06.2019 9:05
سبد کوچکی از رزهای سفید در دستش بود و کولهای سیاه و بزرگ روی دوشش. رنگ زرد تند شالش توی ذوق میزد. یک ربعی بود که جلوی ویترین ایستاده بود. چشمهای سیاه و گِردش به جای کتابها به داخل مغازه خیره مانده بود. بین ردیف کتابها چشم میگرداند و به مشتریها و ما نگاه میکرد. چند بار از بالای مانیتور دم صندوق نگاهش کردم. سی و چند ساله به نظر میآمد. رفتم سمت احمدی روی نوک پا بلند شده بود و با یک گچ کوچک...
جنگل وحش در تپههای عباسآباد 08.06.2019 20:47
ظهر یکی از روزهای خوش دوران دبستان بود که برزو بیمقدمه و با خونسردی به من گفت که ردپای یک جانور وحشی را در تپههای اطراف خانهشان را دیده است و شکی ندارد که جای پای خرس سیاه جنگلی است. مثل بیشتر ظهرهای تبآلود چهارراه قصر، برزو و من پشت دیوار مدرسه ناهار میخوردیم. من از بوفه ساندویچ گرفته بودم و برزو قابلمه سهطبقهاش را داشت باز میکرد. بیشتر روزها قابلمه میآورد، پلو با خورش یا خوراک مرغ یا...
آرزو 31.05.2019 7:11
چشمهای قهوهای روشنش منوی کافه را بر انداز کرد و این را گفت. دو سر لبهای باریک و صورتی دختر به بالا کشیده شد و دو چال کوچک روی گونه های سرخ از سوز نیمهی بهمنش نشست و آرام در حالی که دستکشهای چرم سیاهش را روی میز مرتب میکرد و نگاهش را با آن مژه های بلند و چتر مانندش پنهان کرده بود
دارا خان 31.05.2019 10:03
داراخان، یک وقت فکر نکنید شکایت دارم! نه شکایتی نیست، فقط امروز صبح که پام به پتوى کف اطاق گیرکرد و با سر رفتم و خوردم به ننوی بچه، یهو دلم ریخت. نشستم کنار ننوی صابر و بى اختیار اشکهام سرازیر شدند.
داستان کوتاه زندگی 31.05.2019 4:15
روسری اش به رنگ سیاه و چروک بود. رنگ صورتش پریده بود. از راهروی بیمارستان به سمت در ورودی به راه افتاد و بیرون آمد. باد به آرامی میوزید. از خیابان رد شد. صدای جیغ و بازی بچهها در زمین بازی پارک به گوش میرسید. چند نفر با لباس فرم چرخ و فلک جدید را در زمین بازی راه می انداختند. چرخ و فلک بزرگ بود. هر صندلی آن رنگ متفاوت داشت و قسمت بزرگی از زمین بازی را پر کرده بود. آهسته راه میرفت. انگار توان نداش...
آرزو 31.05.2019 7:11
چشمهای قهوهای روشنش منوی کافه را بر انداز کرد و این را گفت. دو سر لبهای باریک و صورتی دختر به بالا کشیده شد و دو چال کوچک روی گونه های سرخ از سوز نیمهی بهمنش نشست و آرام در حالی که دستکشهای چرم سیاهش را روی میز مرتب میکرد و نگاهش را با آن مژه های بلند و چتر مانندش پنهان کرده بود
دارا خان 31.05.2019 10:03
داراخان، یک وقت فکر نکنید شکایت دارم! نه شکایتی نیست، فقط امروز صبح که پام به پتوى کف اطاق گیرکرد و با سر رفتم و خوردم به ننوی بچه، یهو دلم ریخت. نشستم کنار ننوی صابر و بى اختیار اشکهام سرازیر شدند.
