Mehmet Ali Güller

İsrail 7 Ekim’den bu yana 42 bin Filistinliyi katletti, Gazze’yi büyük yıkıma uğrattı. Bu Filistin adına elbette büyük kayıptır ama bardağın dolu tarafında da şunlar var: Filistin’in tanınması yeniden dünyanın gündeminde, Arap-İsrail anlaşmaları rafa kalktı, İsrail’in dokunulmazlığı delindi, İsrail yargılanıyor ve yalnızlaşıyor.

İki parti de tokalaşma hamlesi ile ajandaları arasında bağ kuruyorlar. Bahçeli “yeni dönem”, “ülkemizde barışı sağlamak” diyor; DEM Parti Grup Başkanvekili Koçyiğit, “yeni anayasa süreci” diyor. Özetle bu bir “yeni anayasa tokalaşması”dır.

Netanyahu 21. yüzyılın Hitler’i olarak tarihe geçmiş durumda. İsrail Terör Örgütü lideri olarak Netanyahu, her türlü illegal faaliyetin merkezindedir. Öyle ki müttefiklerine bile hukuk dışı eylemler yapmaktadır.

İran füzeleri yerleşim bölgelerini/sivilleri değil, İsrail’in askeri ve güvenlik tesislerini hedef aldı. Pentagon füzelerin etkili olduğunu saptadı. Batı basınında çıkan fotoğraflar, Tahran’ın istediği sonucu aldığına işaret ediyor. Peki Türkiye’deki “üçlü cephe” İran’ı neden başarısız göstermeye çalışıyor?

ABD-İsrail-İngiltere cephesine karşı mücadele uzun soluklu ve inişli çıkışlıdır. Kimse Haniye ve Nasrallah suikastlarıyla aldanmasın: Ölmeyi göze alanlar, öldürenleri en sonunda hep yener!

Hakan Fidan’ın CAATSA’dan çıkmak için işaret ettiği formül, Yunan Kathimerini’nin iddia ettiği “S400 İncirlik’e, Türkiye F35 programına” formülü mü yoksa? Neo-Abdülhamitçiliğin “ABD’li papazı verip, Pensilvanyalı papazı alamaması” türünden bir pazarlığı daha mı yoksa?

Tarihte bu tür değişikliklerin büyük oranda savaşla olduğu bir gerçek. Çağımızdaki son değişim bir istisna; İngiltere liderliğini ABD’ye savaşsız teslim etti. Peki ABD savaşmadan liderliğini bırakır mı? Küresel Güney şu üç yolla savaşsız çözüm arıyor:

BM Genel Kurulu öncesinde düzenlenen “Geleceğin Zirvesi”nde, 143 üyenin evet oyuyla “Gelecek Paktı” kabul edildi. Böylece Gelecek Paktı ile yeni bir küresel düzen için temel atılmış oluyor. Nasıl bir küresel düzen peki?

AKP 15 Temmuz’un sponsoru ilan ettiği BAE ile, Kaşıkçı cinayeti nedeniyle ilişkiyi kestiği Suudi Arabistan’la, İhvan uğruna ilişkiyi kopardığı Mısır’la normalleşti, “bir gece ansızın geliriz” dediği Yunanistan’la normalleşiyor, 7 Ekim olmasa İsrail’le başlattığı normalleşmeyi sonuçlandırmış olacaktı… Peki Suriye’yle normalleşmeyi neden ağırdan alıyor?

1945 düzeninin sonu geldi. Küresel Güney ülkeleri, uluslararası kurumlarda ağırlıklarını artırmak istiyor. Çok kutupluluk BM Güvenlik Konseyi’nde reformu zorunlu hale getirdi, buradan dönüş yok. Artık mesele bunun nasıl olacağı ve kimleri kapsayacağı. Asıl mücadele de burada yürüyecek.

İsrail Başbakanı Netanyahu 5 Kasım’dan önce savaşı Lübnan’a taşımak istiyor. Böylece hem ateşkes baskısını savuşturmak hem de UCM’nin olası tutuklama kararına meydan okumuş olmak istiyor. İşte Lübnan’da çağrı cihazlarını ve telsizleri hedef alan saldırısı bunun içindi. Nitekim arkasından İsrail Genelkurmay Başkanı Halevi, kuzey sahası için saldırı ve savunma planlarını onayladığını açıkladı.

Irak İran’ı davet etti, İran memnuniyet açıkladı. Peki İran’ın Kalkınma Yolu’na katılması hangi sonuçları doğurur? Güney Kafkasya’daki yol ve koridorları kolaylaştırı mı? İran’ın Kalkınma Yolu’na katılması, Kuşak ve Yol ile entegrasyonunu hızlandırır mı?

