KUNST IS LANG (en het leven is kort)

De wandwerken en sculpturen van Maaike Kramer zijn ofwel opgetrokken uit beton, of ze refereren aan beton. Het zijn objecten die zowel monumentaal als kwetsbaar ogen, met een huid vol vouwen, verschillende grijstinten en getekende schetsen - waardoor hun constructie en onaffe karakter wordt benadrukt. Deze betonnen beelden zijn voor Maaike een monument voor het idee dat zelfs de meest stellig gebr...

De beelden die Florentijn Hofman in de publieke ruimte plaatst zijn van overdonderende schaal. Een luierend aardvarken van dertig meter lang, een reuzenpanda van 26,5 meter die een selfie neemt, of zijn meest bekende: de gele badeend die hij in verschillende variaties - tot wel dertig meter hoog - over de hele wereld voor kusten liet dobberen. Vaak zijn het dierenfiguren en zien ze er schattig uit...

Yasser Ballemans is geïnteresseerd in de rol van kunst bij rituelen, zoals carnaval of het samenkomen bij een vuur. Hij probeert met de beeldtaal en elementen van bestaande rituelen, nieuwe te creëren, die passen bij deze tijd. Daarbij is samenwerking en het hebben van maatschappelijk effect van groot belang, als tegenwicht tegen het naar zijn smaak te dominante idee van de autonome kunstenaar die...

Lana Mesić probeert in haar fotografisch werk het onzichtbare weer te geven. Door op zoek te gaan naar wat mensen onder het goddelijke verstaan bijvoorbeeld, of naar hoe vergiffenis eruitziet in een ontmoeting tussen betrokken van de Rwandese genocide in 1994. En ook, in eerste instantie zeer tegen haar eigen zin, naar uitingen van haar eigen Kroatische identiteit, die ze volgens de wet gezien hee...

Sjoerd Martens is gefascineerd door de sporen die we als mens achterlaten. Hij legt ze vast en geeft ze een podium, soms door ze te presenteren als documentaire foto, maar soms ook als fotocollage, animatie of videowerk.

Voor het fotoproject, het boek en de documentaire The Life of Fathers volgde Marwan Magroun alleenstaande vaders van kleur. Enerzijds om te laten zien hoeveel van hen niet voldoen aan het stereotype van onverantwoordelijke, afwezige vader, anderzijds om te verkennen hoe het vaderschap eruit kan zien dat Marwan zelf niet had in belangrijke delen van zijn jeugd. In zijn komende documentaire verkent...

Sipke Huismans maakt aquarellen die de speelsheid van een kindertekening hebben, vaardig maar zonder pretentie gemaakt. En ook in twintig jarig directeurschap van de Enschedese kunstacademie AKI wilde hij een klimaat scheppen waarin bescheidenheid voorop stond, en docenten een student niet drillen op basis van verheven kunstregels, maar hun eigenheid tot wasdom laten komen.

Lisa Ijeoma maakt textielwerken: handgeweven stukken of patchworks, stukken stof in figuren geknipt en over elkaar heen genaaid, waardoor er scènes en landschappen ontstaan. De werken hebben een relatie met zowel haar persoonlijke leven als grote maatschappelijke thema’s: politiegeweld tegen mensen van kleur, de blik op een lichaam van kleur of het omgaan met trauma’s - zowel degene die op persoon...

Felix de Rooy heeft sinds het midden van de jaren ‘60 gewerkt aan een veelzijdig oeuvre van theatervoorstellingen, films, gedichten en opiniestukken, beeldende kunst in talloze verschijningsvormen en door hem gecureerde tentoonstellingen, zoals Wit over Zwart in 1989 in het Tropenmuseum. Felix ontving in 2017 de Black Achievement Award, en het Stedelijk Museum laat in 2023 een overzicht van zijn w...

Isabelle Andriessen maakt sculpturen die aan een makkelijke omschrijving ontglippen. Ze zijn vaak gemaakt van keramiek, epoxy en aluminium, en wekken associaties op met bijvoorbeeld een opengesperde kaak, of de vorm van een letter c, maar laten zich nergens op vastpinnen. Bovendien veranderen ze continu: via gekoelde leidingen lekken de beelden condens, en laten zo prachtig gekleurde sporen achter...

Art director en fotograaf Meryem Slimani legt haar 67-jarige Marokkaanse moeder vast in fashionable outfits: een mix van streetwear, traditionele Marokkaanse kleding, jurken in slangen- of panterprint, roze hoge hakken en een hoofddoek in bijpassende kleuren. Naast dat de foto’s populair zijn op Instagram, nam het Nederlands Fotomuseum in Rotterdam haar werk op in de zogenaamde Eregalerij van de N...

De tekeningen van Danielle Lemaire ontstaan vaak in reeksen, waarvoor Danielle zich in een onderwerp of in het leven van een persoon onderdompelt. Ze hebben een duidelijke verhalende laag: bijvoorbeeld silhouetten van personen, gedetailleerde interieurs, of planten. Maar de tekeningen hebben ook altijd een abstractere laag - een wolk van kleur, figuren die door de hoofdfiguur heen schemeren of de...

