5 นิทานพรรณนา

พระโพธิสัตว์เกิดเป็นชายชื่อ สุตนะ ยากจนแต่เป็นคนดีและกตัญญูมาก เขาทำงานหนักเพื่อเลี้ยงดูมารดา วันหนึ่ง พระเจ้าพาราณสีไปล่าเนื้อในป่า แต่ถูกยักษ์จับไว้ พระราชาขอชีวิต โดยสัญญาว่าจะส่งคนกับอาหารไปให้ยักษ์กินทุกวัน เมื่อกลับมาถึงเมือง ไม่มีใครยอมไปเป็นเหยื่อของยักษ์ พระราชาจึงประกาศให้ทรัพย์มากแก่ผู้ที่ยอมไป สุตนะเห็นว่าถ้าเขาไป มารดาจะได้อยู่สุข จึงอาสาไปเอง เมื่อไปถึงป่าสุตนะไม่ได้รับอันตรายแต่อย่า...

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

ชายผู้หนึ่งร่วมเดินทางไปกับคณะพ่อค้า กลุ่มเกวียนบรรทุกสินค้าเริ่มเคลื่อนออกจากเมืองมุ่งสู่อีกเมืองเพื่อค้าขาย เมื่อตะวันลับขอบฟ้า กลุ่มพ่อค้าต่างพากันหยุดพัก ส่วนชายหนุ่มผู้ร่วมเดินทางมาด้วยนั้นหยิบท่อนไม้มาจุดไฟ และเดินจงกรมไปรอบๆ เกวียน ในขณะนั้น มีโจรแอบซุ่มอยู่หลังพุ่มไม้เพื่อปล้นคณะพ่อค้า เหล่าโจรป่ายังคงเฝ้ารอคอยรอบแล้วรอบเล่า แต่ชายหนุ่มผู้นั้นไม่มีทีท่าว่าจะหยุดพักหรือเดินไปทางอื่นแม้แต่น้...

พราหมณ์คนหนึ่งมีลูกสาวทั้งหมด 4 คน ลูกสาวของพราหมณ์นั้นล้วนสวยงามน่ารักและเป็นที่หมายปองของหนุ่ม ๆ พราหมณ์นั้นไม่สามารถตัดสินใจได้ว่าจะยกลูกสาวให้แก่ชายใด ระหว่างคนที่มีรูปงาม คนที่มากด้วยปัญญา คนอุดมด้วยทรัพย์และชาติตระกูล หรือคนที่สมบูรณ์ด้วยศีล พราหมณ์คิดหนักว่าจะเลือกชายใดเป็นลูกเขยดี เพราะแต่ละคนก็มีความดีแตกต่างกันไป เขาจึงตัดสินใจเดินทางไปปรึกษาอาจารย์ทิศาปาโมกข์ เพื่อเลือกคู่ครองที่ดีให้กั...

มีฤๅษีผู้ทรงศีลอาศัยอยู่ในป่า วันหนึ่งจำเป็นต้องเดินทางข้ามแม่น้ำ จึงอาศัยเรือของนายอาวาริยปิตา ฤาษีกล่าวว่าจะมอบ “ของดีอันทำให้มั่งมี” เป็นค่าจ้าง ชายแจวเรือจึงหวังจะได้สมบัติอันล้ำค่า แต่เมื่อถึงฝั่ง ฤๅษีกลับมอบถ้อยธรรมอันงดงามเป็นสิ่งตอบแทน นายอาวาริยปิตามิได้เห็นคุณค่าของธรรม จึงโกรธเคืองและทำร้ายฤๅษี ด้วยใจเต็มไปด้วยความหลงและความโลภ เหตุการณ์ครั้งนั้นชี้ให้เห็นว่า โอวาทธรรมแม้ประเสริฐเพียงใด...

พระโพธิสัตว์บังเกิดในตระกูลพราหมณ์ ณ นครพาราณสี เมื่อเติบโตขึ้น พระองค์ตระหนักถึงความไม่เที่ยงของชีวิต จึงละทางโลก บวชเป็นฤาษี และปฏิบัติธรรมอย่างเคร่งครัด หลังจากมารดาสิ้นชีวิต พระองค์ได้นำบิดาและน้องชายออกบวชด้วยกัน ทั้งสามอาศัยอยู่ในป่าหิมวันตประเทศ ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย เมื่อถึงฤดูฝน ฝนตกหนักทำให้ยากลําบากในการดำรงชีพ พระโพธิสัตว์จึงพาครอบครัวลงไปยังหมู่บ้านเพื่อความปลอดภัย เมื่อฤดูฝนผ่า...

