فرزندان نور

هرگاه زن و شوهر در زندگی با مشکلی مواجه شوند، باید ریشۀ آن را پیدا کرده و برطرف کنند. اغلب مشکلات زناشویی به‌دلیل تفاوت شخصیتی، غرور و انتظارات بی‌جا و جهان‌بینی نادرست می‌باشند.‏

برطبق کلام خدا، زن باید از شوهر خود اطاعت کند و به او مشورت بدهد. زن ازطرف خدا اختيار دارد که امور خانه را با اقتدار کامل اداره کند و همسر و خانوادۀ خود را محبت نماید.‏

خدا برای زن و مرد وظایفی خاص در‌نظر گرفته است. مرد به‌عنوان سر و رهبر زن و خانواده، وظیفۀ ادارۀ امور روحانی و مادی خانواده را برعهده دارد و باید با محبتی فداکارانه خانواده‌اش را محبت نمايد.‏

طرح و نقشۀ تشکیل خانواده ازسوی خداست و او سر همۀ خانواده‌ها می‌باشد. ازنظر مسیحیت، یک مرد فقط باید یک زن اختیار کند و ازدواج آنها بر پایۀ عشق الهی استوار باشد.‏

خدا انسان را مرد و زن آفرید و هر دو مخلوق خاص او هستند. ازدواج امری است که خدا مقرر فرموده و درنظر او مهم و مقدس می‌باشد. در یک خانوادۀ مسیحی، زن و شوهر وظایفی خاص و متفاوت دارند.‏

ما باید آمادۀ زحمات باشیم و در همۀ شرایط با فروتنی تسلیم خدا و ارادۀ او گردیم. ما باید با امید، سختی‌ها و جفاها را تحمل کنیم، زیرا روح‌القدس از این شرایط استفاده می‌کند و شخصیت ما را اصلاح می‌سازد.‏

کلیسا‌ها در مشکلات، نیازمند شبانان و رهبران خوب و دلسوز می‌باشند. یک شبان خوب و دلسوز باید خصوصیاتی داشته باشد تا بتواند فرزندان خدا را به‌درستی رهبری و هدایت نماید.‏

مسیحیان، دعوت شده‌اند که برای عدالت زحمت ببینند. ما باید منتظر زحمات باشیم و در میان آزمایش‌ها شادی کرده و خود را به خدا بسپاریم. روح‌القدس در میان زحمات، ما را یاری و تسلی می‌بخشد.‏

پطرس، ما را تشویق می‌کند که برطبق اراده و ارزش‌های خدا زندگی کنیم و با محبت و صداقت یکدیگر را خدمت کنیم. ما باید مقدس زندگی کنیم و با اشتیاق در انتظار بازگشت مسیح باشیم.‏

ما باید نسبت‌به پاکی وجدان خود حساس باشیم، زیرا وجدان پاک به ما آرامش می‌بخشد و ما را از آنچه مردم درمورد ما می‌گویند بی‌نیاز می‌سازد و همچنین به ما کمک می‌کند تا در سختی‌ها مقاومت کنیم.‏

محبت، شیرازۀ زندگی مسیحی و خلاصۀ شریعت است و خداوند به ما حکم می‌کند که به دیگران و حتی به دشمنان خود محبت کنیم. ما باید در شادی و غم دیگران شریک شویم و خود را فروتن بسازیم.‏

برای انتخاب همسری مناسب، باید معیارهای درستی داشته باشیم. ما باید برای شناخت فرد، به رابطۀ او با خدا و رفتارش با دیگران توجه کنیم و از شبانان کلیسا نيز کمک و مشورت بگیریم.‏

خون مسیح ما را از بردگی و بندگی آزاد ساخته و به ما آزادی ابدی عطا فرموده است. ما باید زندگی مقدسی داشته باشیم و خودمان را مانند قربانی زنده تقدیم خدا کنیم و در هر شرایطی مطیع او باشیم.‏