Jan Robert Leegte maakt sinds 1997 internetkunst, werk waarin hij de infrastructuur van het internet onderzoekt en speelt met de samenhang tussen de digitale en de fysieke wereld. Afgelopen november kwam daar een spannende stap bij, toen hij in één avond een flinke financiële klapper maakte met de verkoop van 256 NFT’s.

Caz Egelie maakt objecten, 3D-animaties en doet performances, die vaak een bonte mix zijn van mode, theater en beeldende kunst. Caz begon diens werk op de academie op bestaande kunstwerken en kunstenaars te baseren, en ondergraaft via alter-ego’s, beeldcitaten en samenwerking met anderen heersende ideeën over auteurschap en originaliteit.

Suzan Drummen maakte in de jaren ‘90 schilderijen waarin optische illusies en vertekeningen van de geschilderde werkelijkheid centraal stonden. Nu maakt ze opdrachten in de openbare ruimte en wervelende kleurtapijten. Soms liggen ze op de grond, soms lopen ze door op de wand, of over een persoon heen. Ze gebruikt daarvoor glas, kristallen en andere glimmende objecten in symmetrische patronen die a...

Michiel Voet doet de theatervormgeving voor grote producties, maar zijn vrije werk bestaat uit fotoprojecten, tekst en theatervoorstellingen. Als hij de mysterieuze Algerijn Karim Ramtani ontmoet, ontstaat er een uitwisseling: in ruil voor onderdak vertelt Karim over het leven als ongedocumenteerde in Amsterdam, en staat hij model in fotoprojecten. De wonderlijke vriendschap die daaruit ontstaat,...

Filip Vervaet is een beeldhouwer, die werkt met schermen, gekleurd glas dat de perceptie veranderd als je er langs loopt., verkleurende autolakken, afgietsels van planten en in brons of aluminium gegoten beelden waarin de sporen van zijn hand duidelijk zichtbaar zijn. Eenmaal gepresenteerd in een speciale scenografie , moet de aanwezigheid van deze werken een abstract gevoel teweegbrengen bij de k...

In de tekeningen en aquarellen van Dineke Blom blijft het vaak onbepaald wat er precies is afgebeeld. De de vage contouren van een landschap, daaroverheen vegen, her en der een lijn, en rudimentaire geometrische figuren vormen samen een dynamisch geheel. De titels van de werken geven een aanwijzing, en zetten je op het spoor van Hollandse schilders uit de zeventiende eeuw.

Gerda Maas verbindt stukjes klei, polymeer of iepenzaden via draden aan elkaar, waardoor ze een organisch ogende wolk vormen. Deze wandsculpturen zijn ontleend aan de netwerken en patronen die in de natuur voorkomen, zoals de dauwdruppels op een spinnenweb of een vlucht spreeuwen in de lucht - maar ook aan de hersenstructuur van Alzheimerpatiënten.

De foto’s van Gilleam Trapenberg bevinden zich in een grijs gebied tussen feit en fictie over de Caribische eilanden. Gilleam deelt zijn beeld van de vermeende machocultuur op Curaçao, het leven op Sint Maarten dat je niet in de reisbrochures ziet, en is daarbij kritisch op de aanwezigheid van een romantische of zelfs exotische blik.

De schilderijen en tekeningen van Keetje Mans hebben vaak een onheilspellend karakter, alsof er een storm op het punt van uitbarsten staat. Stoelen, vazen en banken, maar ook worden losse hoofden en ledenmaten vormen bij elkaar geplaatst een mysterieus verband, dat zich niet direct laat verklaren.

Het werk van Vedran Kopljar heeft zowel filosofische als absurdistische elementen. De schilderijen uit zijn Inner Space Portals laten ‘binnensten’ zien: darmvormige, glibberige diepten, waarvoor hij inspiratie vond in onder andere pornografische hentai-tekeningen en curieuze subgenres van getekende fan-art. En in zijn Plank Communication Center onderzoekt hij hoe de relatie tussen kunstobject en b...

Tot een paar terug schilderde Natalia Ossef archetypische scènes die in elk foto-album voorkomen, zoals geboortes en feestdagen. Tot ze het roer omgooide, ze zich verder begon te verdiepen in haar Syrische geboortegrond en zelf meer in haar werk verscheen. Maar al snel ging het roer abrupt nog een keer om, toen haar geliefde plotseling overleed.

Al ruim veertig jaar voert Toine Horvers performances uit. Door zijn lichaam te bewegen bouwt hij zoals hij zelf zegt aan ‘bewegings-sculpturen’. Gaandeweg zijn loopbaan is Toine steeds meer met taal gaan werken, door zijn performances zo kort en kernachtig mogelijk te omschrijven, en door te proberen schijnbaar ongrijpbare fenomenen zoals de beweging van wolken in woorden te vangen.

Bart Eysink Smeets weet voor zijn werken situaties te creëren die zowel grappig zijn als je laten nadenken over menselijk gedrag. Vaak gaat zijn werk over de relatie tussen mens en natuur, bijvoorbeeld in zijn documentaire Bart en de steen die terug naar huis ging, waarin hij een zwerfkei van een rotonde in het Drentse Borger plukt en terugbrengt naar Finland. Of in de fotoserie waarvoor hij sierb...