พระโพธิสัตว์เกิดในตระกูลพราหมณ์เมืองพาราณสี เมื่อเติบโตขึ้นได้ไปเรียนศิลปวิทยาในสำนักอาจารย์คนหนึ่ง อาจารย์นั้นมีลูกสาวแสนสวยและต้องการอยากได้ลูกเขยเป็นผู้มีศีล จึงเรียกประชุมเหล่าลูกศิษย์และประกาศให้ทราบว่า ต้องการให้ลูกแต่งงานแต่ยังขาดผ้าประดับอยู่อีกมาก ขอให้ลูกศิษย์เอาผ้าประดับมา แต่มีข้อแม้ว่าจะต้องไม่มีใครเห็น ส่วนผ้าที่มีคนเห็นจะไม่รับ นับตั้งแต่วันนั้นมาเหล่าศิษย์ต่างพากันนำผ้าประดับที่แอบ...

ในนครโมลินี มีพราหมณ์ชื่อ สังขะ ผู้มั่งคั่งและใจบุญ เขาสร้างโรงทานถึง 6 แห่ง เพื่อแจกจ่ายทานแก่ผู้ยากไร้ วันหนึ่งสังขพราหมณ์ตัดสินใจเดินทางไปยังสุวรรณภูมิเพื่อหาทรัพย์เพิ่มเติม โดยสั่งให้บุตรและภรรยาดูแลการให้ทานต่อไป เขาเดินทางพร้อมร่มและรองเท้าเพื่อป้องกันแดดและความร้อน ระหว่างทางสังขพราหมณ์พบพระปัจเจกพุทธเจ้า เดินเท้าเปล่าบนพื้นทรายที่ร้อนจัด เขาเกิดความเลื่อมใสจึงถวายร่มและรองเท้าที่ตนสวมอยู่...

พระเจ้าพรหมทัตทรงครองราชสมบัติอยู่ในกรุงพาราณสี พระโพธิสัตว์บังเกิดในตระกูลพราหมณ์ ครั้นเจริญวัยก็สำเร็จสรรพวิชา เป็นอาจารย์ทิศาปาโมกข์ สอนมนต์ให้แก่มาณพทั้งหลาย เหล่าศิษย์เมื่อเรียนจบแล้ว พากันหลงตนว่ามีปัญญาเทียบอาจารย์ จึงเกิดความทะนงและกล่าวถ้อยคำดูหมิ่นอาจารย์ว่า “ต้นไม้นี้ไม่มีแก่นฉันใด อาจารย์ก็ฉันนั้น” พระโพธิสัตว์ผู้เป็นอาจารย์ ครั้นได้ฟังถ้อยคำหยามหมิ่น จึงประสงค์สั่งสอน ได้ตั้งคำถามแก่เ...

พระโพธิสัตว์บังเกิดเป็นอำมาตย์ผู้มีปัญญาชื่อ เสนกะบัณฑิต คอยถวายคำสอนให้พระราชาดำรงอยู่ในธรรม วันหนึ่งมีพราหมณ์เฒ่าผู้ได้ภรรยาสาวสวย แต่หญิงนั้นลักลอบคบชู้กับชายหนุ่ม เสนกะบัณฑิตใช้สติปัญญาสอบถามอย่างแยบคาย หลอกล่อให้หญิงสาวและชายชู้ตอบความเท็จขัดแย้งกันเอง จนความจริงปรากฏว่า ทั้งสองคิดคดขโมยเงินและปรารถนาทำร้ายพราหมณ์เฒ่า พระราชาจึงตัดสินลงโทษหญิงสาวกับชายชู้ ส่วนพราหมณ์เฒ่าพ้นภัยเพราะผู้มีปัญญาค...

พระเจ้าพรหมทัตครองราชสมบัติอยู่ในพระนครพาราณสี เป็นผู้ไม่มีพระโอรสจึงปรารถนาเพื่อให้ได้บุตร เมื่อกาลล่วงไปพระโพธิสัตว์จึงจุติจากพรหมโลกบังเกิดในพระครรภ์ของพระอัครมเหสี เมื่อพระโพธิสัตว์นั้นประสูติมีเพียงบุรุษที่สามารถอุ้มดูแลได้เท่านั้น พระกุมารไม่ปรารถนาบริโภคกาม แม้ราชสมบัติก็ไม่ปรารถนา พระบิดาจึงจัดส่งหญิงนักฟ้อนสาวสวย ซึ่งเป็นผู้ฉลาดในการเล้าโลมบุรุษให้ตกอยู่ในอำนาจของตน คอยบรรเลงเพลงขับกล่อมพ...

