Coś Obejrzanego

Tytułowi bohaterowie polsatowskiej telenoweli Adam i Ewa spotykają się w momencie, gdy Adam spada balonem z nieba na samochód Ewy, więc proszę mi nie mówić, że całkowicie bezpodstawnie się takiego powiązania doszukałem. 

Za dwa tygodnie NH, więc tradycji staje się zadość - dyrekcyjny tercet w postaci Marcina Pieńkowskiego, Ewy Szabłowskiej i Małgorzaty Sadowskiej poopowiadał trochę o programie, ja wyłuskałem jakieś dodatkowe filmy na które warto zwrócić uwagę, a do tego obejrzałem "Blisko" w reżyserii Lukasa Dhonta, które jak mało który film, dał mi wyjątkowy przedsmak tego, co warto wypatrywać w tym roku na...

Myślisz sobie że dostaniesz lekką i przyjemną komedię z wybitnym aktorem w dragu, a otrzymujesz śmierć w kopalni, strajki i inne problemy górników w Nowej Rudzie

Montaż w filmie Elvis w reż. Baza Luhrmanna jest tak chaotyczny, drażniący, bolesny, migrenogenny, niedbały i zauważalny, że z całą pewnością będzie faworytem w tej kategorii w wyścigu Oscarowym.

W którejś z części Toy Story, nastoletni Andy bawiąc się zabawkami tworzy opowieść o tym jak kowboj i astronauta ratują pastereczkę Bo z rąk okrutnego Kapitana Golonko, przy pomocy Pana Bulwy, Rexa i innych zabawek. Ewidentnie nastoletni Andy miał więcej finezji i fantazji niż twórcy pełnometrażowego Buzza Astrala.

"Jak ci się nie podoba, to nie oglądaj" to w zasadzie bardzo dobra dewiza w dobie przesycenia entertainmentem, ale gwarantuje, że znajdzie się chociaż jedna osoba, która złapie się na Disney+ wyłącznie dla Gwiezdnych Wojen i wtedy można odpowiedzieć "Płacę, to wymagam." Obie  te logiki mają w sobie coś z prawdy, ale też obie nie są odpowiedziami na całe zło. 

W sumie trochę śmiesznie, że reżyserka castingu po prostu spojrzała na twarz Rory’ego Kinneara i stwierdziła: „no, to jest materiał na horror” i chyba tak powstał ten film.

Są samoloty, są akrobacje, jest Tom Cruise bez koszulki i Danger Zone, czego chcieć więcej?

Miałem do tego wszystkiego jeszcze dorzucić film "Po co nam architekci", ale po jego seansie wiem jeszcze mniej niż wcześniej wiedziałem. 

19. Millenium Docs Against Gravity przez pryzmat czterech produkcji: filmu otwarcia, filmu z nagrodą Grand Prix, filmu droższego mi niż brylant i filmu, który wypadałoby wymyślić na nowo. 

Z gościnnym udziałem mojego zamiłowania do literatury szpiegowskiej oraz poleceniem twórczości Johna le Carré

Dobra, Doktor Dziwago odhaczony, więc teraz odpoczynek od capeshitu na parę miesięcy. Czy tam cloakshitu.

Filmem "After Yang" dochodzimy do finisażu mojego, trochę nieświadomego, maratonu ze studiem A24. Po spokojnym i melancholijnym, intymnym w swej bezpośredniości czekam z niepokojem na jakąś prostą, superbohaterską łupankę

Tytuł tego filmu jest problematyczny, bo przez niego muszę zmienić określanie filmów bez tytułu jako "film X". Co teraz? W końcu "Film Y" nie ma już takiego brzmienia. 

Oto jest dzień, oto jest dzień, który dał nam pan, który dał nam pan. Weselmy się, weselmy się i radujmy się w nim. I radujmy się w nim.  Recenzja pierwszej części tutaj.

Paradoksalnie to nie o mnie. To Nicholas Cage. W filmie "Być jak Nicholas Cage". Cage Obejrzanego. Hehe. 

Na pewno jest to film bardzo męski, bo nie wiem czy jest coś bardziej męskiego od dwóch umięśnionych mężczyzn, walczących w negliżu na śmierć i życie, na szczycie gorejącego wulkanu.

Tak, ten film jest tak dobry jak ludzie mówią. A nawet jeszcze lepszy.

Z kryminałem jest jak z wierszem białym, na dobrą sprawę każdy jest w stanie to napisać, ale żeby było to dobre i jakkolwiek przyswajane - no, to tu zaczynają się schody.

Dekady temu rynek kinowy był uzależniony od zaledwie kilku gigantów nazywanych wytwórniami, które kontrolowały w swoich rękach cały proces produkcji filmowej. Kinematografia korporacyjne sterowana obdzierała poniekąd artystyczne dzieła z pierwiastka ludzkiego, skutkiem czego widownia prędzej była w stanie pójść na "nowy film MGM" niż "najnowsze dzieło Michaela Curtiza". Całe szczęście te czasy już...

Mógłbym podążać trendem wielu dziennikarzy i powiedzieć, że ta gala to był POLICZEK dla oglądających. Ale tego nie zrobiłem, bo czasami zastanowię się dwa razy przed zrobieniem czegoś. To w przeciwieństwie do Willa Smitha, który zastanowił się raz, ale niewiele to dało. Czy od dzisiaj "Efekt Streisand" będzie nosił nazwę "Ciosem Willa Smitha?"

Żartuję, rzeczy które już mówiłem też tutaj powtórzę. 

dzisiaj wszystkie powody dla których zajmuję się oceną filmów, a nie na ten przykład literatury, w dodatku polskiej, w szczególności współczesnej, a zwłaszcza Masłowskiej.

kojąco i onirycznie, o filmie kojącym jak powiew bryzy znad hiroshimskiego wybrzeża, który wymieszany z papierosowym dymem delikatnie muska włosy przez opuszczone okno czerwonego Saaba 900 w wersji turbo.

Ja się spłakałem, nie wstydzę się tego.