آواز نجات

جامعه برای خدا مهم است و هدف خدا این بود که جوامع بشری، جنبه‌های مختلف حکمت و عظمت خدا را منعکس نموده و استعداد‌ها و قابلیت‌هایی را که از جانب خدا در ذات انسان نهفته است، ظاهر نمايند.‏

از دیدگاه کتاب‌ مقدس، زن و شوهر یک‌ تن هستند. اساس رابطۀ زن و شوهر باید بر محبت و فداکاری و گذشت، استوار باشد. خدا به هر یک از اعضای خانواده وظیفه و نقش خاصی داده است.‏

بر طبق طرح و ارادۀ الهی، زن و شوهر تعیین شده‌اند که یار و همدم یکدیگر باشند. خانواده از دیدگاه مسیحیت اهمیت زیادی دارد و محیطی برای رشد و شکوفایی و گسترش محبت و اعتماد متقابل است.‏

خدا در ابتدا هم مرد و هم زن را از لحاظ روحانی به‌صورت خود آفريد و در نظر خدا مرد و زن برابر هستند. همچنین در کتاب مقدس، زنان هیچ‌گاه فاقد نقش روحانی و اجتماعی نبوده‌اند.‏

اولین انسان‌ها یعنی آدم و حوا از مسیر خوب خدا خارج شدند و خدا آنها را به‌خاطر این بی‌اطاعتی تنبیه کرد و درد و رنج، اولین نتیجۀ گناه انسان بود. اما خدا، برای بشر نقشۀ نجاتی طراحی کرده بود.‏

خدا، آفرینندۀ همه‌چیز است و هر‌چیز را در وقت مناسب و با هدف خاصی آفریده است. انسان آخرین مخلوق خدا و به شباهت خدا خلق شده است و خدا وظیفۀ ادارۀ زمین را بر عهدۀ انسان گذاشت.‏

فقط مسیح، می‌تواند سال ما را مبارک و پسندیدۀ خدا گرداند. سال پسندیدۀ خدا، طرحی از خدا برای تبديل و دگرگونی ما می‌باشد. تبدیل غم به شادی و فقر به برکت، که توسط مسیح در زندگی ما میسر می‌شود.‏

انسان از لحاظ روحانی در زمستانی سرد و تاریک بود. اما مسیح که نور عالم است به این جهان آمد و با مرگش بر صلیب و قیام پیروزمندش از مردگان، بهار روحانی را برای بشر گناهکار میسر ساخت.‏

مسيح خود را فروتن ساخت و مرگ بر صليب را پذيرفت. خدا نيز او را بسيار سرافراز نمود و نامی برتر از همۀ نام‌ها به او بخشيد. خوب است که فروتنانه به مسيح ايمان آوريد تا در جلال او شريک شويد.‏

مسیح که خداوند جلال و پادشاه بود، فروتن شده، خود را خالی کرد و غلام و خادم همه شد. پسر یگانۀ خدا، به جهان آمد تا بشر را از اسارت گناه و شیطان و از موت و عذاب ابدی در جهنم نجات دهد.‏

معنای کریسمس، تجسم خدا است. مسیح خداوند، مقام شاهانۀ خود را ترک کرد و به‌صورت يک غلام درآمد. او به جهان آمد و در ميان ما زيست تا راه نجات را برای ما انسان‌های گناهکار فراهم کند.‏

معنای کریسمس، جسم گرديدن خدای ناديده است. عیسی مسیح خداوند، برای نجات انسان، در جسم انسانی به‌دنيا آمد. مسیح، جلال و شکوه آسمانی خود را کنار گذاشت و به این دنیا که در گناه سقوط‌ کرده، آمد.‏

مسیح کلمۀ خدا، دو هزار سال پيش، جسم گرديد و فیض و راستی الهی را با خود به این جهان آورد. با ایمان به مسیح، زندگی ما دگرگون می‌شود و می‌توانیم آرامش و شادی حقیقی را تجربه کنیم.‏

در زمان گذشته اشخاص جذامی، نجس محسوب می‌شدند و اجازۀ زندگی در میان مردم را نداشتند. گناهِ ما انسان‌ها نیز مثل جذام، مسری و کشنده است و تنها راه نجات و شفا، ایمان به مسیح خداوند است.‏

مسيح، نور حقیقی است و ما بايستی بر این نور شهادت دهیم. اگر با فروتنی، به عيسی و مرگ و قيامش ایمان بیاورید، این نور حقیقی، در قلب شما نيز ساکن می‌شود و صاحب حیات جاودانی می‌شويد.‏

انسان، اسیر گناه است و به‌خاطر ذات گناه‌آلود خود مرتکب گناه می‌شود. اما خبر خوش نجات این است که، خدای مقدس و پُرفيض در عیسی مسیح به این جهان آمد تا آدمیان را از گناه و عواقب آن برهاند.‏

مجوسیان، ستارۀ درخشان او را در آسمان دیدند و برای يافتن مسیح موعود به اورشلیم آمدند. سپس کودک را يافتند و روی بر زمين نهاده، او را پرستش کردند. اين بهترين واکنش، در ارتباط با ميلاد مسيح است.‏

در عهد عتیق، صدها پیشگویی درمورد مسیح وجود دارد که همۀ آنها به‌وقوع پیوسته است. این نشان می‌دهد که عیسی، همان مسیح و نجات‌دهندۀ عالم است و خدا بر تاریخ، حاکمیت مطلق دارد.‏

بدون نور الهی، زندگی در سیاهی می‌گذرد و اعمال مذهبی نمی‌توانند انسان را از این سیاهی نجات دهند. مسیح، نور جهان و تنها راه نجات بشر است. با ایمان به مسيح، نور الهی در زندگی شما خواهد تابید.‏

سعید، با اعمال مذهبی و تلاش زیاد سعی می‌کرد که آرامش حقیقی را به‌دست آورد اما بی‌نتیجه بود. تا‌اینکه با یک مسیحی راستين، آشنا شد و با مطالعۀ کتاب‌ مقدس و ایمان به مسیح، آرامش را دریافت کرد.‏

احمد خان که والی قسطنطنیه بود، در ماه رمضان تعدادی مبشر مسیحی و دکتر عاشر را برای شام دعوت کرد تا آنها را به اسلام دعوت کند، اما دکتر عاشر تنها راه نجات يعنی انجيل را با او در ميان گذاشت.‏

همۀ انسان‌ها گناهکارهستند و نتیجۀ گناه، جدايی از خدا و موت و هلاکت است. مسيح، تنها نجات‌دهندۀ بشر است و او به‌جای همۀ گناهکاران مجازات شد تا با مرگ خود بر صليب جریمۀ گناهان ما را بپردازد.‏

کتاب ‌مقدس، که شامل تورات و مزامير و نوشته‌های انبیاء و همچنین انجیل می‌باشد، کلام حقیقی و زندۀ خداست. کلام مقدس خدا، عهد عتيق و عهد جديد، همیشه پابرجا می‌باشد و هرگز زوال نخواهد پذيرفت.‏

برای قبول این ادعا که عهد عتیق و عهد جدید در کتاب‌ مقدس تحریف شده‌اند، هیچ انگیزه و دليل قابل‌قبولی وجود ندارد و تحریف کتاب‌ مقدس، امری محال محسوب می‌شود.‏

مردی که سرطان داشت، به‌وسيلۀ شخصی که در تصادف، فرزندانش را از دست داده بود، با محبت مسیح آشنا شد. همچنین مسیح زنده، با پسر جوانی که مشتاق داشتن رابطۀ واقعی با خدا بود، ملاقات کرد.‏