โฆสกะเกิดเป็นลูกของหญิงโสเภณีในเมืองโกสัมพีและถูกทอดทิ้งที่กองขยะ หากแต่รอดชีวิตมาได้เพราะถูกเก็บมาเลี้ยง เมื่อมีคำทำนายว่าเด็กที่เกิดในวันนั้นจะได้เป็นเศรษฐีประจำเมือง ท่านเศรษฐีจึงสั่งให้คนรับใช้ไปซื้อเด็กน้อยโฆสกะมาเลี้ยงและหวังจะฆ่าเสีย หากภรรยาของตนคลอดบุตรเป็นเด็กชาย โฆสกะถูกรอบทำร้ายหลายครั้งแต่ก็รอดพ้นจากอันตรายมาได้ทุกครั้ง เมื่อเติบโตขึ้นโฆสกะได้แต่งงานกับธิดานายบ้านและในกาลต่อมาเขาได้ตำ...

พระเจ้าพรหมทัตเสวยราชสมบัติ ณ นครพาราณสี พระองค์ทรงแสวงหาโทษของพระองค์แต่มิได้เห็นผู้กล่าวถึงโทษของพระองค์ทั้งในพระราชวังและพระนคร จึงดำริว่าจักต้องแสวงหาในชนบท ทรงมอบให้อำมาตย์ ปลอมเป็นพระองค์เที่ยวจาริกไปยังหมู่บ้านต่างๆ พร้อมกับปุโรหิต ในขณะนั้นมีฎุมพีผู้มีสมบัติมาก เห็นพระราชาผู้มีผิวดังทองคำ จึงกลับไปเรือนจัดแจงโภชนะมีรสเลิศต่างๆ ให้บริวารถือภาชนะใส่ภัตไปยังศาลาที่พระราชาพัก ในศาลานั้นมีดาบสน...

พระเจ้าพรหมทัตเสวยราชสมบัติในเมืองพาราณสี ส่วนพระโพธิสัตว์เสวยพระชาติเป็นรุกขเทวดา มีเหล่าพรานเบ็ดอาศัยอยู่กันเป็นชุมชน ณ หมู่บ้านหนึ่ง ในวันนั้นนายพรานเบ็ดไปจับปลากับลูกชาย ผู้เป็นพ่อได้ลงหาปลาและเบ็ดนั้นก็ไปติดที่ตอไม้ พรานเบ็ดไม่สามารถจะดึงขึ้นมาได้ จึงคิดว่าเบ็ดคงติดปลาตัวใหญ่มาก เขาจึงส่งลูกชายไปหาแม่ เพื่อให้ก่อการทะเลาะกับเหล่าเพื่อนบ้าน เพราะไม่ต้องการให้ใครจ้องจะเอาส่วนแบ่งจากปลาที่ตนหามา...

พระเจ้าสีวิชราชทรงมีดำริในการทำทานที่ทำได้ยากยิ่ง โดยทรงดำริว่าเมื่อไหร่ก็ตามเมื่อมีใครมาเอ่ยปากขอหัวใจ จะควักให้ดุจเด็ดบัวขึ้นจากสระ หากใครมาขอเนื้อจะเฉือนเนื้อไม่ลังเล หรือผู้ใดขอเพียงโลหิต จะรีบวิ่งเข้าเครื่องบดเพื่อสละเลือดให้ แม้ขอให้ไปช่วยรับใช้ทำงานบ้าน ก็เต็มใจสละราชสมบัติทันที ทว่าหากขอดวงตา จะควักให้ทั้งหมดโดยไม่ลังเล ครั้นเมื่อมีบุรุษชรามาขอดวงตาของพระองค์ ทรงรับสั่งให้หมอหลวงบดยาใส่เบ้...

