Ήμουνα νια και γέρασα... (και μυαλό δεν έβαλα από το 1985)

Ο Φεβρουάριος του 1988 με βρήκε κουρασμένη, άρρωστη και λίγο πιο μόνη απ’ όσο άντεχα. Σε αυτό το ελληνικό podcast διαβάζω σελίδες από το προσωπικό μου ημερολόγιο , γραμμένες όταν ήμουν 17 χρονών, στα τέλη της δεκαετίας του ’80. Το κείμενο ακούγεται όπως γράφτηκε. Χωρίς φίλτρα. Χωρίς διορθώσεις. Αρρώστια, ένταση στο σπίτι, τιμωρία χωρίς έγκλημα και ένας αποχαιρετισμός που πονάει. Μια αληθινή ιστορί...

Όταν ήμουν έφηβη, πίστευα ότι ο έρωτας είναι απάντηση. Σε όλα. Σε αυτό το επεισόδιο ακούς εμένα να προσπαθώ να καταλάβω γιατί η κοινωνία φοβάται τόσο πολύ την αγάπη. Γιατί το σώμα κρίνεται. Γιατί το συναίσθημα μπαίνει σε κανόνες. Και γιατί όλοι έχουν γνώμη για το πώς πρέπει να ζεις. Δεν προσπαθώ να βρω λύσεις. Ούτε να δικαιώσω τον εαυτό μου. Απλώς διαβάζω όσα σκεφτόμουν τότε — και ακούγονται ακόμα...

Αρχές 1988. Περιμένω ένα τηλέφωνο που δεν χτυπάει. Και ταυτόχρονα ζω μέσα σε ένα σπίτι όπου όλοι φωνάζουν, όλοι κατηγορούν και κανείς δεν λέει την αλήθεια. Σε αυτό το επεισόδιο διαβάζω το ημερολόγιό μου όπως γράφτηκε τότε . Χωρίς φίλτρο. Χωρίς ωραιοποίηση. Χωρίς «έλα μωρέ». Πατέρας. Μητέρα. Γιαγιά. Ρόλοι που μπλέκονται, χειρισμοί που δεν φαίνονται και μια έφηβη που νομίζει ότι φταίει η ίδια για όλ...

Λίγο πριν μπούμε στο 2026.... εεε όχι στο 1988ήθελα να πω...3,5 λεπτά χωρίς μοντάζ,χωρίς φίλτροκαι χωρίς καμία προσπάθεια να σωθώ. Το άφησα όπως γράφτηκε. Δεν το διόρθωσα. Δεν το έκοψα. Γιατί κάπως έτσι κλείνει και η χρονιά:με μπέρδεμα, γέλιο και μια μικρή απώλεια προσανατολισμού. Μικρό bonus για την Πρωτοχρονιά. Πριν ξεκινήσουμε κανονικά το ταξίδι στο 1988.

Το 1987 τα είχε όλα. Έρωτες, χωρισμούς, πρώτες φορές, καψούρες, κασέτες, εξετάσεις, καλοκαίρια που δεν τελείωναν ποτέ — και μια Ελλάδα που άλλαζε μαζί μας. Σε αυτό το επεισόδιο ανοίγω τα παλιά μου ημερολόγια και κάνω αναδρομή μήνα-μήνα στο 1987 , χωρίς φίλτρα και χωρίς ωραιοποίηση. Ονόματα, γεγονότα, σχέσεις που διαλύθηκαν, άλλες που δεν έπρεπε να ξεκινήσουν ποτέ, μικρές νίκες, μεγάλες απογοητεύσε...

Σε αυτό το επεισόδιο ανοίγω μια σελίδα που για χρόνια απέφευγα. Όχι γιατί ήταν δύσκολη. Αλλά γιατί ήταν σημαντική . Είναι η περίοδος όπου για πρώτη φορά συνειδητοποιώ ότι οι σχέσεις δεν είναι παιχνίδι. Ότι ο έρωτας μπορεί να σε σηκώσει – αλλά μπορεί και να σε ταρακουνήσει. Και ότι η «πρώτη φορά» δεν είναι απλώς μια εμπειρία, είναι ένα κατώφλι που το περνάς και δεν επιστρέφεις ποτέ όπως ήσουν. Με τ...

