Jess

ภิกษุทั้งหลาย ! สมัยใด จิตฟุ้งซ่าน สมัยนั้น เป็นกาล เพื่อเจริญปัสสัทธิสัมโพชฌงค์ เป็นกาล เพื่อเจริญสมาธิสัมโพชฌงค์ เป็นกาล เพื่อเจริญอุเบกขาสัมโพชฌงค์.

ภิกษุทั้งหลาย ! ก็สมัยใด จิตหดหู่ สมัยนั้น มิใช่กาล เพื่อเจริญปัสสัทธิสัมโพชฌงค์ มิใช่กาล เพื่อเจริญสมาธิสัมโพชฌงค์ มิใช่กาล เพื่อเจริญอุเบกขาสัมโพชฌงค์.

เร่งทำความเพียร แข่งกับภัยในอนาคต ๑) ก่อนที่ความแก่จะมาถึง ๒) ก่อนที่ความเจ็บไข้จะมาถึง ๓) ก่อนที่อาหารจะหายาก ๔) ก่อนที่จะมีโจรเกลื่อนเมือง ๕) ก่อนที่สงฆ์แตกกัน

การตามรู้ซึ่งความจริง ๑) ปลูกฝัง ศรัทธา ลงไปในภิกษุนั้น ครั้นมีศรัทธาเกิดแล้ว ๒) ย่อมเข้าไปหา ครั้นเข้าไปหาแล้ว ๓) ย่อมเข้าไปนั่งใกล้ ครั้นเข้าไปนั่งใกล้แล้ว ๔) ย่อมเงี่ยโสตลง ครั้นเงี่ยโสตลง ๕) ย่อมฟังซึ่งธรรม ครั้นฟังซึ่งธรรมแล้ว ๖) ย่อมทรงไว้ซึ่งธรรม ๗) ย่อมใคร่ครวญซึ่งเนื้อความแห่งธรรมทั้งหลาย อันตนทรงไว้แล้ว เมื่อใคร่ครวญซึ่งเนื้อความแห่งธรรมอยู่ ๔) ธรรมทั้งหลายย่อมทนต่อความเพ่งพินิจ, เมื่อกา...

"ข้าพเจ้ามีความเชื่ออย่างนี้" ดังนี้ เขาก็ อย่าพึงถึงซึ่งการสันนิษฐานโดยส่วนเดียว ว่า "อย่างนี้เท่านั้นจริง อย่างอื่นเปล่า" ดังนี้ก่อน ...

ลักษณะของผู้เกรียจค้านตลอดเวลา

ลักษณะของ”ผู้มีความเพียรตลอดเวลา

"เราทั้งหลาย จักคุ้มครองทวารในอินทรีย์ทั้งหลายเป็นผู้รู้ประมาณในการบริโภค ตามประกอบธรรมเป็นเครื่องตื่น เป็นผู้เห็นแจ่มแจ้งซึ่งกุศลธรรมทั้งหลาย และจักตามประกอบอนุโยคภาวนาในโพธิปักขิยธรรม ทั้งในยามต้นและยามปลายอยู่เสมอ ๆ" ดังนี้.

ความเพียรที่บุคคลปรารภจัดเกินไป ย่อมเป็นไปเพื่อความฟุ้งซ่าน ย่อหย่อนเกินไป ย่อมเป็นไปเพื่อความเกียจคร้าน.

(๔) ในสมัยใด มนุษย์ทั้งหลาย ย่อมแจกจ่ายทานตามสติ ตามกำลังในนักบวชผู้มีศีล ซึ่งเข้าไปสู่สกุล ในสมัยนั้น สกุลนั้น ชื่อว่า ปฏิบัติข้อปฏิบัติที่เป็นไปเพื่อการได้โภคทรัพย์ใหญ่.

๘ จำพวก คือ ( ๑ ) พระโสดาบัน (๒) พระผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งโสดาปัตติผล (๓) พระสกทาคามี พระผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งสกทาคามิผล (๕) พระอนาคามี (๖) พระผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งอนาคามิผล (๗) พระอรหันต์ พระผู้ปฏิบัติเพื่อความเป็นอรหันต์

ภิกษุทั้งหลาย ! ความรู้สึกได้เกิดขึ้นแก่เราว่า ผลวิบากแห่งกรรม ๓ อย่างนี้แล ที่ทำให้เรามีฤทธิ์มากถึงอย่างนี้ มีอานุภาพมากถึงอย่างนี้ วิบากแห่งกรรม ๓ อย่าง ในครั้งนั้น คือ (๑) ผลวิบากแห่งทาน การให้ (๒) ผลวิบากแห่งทมะ การบีบบังคับใจ (๓) ผลวิบากแห่งสัญญมะ การสำรวมระวัง ดังนี้.

