KUNST IS LANG (en het leven is kort)

K. Schippers heeft een indrukwekkend oeuvre aan gedichten, romans, verhalen en kunstkritieken bij elkaar geschreven. Als rode draad door dat oeuvre loopt zijn bijzondere aandacht voor het alledaagse. We praten over wat hem opviel toen hij met spoed het ziekenhuis in werd gereden, hoe je door middel van verhalen overleden vrienden tot leven wekt en zijn nieuwste roman, waarin hoofdpersoon K. Schipp...

Sinds Nour-Eddine Jarram ruim veertig jaar geleden Casablanca verruilde voor de kunstacademie van Enschede, zijn z’n schilderijen, tekeningen en aquarellen geleidelijk aan figuratiever geworden. In zijn recente werk krijgen bootvluchtelingen, Marokkaanse jongeren, bekende schilders en muzikanten een podium, maar ook de samenkomst van twee beeldende culturen wordt onderwerp voor een schilderij: de...

Het eindexamenwerk van Narges Mohammadi bestond uit 700 kilo halva, een zoet geurend deeg dat in de Perzische cultuur gegeten wordt als troost na een uitvaart. Ze boetseerde er twee wanden mee, met daarin uitsparingen in de vorm van een bed, een lamp, een kast - sporen van een geleefd leven. Ook haar recente werk voor de collectie van het Amsterdams Medisch Centrum prikkelt alle zintuigen: een per...

In zijn installaties laat Jaasir Linger via video’s en foto’s het alledaagse leven zien, met een speciale rol voor zijn Surinaamse wortels en de Afro-Surinaamse Winti-religie. In het project Hier praten we liever niet over onderzocht hij de negatieve associaties met Winti, en in de installatie die hij voor Refresh Amsterdam in het Amsterdam Museum maakte filmde Jaasir hedendaagse Winti-rituelen. D...

De beelden van Tirzo Martha zijn assemblages van ongebruikelijke materialen: alledaagse gebruiksvoorwerpen, bouwmaterialen, heiligenbeelden, ingeblikt eten. Ze ontstaan na een samenwerking met verschillende mensen en verwijzen liever naar een sociale context dan een kunsthistorische.

Het werk van Aimée Zito Lema draait om het collectieve geheugen versus het individuele: hoe eigen je je een geschiedenis toe, en hoe kunnen gebeurtenissen van voor je geboorte toch invloed op jou hebben? In haar bewerkte archieffoto’s, films en installaties zoekt ze metaforen voor deze abstracte processen, zoals het geheugen van papier: eenmaal gevouwen kun je een vel papier wel weer vlak krijgen,...

De zwart-wit potloodtekeningen van Tja Ling zijn ingetogen, mysterieus en surrealistisch. Voor haar project Before I was born sprokkelde ze haar familiegeschiedenis bij elkaar, en tekende ze de wonderlijke reizen die haar familie vanuit China heeft gemaakt om uiteindelijk in Nederland te belanden.

in de performances die Nicoline van Harskamp ensceneert, draait het om de betekenis en nuances van taal, en de manier waarop schrijfwijze, klank en betekenis de maatschappij reflecteren. Een belangrijk onderdeel daarvan is de naam: voor de performancereeks My name is language vroeg ze aan honderden mensen: wat is je naam, van wie heb je die gekregen en wat betekent die naam in taal? En dan blijkt...

Judith Quax fotografeerde al ruim tien jaar de gevolgen van migratie van West-Afrika naar Europa, de aangespoelde kleding van migranten die de oversteek waagden, of hoe geliefden op afstand elkaars herinnering levend houden. In haar meest recente project rijdt ze tegen de migratiestroom in, van Amsterdam naar Dakar, om haar zoon Noah kennis te laten maken met zijn Senegalese wortels.

De schilderijen van Vincent Verhoef zijn schetsmatig en ogenschijnlijk eenvoudig te doorgronden: een wolkje boven een woestijn, een landschap opgetrokken uit drie lijnen en enkele vlakken, of een geel schilderij waarin een wolk van doorboringen zijn aangebracht. Vooral door de combinatie met de titel word je vervolgens verleid op zoek te gaan naar een dieper liggende betekenis.

De projecten van Pieter Paul Pothoven beginnen vaak met een historisch object, die hij van betekenis laat veranderen om - vanuit het heden - een andere relatie met het verleden aan te gaan. Zo werd de houten lepel waarmee zijn opa gevangen zat in de Tweede Wereldoorlog een monument voor de zwijgzaamheid binnen zijn familie. En plaatst de uit VOC-kisten opgetrokken voorgevel van een vergaderadres v...

Julius Thissen onderzoekt in zijn werk onder meer het begrip mannelijkheid, bijvoorbeeld via performances waarvoor hij in de huid van de stereotype machoman of zakenman kruipt. Naast zijn eigen beeldend werk doet hij artistiek onderzoek en combineert dat met het geven van diversiteitsadvies aan instellingen in de culturele sector.

