Cricoteka na ucho

W pierwszym odcinku odwiedzamy Archiwum Tadeusza Kantora. Naszym przewodnikiem jest Tomek Pietrucha. Przyjrzymy się szafkom zaprojektowanym specjalnie z myślą o archiwizowaniu recenzji ze spektakli teatru Cricot 2.

Zapraszamy do słuchania opowieści dźwiękowych nagrywanych z pracownikami Cricoteki. Posłuchamy o codziennej pracy w muzeum. Odwiedzimy miejsca niedostępne dla zwiedzających, jak na przykład magazyny zbiorów. Porozmawiamy o przechowywaniu obiektów i pracy w Archiwum Tadeusza Kantora. Słuchaj muzeum razem z nami.

The co-curator, Michał Kobiałka, explains the idea behind the new permanent exhibition at Cricoteka. “Tadeusz Kantor. Spectres”, opened in 2020, presents the remnants of the Cricot 2 Theatre: objects, props and costumes, most of them shown together for the first time.

Autorskie spojrzenie Andrzeja Wełmińskiego, aktora Tadeusza Kantora, na wystawę Widma prezentowaną w Cricotece. To opowieść o wrażeniach, wzbogacona o osobiste wspomnienia związane z pracą z Kantorem i indywidulane doświadczenia własnych działań artystycznych.

Autorskie spojrzenie Bogdana Renczyńskiego, aktora Tadeusza Kantora, na wystawę Widma prezentowaną w Cricotece. To opowieść o wrażeniach, wzbogacona o osobiste wspomnienia związane z pracą z Kantorem i indywidulane doświadczenia własnych działań artystycznych.

Autorskie spojrzenie Jacka Marii Stokłosy, aktora Tadeusza Kantora, na wystawę Widma prezentowaną w Cricotece. To opowieść o wrażeniach, wzbogacona o osobiste wspomnienia związane z pracą z Kantorem i indywidulane doświadczenia własnych działań artystycznych.

Autorskie spojrzenie Romana Siwulaka, aktora Tadeusza Kantora, na wystawę Widma prezentowaną w Cricotece. To opowieść o wrażeniach, wzbogacona o osobiste wspomnienia związane z pracą z Kantorem i indywidulane doświadczenia własnych działań artystycznych.

O wystawie Tadeusz Kantor. Widma prezentowanej w Cricotece opowiada jej współkuratorka, Małgorzata Paluch Cybulska. Autorka mówi o trudnej przeszłości wprowadzonej przez Tadeusza Kantora do spektakli Teatru Cricot 2 i o koncepcjach na których bazuje ta ekspozycja.

Audiodeskrypcja wystawy Tadeusz Kantor. Widma, która jest obecnie pokazywana w Cricotece. Opis przygotowany dla osób z niepełnosprawnością wzroku pokrótce przedstawia przestrzeń wystawy i charakter prezentowanych dzieł. 

Opowieść jest wprowadzeniem do wystawy Tadeusz Kantor. Widma. Przybliża podstawowe informacje o Tadeuszu Kantorze i jego twórczości.

Emisja z pokoju  opiera się na uważnym słuchaniu. Marcin Dymiter, czyli emiter zaprosił dzieci do nadsyłania dźwięków ze swoich pokoi. Jak brzmi lampa? Co stuka przy biurku? Co szumi, a co szeleści w pokojach? Ten materiał stał się punktem wyjściowym dla emitera do stworzenia kompozycji elektronicznej. Wspólnie z artystą będziemy wsłuchiwać się w znane i nieznane przestrzenie i podróżować po...

Helena Matuszewska, Barbra Songin i Andrzej Zamenhof, którzy zazwyczaj razem nie koncertują, spotkali się specjalnie przy realizacji koncertu dla Cricoteki .“Szepty lasu” nazwali „horrorem ekologicznym”, choć w rzeczywistości to piękna opowieść o magii, podróży i otwartości. Artyści zaproszą słuchaczki i słuchaczy w muzyczny świat z pogranicza folku, jazzu i muzyki elektronicznej. W koncercie będą...

Na wystawie Tadeusz Kantor. Widma znajdziemy się w otoczeniu niemal dwustu obiektów teatralnych. Każdy z nich posiada własne znaczenie, jednak w przestrzennym zestawieniu tworzą wiele nowych połączeń tematycznych i interpretacyjnych. To te połączenia staną się tworzywem 12 opowieści towarzyszących wystawie. Do usłyszenia!