ABD mali sermaye sınıfı Ukrayna’da “uzun savaş” stratejisinden geri dönüş yapılamamasını sağlayacak kadar ileri gidebilmeye çalışıyor. Biden yönetiminin kalan son haftaları, bu amaçla değerlendirilmeye çalışılıyor.

ABD Batı Trakya’da Dedeağaç, Ege’nin ağzında Girit-Suda ve Güney Kıbrıs’ta askeri yığınaklanma yapıyor. Hedefi, Avrupa-Kuzey Afrika-Ortadoğu üçgeninde, Doğu Akdeniz merkezli bir ‘Kıbrıs-İsrail ekseni’ oluşturmak.

“Ukrayna’daki savaşı 24 saatte bitiririm” diyen Trump aslında kimlere karşı seçim yarışı yapıyor? Alman Başbakanı Scholz’un “Rusya’nın olacağı barış konferansı” çağrısı ne anlama geliyor? Draghi Raporu AB için nasıl bir gelecek öngörüyor?

Çok kutupluluk, tek kutba boyun eğmemeye, kutupların birbirini dengelemesinden yararlanarak daha rahat hareket edebilmeye yarar özetle. ABD'nin tek kutupluluğundan kurtulmanın yararları daha yeni başlıyor. Çok kutupluluk henüz inşa sürecinde olmasına rağmen bakın Asya ve Afrika'da neleri başardı?

22 yıldır iktidardadırlar, yeni kuşakları “İkra”laştırabildiler ama İkraların “Mustafa Kemal’in askeri” olmasını bir türlü engelleyemediler. İşte öfkeleri bunadır.

Küresel Güney, Atlantik düzenini iki yönlü zorluyor: 1) Kurallarını ABD’nin yazdığı düzende reform istiyor. 2) ABD’nin dünya egemenliğini sürdürmek üzere kurduğu kurumların karşısında kendi kurumlarını inşa ediyor

Afrika hem kıtadan ABD, İngiltere ve Fransa’yı kovuyor, kalan sömürü ilişkilerini temizliyor hem de “küresel bir güç merkezi olma” hedefiyle Çin’le işbirliğini yükseltiyor.

Erdoğan yine “aynı gemideyiz” metaforuna sarıldı. “85 milyon olarak hepimiz bedel öderiz. Hepimiz aynı gemideyiz, iç cephemizi sağlam tutmalıyız” dedi… Ne güzel siyaset! Erdoğan için siyasi ve ekonomik tablo kötüyse “aynı gemideyiz” ama Erdoğan için işler iyi gidiyorsa ötekiyiz!

Türkiye’nin önünde Özgür Özel’in işaret ettiği gibi “ya AB ya ŞİÖ” ikilemi mi var? AB Türkiye’yi üye yapmak istiyor da bizim mi haberimiz yok! Erdoğan’ın şansı da bu işte. Ana muhalefeti gerçeklikten kopmuş bir ülkede, her türlü kötü yönetimine rağmen, iktidarda kalabilmeyi sürdürebiliyor.

S-400, bağımlılığı zayıflatma, bağımsızlığı güçlendirme hamlesidir. Sorun şu ki S-400 Türkiye’yi yöneten iktidar için bu anlama gelmemektedir. Doğru S-400’ü Rusya’dan AKP hükümeti almıştır ancak yukarıda özetlediğim nedenlerle değil, “müttefiki ABD’yle” daha sıkı pazarlık yapabilmek için!

AKP hükümeti Haniye için yas ilan ediyor ama Haniye’yi öldüren İsrail’i koruyan ABD savaş gemileriyle ortak tatbikata onay veriyor; İsrail’i Gazze’de soykırım yapmakla suçluyor ama İncirlik’ten İsrail’e askeri mühimmat taşıyan ABD uçaklarının uçuşlarını engellemiyor; Netanyahu için Hitler benzetmesi yapıyor ama ABD’nin Netanyahu’ya istihbarat sağladığı Kürecik Radarını kapatmıyor.

ABD, Çin’in liderlik ettiği Asya’yı Avrupa ve Afrika’ya bağlayan Kuşak ve Yol İnisiyatifi’ni, küresel liderliğinin önündeki en önemli engel olarak görüyor. Washington bu nedenle Kuşak ve Yol’u çeşitli düğüm noktalarından kesmek ve alternatifler üreterek gelişmesini durdurmak istiyor.

Yeni anayasa, aslında anayasasızlaşma operasyonudur. Çünkü AKP hükümeti, anayasanın 177 maddesinin 134’ünü zaten değiştirdi. Ancak her anayasa değişikliği, Türkiye'nin biraz daha anayasasızlaşmasına neden oldu. “Erdoğan için” anayasa yapılırken Türkiye anayasasızlaştırılmakta…