فرزندان نور

یکی از القاب عیسی، برۀ خداست که بیانگر این واقعیت است که او مانند بره‌ای به‌خاطر گناه بشر قربانی می‌شود. خدا در عهد عتیق تصاویر زیادی از برۀ قربانی یعنی عیسی مسيح را به انسان آشکار کرده‌ است.‏

عیسای بی‌گناه و عادل، به خاطر گناهان ما تسلیم مرگ گردید و با مرگ خود بر صلیب جریمۀ گناهان ما را پرداخت کرد، و پس از سه روز از مردگان قیام نمود تا هر که به او ایمان آورد عادل محسوب شود.‏

کسی که به‌دنبال انسان گمشده است، خدای پُرمحبت می‌باشد. مسيح، مظهر خدا به جهان آمد تا ما را پيدا کند و نجات دهد. مسيح می‌خواهد به او ايمان آوريم و از او خوشی و آرامش و محبت دريافت کنيم.‏

عيسی مسيح پادشاهی کاملاً متفاوت بود و با همۀ پادشاهان زمينی تفاوت داشت. او عادل و صاحب نجات و فروتن بود. پادشاهی مسيح، هرگز پايانی نخواهد داشت و ايمانداران واقعی، با او سلطنت خواهند کرد.‏

یکی از وقایع مهم در انجيل مقدس، ورود پیروزمندانۀ مسیح به اورشلیم است. عیسی، پادشاه صلح و سلامتی، به اورشلیم آمد تا نجات را به ارمغان بیاورد. اما او در آينده برای داوری جهان خواهد آمد.‏

یعقوب، از دو نوع حکمت صحبت می‌کند. حکمت دنیوی یا نفسانی و شیطانی، که میوۀ آن حسد تلخ و تعصب است و حکمت آسمانی، که سرشار از رحمت و ثمرات نیکو و بی‌غرض و بی‌ريا می‌باشد.‏

بسیاری از گناهان و شرارت‌ها توسط زبان به‌انجام می‌رسد. زبان و کلام ما، همان چیزی است که در فکر ما می‌گذرد و فکر ما زمانی اصلاح می‌شود که تسلیم خدای راستين گردد.‏

یعقوب دربارۀ ایمان واقعی و عمل ایماندار در زندگی روزمره سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که ایمان خالص و واقعی در عمل ظاهر می‌شود و این ایمان باعث رستگاری و نجات انسان می‌گردد.‏

یعقوب، در فصل دوم آیات یک تا سیزده، بر این تاکید دارد که نباید قضاوت‌ اشخاص از روی ظاهر آنها و همراه با تبعيض باشد. ایمانداران باید از ظاهربینی پرهیز کنند و خدا و همۀ انسان‌ها را محبت نمایند.‏

وقتی انسان رابطۀ شخصی و صمیمی با خدا داشته باشد، می‌تواند ارادۀ خدا را ‌انجام دهد. سه نشانۀ عملی خداپرستی واقعی، کنترل زبان، کمک به نیازمندان و دوری از آلایش‌ دنيا می‌باشند.‏

یعقوب، در خصوص رفتار ما ایمانداران مسيحی، نکات مهمی را ذکر می‌کند. ما باید در شنیدن تند و در گفتن کُند باشيم و دير عصبانی شويم چون عصبانيت انسان به هدف‌های نيکوی الهی کمک نمی‌کند.‏

ما همواره در دوراهیِ انتخاب خوب‌ و بد قرار داریم و اگر بدی را انتخاب کنیم، تقصیر خودمان است. خدا بخشش‌های نیکوی خود را به کسانی می‌بخشد که ایمان‌شان در عمل ديده می‌شود.‏

خدا، کسی را به‌سمت گناه سوق نمی‌دهد چون از بدی مبرا است. خدا کسی را وسوسه نمی‌کند، بلکه انسان خودش مجذوب اميال ناپاک خود می‌شود. کسی که بر وسوسه‌ها پیروز شود، تاج حیات را خواهد یافت.‏

وقتی در دعا از خدا درخواستی داريم، نباید شک و دودلی در ما باشد. نتیجۀ دودلی و شک این است که شخص چیزی از خدا دریافت نخواهد کرد و ناپايداری جنبه‌های مختلف زندگی او را در‌بر‌می‌گیرد.‏

همۀ ما نیازمند حکمت الهی هستیم. حکمت کتاب مقدسی، دیدن زندگی از زاویۀ دید خدا است. برای دریافت حکمت الهی، باید با ایمان آن‌را از خدا درخواست کنیم و او با سخاوت به ما عطا خواهد کرد.‏

یعقوب می‌فرماید که پیروان واقعی مسیح، دچار تجربه‌ها و آزمایش‌های گوناگون می‌شوند. ما باید شاد باشیم، زیرا این آزمایش‌ها باعث خلوص ایمان و افزایش استقامت و پایداری ما می‌گردند.‏

در آیۀ اول، ابتدا نویسنده خود را معرفی می‌کند و بیان می‌دارد که غلام خدا و عیسی مسیح خداوند است. سپس ذکر می‌گردد، به دوازده طايفۀ اسرائيل که پراکنده‌اند و بعد دعای خیر خود را عنوان می‌کند.‏

نویسندۀ رسالۀ یعقوب، يعقوب برادر ناتنی عیسی مسیح است. يعقوب، پسر مریم بود. این رساله خطاب به مسیحیان یهودی نژاد نوشته شده و موضوع آن درمورد روش صحیح زندگی مسیحی است.‏

ما برای تشخیص و شناختن صدای خدا از صدای شیطان و یا صدای خودمان، باید به نکات متعددی توجه کنیم. به‌عنوان نمونه، صدای خدا همیشه با کلامش مطابقت دارد و در ما ايمان و صبر ایجاد می‌کند.‏

ما باید نسبت‌ به صدای خدا حساس باشیم. اگر به روح رفتار کنيم، به صدای خدا گوش خواهیم داد. اما اگر مطيع روح‌القدس نباشيم، خدا برای جلب ‌توجه ما، از طرق مختلف عمل خواهد کرد.‏

خدا، با ما سخن می‌گوید تا حقیقت را بفهمیم و آن‌را به دیگران انتقال دهیم و هم‌چنین شناخت بهتری از او و خودمان و دیگران داشته باشیم. خدا می‌خواهد با فهمیدن حقیقت، ما را تبديل وعوض کند.‏

خدا، از طریق کلامش کتاب مقدس و روح‌القدس که در درون ايماندارانِ به مسيح ساکن است با ما سخن می‌گوید. هم‌چنین خدا، توسط اشخاص دیگر و نیز اتفاقات و وقایع گوناگون با فرزندان خود سخن می‌گوید.‏

در مسیحیت نه فقط ما با خدا حرف می‌زنیم، بلکه خدا نیز با ما صحبت می‌کند. خدا ما را دوست دارد و با سخن گفتن، ما را تسلی می‌دهد، تشویق و راهنمایی می‌کند و خود را بیشتر به ما می‌شناساند.‏

اطاعت از احکام خدا و داشتن یک زندگی خداپسندانه، تنها با ایمان به مسیح و یاری روح‌القدس میسر است. هرکس که خدا را دوست دارد، باید از دستورات و احکام او اطاعت نماید.‏

تمام کتاب ‌مقدس، از الهام خدا می‌باشد و دارای ۶۶ کتاب است. فرزند خدا، باید به‌طور مداوم کلام خدا را مطالعه کند، قسمت‌هایی از آن را حفظ کند و طبق آن زندگی و عمل نمايد.‏