فرزندان نور

همانطور که امروزه در اسناد هر کشور اسامی مردم ثبت شده است، ازلحاظ روحانی نیز اسامی ما، یا در دفتر حیات با خدا یا در دفتر هلاکت با شیطان ثبت می‌شود. تصمیم با شما‌ست که کدام را انتخاب می‌کنيد.‏

مسیح، به این جهان آمد تا اعمال و طرح و نقشه‌ای را که شیطان برای نابودی بشر در‌نظر داشت، باطل سازد. مسيح، مسیر قطاری را که به‌طرف هلاکت و نابودی می‌رفت، به‌سمت ملکوت خدا عوض می‌کند.‏

خدا، هدیه‌ای به ما بخشيد که واقعاً به آن نیاز داشتیم. عيسی مسيح خداوند، آمد که ما را از گناه نجات دهد و نجات‌دهندۀ ما باشد. به‌علاوه، او آمد که شفيع و مالک و خداوند ما باشد.‏

جنگ ما با انسان‌ها و جسم و خون نیست. دشمن اصلی ما شيطان و نيروهای حاکم بر اين جهان تاريک و فوج‌های ارواح شرير در جايهای آسمانی است.‏

مزدی که گناه می‌دهد موت است ولی مسيح بدون هيچ ‌گناهی به‌خاطر ما گناهکاران بر صليب جان خود را فدا کرد. او مزد گناهان ما را به‌طور کامل پرداخته و به‌وسیلۀ ایمان به او می‌توانیم نجات و حيات بيابيم.‏

گناه، اسارت به‌بار می‌آورد و قدوسیت، آزادی به‌همراه می‌آورد. وقتی گناه می‌کنیم، گرفتار گناه می‌شويم و اين به‌خاطر نافرمانی، خودخواهی و نقطه ‌ضعف‌ها‌ی‌مان است.‏

ما به‌خاطر ترس از سختی‌ها نباید به خدا پشت کنیم بلکه باید او را جلال دهیم. ما در هر حالتی و در هر کجا که هستیم باید کار درست را با انگیزۀ خوب انجام دهیم حتی اگر به‌ضرر ما باشد.‏

خدا اجازه می‌دهد که مشکلات وارد زندگی ايمانداران مسيحی شوند تا آنها را در ايمان مستحکم نمايد و بتواند از آنها برای جلال نام خود استفاده کند. یوسف حکمت خدا و تقدیر الهی را زير سؤال نمی‌برد.‏

اگر واقعاً به عیسی مسیح ایمان بیاوریم، نجات و آرامش الهی مسيح نصیب ما می‌شود. اما اگر مسيح را رد کنيم و به او ايمان نياوريم، آرامش مسيح را که بادوام و درونی است، ازدست می‌دهيم.‏

ما ايمانداران مسيحی، بايستی بدانیم در مسيح که هستيم و خدا چه نقشه‌ای برای آيندۀ ما دارد. ما بايد به چیز‌های آسمانی بينديشيم و آنها را بجوييم و شهوت و طمع و خشم و بدخواهی را از خود دور سازیم.‏

وقتی از گناه توبه می‌کنیم و به مسيح و واقعيت مرگ و قيام او ايمان می‌آوريم، روح‌القدس در ما ساکن می‌شود. هرقدر با مسيح رابطۀ عمیق‌تری داشته باشيم، ثمرۀ روح‌القدس بيشتر در زندگی ما ديده می‌شود.‏

بگذارید روح‌القدس در دعا‌های شما، کنترل مطلق را داشته باشد. به هر گناهی که او ما را متوجه می‌کند با دلی توبه‌کار اعتراف کنیم. مطیع ارادۀ خدا باشیم و با ایمان، هدايت روح‌القدس را در دعا بپذیریم.‏

