Mehmet Ali Güller

AKP için BRICS stratejik bir hedef midir, yoksa taktik jeopolitik dengeleyici mi? AKP için BRICS fonlarından yararlanılacak bir adres midir, yoksa ABD’yle pazarlıkta bir kart mı? Ya da hepsi mi?

Avrupa’yı yönetenler, ABD’ye verdikleri savaş desteği ve bunun ekonomi ile göçe faturası nedeniyle oy kaybettiler. “Aşırı sağ yükseliyor” korkusu üzerinden pozisyonlarını korumaya çalışarak değil, ABD stratejisinden koparak tabloyu düzeltebilirler.

SSCB lideri Stalin, ABD ve İngiltere’den Avrupa’da bir “ikinci cephe” açmalarını istedi. Ancak ABD ve İngiltere ağırdan aldı, çünkü Nazileri geriletmeye başlayan komünistlerin güç kaybetmesini istiyorlardı.

Fidan’ın ”tek Çin, çok kutupluluk, yeni düzen, küresel faciaya karşı güçlü Çin, BRICS” mesajlarını görmeyen AKP medyası, tersine bir gün sonra manşetten Fidan’a yanıt verdi: “Çin’in sessiz istilası”.

Fidan, çok kutuplu yeni düzen için "tek Çin"e işaret ediyor; yeni düzene savaşsız geçişin yolunun Çin'i desteklemekten geçtiğini belirtiyor, Çin'i hedef alan teröre ve yaptırımlara karşı çıkıyor, Kuşak ve Yol ile BRICS'i Türkiye için fırsat görüyor.

Ukrayna ve İngiltere, başarısız olacağı görülen Cenevre Konferansı için baştan “sorumlu” arıyor. O nedenle Çin’i suçlama tezgahına yöneldiler ama “kanıt” sunamayıp, bizzat AB Dış Politika Şefi Borrell tarafından tekzip edildiler.

Biden seçim nedeniyle içeride, Küresel Güney’in hamleleri nedeniyle dışarıda baskı altında. Biden bu sıkışıklığı aşmak için bir ateşkes planı önerisi açıkladı. Ancak plan Hamas’ın üç ay önce açıkladığı öneriye çok benziyor. Filistinli aktörler memnun, İsrailli ırkçılar tepkili.

Irak'ın bile topraklarından çıkartmak için ABD'yi müzakere masasına oturttuğu şartlarda, Ankara'nın "özel ajanda" nedeniyle Şam ile normalleşmemekte ısrar etmesi haliyle en çok ABD ve PYD'ye yarıyor.

24 NATO ülkesinin imzaladığı bildirinin üç amacı ne? 8 NATO ülkesi bildiriyi neden imzalamadı? Biden yönetiminin en az Kasım’a kadar savaş stratejisinin riskleri ne? 15-16 Haziran Cenevre Konferansının hedefi ne? NATO’nun Rusya’ya karşı “Batı silahı kullanma” kartı karşısında Türkiye ne yapmalı?

Putin delirip komşusuna mı saldırdı, yoksa aslında 30 yıldır uygulanan bir Amerikan stratejisini mi bozuyor? Soğuk Savaş'ın mimarı George Kennan, eski ABD Savunma Bakanı William Perry, Stratfor kurucusu George Friedman yanıtlasın...

Erdoğan CHP’yi yumuşatarak, “Etki ajanı yasası, Seferberlik yönetmenliği, TSK Personel Kanunu, RTÜK yönetmeliği vb adımlarla” siyaseti sertleştirip toplumu baskılayarak “yeni anayasa” hamlesine hazırlanıyor.

Filistin kazanıyor: Norveç, İrlanda ve İspanya Filistin Devletini tanıma kararı aldı, devamı geliyor. İsrail kaybediyor: Uluslararası Ceza Mahkemesi Başsavcısı İsrail Başbakanı hakkında tutuklama talebinde bulundu. Uluslararası Adalet Divanındaki “soykırımcı İsrail” davasına yeni müdahiller ekleniyor.