Έρωτες, συγκρούσεις, διλήμματα, οικογενειακές κρίσεις και μια καρδιοχειρουργική επέμβαση που πάγωσε τον χρόνο. Στο Επεισόδιο 15 διαβάζω το ημερολόγιο όπως ακριβώς γράφτηκε τότε: ωμό, αστείο, σκληρό, τρυφερό και μπερδεμένο… σαν την εφηβεία μου. Ανάμεσα στον ΑΑ, τον Βασίλη, τον Θοδωρή, τη σχολική αλλαγή, τις φίλες, τις ενοχές και τις αλήθειες που δεν ήθελα να δω, προσπαθώ απλώς να καταλάβω ποια είμα...

Σε αυτό το επεισόδιο συνεχίζουν οι εξομολογήσεις εκείνης της κατασκήνωσης του 1987, εκεί που όλα ήταν απλά και μπερδεμένα ταυτόχρονα. Μυστικά ξημερώματα, σκηνές που φιλοξενούσαν περισσότερα από άστρα, έρωτες που μεγάλωναν πιο γρήγορα απ’ ό,τι εμείς, και το θρυλικό «Hold Me Now» να παίζει την πιο κατάλληλη στιγμή. Θα ακούσεις ιστορίες για • ύπνους που δεν έπρεπε να συμβούν • σουτιέν σε τσέπες (πολλ...

Στο σημερινό επεισόδιο του «Ήμουνα νια και γέρασα» σε παίρνω μαζί μου στην κατασκήνωση του 1987 – εκεί όπου πήγα για μια εβδομάδα διακοπές και κατέληξα να κάνω πιο πολλές διαπραγματεύσεις κι από τη Βουλή. Ένα ταξίδι που ξεκινάει με έναν “φυσιολογικό” χαιρετισμό σε κάποιον που μου είχε διαλύσει την ψυχή, μια συζήτηση που ανοίγει πληγές, έναν αλφα-άλφα που κλαίει, έναν εγωισμό που πάει διακοπές, και...

Καλοκαίρι ’87. Ο Θοδωρής “φιλοσοφεί”, ο ΑΑ τα φτιάχνει με άλλη, κι εγώ παλεύω με έναν καύσωνα που λιώνει και την πόλη και τα νεύρα μου. Ανάμεσα σε ψυγειακά σεντόνια, άβολα τηλεφωνήματα και μια ηλεκτρική καρέκλα σε ντοκιμαντέρ, ανακαλύπτω τι σημαίνει προδοσία – και πόσο δύσκολα χωνεύεται. 🎧 «Ήμουνα νιά και γέρασα» — το επεισόδιο που καίει πιο πολύ κι από τον ήλιο του ’87.

Εγώ, η Pink C, ανοίγω το ημερολόγιο με τα κίτρινα φύλλα — και θυμάμαι την ανάβαση στον Όλυμπο. Ανεβαίναμε με όνειρα και κοιλόπονους, και κατεβαίναμε με καψούρες και ιστορίες που θα κουβαλούσαμε μια ζωή. Στο Κορυφές, Κοιλιές και Καψούρες , μιλάω για τη στιγμή που κατάλαβα πως δεν χρειάζεται να φτάσεις στην κορυφή για να νιώσεις μεγάλη· αρκεί ένα μπαλόνι, μια αγκαλιά και μια Whitney Houston στο φόντ...

Και σε αυτό το επεισόδιο ανοίγω το ημερολόγιό μου στον Ιούλιο του ’87 — τότε που τα καλοκαίρια κρατούσαν για πάντα και οι έρωτες τελείωναν σε μια πίστα ντίσκο. Με έναν Βερίκοκο που βαριέται, έναν ΑΑ που μεθάει απ’ τη ζωή κι εμένα να προσπαθώ να επιβιώσω ανάμεσα σε μπλουζ, ραβασάκια και συναισθηματικά restart. Ένα επεισόδιο γεμάτο αλάτι, μουσική και εκείνη τη γλυκόπικρη αίσθηση πως μεγαλώσαμε — αλλ...

Στο ένατο επεισόδιο του «Ήμουνα νια και γέρασα» γυρίζω πίσω στον Μάρτιο του 1987 – την εποχή που είχα μόλις χωρίσει με τον Γιώργο, φιλιόμουν κρυφά με τον Θοδωρή, λάτρευα τον Βερύκοκο και πάλευα να μη με πιάσουν να γράφω στο ημερολόγιο. Έξω είχε χιόνια στην Κηφισιά, μέσα είχα ανεμοβλογιά, και στο ραδιόφωνο έπαιζαν το We are the Champions! ενώ ο Γκάλης σήκωνε την Ελλάδα στο Eurobasket. Διαβάζω τις σ...