ชายคนหนึ่งนวดเท้าให้บิดาที่นอนหลับอยู่ ยักษ์ตนหนึ่งซึ่งเคยอาศัยอยู่ในศาลาและได้พรจากท้าวเวสวัณว่าสามารถกินคนที่ไม่ได้กล่าวคำว่า "ขอให้ท่านจงเป็นอยู่เถิด" เมื่อมีคนจาม เจ้ายักษ์จึงโรยผงละเอียดให้บิดาของชายผู้นั้นจาม และเมื่อบิดาของเขาจาม ชายหนุ่มก็มิได้กล่าวคำดังกล่าว เหตุเพราะรู้ว่ายักษ์เป็นผู้กระทำ แต่กลับกล่าวว่าขอท่านจงเป็นอยู่ 120 ปี ขอปีศาจจงอย่ากินฉันเลย ท่านจงเป็นอยู่ 120 ปีเถิด ยักษ์ได้ฟัง...

พระเจ้าพรหมทัตผู้ปกครองนครพาราณสี มีอัครมเหสีผู้สวยงามชวนหลงไหลยิ่ง เมื่อถึงคราวสวามีจะต้องออกทัพไปปราบศึก นางจึงขอให้พระสวามีส่งคนมารายงานทุกข์สุขของพระองค์เป็นระยะมิให้ขาด เมื่อพระราชาเดินทัพทางไกล ก็รีบส่งม้าเร็วนำข่าวมาส่งแก่อัครมเหสีตามที่ให้สัญญาไว้ ในทุก ๆ โยชน์ที่ทัพกษัตริย์เดินทางไปก็จะมีทหารมาส่งข่าวแก่พระมเหสี 1 คน ซึ่งพระนางนั้นกลับทำการนอกใจพระราชาทุกครั้งไป ในวันที่รอรับเสด็จพระราชาน...

พระโพธิสัตว์กำเนิดในตระกูลช่างหม้อ ในหมู่บ้านใกล้นครพาราณสี เมื่อเจริญวัยแล้วได้แต่งงานเลี้ยงบุตรและภรรยาโดยอาศัยการทำหม้อขาย อยู่มาวันหนึ่งพระโพธิสัตว์ได้เห็นพระปัจเจกทั้ง 4 เกิดความดีใจ จึงนิมนต์ท่านและทูลถามว่า พระองค์ทรงเห็นอารมณ์อะไรหนอ จึงทรงเข้าถึงการบรรพชา ท่านทั้ง 4 ได้ตรัสบอกเรื่องการออกบวชแก่พระโพธิสัตว์ เมื่อได้ฟังพระปัจเจกพุทธเจ้ากล่าวแล้ว เห็นว่าแต่ละพระองค์ทรงเป็นผู้ไม่มีเยื่อใยในฆร...

พระเจ้าพรหมทัตเสวยราชสมบัติอยู่ในกรุงพาราณสี มีโอรสชื่อ พรหมทัตกุมาร พระเจ้าพรหมทัตเกิดความระแวงพระทัย จึงเนรเทศโอรสออกจากพระนคร พรหมทัตกุมารทรงพาพระเทวีพระนามว่า อสิตาภู เข้าไปสู่ป่า พำนักอยู่ ณ บรรณศาลา วันหนึ่งพรหมทัตกุมารนั้นเห็นนางกินรี เกิดจิตปฏิพัทธ์ คิดจะเอานางกินรีนี้เป็นชายา จึงติดตามรอยเท้านางกินรีนั้นไป มิได้คำนึงถึงพระนางอสิตาภู เมื่อพระนางเห็นพรหมทัตกุมารตามนางกินรีไป ทรงดำริว่า พรหม...

พระเจ้าพรหมทัตครองราชสมบัติอยู่ในนครพาราณสี พระโพธิสัตว์บังเกิดในตระกูลพราหมณ์ชื่อว่า โกมาริยบุตร ในเวลาต่อมาโกมาริยบุตรนั้นออกบวชเป็นฤาษีอยู่ในหิมวันตประเทศ ครั้งนั้นมีเหล่าดาบสผู้มักเล่นคะนองไม่แม้จะกระทำกสิณบริกรรม และในสำนักของดาบสเหล่านั้นมีลิงอยู่ตัวหนึ่ง มันมักกระทำการเล่นคะนองอย่างดาบสทั้งหลาย เมื่อดาบสเหล่านั้นหลีกไปแล้ว พระโพธิสัตว์จึงมาอาศัยอยู่ในป่าแห่งนี้ เจ้าลิงเห็นจึงแสดงการเล่นคะนอ...