Sabotaj diyenlerin bir bölümü İsrail’i, bir bölümü içerideki “taht mücadelesini” işaret ediyor. İki iddianın dayanakları ise şu nedenlerle zayıf:

İsrail kabinesi, şimdi de “ertesi gün” krizi yaşıyor. Gallant Netanyahu ile, Netanyahu Gantz ile, hatta Eisenkot Ben-Gvir ile, üstelik yumruklu... Neden mi? O nedeni de eski Mossad Başkan Yardımcısı Ram Ben Barak açıklıyor: “Gazze savaşını kaybettik ve İsrail ekonomisi çöküyor.”

Xi ve Putin, ABD’ye karşı çok kutupluluk yolunda “Küresel Güney’in birliğini ve gücünü tesis etme” hedefi ilan etti. İki lider bunu birincisi BRICS’in küresel rolünü artırarak, ikinci Kuşak ve Yol ile Avrasya Ekonomik Birliğini entegre ederek sağlayacak.

Yeniden cumhurbaşkanı seçilen Xi ilk yurtdışı ziyaretini Rusya’ya yapmıştı; yeniden devlet başkanı seçilen Putin ilk yurtdışı ziyaretini Çin’e yapıyor. İki lider, “adil bir çok kutuplu dünya düzeni inşa etmek için dış politika koordinasyonunu güçlendirmeye” çalışıyor.

Belgeler de gösteriyor ki emperyalist ABD için İsrail mutlaka korunması gereken bir karakoldur. Buradan hem Araplar hem de bölge ülkeleri için çıkacak sonuç ise şudur: İsrail’e geri adım attırabilmenin yolu ABD’ye karşı tutum almaktan geçer.

Filistin, tanınma temel hedefine yaklaşarak kazanıyor; İsrail soykırımcı ve terörist devlet haline gelerek, diplomatik ve ticari bağların kesilmesiyle dünyada yalnızlaşarak kaybediyor.

Sarayın 20 Temmuz darbesi ikliminde siyasi rehineye dönüştürdüğü Osman Kavala, şimdi de dışarıda para musluğunun açılabilmesinin ve içeride de siyaseti yumuşatmanın anahtarı haline getirilmiş durumda.

"Türkiye'nin yumuşamaya ihtiyacı var" diyen Erdoğan, anayasa hedefi için siyasi zemini ve rakibini yumuşatmak istemekte ve CHP içinde ikilik aramaktadır. Özgür Özel'in, demokrasiyi inilecek tramvay gören ve çoktan inmiş Erdoğan'la görüşmeyi “demokrasi için kilometre taşı” sanması ise siyaseten vahimdir.

“Erdoğan’ın doğurduğu sorunların Erdoğan’a anlatılmasını” başarı sanmak ve “anlatıldı” diye çözüleceğini ummak, en hafifinden siyasi saflıktır.

Anayasaya uymayanlarla, kendine anayasa uyduranlarla, anayasa aykırı bir şekilde işçi sınıfına Taksim’i yasaklayanlarla, Türkiye’nin birinci partisinin genel başkanını Taksim’i sokmayanlarla müzakere edilmez, mücadele edilir!

➡️Polonya Cumhurbaşkanı Duda’nın röportajı, NATO’daki nükleer hazırlığı açık etti: ABD, Avrupa’ya nükleer silah konuşlandırmayı görüşüyor. ➡️Fransa Cumhurbaşkanı Macron bunu AB’de liderlik fırsatına çevirmek istedi: “Ortak Avrupa savunmasında nükleer şemsiye olabiliriz.” ➡️Konu şu nedenlerle asıl Türkiye’yi ilgilendiriyor:

Çin’in arabuluculuğunda El Fetih-Hamas uzlaşısı, Aksa Tufanı’nın yeniden dünyanın gündemine getirdiği Filistin Devleti’nin tanınması yolunu kolaylaştıracaktır.

Washington’un “kapasite fazlası” ve “piyasa dışı ekonomik uygulama” dediği, Çin’e özgü sosyalizmdir; kamuculuktur, devletin piyasaya müdahaleciliğidir. ABD bu nedenle Çin'e, “üretme, ihracat yapma” diye baskı uyguluyor.