Düşünsel Fragmanlar

Anksiyete reddedilen duyguya dair bir gösterendir. Duyguyu çok uzun süre kapalı kutuda saklayıp üzerine yükler yüklediğinizde size sesini duyurmak için yardım isteme yolu.

Yaratıcı olarak tanımladığınız insanları düşünün, onların ortak özellikleri neydi? Kitleler tarafından biliniyorlar mıydı, çok fazla ödüle mi sahiplerdi? Sanıyorum çoğumuz için yaratıcılık tanımlarının bir kesişim noktası var o da bu kişilerin yaratıcılıkları toplum için başarılı olanla örtüşmüş durumda.

Karpman Drama Üçgeni bize tartışılan konu her ne olursa olsun olanı kenara bırakıp ilişkide üstlendiğimiz role bakmamız gerektiğini söyler. Bu roller kurtarıcı, kurban ve suçlayıcıdır. Bu rollerin hepsini ya da birden fazlasını aynı ilişki içinde farklı zamanlarda ya da farklı ilişkilerde başka şekillerde deneyimleyebilirsiniz.

Bazen arzu ve cinsel çekim azalsa sonra yeniden yükselse, bazen arkadaşlık romantizmin önüne geçse, bazen tamamen kendi alanlarımızda kalmak istesek ve sonra arzu ve romantizim yeniden en önemli şey olsa yıllar sonra da birini yanında kalmak istemek mümkün mü?

Bazen bizim birine sevgi verdiğimizi düşündüğümüz yer diğerinin ihtiyacının tam tersi olabiliyor ve eğer bu uyumsuzluğu görmeyip ona kendi bildiğimiz yoldan sevgi vermekte ısrar ettikçe köklerine ve ona ait şeyleri çürütebiliyoruz.

İnsan geçmiş sebepler yüzünden mi vazgeçer yoksa ileride yeni ihtimaller doğurmak için mi vazgeçer?

Dilin yani ötekinin alanından çıktığımız yer; İnstagram ve rüyalar.

Başlamak çoğu zaman bitirmekle ve duygularının fay hattı üzerinde olmaya hazır olmakla ilgilidir. Duygusuna temas edebilen insanlar için yeni başlangıçlar her zaman daha güvenilirdir.

Bu bölümde kaçıngan bağlanmanın ne olduğunu değil, nasıl hissettirdiğini konuşalım. Kaçıngan bağlanan biri dünyayı ve ilişkileri nasıl görür?

Gerçekten kusur olanı sevemez miyiz? Bir farklılık ne zaman kusur halini alır? Bedenimdeki eksiklikleri ve fazlalıkları sevme hakkım yok mu?

Bitmeyen bir ilişkinin içinde belki gitmek mi yoksa kalmak mı diye düşünmeden önce içinde olduğumuz çıkmazı çözecek olan hikaye çok güzel olduğu için mi bırakamıyorum yoksa partnerimi mi seviyorum sorusunun cevabıdır.

Öznenin ilk mülkiyeti bedeniyle kurduğu ilişkidir. Yaşadığı eve sahip olmak öznenin kurduğu ilk mülkiyet ilişkisinin uzantısıdır. Ama ya toplumun büyük bir kesimi ev satın alamazsa, özne ve toplum sistematik olarak mülksüzleşirse kurumlara yayılan kırılganlıkla ne yapılabilir?

Hayatın bütününe yayılmış bir anlam arayışı paradoksal olarak bizi anlamsızlıkla karşılar. Anlam, tek seferlik bir cevap değil anlık sahnelerin içinde nasıl hissettiğimiz ve her bir değişim anında hayatı nasıl deneyimlediğimizle yeniden inşa edilen bir bilinmezliktir. Kendi dışında her şeyle ilgili olan anlam bazen sevdiğin birine sarılabilmek bazen tek başına kahve içebilmektir.

Yaşamın ne kadar tesadüfler ne kadarı ç bilinçli çabamızla inşa edilir? Kontrol edebilmek mutlu olmayı garantiler mi? Aşk hem bir tesadüfler silsilesi hem de çok uzun bir çalışma mı?

Kendin olmakla uyum sağlamak arasındaki sınır ne zaman ve nasıl muğlak hale gelir? İnsanın uyum sağlama eşiği normal olanla mı belirlenir? Eğer öyleyse normal olanın gerçekliğini bize ne verir? İnsan olmanın en üst hali olan kendi gerçekliğini yaşamak ile bir arada olmanın bedeli olan uyum gösterme davranışımızı birbiri içinde nasıl okuyabiliriz sorusuna cevap olabilecek kaynakları bu kürasyonda d...

Bir şeyi parçalarına ayırmak için çok çaba gösterdiğimiz yerde aslında aynı oranda var etmek istiyoruzdur. Artık var etmeye dair umuduz kalmadığımızda ve bununla yüzleşmediğimizde bağlarımızı tekrar tekrar bitirmek üzerinden kurarız. Bazen bitirmek en güçlü bağlanmadır.

Birini anlamaya çalışmak çoğu zaman korkutucudur. İnsan, ötekinin karmaşasına yaklaştığı yerde kendi kırılganlıklarına da yaklaşır. Yine de ötekine değen her karşılamada bizden çok daha önce başlayan bir hikaye var. Hikayenin bilmediğimiz parçaları duygularımızı bulanıklaştırıyor ve anlamak için kendimizi açmak kırılganlığımızla baş etmenin tek yolu.

Freud Savunmanın Nöropsikozu adlı çalışmasında konversiyon histerisinden bahseder. Zorlayıcı duyguların bedende somatik semptomlar olarak işlenilmesini inceler. Freud’un bu çalışması bizi değişim ve dönüşüm arasındaki farkı düşünmeye sevk etti.

Hayatta bizi kendimize yaklaştıran, bazen kendimizden korkup kaçmamıza sebep olan şey arzular. Bizi “şeyleşmekten” koruyan da arzular. Arzunun yakın düştüğü istek, ilgi, etik, ahlak ve özgürlük arasında kendini nasıl tanımladığını beraber düşünelim.

Tek başınalıkla gelen özgürlük, özgürleşmenin hissettirdiği yalnızlık ve kendini ötekiyle tamamlama arasında inşa edilen benlik imajı üzerinden yaşanan hayatlarımız. Tek başına adım atmaya cesaret edemediğimiz şeylerimiz asıl sebebini düşündüğümüzde hayat birey olmak ve özgür olmak arasında yapılan seçimleri kapsayan ve kendini tekrarlayan bir ötekiyle karşılaşma sahasıdır.