De Dikke Delvaux

In deze aflevering vertelt Jan Delvaux het verhaal van Dirk Peters die in 1985 de punkband Funeral Dress oprichtte. Ze hadden in 2002 een stevige greep op de hitlijsten met het nummer ‘Party On’.

In deze aflevering gaat Jan Delvaux op zoek naar de allerkortste Belgische liedjes. Hij vond een album van de Limburgse band Vreigel die er op 8 minuten wel 15 liedjes doorjagen.

Danceproducer Caribou is geen Belg, maar hij heeft wel een voorliefde voor onze muziek. Hij maakte een afspeellijst die 1000 songs bevat die hem hebben geïnspireerd, en daar zijn acht Belgische nummers bij. Niet slecht voor een klein land als België, denkt Jan Delvaux. Hij overloopt de nummers stuk voor stuk.

'Hoquets' is een Belgisch, Frans, Amerikaans muziektrio dat speelt op zelfgemaakte instrumenten, die ze hoquets noemen en zingt over … gehaktballen?

Jan Delvaux doet het verhaal van een typisch Belgische band. Denk strips, humor en synthesizers.

Vandaag neemt Jan ons mee naar het Waalse dorpje Ohain. Daar was ooit een opnamestudio die gebouwd werd door Marc Aryan, met de opbrengst van zijn hitsingle 'Katy'. In die beruchte 'Studio Katy' zijn heel wat grote hits opgenomen, waaronder 'Sexual Healing' van Marvin Gaye en 'Baltimore' van Nina Simone.

Jan Delvaux vertelt over de elektro samba van Antena. Zo, legt hij ook de linken bloot tussen Antenna, Vaya Con Dios, Marc Moulin en Buscemi.

In deze aflevering grasduinen we door het werk van Wim Mertens. Die heeft op 40 jaar tijd meer dan 70 albums uitgebracht. Dat is zondermeer indrukwekkend, maar weinigen doen hem dat na.

Jan Delvaux vertelt over Telex, een van de meest invloedrijke Belgische bands ooit. De groep was het geesteskind van Marc Moulin, Dan Lacksman en Michael Moers en was bekend om zijn typerende surrealistische teksten en catchy synthesizers deuntjes.

Jan Delvaux vertelt over de atypische nummers van Belpop muzikanten als Rocco Granata en Will Tura

Er zijn weinig muzikanten die stoppen op hun hoogtepunt maar Marva deed het wel.

Jan Delvaux onderzoekt welke Belgen het hebben gemaakt in Frankrijk. Het zal je wellicht niet verrassen dat muzikanten als Stromae en Angèle het heel goed doen bij onze buren maar Jan laat ook wat verrassende namen als Selah Sue vallen.

Jan Delvaux legt de link bloot tussen Daft Punk en Belpop.

Urbanus noemde zichzelf tot eind jaren '70 'Urbanus van Anus', als verwijzing naar de groep waarmee hij helemaal in het begin van zijn carrière samenspeelde. Met die groep maakte hij maar vijf liedjes, waaronder wél de -intussen- klassiekers 'Fillemong en Fillomeen' en 'Gigippeke van Meulebeik'.

De Duitse band Die Krupps coverde een nummer van The Neon Judgement, terwijl het Leuvense duo net door Die Krupps beïnvloed werd aan het begin van hun muzikale carrière. De cirkel is rond, kortom.

Belgische componist Nicholas Lens maakte een opera met niemand minder dan Nick Cave.

Roland Kluger, de man achter Plastic Bertrand en André Brasseur, richtte ooit een label op voor library music. Wat dat precies inhoudt, vertelt Jan Delvaux je in deze aflevering.

Wellicht kent u het verhaal van Rodrigo Sexto, de Mexicaans-Amerikaanse folkheld die in de jaren 70 een paar platen maakte, die overigens helemaal vergeten werden. Maar een paar jaar geleden werd hij alsnog een legende in Zuid-Afrika. In Vlaanderen heeft ook een muzikant rondgelopen met een gelijkaardig verhaal. Wie hij is, vertelt Jan Delvaux.

Jan Delvaux vertelt over Marc Moulin en de soundtrack voor animatiefilm Tarzoon

Doommetalband Amenra maakte een cover van ‘De Zotte Morgen’ van Zjef Vanuytsel. Voor een keer ruilden ze hun zwaar gitaargeluid in voor het kenmerkende zacht getokkel van Vanuytsel.

Het is maar weinig Belgen gegeven om samen te zingen met een artieste zo indrukwekkend is als Emmylou Harris, maar voor Admiral Freebee werd het werkelijkheid.

The Pebbles hebben naast 'Seven Horses in the Sky' nog een paar grote hits geschreven, al komen die niet zo vaak voor in de lijstjes.

Raymond van het Groenewoud betoogde ooit mee met de krakersbeweging in Nijmegen. Jan Delvaux vertelt het verhaal.

Jan Delvaux vertelt over het muzikale traject dat Bea Van Der Maat heeft afgelegd: van ‘Chow Chow’ naar ‘Won Ton Ton’ en tenslotte naar ‘Bea’.

Hoe Stéphane Karo van het platenlabel ‘Crammed discs’ op pad ging in Roemenië zonder kaart of Google Maps en terugkwam met een groep muzikanten.