Iris Kensmil tekent en schildert portretten, vaak van personen die een belangrijke rol speelden in de zwarte, sociale geschiedenis, die in combinatie met hun specifieke tentoonstellingsplek en aanvullende geometrische patronen een installatie vormen. Haar levensgrote portretten van zwarte feministes waren, samen met het werk van Remy Jungerman, de Nederlandse inzending voor de Biënnale van Venetië...

Carlijn Kingma noemt zichzelf cartograaf: ze maakt enorme zwart-wit tekeningen waarin ze abstracte geschiedenissen en sociale situaties vertaalt naar architecturale tekeningen, die zich laten lezen als verhaal. Haar nieuwste tekening heeft ze gebaseerd op Rutger Bregmans De meeste mensen deugen en wordt in samenwerking met De Correspondent gepubliceerd.

De collages en animaties van Shertise Solano zijn speels, maar ook macaber: half mens, half dier, met indringende ogen en uitgestrekte klauwen, in onontkoombaar zwart, wit en rood. Het zijn wezens die binnenin haar leven, en die ze leerde kennen toen haar blik door een noodlottige situatie noodgedwongen naar binnen werd gericht.

In het werk van Job Wouters is kalligrafie geen truttig schoonschrift, maar een mengsel van graffiti, oude lettertypes en een flinke dosis psychedelische drugs. Letters golven en vloeien over tot vormen die soms niet meer tot letters te herleiden zijn. Job tekent altijd ergens rond de lijn tussen autonome en toegepaste kunst, zo ook in zijn nieuwste project met schilder-in-crime Gijs Frieling: ant...

In de werken van Raul Balai draait het om het inzichtelijk maken van machtsstructuren: hoe ze doorklinken in de manier waarop het verhaal van de geschiedenis wordt verteld en gereproduceerd, en hoe ze leiden tot de samenleving die we nu hebben. Dat krijgt concreet vorm in bijvoorbeeld de installatie #Ishouldloveyoumorethanpizza, een tempel van dozen waar je een kaarsje brandt voor de tot heiligen...

Olphaert den Otter schildert al zo’n dertig jaar met de eeuwenoude techniek van ei-tempera, een keuze die hem op de academie wegleidde van de destijds modieuze hang naar vernieuwing. In zijn reeksen onderzoekt hij gestaag, per schilderij, een facet van een bepaald thema, in een beeldtaal die zowel verleidelijk als helder moet zijn. Zijn reeks World Stress Paintings bijvoorbeeld, vereeuwigt vluchti...

Fotograaf Rein Jelle Terpstra interesseert zich voor de relatie tussen fotografie en het geheugen: hij vroeg beeldmakers te vertellen over de foto die ze nét niet konden maken, maar wel in hun geheugen gegrift staat. Ook fotografeert hij de lievelingsbeelden van mensen wiens zicht achteruit gaat, om ze later te kunnen beschrijven en de herinnering levend te houden. En de afgelopen vier jaar was hi...

Rode draad in het werk van Aneta Lesnikovska is manipulatie: haar debuutfilm, gedraaid in de rauwe Dogma-stijl, is deels fictie en deels documentair en drijft op Macedonische acteurs die in de veronderstelling zijn dat ze een internationaal gefinancierde film terechtkomen. En in een installatie in het Stedelijk nam Aneta 15 jaar geleden heimelijk biechten op van Museumnacht-gangers, die ze beloofd...

In de vaak metershoge pasteltekeningen van Jacobien de Rooij golft, wuift en kronkelt de natuur je tegemoet. Door haar verbluffende kleurgebruik en speelse stijl laat Jacobien zien dat landschapswerken allesbehalve truttig hoeven te zijn - al heeft het haar 10 jaar pogingen tot Kunst met een grote K gekost voor ze zichzelf toestond om landschappen af te beelden.

Geert Mul begon als VJ in de Rotterdamse underground techno-scene van de jaren ‘90 en legt al vrijwel zijn hele carrière databases van beelden aan. Een gesprek over hoe het hoofd te bieden aan de onstuitbare beeldenstroom die het internet teweeg heeft gebracht, en hoe zijn werk je bewust maakt van alle processen waarmee kijken gepaard gaat.

Ansuya Blom tekent, schildert, filmt en schrijft over wat normaal gesproken niet op de voorgrond treedt, omdat het niet logisch en rationeel is, of geen definitieve, uitgesproken vorm heeft. Bijvoorbeeld als het gaat om gekte, of om hoe je als mens op zijspoor komt te staan als je toevallig niet de taal spreekt die als normaal wordt gezien. Ansuya krijgt dit jaar de Dr. A.H. Heinekenprijs voor de...

Farida Sedoc maakt zeefdrukken, collages, installaties en ontwerpt kleding. Haar werk is sterk grafisch en staat in de traditie van straatcultuur, met alle thema’s die daar horen, zoals social justice, protest, politiek en verdomd hippe kleren.

De schilderijen van Lieven Hendriks zijn op het eerste gezicht vooral optische illusies: een beslagen spiegel met vingerstrepen er op, of een monochroom dat verkeerd is opgespannen en wat plooien vertoont. Maar er is meer aan de hand: Lieven wil het proces van kijken, en vooraf gevormde oordelen daarover op losse schroeven zetten.