Φεβρουάριος ’87. Ήμουν έφηβη, εννοείται μπερδεμένη, γεμάτη γράμματα, φίλους και ξεραμένα τριαντάφυλλα. Σ’ αυτό το επεισόδιο διαβάζω τις σελίδες του ημερολογίου μου, εκεί όπου ο έρωτας με τον Γιώργο, η φιλία με τον Θοδωρή και οι παρεξηγήσεις με τον Βερύκοκο γίνονται ένα μπλέξιμο πιο μεγάλο κι απ’ τα μαλλιά μου μετά το σχολείο. Μιλούσα με στυλό, έκλαιγα με χιούμορ και κρατούσα πέταλα από ένα τριαντά...

Αρχές του ’87. Το καράβι κουνάει, οι καρδιές μπλέκουν κι εγώ κάπου ανάμεσα σε δύο αγάπες και έναν Amstrad. Το ημερολόγιό μου συνεχίζεται – με δάκρυα, γέλια και… ρεβίθια. 💕

Πρώτη Λυκείου: τα αρχαία μου φαίνονται τιμωρία, η παρέα διαλύεται, κι εγώ πιο μπερδεμένη από ποτέ ανάμεσα στον Γιώργο και τον Βερύκοκο. Μοναξιά, γράμματα που δεν φτάνουν ποτέ στην ώρα τους και το πρώτο reality check της εφηβείας μου.

Καλοκαίρι 1986: κατασκήνωση, έρωτες, φιλίες, μπερδέματα και μια καρδιά που έγινε… αγκινάρα. Το Επεισόδιο 5 του «Ήμουνα νια και γέρασα» είναι ένα ταξίδι σε 25 μέρες που κράτησαν για πάντα.

Μικρά χαρτάκια, κασέτες με slow κομμάτια και λόγια που έσταζαν έρωτα. Σε αυτό το επεισόδιο διαβάζω τα γράμματα του Γιώργου, όπως σώθηκαν από εκείνο το καλοκαίρι των 80s. Ένα ταξίδι σε μια εποχή που ο έρωτας γραφόταν με bic και ψυχή.

Πλατεία Βάθης 1986: έρωτες, γιαγιάδες με κλειδιά, κουτσομπολιά και ένας φίλος του πατέρα μου που δεν ήταν και τόσο «κύριος». Η Αθήνα-χωριό και η Ομόνοια-ζούγκλα σε ένα επεισόδιο γεμάτο 80s εφηβικές ιστορίες.

Τι κοινό έχουν οι πρώτοι έρωτες, οι απειλές για… αιώνια παρθενία, η ραδιενέργεια από το Τσερνόμπιλ και μια μπουνιά από τον Γιώργο; Σωστά μάντεψες: το ημερολόγιο του 1986! Σε αυτό το επεισόδιο θα ακούσεις πώς κουβαλούσα εβαπορέ, πώς ο Βίκτωρ έγινε “ειδικός” στις θεωρίες του έρωτα στα 15 του, και πώς ένα γράμμα στο Cosmopolitan έμοιαζε η μόνη λύση για τις ερωτικές απορίες της εποχής. Στο τέλος… έπεσ...

Γυρίζουμε πίσω, στα μέσα της δεκαετίας του ’80. Στις μέρες που οι φίλοι συναντιόντουσαν στα βιντεοκλάμπ, τα καλοκαίρια μύριζαν πορτοκαλάδα σταμπαλκόνια και κάθε τραγούδι των Wham και των Scorpions έμοιαζε με soundtrack της ζωής μας. Στο πρώτο επεισόδιο του «Ήμουνα νια και γέρασα» ξεφυλλίζω τοπαλιό μου ημερολόγιο· με έρωτες που κρατούσαν λίγες μέρες, φιλιά που νόμιζες πως ήταν για πάντα και φιλίες...

Γεια σας. Είμαι η Pink C και αυτό είναι το podcast «Ήμουνα νια και γέρασα»— ναι, ο τίτλος είναι ακριβώς αυτό που νομίζετε.