Boven het maaiveld. Dé topvrouwen podcast!

Vandaag train ik vertrouwen. Elke keer dat ik wil controleren, grijpen of forceren kies ik voor een andere beweging. Ik vertrouw op timing. Ik laat de tussenruimte bestaan. Ik oefen gedrag dat past bij de toekomst die ik aan het bouwen ben.

Nee is geen verzet maar volwassen richting. Vandaag kijk ik radicaal eerlijk naar wat niet meer klopt. Ik kies drie nee’s die ruimte openen. Eén daarvan voer ik vandaag door. Ik laat los wat mij vertraagt en maak ruimte voor wat mij vooruit trekt.

Elke ja is een contract met mijn toekomst. Vandaag kies ik drie bewuste ja’s die mijn richting versterken. Ik zeg alleen ja tegen wat bijdraagt aan mijn intentie. Eén ja voer ik meteen uit. Geen uitstel. Geen twijfel. Alleen richting.

Vandaag beweeg ik. Niet voor prestatie maar voor energie. Tien minuten waarin mijn lichaam herinnert wat mijn hoofd soms vergeet. Beweging kalibreert mijn richting. Het maakt mijn intentie voelbaar. Ik beweeg zoals mijn toekomstige zelf al leeft.

Mijn omgeving laat altijd zien hoe ik ervoor sta. Vandaag maak ik mijn werkplek congruent met mijn intentie. Ik verwijder ruis. Ik creëer ruimte. Ik stem af. Een omgeving die klopt dwingt me om helderder te kiezen en sneller te zien wat belangrijk is.

Wij leerden elkaar vorig jaar rond deze tijd kennen. Zij stond nog half in haar oude leven als corporate vrouw. En ze voelde dat er meer in haar lag dan ze ooit had laten zien. We gingen samenwerken. Stap voor stap. Steeds dichter op de kern. Tot dat moment kwam. De diagnose die alles uit elkaar kon trekken. Een ziekte die je normaal gesproken dwingt om stil te vallen. Maar zij keek anders. Ze kee...

Vandaag sluit ik mijn ogen om te zien wat al mogelijk is. Ik visualiseer niet om te ontsnappen maar om mijn brein voor te bereiden op wat ik ga creëren. Drie minuten. Eén scène. Eén gevoel. Eén besluit. Ik beweeg vanaf vandaag richting dat beeld in plaats van richting mijn oude reflexen.

Vandaag begint anders. Niet vanuit moeten maar vanuit besluit. Ik merk hoe snel ik kan wegschuiven in drukte hoe snel ik kan wachten tot het juiste moment verschijnt maar dat moment komt nooit uit zichzelf. Het ontstaat wanneer ik het kies. Daarom werk ik vandaag met één zin. Eén richting. Eén beweging die alles openzet. Vandaag creëer ik resultaat door helder te beginnen. Door mijn aandacht te ri...

Vandaag draai ik aan een stille knop die meer invloed heeft dan ik vaak wil toegeven. Mijn taal. De woorden die ik kies laten haarscherp zien waar ik vandaan beweeg. En waar ik onbewust nog blijf hangen. Moeten Straks Eerst nog even Het zijn kleine woorden maar ze sturen een hele dag. Vandaag spreek ik alleen in besluiten. Ik creëer richting door te zeggen wat ik doe. Niet wat ik ooit nog van plan...

Vandaag sluit een eerste fase af. Tien dagen waarin je hebt losgelaten, gesneden, gekozen, geschrapt, gevoeld. En nu komt het punt waarop je jezelf opnieuw definieert. Niet vanuit discipline. Niet vanuit moeten. Maar vanuit richting. Ik zie het telkens gebeuren bij vrouwen die veel dragen. Ze weten precies wat ze níet meer willen maar ze durven nog niet uitspreken wie ze wél zijn wanneer het klopt...

Vandaag tel je iets wat je normaal niet opmerkt hoe vaak je in tekort denkt. Het zit in kleine zinnen die je bijna nonchalant uitspreekt ik red het niet het is te veel dit komt nooit af anderen zijn sneller ik loop achter. Ik ken dat script jarenlang draaide het onder mijn keuzes zonder dat ik het doorhad

Ik neem je vandaag mee in iets wat pijnlijk eerlijk is en tegelijkertijd bevrijdend. Want als jij zegt dat je meer wilt manifesteren.. meer wilt aantrekken.. meer wilt creëren.. dan moet je één ding durven zien: waar je energie lekt.

Vandaag nodig ik je uit om even stil te staan. Niet om iets te fixen. Niet om iets te willen. Maar om eerlijk te kijken naar wat er nu is. Ik doe dit zelf vaker dan me lief is. En elke keer verrast het me hoe ongemakkelijk eerlijkheid kan voelen. Niet de grote eerlijkheid die je wereld op z’n kop zet… maar de kleine. De bijna terloopse. De eerlijkheid die fluistert waar je allang aan voorbij probe...