“Polifonie dzieciom” są rozszerzeniem działającego od 2013 roku w Cricotece programu “Polifonie”, prezentującego współczesne utwory improwizowane i elektroniczne, jak również performanse muzyczno-ruchowe. Podczas tegorocznych "Polifonii dzieciom" zaprezentowaliśmy cztery niebanalne koncerty, które uzupełniają prowadzone przez artystów/artystki i pedagogów/pedagożki ćwiczenia dźwiękowe dla dzieci p...

Oglądając obiekty zgromadzone na ekspozycji wchodzimy wraz z Kantorem do Jego teatru i podążamy Jego drogą. Ta droga pełna rozmaitych wydarzeń, podróży, które odbył, spotkań, przeżyć osobistych zakończyła się śmiercią Artysty w roku 1990. Tekst: Beata Kwiatkowska  Głos: Bogdan Renczyński

Tadeusz Kantor w swoim autorskim teatrze poszukiwał nowych strategii i form wyrazu, także jeżeli chodzi o ruch. Obserwujemy to w sposobie poruszania się aktorów na scenie, w powiązaniu aktora z obiektem i częstym zabiegu zapętlenia ruchu związanego z tym przedmiotem, a także w mobilności samych obiektów. Tekst i głos: Marta Przywara 

Osobiste wspomnienia, jak klisze pamięci, Kantor wielostronnie prezentował w swym Teatrze Miłości i Śmierci. W budowaniu własnej tożsamości, znamiennym wpływem odznaczali się rodzice. Matka jako ta, która wychowywała i kształtowała świadomie i nieświadomie osobowość młodego Kantora. Ojciec jako wielki nieobecny. Tekst: Agnieszka Podyma  Głos: Bogdan Renczyński

Wielopole Skrzyńskie, mała miejscowość na rubieżach Cesarstwa Austro-Węgier, przenieśmy się tam na chwilę. Chociaż wielu identyfikuje Tadeusza Kantora z Krakowem, gdzie studiował na Akademii Sztuk Pięknych i będzie miejscem, któremu pozostał wierny, to w Wielopolu właśnie wszystko się zaczęło. Tekst: Beata Kwiatkowska  Głos: Justyna Droń

Przedmioty są w centrum teatru Tadeusza Kantora. Na ogół są to przedmioty biedne, pozbawione prestiżu, obiekty “najniższej rangi”. Ale pośród nich znajdujemy też (często również stworzone z niepozornych przedmiotów) wyrafinowane konstrukcje, zaskakujące wynalazki: przedmioty-maszyny. Tekst i głos: Marta Przywara

Jako absolwenta Wydziału Malarstwa krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, malarza i rysownika można zaliczyć Kantora do grona wybitnych artystów-plastyków, którzy w I połowie XX wieku mieli ogromny wpływ na kształtowanie nowych form w teatrze europejskim. Opracowując scenografię, Kantor często organizował ją w duchu awangardowych kierunków plastyki, a jego rozwiązania scenograficzne mocno wpływały n...

Pierwsze spektakle Teatru Śmierci Kantor budował na wspomnieniach dzieciństwa i szkoły. Zawrze tu wszystko, będą to wspomnienia miejsc, szczególnie bliskich, pamięć o najbliższych i rodzinie, pamięć o wydarzeniach, które go ukształtowały i zarazem wywarły na niego największy wpływ. Tekst: Beata Kwiatkowska  Głos: Justyna Droń

Zgodnie z osobistym przekonaniem, Kantor podkreślał, że jego artystyczne dokonania nierozerwalnie łączą się z losem i indywidualną biografią. Przeżywszy w swym młodym życiu aż trzy wojny Kantor dramatycznie doświadczał opresji strachu, niepokoju, samotności i leku przed unicestwieniem. Tekst: Agnieszka Podyma  Głos: Justyna Droń

W twórczości Tadeusza Kantora historia zajmowała ważne miejsce. Artysta nie korzystał z niej w formie linearnej narracji, posługiwał się motywami, skojarzeniami i symbolami, które w jego twórczości przyjmują formę tzw. klisz pamięci. Tekst: Agnieszka Podyma Głos: Justyna Droń

Czołg, kulomioty, armata, karabiny, krzyże, walizki… Pejzaż po katastrofie. A także zagęszczenie, kłębowisko i natłok - środki bardzo charakterystyczne dla teatru Kantora. Podobnie jak deformacja.

Opowieści na ucho. Motyw podróży stał się dla Tadeusza Kantora, już na początku jego twórczości, wiodącym kierunkowskazem w poszukiwaniach własnej drogi. Po latach Kantor motyw powracającej podróży w swych pracach dosadnie nazwał piętnem.  Tekst: Agnieszka Podyma  Czyta: Justyna Droń