فرزندان نور

اگر واقعاً به عیسی مسیح ایمان بیاوریم، نجات و آرامش الهی مسيح نصیب ما می‌شود. اما اگر مسيح را رد کنيم و به او ايمان نياوريم، آرامش مسيح را که بادوام و درونی است، ازدست می‌دهيم.‏

ما ايمانداران مسيحی، بايستی بدانیم در مسيح که هستيم و خدا چه نقشه‌ای برای آيندۀ ما دارد. ما بايد به چیز‌های آسمانی بينديشيم و آنها را بجوييم و شهوت و طمع و خشم و بدخواهی را از خود دور سازیم.‏

وقتی از گناه توبه می‌کنیم و به مسيح و واقعيت مرگ و قيام او ايمان می‌آوريم، روح‌القدس در ما ساکن می‌شود. هرقدر با مسيح رابطۀ عمیق‌تری داشته باشيم، ثمرۀ روح‌القدس بيشتر در زندگی ما ديده می‌شود.‏

بگذارید روح‌القدس در دعا‌های شما، کنترل مطلق را داشته باشد. به هر گناهی که او ما را متوجه می‌کند با دلی توبه‌کار اعتراف کنیم. مطیع ارادۀ خدا باشیم و با ایمان، هدايت روح‌القدس را در دعا بپذیریم.‏

دعای شفاعتی يک ايماندارِ مسيحی برای ديگران، مفيد و مهم است. روح‌القدس در ضعف ما به ياری‌مان می‌آيد تا با هدايت او دعا کنيم و با خدایی که در مسیح، پدر آسمانی ما شده، گفت‌و‌شنود داشته باشيم.‏

روح‌القدس نيز با ناله‌هايی بيان‌نانشدنی برای ما ايمانداران مسيحی شفاعت می‌نمايد. روح خدا در هنگام دعا ما را ياری می‌کند و ما را متوجه اين واقعيت می‌سازد که پیروی از مسیح ارزش هر زحمت را دارد.‏

ما ايماندارانِ به مسيح نيز در خود آه می‌کشيم، اما در موقع بازگشت مسيح، از جسم فانی کنونی خود خلاصی خواهيم يافت. پس با صبر در انتظار اميد مبارک خود يعنی ظهور پرجلال مسيح هستيم.‏

در آينده، مسيح به‌منظور سلطنت يک‌هزار‌سالۀ خود، با ايماندارانش به جهان بازخواهد گشت و آفرینش که آه می‌کشد، از قيد فساد خلاصی يافته و در انتهای سلطنت مسيح، آسمان و زمينی جديد پديد خواهد آمد.‏

دیدگاه ما نسبت به مردم بایستی مانند عیسی مسیح، دلسوزانه باشد و با محبت و شفقت رفتار کنيم. ما باید همانند خداوند و منجی‌مان عيسی مسيح، با محبت فداکارانه و دلسوزی به احتياجات مردم رسیدگی کنيم.‏

کلید آرامش درونی، داشتن رابطۀ صميمی با مسیح است. اگر از روح و کلام خدا پیروی کنیم آرامش الهی نصیب ما می‌شود. آرامش درونی، رابطۀ مستقیم با توکل نمودن به خداوند و در راستی زندگی کردن دارد.‏

خشمی هست که خشم مقدس است و گناه نمی‌باشد. ما می‌توانيم با مشاهدۀ گناه و بی‌عدالتی خشمگین شویم ولی گناه نکنيم. اما خشم انسانی، گناه است و باید آن‌را تحت کنترل روح‌القدس دربياوریم.‏

یک ایماندار بالغ، مرد یا زن دعاست. او می‌داند که احتمال دارد دل‌شکسته شود ولی امکان ندارد که خداوند او را از‌یاد ببرد. او در خشم انسانی خود تصميم نمی‌گيرد و وعده‌های خداوند را فراموش نمی‌کند.‏

زمانی که به آنچه خدا به من بخشيده، به کاری که خدا به من محول نموده و به نانی که خدا در سفرۀ من قرار داده است قانع و راضی باشم، برکت می‌يابم و قدمی در مسیر فروتنی برمی‌دارم.‏

اعتراف به گناه، یک قدم مثبت و مهم در جهت شناخت پاکی و قدوسیت خدا و قدمی بجا در مسير فروتنی است. اعتراف به گناه با دل توبه‌کار، باعث می‌شود که نور حقیقت خدا در دل‌های ما بتابد.‏

کلام خدا را بياموزيم و اجازه دهیم که خدا به ما بگوید چه کاری خوب و چه کاری بد است. ما باید مواظب باشیم مطابق دستورات خدا که در کتاب مقدس ذکر شده، زندگی و رفتار کنیم.‏

اطاعت متقابل ما ايمانداران مسيحی نسبت به یکدیگر باعث پيشرفت کار خدا می‌شود. خدا می‌خواهد که به‌وسيلۀ کليسا جنبه‌های گوناگون حکمت خود را به قدرت‌ها و حکمرانان عالم آسمانی بشناساند.‏

اگر ما ايمانداران مسيحی می‌خواهیم فروتن باشيم و با تواضع زندگی کنيم، بايد هرچه بيشتر با کتاب مقدس آشنا شويم. ارادۀ خدا در کلامش مکشوف شده و انجام آن برای ما مسيحيان امری ضروری می‌باشد.‏

اولین قدم برای فروتنی، ترس خدا و احترام به اوست. ايمانداران مسيحی بايد به خدا و کلامش کتاب مقدس و روش‌های او پيوسته احترام گذاشته و در زندگی‌شان به او اعتماد داشته باشند و او را پيروی کنند.‏

قدم اول در راه فروتنی این است که حقیقت را بشناسیم و حقیقت ما را آزاد کند. حقیقت انجيلِ مسيح ما را از غرور آزاد می‌کند. با جدیت در شخص مسيح و کلام خدا تفکر کنید، این اولین قدم برای فروتنی است.‏

دیدن و مشاهدۀ خود از زاویۀ صلیب و در آینۀ جمال عیسی مسیح، ما را فروتن می‌کند. فروتنی هدیه‌ای است که به همۀ کسانی که به مسيح ایمان می‌آورند عطا می‌شود.‏

احتیاج واقعی انسان، روح‌القدس است و او آب حیات است که به زندگی روحانی مردۀ ما حيات و معنی می‌بخشد. کار روح‌القدس تبدیل است و او قلب و زندگی‌ انسان را تغيير می‌دهد تا زندگی پاکی داشته باشيم.‏

به‌خاطر فيض خدا و ايمان به مسيح، می‌توانيم عادل محسوب شويم. مسيح خداوند، روی صليب تمام گناهان ما را بر خود گرفت و جریمۀ گناه بشر را پرداخت کرد. خداوند می‌خواهد که با او زندگی کنيم.‏

پدر آسمانی ما قادر است نه فقط نیازهای روحانی و معنوی ما را برآورده کند بلکه نیازهای جسمی ما را نيز با سخاوت بی‌نظير خود برطرف سازد.‏

زحمات ما از انسان‌هاست اما جلال ما از خداوند می‌آيد. زحمات ما در این جهان به‌خاطر مسیح ناقابل است. اما جلال ما در آینده به‌خاطر ایمان به مسیح و پیروی نمودن وفادارانه از او، پُرارزش خواهد بود.‏

عيسی مسیح، از ما انتظار دارد با سختی‌ها روبرو شویم و به‌خاطر نام او زحمت ببینیم اما از خدمت‌مان و تعهدمان نسبت به او و کلیسای او دست نکشیم.‏