Footsteps - Modlitwa śladami Chrystusa w Ewangelii

W Wielkim Poście, wzorem Jezusa, wychodzimy na pustynię, żeby nauczyć się patrzeć na świat, tak jak Bóg. Wobec trudności pryska nasza nadmierna pewność siebie. Opierając się na Bógu zyskujemy pokój i możemy dawać go innym ludziom. (ks. Wojciech Woźny)

Bóg obiecuje swoją bliskość tym, którzy będą wsłuchiwali się w Jego głos (por. Pwt 26, 16-19). Jezus wyjaśnia, że do Bożej doskonałości, dochodzi się starając być jak On (por. Mt 5, 43-48). A jaki właściwie jest Bóg? (ks. Wojciech Woźny)

Uczniowie na Górze Tabor otarli się o Niebo. Zobaczyli Boską naturę Jezusa, a w Niebie ujrzymy Go takim jakim jest. W tym życiu warto czasem przypominać sobie, dokąd idziemy. (ks. Michał Kwitliński)

ks. Wojciech Woźny

Pan Jezus idzie na pustynię, wiedziony przez Ducha św, aby się modlić. Modlitwa oznacza prowadzenie przez Ducha św. Potrzebuje samotności, ale nie ucieka przed ludźmi, raczej nabiera sił by służyć. Modlitwa nigdy nie powinna być motywowana chęcią ucieczki od bliźnich, w których spotykamy Chrystusa. (ks. Michał Kwitliński)

W opisie męczeństwa Jana Chrzciciela (por. Mk 6, 14-29) najtragiczniejszą postacią jest Herod. Pragnie prawdy, szuka jej intuicyjnie, ale nie potrafi być szczery z samym sobą i żyć w zgodzie z tą Prawdą. Brak szczerości decyduje o jego upadku. Są inne postacie w Ewangelii, które szczerze akceptują prawdę o sobie samych i stają się szczęśliwe. (ks. Wojciech Woźny)

Na kartach Ewangelii często widzimy Jezusa uzdrawiającego z chorób fizycznych. Cuda te są znakiem i zapowiedzią uzdrowienia wewnętrznego z choroby grzechu. Spotkanie z Jezusem jest zawsze uzdrawiające, także dla nas, gdy spotykamy Go w sakramentach. (ks. Michał Kwitliński)

Uzdrowienie opętantego w kraju Gerazeńczyków (por. Mk 5, 1-20) to historia człowieka, który nie był w stanie pokonać zła własnymi siłami. Dzięki sakramentowi Spowiedzi, nie musimy dzielić jego losu - Jezus swoją mocą pomaga nam pokonać grzech. (ks. Wojciech Woźny)

Jezus nauczał "jak ten, który ma władzę". W jaki sposób Pan Jezus okazywał swą władzę i dlaczego słuchacze przyjmowali Jego autorytet, choć nie miał za sobą żadnej siły politycznej czy ekonomicznej? Jak my możemy mówić o Nim z autorytetem w świecie, w którym znaczenie instytucji Kościoła jest coraz mniejsze? (ks. Michał Kwitliński)

Spotkanie uczniów z Chrystusem skutkuje ich decyzją, by iść za nim (por. Mk 1, 14-20; Łk 5, 1-11). Bez tej decyzji, pozosaliby częścią anonimowego tłumu. (ks. Wojciech Woźny)

Powołanie Dwunastu to początek Kościoła, który jest przede wszystkim rodziną dzieci Bożych, ale również, z woli Jezusa, instytucją. Musimy nieustannie przypominać sobie o nadprzyrodzonym charakterze Kościoła, aby móc naprawiać błędy i słabości instytucji ludzkiej. (ks. Michał Kwitliński)

Historia powołania św. Jana i Andrzeja zaczyna się od rozmowy z Jezusem w Jego domu. Dom Jezusa w Kafarnaum jest zapowiedzią Kościoła - miejsca w którym możemy spotkać Jezusa i zacząć z Nim rozmowę. (ks. Michał Kwitliński)

Początek Okresu Zwykłego przypomina to, z czego cieszyliśmy się w Boże Narodzenie: Jezus jest Słowem, dzięki któremu dowiadujemy się, że Bóg nas kocha. Ukazuje to pierwszy rozdział Ewangelii św. Marka, który czytamy w tym tygodniu podczas Mszy Św. (ks. Wojciech Woźny)

ks. Wojciech Woźny

Choć Mędrcy ze Wschodu wydają nam się bardzo tajemniczy, wiem o nich wystarczająco dużo, aby byli dla nas przykładem mądrości, wiary i odwagi. (ks. Michał Kwitliński)

Rok 2020 raczej nie będzie uznany za szczęśliwy. A jednak, warto popatrzeć na to, co dobrego się wydarzyło i to w efekcie tego, co postrzegamy jako katastrofę albo co najmniej poważny kryzys. Byłoby głupotą przechodzić trudne doświadczenie nie próbując znaleźć jego sensu. Dzieci Boże umieją dostrzec sens nawet w negatywnych doświadczeniach i patrzą w przyszłość z odwagą. (ks. Michał Kwitliński)

ks. Damian Pukacki

ks. Wojciech Woźny

Dlaczego na ostatniej prostej przed Bożym Narodzeniem liturgia odczytuje nam rodowód Jezusa? Kolejne pokolenia są dowodem na to, że Bóg działa w historii. (ks. Wojciech Woźny)

ks. Michał Kwitliński

Św. Jan Chrzciciel nie wywyższa się. Wie, że ten kto jest ważny, to ten, który przychodzi, nie On. Ale przez pokorę, służbę, przygotowuje mu przyjście. Możemy go w tym naśladować. (ks. Stanisław Urmański)

Na czym polega przygotowanie drogi Zbawicielowi? Gdy buduje się strategiczną konstrukcję, powstaje plan działania, tak żeby na czas powstała budowla wszystkim potrzebna. Nic nie stoi na przeszkodzie, żebyśmy w Adwencie obrali sobie podoby plan, dla prostowania/budowania drogi, po której przyjdzie do nas Zbawiciel. (ks. Wojciech Woźny)

Ostatnie miesiące nie nastrajają do optymizmu - pandemia, kryzys gospodarczy, kryzys moralny i kulturowy, kryzys w Kościele. I właśnie dlatego potrzebujemy Adwentu, aby przypomnieć sobie o tym, Kto jest źródłem naszej nadziei. A także o potrzebie nawrócenia. (ks. Michał Kwitliński)

Co roku przeżywamy Adwent. To jak kolejne sezony znanego serialu. I nic nie szkodzi, że wiemy jak każdy z tych sezonów się kończy. Przecież o to własnie chodzi. Żeby dotknęło nas Zbawienie, które promieniuje z Betlejem. Co zrobić, żeby dotknęło mnie jak najgłębiej? (ks. Wojciech Woźny)

Czuwajmy, przygotowując się na przyjście Zbawiciela, podejmując w Adwencie jedno codzienne postanowienie. Kolejne dni Adwentu, to jak okrążenia na treningu w Formule 1, które pomagają przygotować się do wyścigu. (ks. Wojciech Woźny)