ما که به‌واسطۀ مسیح نجات یافته‌ایم، تقدیس شده‌ایم و امید زنده داریم، باید پاک و مقدس بمانیم و به شایستگی فرزند خدا زندگی کنیم و همچنین با اشتیاق منتظر بازگشت عیسی مسیح باشیم.‏

کلام خدا می‌فرماید که اگر در رنج مسیح شریک هستیم، در جلال او نیز شریک خواهیم شد. ما باید به این دنیا و سختی‌ها به‌عنوان فرصتی برای آماده شدن و رسیدن به جلال خدا نگاه کنیم.‏

ما ايمانداران مسيحی متحمل سختی و جفا می‌شویم زیرا در این دنیا غریب هستیم، اما مسیح تا انقضای عالم با ما خواهد بود و از ما محافظت می‌کند. ما دارای امید زنده هستیم و باید به این امید افتخار کنیم.‏

یکی از عنوان‌های ایمانداران در کتاب مقدس، فرزندان و وارثان وعده می‌باشد. خدا توسط عیسی مسیح وعده‌های خود را عملی ساخته است و هیچ‌کدام از وعده‌های خدا بر زمین نخواهد افتاد.‏

عیسی مسیح به این جهان آمد تا آتش غیرت روحانی و محبت الهی را بر زمین شعله‌ور سازد و آتش قدوسیت الهی را در ما روشن کند. محبت مسیح قادر است تا شعله‌ای همیشگی در ما پدید آورد.‏

ما باید از خدا بخواهیم تا به ما رؤیا و درک اراده و نقشۀ خود را بدهد، زیرا وقتی که رؤیای الهی داشته باشیم در هر سختی و مشکلات، مثل مسیح قدم برمی‌داریم و واکنش درستی خواهیم داشت.‏

ما در دعا از شرایط و احتیاجات خود با خدا صحبت می‌کنیم، اما در پرستش خود را فراموش کرده و جلال و عظمت الهی خدا را توصیف می‌کنیم. ما باید در هر شرایطی خدا را ستایش و پرستش کنیم.‏

چون قيام و برخاستن عيسی مسيح از مردگان، حقيقتی غير قابل انکار است، همۀ ايماندارانِ واقعی او نيز همانند او قيام خواهند کرد و برای هميشه در حضور خدا خوشبخت و سعادتمند خواهند زيست.‏

اگرچه، کفن عيسی که از پارچه‌های کتانی نوار مانند و آغشته به مواد مختلف تشکيل شده بود، سفت و محکم بر جسد او چسبيده بود و هرچند، سنگ بزرگ مهر و موم شده‌ای بر مقبرۀ عيسی قرار داشت و نگهبانان مقبره را نگهبانی می‌کردند، اما عيسی کفن و قبر را خالی گذاشت و از مردگان قيام نمود.‏

ادعاها و انتقادها دربارۀ رستاخیز عیسی را می‌توان عمدتاً با پنج واقعیت تاریخی پاسخ داد: مرگ او بر صلیب، دیده شدنش پس از مرگ توسط شاگردان، ایمان پولس که دشمن و مخالف مسیحیان بود، ایمان یعقوب برادر ناتنی مسیح، و شهادت به قبر خالی.‏

رستاخیز عیسی مسیح بر پنج واقعیت تاریخی قابل دفاع تکیه دارد که مورد پذیرش بسیاری از محققان عهد جدید هستند: ۱ مرگ بر صلیب؛ ۲ قبر خالی؛ ۳ شهادت شاگردان؛ ۴ تغییر ناگهانی پولس؛ و ۵ ایمان یعقوب (برادر ناتنی ناباورد). انکار این رستاخیز مستلزم ارائه توضیحی منطقی و جامع برای هر پنج واقعیت تاریخی فوق است.‏

رستاخیز مسیح بر اساس پنج واقعیت تاریخی اثبات می‌شود: مرگ او بر صلیب، ایمان شاگردان بر مبنای دیدار با او پس از مرگ، ایمان‌آوردن پولس، اعتراف یعقوب برادر عیسی، و شهادت زنان به دیدن قبر خالی.‏