มีลาภ เสื่อมลาภ มียศ เสื่อมยศ นินทา สรรเสริญ สุข และ ทุกข์ แปดอย่างนี้เป็นสิ่งที่ไม่เที่ยงในหมู่มนุษย์ ไม่ยั่งยืนมีความแปรปรวนเป็นธรรมดา.

ทำดี ได้ดี

ผลของการไม่มีศีล

ภิกษุทั้งหลาย ! สัตว์ทั้งหลายเป็นผู้มีกรรม เป็นของตน เป็นทายาทแห่งกรรม มีกรรมเป็นกำเนิดมีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์ มีกรรมเป็นที่พึ่งอาศัย กระทำกรรมใดไว้ ดีก็ตามชั่วก็ตาม จักเป็นผู้รับผลแห่งกรรมนั้น.

เธอพึงทำให้บริบูรณ์ในศีลทั้งหลาย พึงตาม ประกอบในธรรมเป็นเครื่องสงบแห่งจิตในภายในเป็นผู้ไม่เหินห่างในฌานประกอบพร้อมแล้วด้วยวิปัสสนาและให้วัตรแห่งผู้อยู่สูญญาคารทั้งหลายเจริญงอกงามเถิด.

จุนทะ ! เพราะเหตุว่า กุศลกรรมบถ ๑๐ประการเหล่านี้ เป็นตัวความสะอาด และเป็นเครื่องกระทำความสะอาด.

อกุศลกรรมบถ 10 ความไม่สะอาดทางกาย มี ๓ อย่าง ความไม่สะอาดทางวาจา มี ๔ อย่าง ความไม่สะอาดทางใจ มี ๓ อย่าง ความไม่สะอาดทางกาย มี ๓ อย่าง

อุโบสถศีล

ทาน ที่จัดว่าเป็น มหาทาน=ศีล5

(ปาณาติปาตา เวรมณี) เธอนั้น ละปาณาติบาต เว้นขาดจากปาณาติบาต (ฆ่าสัตว์) (อทินนาทานา เวรมณี) เธอนั้น ละอทินนาทาน เว้นขาดจากอทินนาทาน (ลักทรัพย์) (กาเมสุมิจฉาจารา เวรมณี) เธอนั้น ละการ ประพฤติผิดในกาม เว้นขาดจากการประพฤติผิดในกาม (มุสาวาทา เวรมณี) เธอนั้น ละมุสาวาท เว้นขาด จากมุสาวาท (สุราเมระยะมัชชะปมาทัฏฐานา เวรมณี) เธอนั้น เว้นขาดจากการดื่มน้ำเมา คือสุราและเมรัย อันเป็นที่ตั้งของความประมาท.

เพราะสิ่งนี้มี สิ่งนี้จึงมี เพราะความเกิดขึ้นแห่งสิ่งนี้ สิ่งนี้จึงเกิดขึ้น เพราะสิ่งนี้ไม่มี สิ่งนี้จึงไม่มี เพราะความดับไปแห่งสิ่งนี้ สิ่งนี้จึงดับไป

ภิกษุทั้งหลาย ! เรากล่าวซึ่งเจตนาว่าเป็นกรรม เพราะว่าบุคคลเจตนาแล้ว ย่อมกระทำซึ่งกรรมด้วยกาย ด้วยวาจา ด้วยใจ ...

ภิกษุทั้งหลาย ! เปรียบเหมือนงูที่ตกลงไปจม อยู่ในหลุมคูถ กัดไม่ได้ก็จริงแล แต่มันอาจทำคนที่เข้าไปช่วยยกมันขึ้นจากหลุมคูถให้เปื้อนด้วยคูถได้(ด้วยการดิ้นของมัน) นี้ฉันใด. ภิกษุทั้งหลาย ! แม้ผู้เข้าใกล้ชิด จะไม่ถือเอา นักบวชชนิดนี้เป็นตัวอย่างก็จริงแล แต่ว่า เสียงร่ำลืออันเสื่อมเสียจะระบือไปว่า "คน ๆ นี้ มีมิตรเลว มีเพื่อนทราม มีเกลอลามก" ดังนี้ ฉันนั้นเหมือนกัน.