داستان کوتاه زندگی 31.05.2019 4:15
روسری اش به رنگ سیاه و چروک بود. رنگ صورتش پریده بود. از راهروی بیمارستان به سمت در ورودی به راه افتاد و بیرون آمد. باد به آرامی میوزید. از خیابان رد شد. صدای جیغ و بازی بچهها در زمین بازی پارک به گوش میرسید. چند نفر با لباس فرم چرخ و فلک جدید را در زمین بازی راه می انداختند. چرخ و فلک بزرگ بود. هر صندلی آن رنگ متفاوت داشت و قسمت بزرگی از زمین بازی را پر کرده بود. آهسته راه میرفت. انگار توان نداش...
ارواح خانهی هنرمندان 29.05.2019 27:00
از تاکسی که پیاده شد در را بست و بقیه کرایهاش را گرفت. لبههای کتش را بالا داد تا سوز سرمایی که از غرب خیابان طالقانی میوزید کمتر صورتش را شلاق بزند. روبهرویش خیابان برفروشان است و در انتهای خیابان ساختمان خانه هنرمندان قرار دارد و در پس آن کوهها به خوبی دیده میشوند. نیمه دی است و هوا بهقدری صاف است که از هرکجای شهر به شمال نگاه کنی کوههای اطراف تهران را میبینی. راسته خیابان برفروشان را طی...
بچهی روغننباتی 29.05.2019 6:12
دیشب خیلی خسته و کلافه و تنها بودم. برای ماموریت، چند روزی جای یکی دوستان اومدم تو این شهر کوچیک. شهر که نه، روستا بگم بهتره. سعی می کنم درست بعد از کار بیام تو این اتاقک کاهگلی و نقلی، و زودتر بخوابم و صبح زود بیدارشم برم سراغ کار. دوست دارم مثل بچگی هام تند تند شب بشه و بخوابم و ماموریت تموم بشه. مثل سه ماه تابستون که تا چشم بهم میزدی تموم میشد.
ارواح خانهی هنرمندان 29.05.2019 27:00
از تاکسی که پیاده شد در را بست و بقیه کرایهاش را گرفت. لبههای کتش را بالا داد تا سوز سرمایی که از غرب خیابان طالقانی میوزید کمتر صورتش را شلاق بزند. روبهرویش خیابان برفروشان است و در انتهای خیابان ساختمان خانه هنرمندان قرار دارد و در پس آن کوهها به خوبی دیده میشوند. نیمه دی است و هوا بهقدری صاف است که از هرکجای شهر به شمال نگاه کنی کوههای اطراف تهران را میبینی. راسته خیابان برفروشان را طی...
بچهی روغننباتی 29.05.2019 6:12
دیشب خیلی خسته و کلافه و تنها بودم. برای ماموریت، چند روزی جای یکی دوستان اومدم تو این شهر کوچیک. شهر که نه، روستا بگم بهتره. سعی می کنم درست بعد از کار بیام تو این اتاقک کاهگلی و نقلی، و زودتر بخوابم و صبح زود بیدارشم برم سراغ کار. دوست دارم مثل بچگی هام تند تند شب بشه و بخوابم و ماموریت تموم بشه. مثل سه ماه تابستون که تا چشم بهم میزدی تموم میشد.
دستهای خوب 22.05.2019 11:00
گوشهی هال خانه روی کلی روزنامه که روی زمین پهن است بساطم را چیده ام تا خشک شود. کل جنسها خیس است. انواع برس وشانه، گیر سر، گل سر، انواع آینههای کوچک، مداد ابرو، لاکهای رنگارنگ و خیلی چیزهای دیگر. همه از بستههایشان خارج شده اند وکارتن و سلفون شان از بین رفته است.
دستهای خوب 22.05.2019 11:00
گوشهی هال خانه روی کلی روزنامه که روی زمین پهن است بساطم را چیده ام تا خشک شود. کل جنسها خیس است. انواع برس وشانه، گیر سر، گل سر، انواع آینههای کوچک، مداد ابرو، لاکهای رنگارنگ و خیلی چیزهای دیگر. همه از بستههایشان خارج شده اند وکارتن و سلفون شان از بین رفته است.
Similar podcasts
Replaio is not a podcast publisher; show names, artwork and audio belong to their authors and are distributed through public RSS feeds.