دعای شفاعتی يک ايماندارِ مسيحی برای ديگران، مفيد و مهم است. روح‌القدس در ضعف ما به ياری‌مان می‌آيد تا با هدايت او دعا کنيم و با خدایی که در مسیح، پدر آسمانی ما شده، گفت‌و‌شنود داشته باشيم.‏

روح‌القدس نيز با ناله‌هايی بيان‌نانشدنی برای ما ايمانداران مسيحی شفاعت می‌نمايد. روح خدا در هنگام دعا ما را ياری می‌کند و ما را متوجه اين واقعيت می‌سازد که پیروی از مسیح ارزش هر زحمت را دارد.‏

ما ايماندارانِ به مسيح نيز در خود آه می‌کشيم، اما در موقع بازگشت مسيح، از جسم فانی کنونی خود خلاصی خواهيم يافت. پس با صبر در انتظار اميد مبارک خود يعنی ظهور پرجلال مسيح هستيم.‏

در آينده، مسيح به‌منظور سلطنت يک‌هزار‌سالۀ خود، با ايماندارانش به جهان بازخواهد گشت و آفرینش که آه می‌کشد، از قيد فساد خلاصی يافته و در انتهای سلطنت مسيح، آسمان و زمينی جديد پديد خواهد آمد.‏

دیدگاه ما نسبت به مردم بایستی مانند عیسی مسیح، دلسوزانه باشد و با محبت و شفقت رفتار کنيم. ما باید همانند خداوند و منجی‌مان عيسی مسيح، با محبت فداکارانه و دلسوزی به احتياجات مردم رسیدگی کنيم.‏

کلید آرامش درونی، داشتن رابطۀ صميمی با مسیح است. اگر از روح و کلام خدا پیروی کنیم آرامش الهی نصیب ما می‌شود. آرامش درونی، رابطۀ مستقیم با توکل نمودن به خداوند و در راستی زندگی کردن دارد.‏

خشمی هست که خشم مقدس است و گناه نمی‌باشد. ما می‌توانيم با مشاهدۀ گناه و بی‌عدالتی خشمگین شویم ولی گناه نکنيم. اما خشم انسانی، گناه است و باید آن‌را تحت کنترل روح‌القدس دربياوریم.‏

یک ایماندار بالغ، مرد یا زن دعاست. او می‌داند که احتمال دارد دل‌شکسته شود ولی امکان ندارد که خداوند او را از‌یاد ببرد. او در خشم انسانی خود تصميم نمی‌گيرد و وعده‌های خداوند را فراموش نمی‌کند.‏

زمانی که به آنچه خدا به من بخشيده، به کاری که خدا به من محول نموده و به نانی که خدا در سفرۀ من قرار داده است قانع و راضی باشم، برکت می‌يابم و قدمی در مسیر فروتنی برمی‌دارم.‏

اعتراف به گناه، یک قدم مثبت و مهم در جهت شناخت پاکی و قدوسیت خدا و قدمی بجا در مسير فروتنی است. اعتراف به گناه با دل توبه‌کار، باعث می‌شود که نور حقیقت خدا در دل‌های ما بتابد.‏

کلام خدا را بياموزيم و اجازه دهیم که خدا به ما بگوید چه کاری خوب و چه کاری بد است. ما باید مواظب باشیم مطابق دستورات خدا که در کتاب مقدس ذکر شده، زندگی و رفتار کنیم.‏

اطاعت متقابل ما ايمانداران مسيحی نسبت به یکدیگر باعث پيشرفت کار خدا می‌شود. خدا می‌خواهد که به‌وسيلۀ کليسا جنبه‌های گوناگون حکمت خود را به قدرت‌ها و حکمرانان عالم آسمانی بشناساند.‏

اگر ما ايمانداران مسيحی می‌خواهیم فروتن باشيم و با تواضع زندگی کنيم، بايد هرچه بيشتر با کتاب مقدس آشنا شويم. ارادۀ خدا در کلامش مکشوف شده و انجام آن برای ما مسيحيان امری ضروری می‌باشد.‏