Vandaag kijk ik niet naar wat er beter moet… maar naar wat er al wérkt. Dankbaarheid is geen zweverig gevoel. Het is een manier van kijken. En vandaag maak je dat kijken meetbaar. Ik neem je mee in hoe snel we vergeten wat er goed ging. Hoe we kleine successen wegwuiven. Hoe ons brein vooral ziet wat ontbreekt. Maar manifesteren begint bij het versterken van wat er al is. In deze aflevering nodig...

Vandaag gaat alles over kiezen. Niet harder werken … maar helder zien wat jouw ene stap is om dichter bij je doel te komen. In deze aflevering vertel ik hoe ik mezelf dwong te kiezen tussen tien taken en één beweging die werkelijk verschil maakt. Ik laat zien hoe je de ruis van je to‑do‑lijst filtert en alleen overhoudt wat je energie versterkt. Je hoort waarom dit spannende moment – stoppen met a...

Vandaag gaan we verder waar gisteren eindigde. Want manifesteren klinkt vaak groot maar het werkt juist in het kleine. In hoe je opstaat. In de gedachte die je niet laat escaleren. In het moment waarop je iets wilt wegduwen maar toch even blijft kijken. Ik neem je vandaag mee in die kleine verschuivingen die je richting bepalen. Niet omdat het spannend is maar omdat je brein precies daar leert te...

Manifesteren. Het woord alleen al zorgt bij veel mensen voor opgetrokken wenkbrauwen. Alsof ik de hele dag op een meditatiekussen zit te wachten tot het universum mijn agenda regelt. Alsof ik mijn omzet bij elkaar visualiseer. Alsof alles vanzelf gaat als je het maar hard genoeg wenst. Ik geloof daar niet in. Nooit gedaan ook. Wat ik wel geloof, is dat je leven verandert zodra jij anders kiest. He...

Gisteren koos je je doel. Vandaag kies je je richting. Zonder intentie blijft een doel een zin op papier. Intentie is de energie die alles in beweging zet. Vandaag formuleer je in één heldere zin waar jij naartoe beweegt. Niet hopen, maar besluiten. Welkom bij dag 2 van  Moeiteloos Manifesteren.

Vandaag start ik een experiment: het kan dus niet fout gaan... Het is druk, ja. Maar wat als het makkelijker kan niet door minder te doen, maar door anders te kijken? De komende 40 dagen starten we een experiment dat niet kan mislukken. Geen zweverig gedoe, maar neuroplasticiteit in actie: je traint je brein om eenvoud te vertrouwen. Vandaag kies je één concreet doel dat je in 40 dagen wilt manife...

In deze aflevering gaat het over de vrouwen die na een lange carrière niet opnieuw beginnen, maar opnieuw kiezen. Over de overgang van loondienst naar leiderschap, van structuur naar zelfstandigheid, van moeten naar mogen. Over waarom twintig jaar ervaring niet verdwijnt zodra je ondernemer wordt — maar juist je grootste kapitaal wordt. Moeiteloos ondernemen begint niet met een leeg blad, maar met...

In deze aflevering neem ik je mee in een eerlijk gesprek over geld, richting en leiderschap. Over wat er gebeurt als je niet alleen doelen stelt, maar jezelf de vraag durft te stellen: wie wil ik eigenlijk zijn over tien jaar? En welke keuzes horen daarbij, vandaag al.

Aflevering 4 van 7 De eerste honderd dagen van moeiteloos leiderschap gaan over helderheid. Niet nog meer plannen, maar durven pauzeren. Weten wat je niet meer wilt. Vertragen is geen zwakte. Het is de enige manier om weer richting te voelen. Helderheid is geen luxe. Het is leiderschap.

aflevering 3 van mijn 7delige reeks! Kracht is niet hard. Kracht is helder. We denken dat we sterker worden door meer te doen, maar vaak groeien we pas wanneer we durven laten. In deze aflevering neem ik je mee naar de kern van leiderschap. Niet alles weten, maar wel weten wat van jou is. Helderheid vraagt moed. De moed om te kiezen, ook als anderen het niet begrijpen.

We leren al vroeg dat kracht betekent dat je alles aankunt. Doorgaan. Dragen. Bewijzen dat je het redt. Maar juist die kracht wordt vaak onze valkuil. We raken verstrikt in wat we allemaal kunnen en vergeten te voelen of we het nog willen. Volwassen leiderschap gaat niet over volhouden. Het gaat over loslaten. Over de ruimte die ontstaat als je stopt met overleven.

Vijf jaar geleden legde ik mijn werk neer. Zonder plan. Zonder vangnet. Maar met één glashelder gevoel: dit klopt niet meer. Deze week, precies vijf jaar later, keek ik terug. Niet met spijt, maar met verwondering. Want juist dat moment van stoppen werd het begin van alles wat ik nu leef. Ik dacht dat ik faalde, maar eigenlijk koos ik. Kiezen om te ademen. Om te voelen. Om weer te leven. In deze a...