Footsteps - Modlitwa śladami Chrystusa w Ewangelii

W rozmowie z Nikodemem Jezus mówi mu, że trzeba się powtórnie narodzić (por. J 3, 7b). Siłę, która drzemie w tym, który narodził się z Ducha Jezus porównuje do wiatru, który czujemy, choć nie wiemy skąd pochodzi. (ks. Wojciech Woźny)

Każdy z nas jest zaproszony, aby wejść w rany Pana Jezusa. I nie chodzi tylko o pobożne ćwiczenie, ale o przygodę kształtowania naszego życia, naszego serca na wzór Jezusa Chrystusa. A dzieje się to mocą płynącą od Ojca. (ks. Stanisław Urmański)

Niewidomy od urodzenia, jest symbolem każdego z nas. Zanim nie dotknie nas Pana Jezus, zanim otrzymamy łaskę uświęcająca, nie widzimy światła. Uzdrowiony z dzisiejszej Ewangelii jest przykładem, jak odpowiadać z wdzięcznością na łaskę, jak z niej korzystać. (ks. Michał Kwitliński)

Przykład Abrama zachęca nas, abyśmy stworzyli w naszym życiu przestrzeń na słuchanie. Wejście w modlitwie w głęboką relację z Bogiem, sprawia, że nasze życie nabiera sensu i staje się Ziemią Obiecaną. (ks. Stanisław Urmański)

Boże Miłosierdzie to nie tylko bezpieczne schronienie. Możemy naśladować to "Boże podejście", mówi nam o tym Jezus: "Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny" (Łk 6, 36-38). Dobrze nam zrobi przyjrzeć się temu jak Bóg nam "dobrze życzy" ludziom i dzięki temu być bardziej miłosiernymi wobec innych. (ks. Wojciech Woźny)

Zachęta Ojca Świętego, aby w Wielkim Poście i przez całe życie unikać złych słów oraz mówić życzliwie znajduje przykład w postaci lotnika Antoniego Scheura. Możemy naśladować go, patrząc w górę, zachwycając się, i czyniąc dobro, traktując wszystkie osoby podmiotowo. (ks. Stanisław Urmański)

Na podstawie Ewangelii o 40 dniach Pana Jezusa na pustyni i wielkopostnego orędzia Papieża staramy się zrozumieć sens Wielkiego Postu i sposobów na jego owocne przeżycie. (ks. Michał Kwitliński)

Praca nad sobą wiąże się z otwarciem na Trójcę Świętą. Chodzi w niej o otwarcie się na Ducha, naśladowanie Chrystusa, a także zobaczenie, że zasady moralne nie są ograniczające, ale są wyrazem troski Boga Ojca o nas. (ks. Stanisław Urmański)

Wspomnienie św. Tomasza z Akwinu zaprasza nas do pogłębiania naszej wiary. Zachwyt nad Bogiem ma charakter rozumny i stale powinien być pogłębiany i przenikać nasze życie. (ks. Stanisław Urmański)

Historie braku lojalności influencerów dają nam do myślenia, aby samemu nie popaść w próżność. Skupienie się na naszej misji w oparciu o głęboką, dziecięcą jedność z Bogiem jest szczepionką dla różnego rodzaju kryzysów. (ks. Stanisław Urmański)

Scena walki Dawida z Goliatem daje nam cenne wskazówki jak walczyć z naszymi słabościami. Uznanie ich, oparcie się na Bogu poprzez odkrycie naszej głębokiej tożsamości a następnie zrobienie tego co możemy zrobić pomoże nam w walce z Goliatami naszego życia. (ks. Stanisław Urmański)

Źródłem radości jest łączność z Trójcą Świętą, która dokonuje się w Kościele. Relacja św. Josemarii i Tomasa Alviry jest tego przykładem. My także możemy oprzeć się na ojcostwie św. Josemarii, które uczestniczy w ojcostwie Boga Ojca. (ks. Stanisław Urmański)