ในเขตเขาจิตตกูฏ เต็มไปด้วยต้นไม้เขียวขจี มีสัตว์หลากหลายอาศัยอยู่รวมถึงพญาหงส์สีทอง ในทุกๆวันพญาหงส์ทองมักเที่ยวออกหาอาหาร และได้พบกับรุกขเทวดาที่อาศัยต้นทองหลางเป็นวิมานสถิต รุกขเทวดาได้เล่าให้พญาหงส์ทองฟังว่า เมื่อสามเดือนที่แล้วมีแม่นกที่อยู่ไม่ไกลจากแถวนี้กินลูกไทรแก่จากป่าฟากโน้น ก่อนจะบินมาถ่ายมูลที่นี่และแล้วมูลที่นางถ่ายก็กลายเป็นต้นไทรเล็กต้นนี้ พญาหงส์นิ่งไปชั่วครู่ก่อนที่จะเอ่ยกับรุกเทว...

พระเจ้าพรหมทัตครองราชสมบัติในนครพาราณสี พระโพธิสัตว์บังเกิดในตระกูลพราหมณ์ เมื่อบิดามารดาตายไปจึงออกบวชเป็นฤาษี เที่ยวภิกขาจารไปยังประตูเรือนของนายหัตถาจารย์ นายหัตถาจารย์นั้นเลื่อมใสจึงถวายอาหารและปรนนิบัติอยู่เป็นนิตย์ ในเวลานั้นคนหาฟืน นำฟืนมา จากป่าไม่สามารถจะมาทันประตูเมืองได้ตามเวลา จึงนอน ณ ศาลเจ้าแห่งหนึ่ง ที่ศาลเจ้ามีไก่จำนวนมาก ไก่ตัวที่นอนอยู่เหนือไก่ตัวอื่นได้ถ่ายคูถรดตามตัวของไก่ซึ่งน...

พระโพธิสัตว์เกิดเป็นเศรษฐีผู้มีสมบัติมาก อาศัยอยู่ในเมืองพาราณสี เขามีโคอยู่ฝูงหนึ่ง ถึงฤดูทำนาได้มอบให้คนเลี้ยงโค ต้อนฝูงโคไปตั้งคอกอยู่ในป่า และให้นำน้ำนมโคมามอบให้ตนตามเวลา ไม่ไกลจากคอกโคนั้น มีราชสีห์อาศัยอยู่ ด้วยความกลัวราชสีห์ ฝูงโคจึงซูบผอมและน้ำนมก็ไม่เข้มข้นเหมือนเดิม เพราะเจ้าราชสีห์มันติดพันแม่โคตัวหนึ่งที่อาศัยอยู่ในฝูง ท่านเศรษฐีจึงให้จับแม่โคทายาพิษที่ขนของมันแล้วค่อยปล่อยไป เจ้าราช...

“งูตัวหนึ่งอาศัยอยู่ในจอมปลวก มันเกรี้ยวกราดด้วยควันไฟกระทบนัยย์ตาของมัน เจ้างูจอมโกรธเลื้อยออกมาพลางคิดว่า ใครกันนะมาเผาไฟทำควันให้เกิดขึ้น ด้วยความโมโหอย่างสุดกำลัง ทันทีที่เห็นบุรุษผู้นั้นแล้ว เจ้างูจึงจมเขี้ยวอันมีพิษร้ายไปที่ขาของเขา บุรุษผู้นั้นล้มลง และเสียชีวิตทันทีด้วยพิษของงู” ผู้มีปัญญาย่อมพิจารณาถึงความโศกจากการพลัดพรากด้วยปัญญาว่า “ความรำพันเศร้าโศกถึงคนที่จากไปแล้วไม่มีประโยชน์ ยิ่งก...

มีพญาวานรตัวหนึ่งอาศัยอยู่ในป่าลึก มันเที่ยวหากินอยู่ในชายป่าใกล้กับแม่น้ำใหญ่ ซึ่งมีเกาะกลางน้ำที่อุดมสมบูรณ์ ในแม่น้ำนั้นมีจระเข้ผัวเมียอาศัยอยู่ วันหนึ่งนางเห็นพญาวานรกระโจนข้ามแม่น้ำไปหากินที่เกาะ นางปรารถนาอยากกินหัวใจวานรมาก รบเร้าสามีเพื่อให้นำวานรมาเป็นอาหาร หลังจากหาอาหารพญาวานรก็มุ่งหน้ากลับที่อยู่ของตน สังเกตเห็นแผ่นหินที่ผิดไปจากเดิม จึงวางอุบายแกล้งตะโกนเรียกแผ่นหิน เจ้าจระเข้หลงกลจึง...