Postawa pasterzy trzymających straże, która pozwala im odkryć nowo narodzonego Mesjasza, jest podobna do postawy osoby, która stwarza w swoim życiu przestrzenie nudy. Te przestrzenie pomagają wejść w głąb, odnaleźć sens, odnaleźć Dzieciątko i naśladować je, w sposób wolny wybierając akty miłości. (ks. Stanisław Urmański)

W rodowodzie Pana Jezusa wg. św. Mateusza, który czytamy w ostatnich dniach przed Bożym Narodzeniem, znajdujemy postaci o mocno kontrowersyjnych życiorysach. Bóg wchodzi w nasz świat w rodzie, który jest mieszanką wielkości i podłości. Jak ludzkość, jak każdy z nas. (ks. Michał Kwitliński)

Troska o powołania apostołów przekłada się na wytrwałą modlitwę oraz na radosną służbę. Kiedy młodzi ludzie dotykają radosnych świadków, otwierają się na Boże wezwanie. (ks. Stanisław Urmański)

Na jakiego mesjasza czekamy w Adwencie? Papież Leon przypomina nam, że gdyby Chrystus był tylko człowiekiem, to nie mógłby dać nam nieśmiertelnego życia. Przeżyjmy Adwent na miarę mesjasza, który jest Bogiem. (ks. Wojciech Woźny)

Proroctwo Izajasza, które czytamy na początku Adwentu pokazuje nam Boży plan – harmonię całego stworzenia. Dokona się ona dzięki przyjściu Mesjasza. Każdy z nas jest zaproszony, aby dołączyć się do jego misji. (ks. Stanisław Urmański)

Kościół opiera się na historii, która jednak jest żywa i każe nam patrzeć w przyszłość. Na początku Adwentu czytania mszalne przypominają nam o drugim przyjściu Pana Jezusa, abyśmy rozważając historię Jego życia, pamiętali że to, co najważniejsze jest jeszcze przed nami. (ks. Michał Kwitliński)

Słowa św. Josemaríi, które mówią, że radość ma korzenie krzyża pomagają nam ukierunkować nasze życie na królowanie Chrystusa. (ks. Stanisław Urmański)

Postać Zacheusza przypomina nam, że świętość nie tyle jest osobistym wysiłkiem, co otwarciem się na Pana Boga. Przykłady Thomasa Jacksona i Igi Świątek pomagają nam wejść w relację z Bogiem, a nie szukać doskonałości bez więzi. (ks. Stanisław Urmański)

Historia 10 trędowatych uzdrowionych przez Jezusa pokazuje nam jak działa Boża moc w naszym świecie i jakiej postawy Bóg oczekuje od nas, gdy pomaga nam w sakramentach. (ks. Wojciech Woźny)

Wszystko wokół nas przemija, oprócz Boga i Jego miłości, w Nim zaś i my jesteśmy powołani do wiecznego życia. Jednak aby osiągnąć pełnię życia, dziś, w tym życiu potrzebujemy wytrwale dążyć do świętości. Wytrwałość jest cechą wiernej miłości. (ks. Michał Kwitliński)

Patriotyzm stanowi ważny wymiar drogi chrześcijanina. Nie jest sprzeczny z uniwersalnym przesłaniem naszej wiary. Pan Jezus, przynosząc zbawienie wszystkim ludziom, kocha swój naród i ojczyznę. Naśladując Go, nie możemy wyrzekać się tej miłości, ale nieustannie ją oczyszczać, aby nie uległa wypaczeniu. (ks. Michał Kwitliński)

W przypowieści o bogaczu i Łazarzu Pan Jezus nie potępia dobrobytu ani nie wychwala nędzy, lecz pokazuje, co w co warto inwestować swe życie i ostrzega przed zmarnowaniem kapitału, który nam powierza, tak jak bogacza zmarnował szansę aby czynić dobro. (ks. Michał Kwitliński)

Rozsiewanie wokół radości i pokoju, to jeden z powodów dla których Bóg chciał założyć Opus Dei. (ks. Wojciech Woźny)